20-шы эскадрильяның тарихы және қазіргі қызметі

Кіріспе

Корольдік әуе күштерінің жердегі эскадрильясы

No. 20-шы эскадрилья – Корольдік әуе күштерінің операциялық конверсиялық бірлігі (ОКБ), жердегі тактикалық әуе командасы мен бақылау, сондай-ақ әуе шайқасын басқаруға арналған. Ол RAF әуе бақылау және басқару жүйесінің (ASACS) құрамына кіреді және RAF Boulmer базасында орналасқан. Бұл рөл 2021 жылдың 1 маусымында берілді. Бұрын эскадрилья ұшқыштар эскадрильясы болған. Соңғы қызметінде ол Ұлыбританияның Бірлескен күштері үшін операциялық конверсиялық бөлім болды. 1992 жылдың қыркүйегінен 2010 жылдың наурызына дейін эскадрилья RAF Wittering базасында BAE Harrier ұшақтарын пайдаланды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Эскадрилья была сформирована 1 сентября 1915 года в Нетеравоне, Уилтшир, в составе Королевского летного корпуса. В 1915 году германские, французские и британские авиационные службы все более активно сражались в воздухе за контроль над небом для проведения разведывательных операций. В сочетании с расширением британской армии это привело к расширению Королевского летного корпуса во второй половине 1915 года, в ходе которого 20-я эскадрилья была сформирована из ядра 7-й резервной авиационной эскадрильи под командованием капитана К.У. Уилсона, удостоенного Военного креста. Эскадрилья вылетела во Францию 16 января 1916 года, первоначально приземлившись в Сен-Омере и перебазировавшись на следующей неделе в Клермаре. Она была оснащена двухместным истребителем-разведчиком FE2B, который в июне 1916 года был заменен моделью FE2D с улучшенным двигателем и вооружением. 20-я эскадрилья входила в состав 2-й бригады Королевского летного корпуса и работала с 2-й британской армией, зона операций которой находилась в районе Ипра. В задачи эскадрильи входили разведывательные патрули, фотосъемка, разведка и бомбардировки днем и ночью. Из 628 заявленных эскадрильей воздушных побед более 460 были подтверждены в официальных коммюнике Королевского летного корпуса. Одной из наиболее примечательных побед была победа, засчитанная второму лейтенанту Вудбриджу 6 июля 1917 года, который первым из британских летчиков ранил Манфреда фон Рихтгофена, когда патруль 20-й эскадрильи был атакован Ягдgeschwader 1 Рихтгофена. Мастерство и мужество, проявленные членами 20-й эскадрильи на протяжении всей войны, были отмечены 71 наградой за храбрость. Помимо 34 Военных крестов, 19 отличившихся летных крестов, пяти Военных медалей и других наград, Викторианский крест был посмертно присужден исполняющему обязанности сержанта авиации Томасу Моттерсхеду, который скончался от ран, полученных в бою 7 января 1917 года. Эскадрилья продолжала действовать из района Сен-Омера в поддержку британской армии в районе Ипра на протяжении большей части войны, используя такие аэродромы, как Буадингем и Сен-Мари-Каппель. 21 сентября 1917 года она завершила перевооружение на Bristol Fighter, замену FE2D, который должен был оснащать эскадрилью в течение следующих 15 лет. Эскадрилья проводила ежедневные отдельные операции из Брюэ, недалеко от Бетюна, во время крупного немецкого наступления в марте 1918 года и переместилась южнее на несколько аэродромов к востоку от Амьена, когда союзные армии продвигались вперед во время 100-дневного наступления. Эскадрилья прибыла в RAF Рисалпур 19 июня 1919 года и стала первой эскадрильей, летавшей на Bristol Fighter в Индии. Несмотря на то, что афганское вторжение было отражено, 20-я эскадрилья была оставлена на Северо-Западной границе для выполнения новой роли воздушного контроля. На протяжении