Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конфедерациялық американдық тыңшы Нэнси Морган Харт (шамамен 1735–1830) – американдық Тәуелсіздік соғысының бүлікші қаһарманы, солтүстік-шығыс Джорджияның шет аймақтарындағы лоялистерге қарсы жасаған ерліктерімен танымал. Ол қайта-қайта тори сарбаздарын алдап, тікелей өлтірген қатал, күшті және тапқыр шекаралық әйел ретінде сипатталады. Ол туралы айтылатын әңгімелер замандас құжаттарымен толыққанды расталмаған, ал зерттеушілер үшін шындықты халық ауыз әдебиетінен толық ажырату мүмкін болмады.
the Confederate American spy
Nancy Morgan Hart (c. 1735–1830) was a rebel heroine of the American Revolutionary War, noted for her exploits against Loyalists in the northeast Georgia backcountry. She is characterized as a tough, strong and resourceful frontier woman who repeatedly outsmarted Tory soldiers, and killed some outright. Stories about her are mostly unsupported by contemporary documentation, and it has been impossible for researchers to entirely distinguish fact from folklore.
Ерте өмір
Өмірінің көп бөлігі туралы нақты мәліметтер белгісіз болса да, Нэнси Энн Морган Харт 1735 жыл шамасында Солтүстік Каролинада, Ядкин өзені аңғарында туған деп есептеледі. Бірақ кейбір зерттеушілер оның Пенсильвания немесе Нью-Йорк штатында туғанын айтады. Ол сол аймақтағы Бенджамин Хартқа үйленді. Оның туыстарының арасында Миссури сенаторы Томас Харт Бентон және Кентукки сенаторы Генри Клей сияқты танымал саяси қайраткерлер болды. Харт отбасылық байланыстар арқылы Американың ерте тарихындағы басқа да көрнекті тұлғалармен тығыз байланыста болды. Ол Американ революциясының генералы Дэниел Морганның туысы болды, ол 1781 жылдың 17 қаңтарында Оңтүстік Каролинадағы Каупенс шайқасында жеңіске жеткен американдық әскерге басшылық еткен. Сол кездегі мәліметтерге сәйкес, "Нэнси тәте" деп аталған ол бойы ұзын, келбетсіз әйел болған. Шашы қызыл, беті қызылшадан із қалған. Бір ертерек жазбада Харттың "сұлулығы жоқ еді – егер ол айнаға қараса, мұны өзі де мойындаған болар еді" делінген. Ескі Харт үйінен бір шақырымдай жердегі теміржол учаскесін тегістеу кезінде жұмысшылар бір қатарға жиналып жерленген бес-алты қаңқа тапты. Кейбір қаңқалардың мойны сынған, яғни олар асылып өлтірілген болуы мүмкін. Олар кем дегенде 100 жылдан бері жерленгені анықталды. Кук 1925 жылы жарық көрген округ тарихында 1825 жылғы газет мақаласына негізделген нұсқасын жариялады. Макинтош 1940 жылы Елберт округының тарихында осындай екі оқиғаны келтірді.
Although explicit details concerning most of her life are unknown, Nancy Ann Morgan Hart is believed to have been born in North Carolina around 1735, in the Yadkin River valley, though Some researchers think that she was born in Pennsylvania or New York state. She married Benjamin Hart of that area. His extended family's descendants included such famous later political figures as Missouri Senator Thomas Hart Benton and Kentucky Senator Henry Clay. Hart was well connected through family ties to other prominent figures in early American history. She was a cousin to Revolutionary War general Daniel Morgan, who commanded victorious American forces at the Battle of Cowpens in South Carolina on January 17, 1781. According to contemporary accounts, "Aunt Nancy", as she was often called, was a tall, gangly woman. She was rough hewn and rawboned, with red hair and a face scarred by smallpox. One early account said that Hart had "no share of beauty—a fact she herself would have readily acknowledged, had she ever enjoyed an opportunity of looking into a mirror." While grading a railroad site less than a mile from the old Hart Cabin, the workers found five or six skeletons buried neatly in a row. A few of the skeletons' necks were broken, which suggested they had been hanged. They were determined to have been buried for at least 100 years. In her 1925 county history, Cook published a version based on an 1825 newspaper article. McIntosh quoted two such stories in a 1940 history of Elbert County.
Басқа оқиғалар
Луиза Х. Кендалл ханым Джон Харттың қызының немересі, Нэнси өмірінің соңғы жылдары оныңмен бірге тұрды. Кендалл 1872 жылы анасынан естіген әңгімелерді еске түсіріп хат жазды. Осы хатқа сәйкес, бір күні Нэнси астық қабын диірменге апарып бара жатқанда, торилердің бір тобы оны аттан түсіріп, астықты жерге төгіп жіберді. Харт еш қорқып, ауыр қапты көтеріп, қалған жолды диірменге жаяу басып өтті. Нэнси Харт снайпер болып, Broad өзенінен кешіп өтетін торилерді өлтірген деген әңгіме бар. Екі деректе Нэнси тори лагерлеріне ер адам кейпінде кіріп, олардың сөйлескендерін естіп, лагерь орналасуын және әскери маңызы бар басқа да нәрселерді бақылаған. Халық ауыз әңгімелерінде жергілікті индейлер оны "Вахатче" деп атаған, бұл сөз "Соғыс әйелі" деген мағынаны білдіріп, оның құрметіне өзенге ат қойған делінеді. Бірақ көптеген ғалымдар бұған күмәнді қарастырады, себебі соғысқа дейін бұл өзеннің чероки тіліндегі атауы жазылған деректер бар. Сонымен қатар, 19 ғасырдың соңындағы этнограф Джеймс Муни: "Чероки тайпасында жауынгерлік рөл атқарған әйелдер туралы бірнеше оқиға тіркелген" деп жазған.
