Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз архиепископы (1721–1806)
French archbishop (1721–1806)
Артур Ричард Диллон (1721–1806) Францияның Нарбонн архиепископы болған. Ол Маунткашельдің ирландиялық бригадасымен Францияға келген Артур Диллонның (1670–1733) кіші ұлы еді. Француз революциясы кезінде ол дін қызметкерлерінің азаматтық конституциясын қабылдаудан бас тартты және алдымен Кобленцке, содан кейін Лондонға қашты.
Arthur Richard Dillon (1721–1806) was archbishop of Narbonne in France. He was the youngest son of Arthur Dillon (1670–1733), who came to France with Mountcashel's Irish Brigade. At the French Revolution he refused the civil constitution of the clergy and fled first to Coblenz and then to London.
Туған жері
Артур Ричард 1721 жылдың 15 қыркүйегінде Франциядағы Сен-Жермен-ан-Лай шатосында дүниеге келді. Ол Артур Диллон мен оның әйелі Кристина Шелдонның бес ұлының ең кішісі болды. Оның әкесі 1670 жылы Ирландияда туған, Вильям соғысында якобиттер үшін күресіп, 1690 жылдың сәуір айында Дилон полкінің полковнигі ретінде Францияға барды. Бұл оқиғада ирланд әскерлері Францияға, ал Лаузунмен бірге француз әскерлері Ирландияға алмастырылды. Ол 7-ші виконт Диллонның кіші ұлы еді. Оның әкесінің отбасы ескі ағылшын-ирландтық және олардың тегі 1185 жылы Ирландияға принц Джонмен бірге келген сэр Генри Диллонға дейін жетеді. Генридің анасы Ральф Шелдонның қызы болса, ал ағылшын католик якобиті Доминик Шелдон – оның әйелінің туысы еді. Ол Джеймс II-нің әйелі Модена королевасы Мэридің құрметті қызметшісі болды. Осылайша, оның екі ата-анасы да якобиттер және католиктер еді. Артурдың төрт ағасы және бірнеше әпкесі болды, олар туралы мәліметтер оның әкесінің мақаласында келтірілген.
Arthur Richard was born on 15 September 1721 at the Château de Saint Germain en Laye in France. He was the youngest of the five sons of Arthur Dillon and his wife Christina Sheldon. His father was born in 1670 in Ireland, had fought for the Jacobites in the Williamite War and had gone to France as the colonel of Dillon's Regiment with the Irish Brigade in April 1690 when Irish troops were sent to France in exchange for French troops sent to Ireland with Lauzun. He was a younger son of the 7th Viscount Dillon. His father's family was Old English Irish and descended from Sir Henry Dillon who came to Ireland with Prince John in 1185. Henry's mother was a daughter of Ralph Sheldon, whereas Dominic Sheldon, the English Catholic Jacobite, was her uncle. She was a maid of honour to Queen Mary of Modena, wife of James II. Both parents were thus Jacobites and Catholics. Arthur had four brothers and several sisters, who are listed in his father's article.
Мансап
Артур Ричард діни қызметке кіріп, Мезиер маңындағы Эланның пасторы, Понтуаздың бас викарі (1747), Эвредің епискобы (1753), Тулузаның архиепискобы (1758) және Нарбонның архиепискобы (1763) лауазымдарын бірінен соң бірі иеленді. Соңғы қызметінде ол Галия нарбоненцис шіркеуінің аймағының приматы және Лангедок штаттарының экс-официо президенті болды. Ол діни епархиясын рухани басқаруға қарағанда, тұрғындарының материалдық әл-ауқатын жақсартуға көбірек мән берді, көптеген қоғамдық пайдалы жұмыстарды – көпірлер, каналдар, жолдар, порстар және т.б. жүзеге асырды. Монпелье және Тулуза университеттерінде химия және физика кафедраларын ашты, әсіресе Нарбонда кедейлікті азайтуға тырысты. Ол елу жасынан бастап бай жесір немересі, мадам де Ротпен бірге өмір сүрді. Ол Люси Кэри есімді, оның әпкесі Лора мен 6-шы Фолкленд виконты Люциус Кэридің қызы болған. Мадам де Рот 1766 жылы күйеуінен айырылған. Диллон мен мадам де Роттың махаббаты сол заманғы қатал стандарттармен өлшенгенде де скандалды саналды. Олар негізінен Хотефонтен шатосында тұрды, онда Диллон әсем аң аулаумен шұғылданды. Мадам де Рот өзінің қызы Тереза Люси де Диллонды, француз королевасы Мари Антуанеттаның сүйіктісін, және немере қызы Генриетта Люсиді алып келді, ол кейін мемуар жазушы Генриетта Люси, Ла Тур дю Пин Гуверне маркизасы атанды. 1787 және 1788 жылдары Людовик XVI шақырған Атақтылар жиналысының мүшесі болды, ал 1788 жылы дін қызметкерлері жиналысына төрағалық етті.
Arthur Richard entered the priesthood and was successively curé of Elan near Mézières, vicar general of Pontoise (1747), Bishop of Evreux (1753), Archbishop of Toulouse (1758), and Archbishop of Narbonne (1763). In that latter capacity, he also was both the Primate of the ecclesiastical region of Gallia narbonensis and ex officio president of the estates of Languedoc. He devoted himself less to the spiritual direction of his diocese than to the temporal welfare of its inhabitants, carrying out many works of public utility, bridges, canals, roads, harbours, etc. ; he had chairs of chemistry and of physics created at the universities of Montpellier and Toulouse, and tried to reduce poverty, especially in Narbonne. From about the age of fifty he lived with his wealthy, widowed niece, Madame de Rothe. She was born Lucy Cary and was the child of his sister Laura, who had married Lucius Cary, 6th Viscount Falkland. Madame de Rothe had been widowed in 1766. Dillon and Madame de Rothe were lovers, an arrangement considered scandalous even by the jaded standards of the day. They maintained a household primarily at the château de Hautefontaine, where Dillon kept an extravagant hunt. Madame de Rothe brought her daughter Thérèse Lucy de Dillon, a favourite of Marie Antoinette, the French queen, and her grand daughter Henriette Lucy, who would become the memoirist Henriette Lucy, Marquise de La Tour du Pin Gouvernet. In 1787 and in 1788 he was a member of the Assembly of Notables called together by Louis XVI, and in 1788 presided over the assembly of the clergy.