Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әскери бөлімше
Military unit
Голландия гвардиясы (Hollandsche Gardes), 17 ғасырдың соңында Көк гвардия (Blauwe Garde) деп аталған, Нидерланд Республикасы деп те белгілі Нидерландтардың біріккен провинциялары армиясының элиталық жаяу әскер бөлімшесі болды.
The Dutch Guards (Hollandsche Gardes), nicknamed the Blue Guards (Blauwe Garde) in the late 17th century, were an elite infantry unit of the army of the United Provinces of the Netherlands, also known as the Dutch Republic.
Шығу тегі
1573 жылы жаяу әскер күзетші ротасы құрылды. 1599 жылы «Ең жоғарының күзетші жасағы» немесе «Нассау» жасағы деп аталған күзетші жасақ құрылды. 1643 жылы екінші күзетші полкі, жаяу әскер күзетші полкі құрылды, оған жаяу әскер күзетші ротасы қосылды. Принц Виллем III Штадхолдер болған кезде, жаяу әскер күзетші полкі күзетші мәртебесін жоғалтып, желілік полкке айналды; жаяу әскер күзетші ротасы 1672 жылы құрылған жаңа күзетші полкіне көшірілді, оның аты – Ең жоғарының күзетші жасағы. Бұл полк Сенеф шайқасында (1674 жылдың 11 тамызында) барлық командирлерін жоғалтты; Нассау полкінің командирі генерал-майор Ван Сольмс екі полкті бір гвардиялық полкке біріктірді, Нассау полкі 1-ші батальонға, ал Ең жоғарының күзетші жасағы 2-ші батальонға айналды. 1689 жылы полк атауы «Ең Көкемнің күзетші жаяу әскері» деп өзгертілді. 1688 жылдан 1699 жылға дейін ол Вильгельм III Оранждың күзетші полкі ретінде қызмет етті. Король Вильгельм III кезінде полк Англияда оның жеке күзетшісі ретінде қызмет етті. Осы кезеңде сары/қызғылт сары манжеттері мен астары бар Нассау көк түсті бас киімдері болғандықтан «Көк күзетшілер» деп те аталды. 1702 жылы Вильгельм III қайтыс болғаннан кейін полк Голланд күзетшілері деп аталды. Ұлттық киімнің түсі қара көк, мак қызыл астары мен манжеттері, пальтода ақ металл түймелер мен ақ шілтерлер болды, ал жеңіл киім мен шалбар ақ болды. Бұл киім 18-ғасыр бойы тағылды. 1699 жылы Вильгельм Голландияның Генералдық штаты және Бентинкпен келіссөздер жүргізу арқылы Франциямен екінші бөліс шартын жасасты, бірақ ағылшын Парламентін хабардар етпеді. Олар оған қаржылай көмек көрсетуді тоқтатты, ол тақтан бас тартуды ойлады:
In 1573, a company of Foot Guards was raised. In 1599, a guard regiment, called His Highness' Guard Regiment of Foot, or the Regiment Nassau, was created. A second guard regiment, the Regiment of Foot Guards, was raised in 1643, into which the Company of Foot Guards was incorporated. When Prince Willem III became Stadtholder, the Regiment of Foot Guards lost its guard status and became a line regiment; the Company of Foot Guards was transferred to a new guard regiment raised in 1672, named His Highness' Guard Regiment of Foot. This regiment lost all its commanders in the Battle of Seneffe (August 11, 1674); the commander of the Regiment Nassau, Major General Van Solms, amalgamated both regiments into one guard regiment, the Nassau Regiment becoming the 1st battalion, and His Highness' Guard Regiment of Foot becoming the 2nd battalion. The regiment was renamed His Majesty's Guard Regiment of Foot in 1689. From 1688 to 1699, it served as William III of Orange's Guards regiment. Under King William III, the regiment served in England as his personal guard. During this time, it was also known as the "Blue Guards", because of the Nassau blue coats with yellow/orange cuffs and lining. After Willem III died in 1702, the regiment was renamed the Dutch Guards. The uniform became dark blue with poppy red lining and cuffs; white metal buttons on the coat, and white lace loops; waistcoat and breeches became white. This uniform was worn throughout the 18th century. In 1699, William negotiated the Second Partition Treaty (with France) in coordination with the Dutch Estates General and Bentinck but left the English Parliament out of the loop. In revenge, they stopped funding his Dutch Guards, and he contemplated abdication:
«Мен (Вильгельм Гейнсиусқа) Төменгі палатада әскерлер мәселесі бойынша болып жатқан жағдайға қатты ашуланып, басқа нәрсеге назар аудара алмаймын. Мен өте қиын шешімдерге келуге тура келетінімді және сізді мен ойлағаннан ертерек Голландияда көретінімді болжап отырмын».
