Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шотланд ақсұлығы
Scottish peer
Джон Мюррей, 4-ші Атолль герцогы, КТ, ПК, ФРС (30 маусым 1755 – 29 қыркүйек 1830), 1764 жылдан 1774 жылға дейін Туллибардин маркизі лауазымында болған шотланд ақсұлығы.
John Murray, 4th Duke of Atholl, KT, PC, FRS (30 June 1755 – 29 September 1830), styled Marquess of Tullibardine from 1764 to 1774, was a Scottish peer.
Өмір және мансап
Мюррей – Джон Мюррейдің, 3-ші Атолль герцогының және оның әйелі Шарлоттаның, 8-ші Стрэндж баронессасының, 2-ші Атолль герцогы Джеймс Мюррейдің қызының үлкен ұлы болды. Лорд Джордж Мюррей мен Лорд Чарльз Мюррей Айнсли оның кіші ағалары еді. Әкесі 1764 жылы герцогтыққа ие болғанда ол Туллибардиннің маркизі деген құрметті атаққа ие болды. Мюррей 1774 жылы әкесінен кейін Атолльдің төртінші герцогы болды және Шотландиядан сайланған теңдес өкілі болды. 1786 жылы ол Глостер графтығындағы Стэнли бароны және Ұлыбритания жұртындағы Стрэндж графы атанды, бұл оған Лордтар палатасында автоматты орын берді. Кейіннен 1794 жылдан 1830 жылға дейін Пертширдің лорд-лейтенанты қызметін атқарды. 1800 жылы ол Шытырман орденінің рыцары болды. 1793 жылы ол Мэн аралының генерал-капитаны және бас губернаторы болып тағайындалды, анасы оған аралдағы өз құқықтарының көп бөлігін берді. 1805 жылы ол анасынан Стрэндж барондығын мұраға алды. Сондай-ақ, ол 1775 жылдан 1781 жылға дейін және 1791 жылдан 1812 жылға дейін Англияның Ескі Ұлы Ложасының Ұлы шебері болды. Блэр иелігін басқарған кезеңде ол 16 000 акр жерге 20 миллионнан астам ағаш отырғызды, оның ішінде дәнмен толтырылған зеңбіректерді жоғары төбелерге дән себу үшін пайдаланды. Ол өзіне «Егінші герцог» деген лақап атты алды. Ол жапондық шыршасын Ұлыбританияға әкеліп, Дункельдте отырғызды, онда ол оның екінші герцогтың отырғызған алғашқы еуропалық шыршасымен будандасты, нәтижесінде Дункельд шыршасы пайда болды. 1796 жылы ол Роберт Бернстің жақында қайтыс болғандығына құрмет ретінде, оның 1787 жылғы «Бруар суының Атолл герцогына қарапайым тілегі» өлеңіне жауап ретінде Бруар сарқырамасының айналасына қарағай мен шырша отырғызды. Герцог 1807 жылы оны одан әрі өсіруге шақыратын «Шырша туралы байқаулар» деген мақала жазды, ол осыны кең ауқымда іске асырды. Атолл 1830 жылдың қыркүйегінде 75 жасында қайтыс болды, оның орнын үлкен ұлы Джон басты. Атоллдың герцогинясы 1842 жылдың қазанында 81 жасында қайтыс болды.
Murray was the eldest son of John Murray, 3rd Duke of Atholl, and his wife, Charlotte, 8th Baroness Strange, daughter of James Murray, 2nd Duke of Atholl. Lord George Murray and Lord Charles Murray Aynsley were his younger brothers. He became known by the courtesy title Marquess of Tullibardine when his father succeeded to the dukedom in 1764. Murray succeeded his father as fourth Duke of Atholl in 1774 and was elected a Scottish representative peer. In 1786 he was created Baron Murray, of Stanley in the County of Gloucester, and Earl Strange in the Peerage of Great Britain, which gave him an automatic seat in the House of Lords. He later served as Lord Lieutenant of Perthshire from 1794 to 1830 In 1800 he was made a Knight of the Thistle. In 1793 he was appointed Captain General and Governor in Chief of the Isle of Man, his mother making over to him most of her rights in the Island. He succeeded his mother in the barony of Strange in 1805. He was also Grand Master of the Antient Grand Lodge of England from 1775 until 1781 and again from 1791 until 1812. During his control of the Blair Estate he planted over 20 million trees over an area of 16,000 acres, using cannon filled with seed to spread seed over the high hills. He earned himself the nickname "The Planting Duke". He introduced Japanese Larch into Britain, planting the trees at Dunkeld, where they hybridized with the first European Larch in Britain, planted by his uncle, the second duke, and gave rise to the Dunkeld Larch. In 1796 97 he planted pine and larch around the Falls of Bruar as a tribute to the recently deceased Robert Burns, responding to his poem The Humble Petition of Bruar Water to the Noble Duke of Atholl (1787). The Duke wrote "Observations on Larch" in 1807 encouraging further its cultivation, which he practiced on a large scale. Atholl died in September 1830, aged 75, and was succeeded by his eldest son, John. The Duchess of Atholl died in October 1842, aged 81.