Mrs. Louisa H. Kendall was the niece of John Hart, the son whom Nancy lived with in later life. Kendall wrote a letter in 1872 recalling some of the stories her uncle had heard from his mother. According to this letter, once when Nancy was taking a bag of grain to the mill, a band of Tories forced her off her horse and threw the grain to the ground. Undaunted, Hart picked up the heavy bag and walked the rest of the way to the mill. Nancy Hart was said to have acted as a sniper, killing Tories as they came across the Broad River. Two accounts say that Nancy dressed as a man in order to enter Tory camps, where she could overhear talk and observe the layouts and other elements of military value. According to folklore, the local Native Americans referred to her as "Wahatche" which may translate to "War Woman", and named a creek for her. But many scholars dispute this, as there were records of the Cherokee name for the creek prior to the war. In addition, the late 19th century ethnographer James Mooney noted, "Several cases of women acting the part of warriors are on record among the Cherokee."
Соғыстан кейінгі өмір
Джордж Рокингем Гилмер, 1850 жылға дейін Джорджияның екі рет губернаторы болған, Хартты жеке таныған. Ол 1855 жылы жариялаған ерте қоныстанушылар туралы естеліктерде, соғыстан кейін ол "дінге" бет бұрғанын жазды:
George Rockingham Gilmer, twice governor of Georgia before 1850, knew Hart personally. In an account of early settlers which he published in 1855, he wrote that she became "religious" after the war:
Оның ауданында методисттік қоғам құрылды. Ол көңіл тыныштығы іздеп, құдайға сиынатын үйге барды. Ол жақсы адамдардың сыныптық жиналыста екенін көрді, ал есік жабық, кірмеуге тыйым салынған. Ол пышағын шығарып, бекіткіштерді кесіп, ішке кірді. Ол жаман адамдардың құтқарылу жолын қалай табуға болатынын естіді; құлшынып, христиан болып, торилерге қарсы күрескендей, шайтанмен да ерлікпен күресті. 1780-ші жылдардың аяғында Харттар Грузияның Брансуик қаласына көшіп кетті. (Кейбір деректерде олар Алабама мен Оңтүстік Каролинада да біраз уақыт өткізген болуы мүмкін). Бенджамин Харт одан көп ұзамай қайтыс болды. Нэнси Харт Брод өзенінің жанындағы қонысына қайтып келді, бірақ су тасқыны олардың бұрынғы үйін шайып кеткен екен. Соңында ол ұлы Джон Харт пен оның отбасымен бірге Афинаға жақын Кларк округінің Окони өзені бойында қоныстанды. 1803 жылы Джон Харт анасы мен отбасын Кентукки штатының Хендерсон округіне алып барды, онда олар туыстарының жанына орналасты. Харт өмірінің қалған бөлігін сонда өткізді. Ол Хендерсоннан бірнеше шақырым жерде орналасқан Харт отбасының зиратына жерленді. Елберт округі, солтүстікке қарай ұйымдастырылған, оның және округ орталығы Хартвеллдің атымен аталады. Американдық Азамат соғысы кезінде (1861–1865) Грузияның ЛаГранж қаласындағы әйелдер тобы, қаланы Одақ әскерінен қорғау үшін «Нэнси Хартс» деп аталатын әйелдерден құралған әскери жасақты құрды. Жауынгерлік жастағы көптеген ер адамдар соғысқа шақырылған еді. 20-шы ғасырда жақын орналасқан Хартвелл көлі мен Хартвелл бөгеті, Харт мемлекеттік паркі және Нэнси Харт тас жолы (Джорджияның 77-жолы) осы аңыз әйелдің құрметіне салынды. 1997 жылы Харт Грузияның Ең танымал әйелдерінің қатарына енді.
A Methodist society was formed in her neighborhood. She went to the house of worship in search of relief. She found the good people assembled in class meeting, and the door closed against intruders. She took out her knife, cut the fastening and stalked in. She heard how the wicked might work out their salvation; became a shouting Christian, fought the devil as manfully as she fought the Tories . During the late 1780s, the Harts moved to Brunswick, Georgia. (Some accounts suggest that they may have spent time in Alabama and South Carolina as well). Benjamin Hart died shortly thereafter. Nancy Hart returned to the settlement on the Broad River but found that a flood had washed away their former cabin. Eventually, she settled with her son John Hart and his family along the Oconee River in Clarke County near Athens. Around 1803 John Hart took his mother and family to Henderson County, Kentucky, where they settled again near relatives. Hart spent the remaining years of her life there. She was buried in the Hart family cemetery a few miles outside of Henderson. organized to the north of Elbert County, was named for her, as was its county seat, Hartwell. During the American Civil War (1861–1865), a group of women in LaGrange, Georgia founded an all female militia company, which they named the Nancy Harts, to defend the town from the Union Army. Most of the men of fighting age had been drawn off to war. In the 20th century, nearby Lake Hartwell and Hartwell Dam, Hart State Park, and the Nancy Hart Highway (Georgia Route 77) commemorate the legendary woman. In 1997 Hart was inducted into Georgia Women of Achievement.