большей части следующих 20 лет эскадрилья базировалась в основном в RAF Пешавар, регулярно переходя к таким местам, как Мираншах и Шабкадар. Эскадрилья разработала новые методы воздушного контроля. Их Bristol Fighters проводили разведку как самостоятельно, так и для армии в полевых условиях. Эскадрилья также выполняла более мирные и гуманитарные задачи. Два Wapitis, проходившие испытания в Индии и пилотируемые экипажами 20-й эскадрильи, сопровождали самолеты RAF Victoria и DH9, осуществлявшие воздушную переброску в Кабул в 1929 году. Они были единственными самолетами на Северо-Западной границе, оснащенными наборами беспроводной телефонии, которые использовались для поддержания связи с Пешаваром во время операции. Она отреагировала на сильное землетрясение, произошедшее в Кветте 31 мая 1935 года; эскадрилья развернула 9 самолетов для перевозки медицинского персонала и припасов в этот район и вокруг него. Она также доставила вакцину в Кабул 19 августа 1936 года. В августе 1928 года знаменитый археолог, дипломат, армейский офицер и писатель Т.Э. Лоуренс был назначен в 20-ю эскадрилью, поступив в RAF в качестве не-комиссионного унтер-офицера. Он служил клерком на передовом аэродроме эскадрильи в Мираншахе, пока в Лондоне не появились сообщения в прессе о том, что он ведет дипломатию и шпионаж в Афганистане. Поскольку такие новости могли нарушить местную политическую ситуацию, он был переведен из 20-й эскадрильи 8 января 1929 года и вернулся в Великобританию. В 1932 году 20-я эскадрилья обменяла свои Bristol Fighters на Westland Wapitis, которые, в свою очередь, были обменяны на Hawker Audaxes в декабре 1935 года. После вступления Италии в войну оборона портов Индии была признана приоритетной задачей; 14 февраля 1941 года A и B эскадрильи перебазировались в Бомбей и Мадрас соответственно для обеспечения разведки и нападения для береговой обороны. Эти эскадрильи вновь присоединились к остальной части эскадрильи в ее новой штаб-квартире в RAF Секундерабад 10 июня 1941 года. Они летали на высоте или ниже верхушек деревьев, чтобы избежать обнаружения, когда поблизости находились японские истребители. Эскадрилья в Читтагонге также выполняла некоторые миссии по поиску и спасению на море. В мае 1943 года 20-я эскадрилья обменяла свои Lysanders на Hurricane IIDs; этот вариант Hurricane был вооружен двумя 40-мм пушками под крыльями, специально разработанными для уничтожения танков и бронетехники. Эскадрилья перебазировалась в RAF Кальян, недалеко от Бомбея, для обучения на новых самолетах. Муссоны задержали завершение этого обучения, и только в декабре 1943 года эскадрилья была готова вернуться на передовую в Нидании. Эскадрилья перебазировалась в RAF Тричинополи в июле 1944 года и в RAF Сент-Томас-Маунт (ныне международный аэропорт Ченнаи) за пределами Мадраса в сентябре 1944 года для отдыха, восстановления и дальнейшей подготовки. В последние месяцы 1944 года она также предоставила отряд в Имфал для проведения воздушного опрыскивания с помощью Hurricane для минимизации распространения малярии. В декабре 1944 года A эскадрилья перешла на Hurricane IV, вооруженный ракетами, прежде чем эскадрилья перебазировалась на ряд аэродромов в центральных низинах, когда союзные армии быстро продвигались через Мандалай, Мейктилу и в Рангун, снова атакуя линии связи и опорные пункты противника, такие как бункеры. После захвата Рангуна 2 мая 20-я эскадрилья была выведена из эксплуатации 8 мая 1945 года и вернулась в RAF Сент-Томас-Маунт. Эскадрилья готовилась к переброске на Дальний Восток, когда закончилась Вторая мировая война.

