Кіріспе

Үнді жазушысы

Кариккат Маратху Кутикришна Марар (15 маусым 1900 – 6 сәуір 1973) – үнді эссеші және малаялам әдебиетінің сыншысы. Ол "Бхаратапарьяаданм" атты Махабхаратаның сын тұрғысынан зерттелген еңбегімен танымал, көптеген адамдар бұл кітапты малаялам тіліндегі ең ықпалды кітаптардың бірі деп санайды. Ол Сахитья Академи сыйлығының және Керала Сахитья Академи сыйлығының иегері болды.

Өмірбаян

Куттикришна Марар 1900 жылғы 15 маусымда Оңтүстік Үндістанның Керала штатының Малаппурам ауданындағы Трипрангдеде Кариккатт Маратху Кришна Марар мен Лакшмикутти Марасяр отбасында дүниеге келді. Ол отбасылық кәсіп – соқпақ аспаптарды (перкуссияны) үйреніп, сонымен қатар сурет салуды ерте білімі ретінде алды, бірақ Шри Нилаканта мемлекеттік санскрит колледжіне оқуға түскенде өмірі өзгере бастады, онда ол екі белгілі ұстаз – Пуннассери Намби және Шамбу Шармадан білім алды. Кейін ол Сахитяширомани емтиханын сәтті тапсырып, Керала Каламандаламда Сахитяхарья ретінде мансабын бастады, онда ол 15 жыл бойы Валлатол Нараяна Менонмен бірге жұмыс істеді, осы кезеңде көптеген еңбектерін жариялады. 1938 жылдан 1961 жылға дейін ол малаялам тіліндегі «Матрубхуми» газетінің түзеушісі (корректоры) болды. Өмірінің соңғы жылдарында ол рухани ізденістерге көбірек бейімделді. 1973 жылғы 6 сәуірде 72 жасында дүние салды.

Марапаттар мен құрметтер

1967 жылы Марар Паттамби Шри Нилаканда Санскрит колледжінен «Сахития Ратнам» сыйлығын және Трипунитурадағы Мемлекеттік Санскрит колледжінен «Сахития Нипунан» сыйлығын алды. 1966 жылы «Кала Живитам Танне» еңбегі үшін Сахтия Академиясы жылдық сыйлығымен марапаттады. Ол сол жылы осы еңбегі үшін тағы бір сыйлық алды – әдеби сынға арналған Керала Сахтия Академиясының алғашқы сыйлығы. Сондай-ақ 1966 жылы М. П. Пол сыйлығына ие болды.