"I am so angry (William to Heinsius) about what is happening in the House of Commons in the matter of the troops, that I can hardly concentrate my thoughts on anything else. I foresee that I shall have to come to extreme decisions and that I shall see you in Holland earlier than I had intended".
Ұрыстар мен шайқастар
Күзетшілердің соғысқан көрнекті науқандарына Тоғыз жылдық соғыс (1688–1697) кірді, онда олар Бойн және Флеур шайқастарында, сондай-ақ Лимерик қамалында көзге түсті. 1702 жылы III Уильям қайтыс болғаннан кейін полк Нидерландыға оралды және Испания мұрагерлігі үшін болған соғыс (1702–1712) кезінде Нидерланд армиясының тірегі болды. Сол соғыста Нидерланд армиясы Еуропадағы екінші ірі армия еді. Атап айтқанда, голландтар взводтық атуды дамытуда алғашқылар болды, бұл жаяу әскер бөлімдеріне үздіксіз атуға мүмкіндік берді, соның арқасында взводтық ату жүйесін қолданбаған армиялардан басымдықтарды иеленді. Британдық генерал Джон Черчилльдің басшылығымен болған одақтас әскерлердің Көк гвардиясы Малплаке және Оденаарде шайқастарында көзге түсті. Олар Бленхеймдегі одақтастардың жеңісіне қатыспады, бірақ полковник Вертмюллердің басшылығымен Рамилли шайқасында ерекше көзге түсті, одақтастардың сол жағындағы екі француздық ауылға шабуыл жасады. Олар Малплакеде де батырлықпен соғысып, Оранж князінің басшылығымен одақтастардың сол қанатында ауыр шығынға ұшырады. Австрия мұрагерлігі үшін болған соғыс кезінде олар 1743 жылы Германиядағы науқанға, Фонтеной және Року шайқастарына, сондай-ақ Брюссель және Берген-оп-Зумды қорғауға қатысты. Соғыстан кейін республика қатаң бейтараптық саясатын ұстанды. Голландия гвардиясы 1793 және 1794 жылдары Революциялық Франция әскерлеріне қарсы науқандарда қайтадан әрекетке кірісті.
Notable campaigns in which the guards fought included the Nine Years' War (1688–1697) in which distinguished themselves at the Battles of the Boyne and Fleurus along with the siege of Limerick. After the death of William III in 1702, the regiment went back to the Netherlands and during the War of the Spanish Succession (1702–1712) was the backbone of the Dutch Army. In that war, the Dutch Army was the second largest in Europe. In particular, the Dutch pioneered the development of platoon fire, which allowed infantry formations to fire continuously, which gave the Dutch an advantage in firepower over armies not using the platoon fire system. The Blue Guards of the Allied armies under the command of John Churchill, a British general, and distinguished themselves in the Battles of Malplaquet and Oudenaarde. They were not present at the Allied victory of Blenheim, but they greatly distinguished themselves at the Battle of Ramillies, under the command of Colonel Wertmüller, storming two French held villages on the Allied left. They also fought bravely and suffered heavy losses at Malplaquet, fighting under the command of the Prince of Orange on the Allied left flank. During the War of the Austrian Succession, they took part in the campaign in Germany in 1743, the Battles of Fontenoy and Rocoux and the defence of Brussels and of Bergen op Zoom. After the war, the Republic maintained a policy of strict neutrality. The Dutch Guards came into action once again during the campaigns of 1793 and 1794 against the armies of Revolutionary France.
Таратылуы
1795 жылы француз әскерлері Нидерланд Республикасына басып кіргеннен және Штадхолдерлік құлағаннан кейін, республика реформаланды және Батавия Республикасы болып қайта құрылды. Голландия гвардиясы және басқа да күзет бөлімдері, Ескі тәртіптің өкілдері ретінде, сол жылы таратылды.
After the Dutch Republic had been invaded by the French troops in 1795 and the Stadtholderate had come to an end, the Republic was reformed and became the Batavian Republic. The Dutch Guards and other guard units, as representatives of the Ancien Régime, were disbanded the same year.