The squadron was formed on 1 September 1915 at Netheravon, Wiltshire, as part of the Royal Flying Corps. In 1915, the German, and French and British air services had increasingly fought each other in the air for control of the skies to conduct reconnaissance. Combined with an expansion of the British Army, this prompted an expansion of the Royal Flying Corps in the second half of 1915, during which 20 Squadron was formed from a nucleus of Number 7 Reserve Aeroplane Squadron under the command of Captain C W Wilson MC. The squadron flew to France on 16 January 1916 landing first at St Omer and moving the following week to Clairmarais. It was equipped with the FE2B two seat fighter reconnaissance aircraft, which were replaced in June 1916 by the FE2D model, with an improved engine and armament. No. 20 Squadron was part of the Royal Flying Corps’ 2nd Brigade, working with the British 2nd Army, whose area of operations was around Ypres. The squadron's tasks included offensive patrols, photography, reconnaissance, and bombing by day and night. Of the squadron's 628 claimed combat victories, over 460 were confirmed by appearance in RFC Official Communiques. One of the combat victories that was most notable was that accredited to Second Lieutenant Woodbridge on 6 July 1917, who was the first British airman to wound Manfred von Richthofen when a 20 Squadron patrol was attacked by Richttofen's Jagdgeschwader 1. The skill and courage exhibited by members of 20 Squadron throughout the war was reflected in 71 gallantry awards. In addition to 34 Military Crosses, 19 Distinguished Flying Crosses, five Military Medals and other decorations, a Victoria Cross was posthumously awarded to Acting Flight Sergeant Thomas Mottershead, who died as a result of injuries sustained in combat on 7 January 1917. The squadron continued to operate from the St Omer area in support of the British Army around Ypres for most of the war, at airfields such as Boisdinghem and Saint Marie Cappel. On 21 September 1917, it completed its re equipment with the replacement for the FE2D, the Bristol Fighter, which was to equip the squadron for the next 15 years. The squadron conducted daily detached operations from Bruay, near Bethune during the major German offensive in March 1918, and moved further south to several airfields east of Amiens as allied armies moved forward during the 100 Days Offensive. The squadron arrived at RAF Risalpur on 19 June 1919 and was the first squadron to fly the Bristol Fighter in India. Although the Afghan invasion had been defeated, 20 Squadron was retained on the Northwest Frontier in the new role of Air Control. For most of the next 20 years, the Squadron was mainly based at RAF Peshawar, with regular moves forward to locations such as Miranshah and Shabkadar. The squadron developed new techniques of Air Control. Their Bristol fighters conducted reconnaissance, both independently and for the Army in the field. The squadron also undertook more peaceful and humanitarian roles. Two Wapitis, on trial in India and flown by 20 Squadron crews, escorted the RAF Victoria and DH9s conducting the Kabul airlift of 1929. They were the only aircraft on the North West Frontier equipped with Wireless Telephony sets, which were used to maintain contact with Peshawar during the operation. It responded to the large earthquake which hit Quetta on 31 May 1935; the squadron deployed 9 aircraft to ferry medical personnel and supplies to and around the area. It also flew vaccine to Kabul on 19 August 1936. In August 1928, the famous archaeologist, diplomat, army officer and writer T E Lawrence was posted to 20 Squadron, having joined the RAF as a non commissioned airman. He served as a clerk at the squadron forward airfield at Miranshah until press stories emerged in London that he was conducting diplomacy and espionage in Afghanistan. As such news was likely to disturb the local political situation, he was posted away from 20 Squadron on 8 January 1929, returning to the UK. In 1932, 20 Squadron exchanged its Bristol Fighters for Westland Wapitis and these, in turn, were exchanged for Hawker Audaxes in December 1935. After Italy's entry to the war, defence of India's ports was assigned a higher priority; on 14 February 1941 A and B Flights moved to Bombay and Madras respectively to provide reconnaissance and attack for coastal defence. These flights re joined the rest of the squadron at its new headquarters at RAF Secunderabad on 10 June 1941. they would fly at or below treetop height to avoid detection when Japanese fighters were nearby. The Flight at Chittagong also conducted some Air Sea Rescue missions. In May 1943, 20 Squadron exchanged their Lysanders for Hurricane IIDs ; this variant of the Hurricane was armed with two 40mm underwing cannons designed specifically for destroying tanks and armoured vehicles. The squadron moved to RAF Kalyan, near Bombay, for training on the new aircraft. The monsoon delayed completion of this training and it was December 1943 before the squadron was ready to move back into the line at Nidania. The squadron moved to RAF Trichinopoly in July 1944, and RAF St Thomas Mount (now Chennai International Airport) outside Madras in September 1944 for rest, recuperation and further training. During the latter months of 1944, it also provided a detachment to Imphal to undertake aerial spraying with Hurricanes to minimise the spread of malaria. In December 1944, A Flt converted to the Rocket Projectile armed Hurricane IV, before the squadron moved to a series of airfields in the central lowlands as Allied armies advanced rapidly through Mandalay, Meiktila and on to Rangoon, again attacking Lines of Communication and enemy strongpoints, such as bunkers. After Rangoon was captured on 2 May, 20 Squadron was stood down from operations on 8 May 1945 and moved back to RAF St Thomas Mount. The squadron was preparing for a move to the Far East when the Second World War came to an end.

