Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әбу әл-Тайяб Мұхаммед Шамс әл-Хақ бин Шейх Амир Али бин Шейх Максуд Али бин Шейх Гулам Хайдар бин Шейх Хеджаетулла бин Шейх Мұхаммед Захид бин Шейх Нур Мұхаммед бин Шейх Алауддин, Шамс әл-Хақ Әзимебади деп те аталатын, Үндістанның хадис ғалымы. Ол Сунна Әби Даудтың негізгі түсіндірмесін жазғаны үшін танымал.
Abu al Tayyab Muhammad Shams al Haq bin Shaikh Ameer ‘Ali bin Shaikh Maqsood ‘Ali bin Shaikh Ghulam Haidar bin Shaikh Hedayetullah bin Shaikh Muhammad Zahid bin Shaikh Noor Muhammad bin Shaikh ‘Ala’uddin, also known as Shams ul haq Azeemabadi, was a scholar of Hadith from India. He is best known for writing the main commentary upon Sunan Abi Dawud.
Өмір
Ол Патнада, бұрын Азимабад деп аталатын жерде дүниеге келді және ислам білімін Сайед Назир Хусейннен алды. 1894 жылы ол хаж жасау үшін Мекке мен Мединаға барды, ал сол жерде ол бірқатар ғалымдармен танысуға мүмкіндік алды. Азимабадидің ең маңызды үлесі хадис пен оның әдебиетін танымал ету және тарату болды. Азимабадиде ислам қолжазбаларының өте кең кітапханасы болды, ол Үндістандағы ең жақсылардың бірі болып саналды. Ол көптеген кітаптардың авторы, бірақ оның ең танымалдары - 32 томдық "Ғаят әл-Мақсуд" және 14 томдық "Ауун әл-Мабуд" деп аталатын "Сұнан әби Дауд" кітабының түсіндірмелері. Азимабади мұсылмандықта муджаддид немесе құтқарушы болудың талаптары туралы пікірлерімен де танымал болды; оның есебі бойынша, Әл Суюти және Муртада әл Забиди екі көрнекті құтқарушы болды. 1910-1911 жылдары бүкіл елде індет тарады. Бихардың Азимабад ауданындағы Патна қаласына бұл ауру қатты әсер етті. 15 наурызда Дианван қаласына барғаннан кейін, ол обаға шалдығады және алты күннен кейін, 1911 жылы 21 наурызда 53 жасында қайтыс болды.
He was born in Patna, formerly known as Azimabad, and received his Islamic education from Syed Nazeer Husain. In 1894 he traveled to Mecca and Medina to perform the Hajj, and while there, he also had a chance to meet a number of scholars. Among the most important contributions of Azimabadi was the popularization and distribution of hadith and its literature. Azimabadi had a very extensive library of Islamic manuscripts, which was considered to be among the best in India. He is the author of many books, but his most well known are the commentaries of Sunan Abi Dawood, which is called Ghayat ul Maqsood in 32 volumes and Awn ul Ma'bood in 14 volumes. Azimabadi was also known for his views on the qualifications for a Mujaddid, or redeemer, in Islam; by his reckoning, Al Suyuti and Murtaḍá al Zabīdī were two prominent redeemers. In 1910–11 the entire country was in the grip of an epidemic of plague. In Bihar, Azimabadi’s district, Patna was severely hit by this disease. After visiting the city of Dianwan on 15 March he had himself an attack of plague and after six days, on 21 March 1911 he died at the age of 53.
Шығармалары
Аун әл Мабуд: Әбу әл Тайиб Мұхаммед Шамс әл Хакк әл Азим Абадидің Суннан Әби Даудтың түсіндірмесіне түсініктеме. Үшінші басылым. Бейрут: Дар әл-Фикр, 1979 жыл.
Awn al Mabud: a commentary on Abu al Tayyib Muhammad Shams al haqq al azim Abadi's interpretation of Sunan Abi Dawud. 3rd ed. Beirut: Dar al Fikr, 1979.