Салқын соғыс (1945 - 1970)

1945 жылдың тамыз және қыркүйек айларында 20-шы эскадрилья RAF St Thomas Mount-тен RAF Amarda Road-қа көшіп барды, онда олар Spitfire VIII-мен жабдықталды, содан кейін Бангкоктан тыс жердегі Дон Муангқа көшіп барды. Бұл Сиамда (қазіргі Таиланд) орналасқан RAF-тің алғашқы эскадрильясы болды. 1945 жылдың желтоқсанында эскадрилья Spitfire VIII-ді Spitfire XIV-ке ауыстырды. 1946 жылдың сәуір айында эскадрилья RAF Agra-ға көшірілді және Tempest FBII-мен жабдықталды, оны 1947 жылдың 1 тамызына дейін, Үндістанның тәуелсіздігіне екі апта қалғанға дейін сақтап қалды. 1949 жылдан 1951 жылға дейін 20-шы эскадрилья RAF Llanbedr-дегі 631-ші эскадрильядан қайта құрылды, әуе шабуылына қарсы ынтымақтастық рөлінде әртүрлі ұшақтарды пайдаланды, зениттік артиллерияға нысаналар берді және олардың оқулары үшін жердегі әскерлерге шабуылдарды симуляциялады. 1949 жылдың шілдесінде RAF Valley-ге көшіріліп, 1951 жылдың қыркүйегінде таратылды. Германиядағы RAF-тің кеңеюі, НАТО мен Кеңес Одағы және оның одақтастары арасындағы шиеленістің күшеюіне байланысты 1952 жылдың маусымында RAF Jever-де 20-шы эскадрилья қайта құрылды, ол Vampire FB9 ұшақтарымен әуе қорғанысы және жер шабуылы рөлдерінде жұмыс істеді. 1952 жылдың шілдесінің соңында 20-шы эскадрилья Ольденбург әуежайындағы жаңадан салынған әуежайға көшірілді. Жаңа совет МиГ-15 қатеріне қарсы тұру үшін эскадрилья 1953 жылы Canadair Sabre F4 ұшақтарымен жабдықталды. 1955 жылдың қарашасында ол Hawker Hunter F4 ұшағымен қайта жабдықталды, ол 1957 жылдың мамырында Hunter F6 ұшағымен ауыстырылды. Эскадрилья 1960 жылдың 20 желтоқсанында таратылды, бірақ оның «номер тақтасы» болашақта пайдалану үшін RAF-тің Қиыр Шығыс Әуе күштеріне (FEAF) берілді. 1960 жылы SEATO ұйымының Оңтүстік-Шығыс Азиядағы жағдайға қатысты алаңдаушылығы Корольдік Әуе күштерінің аймақтағы қатысуын күшейтуіне әкелді. 20-шы эскадрилья қайта құрылып, Hunter FGA9 ұшағымен жабдықталды, бұл ұшақтың жер шабуылына арналған арнайы нұсқасы. Қайта құрылған эскадрильяның ұшқыштары ұшақтарын Ұлыбританиядан алып, RAF Tengah, Сингапурге ұшты, эскадрилья толыққанды құрылып, 1960 жылдың қарашасына дейін орналасты. Келесі 10 жыл бойы 20-шы эскадрилья Tengah-та орналасқан күйінде қалды. Сингапур мен Малайзиядағы тұрақты оқу-жаттығулар оның әртүрлі рөлдерінде біліктілігін сақтады, ал Гонконг, Дон Муанг, Корат және Баттерворт қалаларына әр түрлі уақытта жасақтар жіберілді. Индонезиялық қақтығыс кезінде эскадрилья Лабуан мен Кучингке ұшақтарды орналастырды, олар Малайзияға құрлық, теңіз және әуе арқылы жасалған шабуылдарға қарсы шабуыл және әуе қорғанысын қамтамасыз етті. 20-шы эскадрилья 1969 жылы жаңа топ құрды, RAF Seletar-дегі 209-шы эскадрилья таратылды, ол өзінің үш Pioneer STOL ұшағын аулаушыларды қолдау үшін алдыңғы әуе бақылау міндеттеріне қабылдады. 1968 жылы британ үкіметі 1971 жылға қарай «Суэц шығысынан» шығатынын жариялады, бұл 1970 жылдың ақпан айында 20-шы эскадрильяның таратылуына әкелді.

In August and September 1945, 20 Squadron moved from RAF St Thomas Mount to RAF Amarda Road, where they re equipped with Spitfire VIIIs before moving to Don Muang, outside Bangkok, as the first RAF squadron based in Siam, now Thailand. The squadron exchanged its Spitfire VIIIs for Spitfire XIVs in December 1945. By April 1946, the squadron had moved to RAF Agra and re equipped with Tempest FBII, which it retained until its disbandment on 1 August 1947, two weeks before Indian independence. From 1949 to 1951, 20 Squadron was reformed from No 631 Squadron at RAF Llanbedr flying a variety of aircraft in the Anti Aircraft Cooperation role, providing targets for AAA guns and simulating attacks on ground troops for their training. It moved to RAF Valley in July 1949, disbanding in September 1951. The expansion of the RAF in Germany, as part of the increased tension between NATO and the Soviet Union and its satellites, led to the re formation of 20 Squadron in June 1952 at RAF Jever operating the Vampire FB9 in the air defence and ground attack roles. In late July 1952, 20 Squadron moved to the re constructed airfield at RAF Oldenburg. In order to counter the threat from the new Soviet Mig 15, the squadron re equipped with Canadair Sabre F4s in 1953. In November 1955 it again re equipped with the Hawker Hunter F4, which was superseded by the Hunter F6 in May 1957. The squadron disbanded on 20 December 1960, but its ‘numberplate’ was allocated to the RAF's Far East Air Force (FEAF) for future use. In 1960 the SEATO organisation's concerns about the situation in South East Asia led to the Royal Air Force bolstering its presence in the area. 20 Squadron was reformed, equipped with the Hunter FGA9, a specialist ground attack version of the aircraft. The pilots of the reformed squadron collected their aircraft from the UK and flew them to RAF Tengah, Singapore, with the squadron fully in place by November 1960. For the next 10 years, 20 Squadron remained based at Tengah. Routine training in Singapore and Malaysia maintained proficiency in its various roles, while detachments took place at various times to Hong Kong, Don Muang, Korat and Butterworth. During the Indonesian Confrontation, the squadron deployed aircraft to Labuan and Kuching providing attack and air defence against incursions into Malaysia by land, sea and air. 20 Squadron established a new Flight in 1969, when 209 Squadron at RAF Seletar disbanded, absorbing three of its Pioneer STOL aircraft for Forward Air Control duties in support of its Hunters. In 1968, the British government announced it would withdraw from ‘East of Suez’ by 1971, which led to the disbandment of 20 Squadron in February 1970.

Салқын соғыс (1970-1992)

20-шы эскадрилья 1970 жылдың 1 желтоқсанында Германияда қайта құрылды. Ол НАТО-ға шабуылдық қолдау ролінде жарияланды және 1975 жылы Harrier GR3 ұшақтарымен қайта жабдықталды. Бұл жаңарту ұшақтың алғы бөлігіне лазерлік қашықтық өлшеу және нысананы белгілеу құралдарымен, сондай-ақ радиолокациялық ескерту қабылдағышымен жабдықталды. Екі жыл өткен соң, RAF Германиядағы Harrier эскадрильяларын рационализациялауды шешті, барлық Harrier ұшақтарын үш емес, екі эскадрилья арасында бөліп, 20-шы эскадрилья өз Harrier ұшақтарын 1977 жылдың ақпан айының соңында RAF Гутерслоудағы 4-ші эскадрильяға беруге тағайындалды. Келесі күні ол RAF Брюггенде қайта құрылды, он екі Jaguar GR1 ұшағымен жабдықталды, қайтадан НАТО күштеріне Батыс Германияда шабуылдық қолдау көрсетті. Әдеттегі қару-жарақтан өзге, эскадрильяда болашақ еуропалық қақтығыс ядролық қару қолданысына дейін жететін жағдайда қолдануға арналған сегіз WE.177 тактикалық ядролық бомбасы болды. Сегіз ядролық бомба мен он екі ұшақтың арасындағы айқын теңсіздік RAF штаб жоспарлаушыларының бастапқы конвенциялық кезеңде үштен бір бөлігіне дейін ұшақтардың жоғалуын күткенімен байланысты, ал ядролық қарудың толық қорын майданның алдыңғы жиегінен тыс, жаудың тыл аймағындағы нысаналарға жеткізу үшін жеткілікті ұшақтар резервте сақталды. Эскадрилья операциялық және нысана белгілеу мақсатында НАТО-ға бекітілді, бірақ британдық WE.177 қаруларын қолдануды саяси бақылау Лондондағы британ үкіметі сақтап қалды. 1984 жылдың 30 маусымында 20-шы эскадрилья RAF Laarbruch-те Tornado GR1 ұшақтарымен қайта жабдықталды, шабуылдық қолдау ролін сақтап, Tornado-ның артық жүк көтергіштігіне байланысты WE.177 ядролық қаруларының қорын 18-ге дейін арттырды. Британ үкіметінің «Өзгеріс опциялары» қорғаныс саясатын қайта қарау аясында RAF Германиядағы базалар санын төрттен екіге дейін азайтты. Бұл азайттудың бір бөлігі 1992 жылдың 31 шілдесінде 20-шы эскадрильяның Tornado эскадрильясы ретінде таратылуын қамтыды.

Операциялық конверсия бірлігі (1992-2010 жылдар)

1992 жылдың 1 қыркүйегінде Виттерингтегі 233-ші операциялық конверсиялық бөлім No 20 (резерв) эскадрильясы болып қайта нөмірленді. «Резерв» атауы эскадрилья майдандық бөлім болмаса да, қажет болған жағдайда оның құрамы, ұшақтары мен жабдықтары операцияларға жұмылдырылуы мүмкін екенін білдірді. 2000 жылдың 1 сәуірінде 20-шы эскадрилья және басқа Корольдік әуе күштерінің Harrier және Корольдік теңіз күштерінің Sea Harrier эскадрильялары Бірлескен Harrier күштерінің басқаруына көшті. Эскадрилья келесі он жыл бойы RAF Виттерингте орналасты. 2010 жылы Бірлескен Harrier күштері бір эскадрильяға дейін қысқартылды. IV (AC) эскадрильясы майдандық эскадрилья ретінде таратылды, бірақ оның үлкен тарихы болғандықтан, оның нөмірі OCU-ге IV (резерв) эскадрильясы ретінде берілді, нәтижесінде 2010 жылдың 31 наурызында 20-шы эскадрилья таратылды. Бірлескен Harrier күштерінің таратылуы 2010 жылдың 19 қазанында жарияланған Стратегиялық қорғаныс және қауіпсіздік саясатының бір бөлігі ретінде күтпеген оқиға болды.

ASACS оқыту (2021 қазіргі)

2021 жылдың 1 маусымында эскадрильяның нөмірлік тақтасы Корольдік әуе күштерінің әуе бақылау және басқару жүйесінің (ASACS) Нортумберлендтегі RAF Боулмерде орналасқан Операциялық түрлендіру орталығына (OCU) берілді. ASACS OCU Ұлыбритания Қарулы күштерінің қызметкерлеріне, олардың міндеті Ұлыбританияның әуе кеңістігінде және оның маңындағы барлық ұшақтарды бақылау, анықтау және сәйкестендіру, сондай-ақ Ұлыбритания немесе НАТО тапсырған жедел реакциялық ұшақтарды үйлестіру бойынша негізгі және жоғары деңгейдегі әуе шайқасын басқару оқуларын ұсынады.