Аукленд соғыс ескерткіші мұражайы: Тамаки Паэнга Хира

Кіріспе

Жаңа Зеландиядағы мұражай және соғыс ескерткіші

Окленд соғыс ескерткіші мұражайы, Tāmaki Paenga Hira немесе Окленд мұражайы – Жаңа Зеландияның ең маңызды мұражайлары мен соғыс ескерткіштерінің бірі. 1920-1950 жылдары салынған неоклассикалық ғимараты, Окленд доменіндегі, Окленд қаласының орталығына жақын, ұйықтап қалған жанартаудың қалдықтарында орналасқан Обсерватория төбесінде тұр. Мұражай жинақтары Жаңа Зеландия тарихына (әсіресе Окленд аймағының тарихына), табиғат тарихына және әскери тарихқа бағытталған. Окленд мұражайының жинақтары мен көрмелері 1852 жылы басталды. 1867 жылы оклендтіктер білімді қоғам құрды – Окленд философиялық қоғамы, ол көп ұзамай Окленд институты деп аталды. Бірнеше жылдан кейін Окленд мұражайы Окленд институтына берілді, содан кейін 1996 жылға дейін Окленд институты және мұражайы деп аталды. Окленд соғыс ескерткіші мұражайы 1929 жылы ашылған жаңа ғимараттың атауы болды, бірақ 1996 жылдан бері ол көбінесе мекеменің өзіне де қолданылады. 1991 жылдан 2003 жылға дейін мұражайдың маори атауы Те Папа Ухакику болды.

Соғыс мемориалы ғимараты

ХХ ғасырдың басында музей мен оның жинақтары көрнекті куратор Томас Чизман басшылығымен гүлденді. Ол тәртіп орнатуға тырысып, бұрын тәртіпсіз көрсетілген табиғат тарихы, классикалық мүсін және антропологиялық жинақтарды бөліп шығарды. Көрме жағдайларын жақсарту және қосымша кеңістік қажеттілігі Принс-стрит орналасқан жерінен көшуді талап етті. Соңында, арнайы салынған музей жобасы Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқан жауынгерлерді еске алуға арналған мемориал құру идеясымен біріктірілді. Қала әкімі сэр Джеймс Гансон мен Томас Чизман арасында кеңінен кеңескеннен кейін таңдалған жер – Уайтемата шығанасының әсерлі көрінісін ұсынатын Үкіметтік домендегі төбе болды. 1918 жылы Окленд қалалық кеңесі рұқсат берді, сондай-ақ кеңеске музей кеңесінде үш орын берілді. Бастапқы сыйлықтан өзге, кеңес мекеменің күтімін қамтамасыз ету үшін жылдық салықтан субсидия беруге келісті және ақырында басқа да жергілікті органдарды музейді қолдау үшін жылдық мемлекеттік алым төлеуге көндірді. Британдық сәулетшілер институты жаһандық сәулеттік конкурсты ұйымдастырды, оған 70-тен астам жұмыс қатысып, жүлде қоры фунт стерлингі құрады. Гриерсон, Эймер және Драффиннен құралған Окленд фирмасы грек-рим ғибадатханаларын еске түсіретін неоклассикалық дизайнымен жеңіске жетті. 1920 жылы қазіргі орналасқан жер музейдің үйі ретінде бекітілді, ал 1925 жылдың тамызында Окленд қаласының әкімі сэр Джеймс Гансон басшылығымен табысты қаражат жинағаннан кейін Окленд соғыс мемориалы музейінің құрылысы басталды. Құрылыс 1929 жылы аяқталды, ал музейдің жаңа ғимаратын генерал-губернатор генерал сэр Чарльз Фергюссон ашты. Музейдің сәулетшілері Квин-стриттегі Кохн зергерлеріне музейдің егжей-тегжейлі күміс моделін жасауды тапсырды. Модель музей аяқталғаннан кейін Гунсонға жобаны басқарғаны үшін сыйға тартылды. Сэр Джеймс қайтыс болғаннан кейін, модельді оның ұлы Уоллес Гансон музейге сыйлады, ол бүгінгі күнге дейін экспонат ретінде көрсетілуде. Ғимарат Оңтүстік жарты шардағы ең әдемі грек-рим ғимараттарының бірі саналады. Жаңа Зеландия тарихи орындары қоры оны ең маңызды сақталуға тиіс ғимарат ретінде таныды және «А» классына ие. Ерекше қызығушылық тудыратын нәрсе – неогрек және арт-деко стильдерінің үйлесімінде жасалған мәрмәрмен әшекейленген интерьер. Сондай-ақ, Ричард Гросс (1882-1964) жасаған сыртқы барельефтерде 20 ғасырдың қарулы күштері мен қызметкерлері бейнеленген, бұл неогрек пен арт-деко стильдерінің араласуын көрсетеді. «Лаокоон және оның ұлдары» және «Дискобол» ғимараттың грек қайта жандану архитектурасын көрсетеді және «[Жаңа Зеландияның] импортталған еуропалық мәдениетіне классикалық антикалық өнер мен білімнің тарихи маңыздылығын мойындау» деп есептеледі. Бұл 33 мүсіннің бірі, 1878 жылы бай оклендтік экспатриант Томас Расселл музейге сыйлаған. Ғимараттың көп бөлігі ағылшын Портленд тасынан, ал әшекейлемелері Жаңа Зеландия граниттерінен жасалған. Алдыңғы кіреберістегі """ деген цитата грек мемлекет қайраткері Периклге жатқызылады, оның сыртқы түрі музейдің соғыс мемориалы ретіндегі мәртебесіне сәйкес келеді. Толық мәтіні төменде келтірілген:

In the early years of the 20th century the museum and its collections flourished under visionary curator Thomas Cheeseman, who tried to establish a sense of order and separated the natural history, classical sculpture and anthropological collections which had previously been displayed in a rather unsystematic way. The need for better display conditions and extra space necessitated a move from the Princes Street site, and eventually the project for a purpose built museum was merged with the idea creating a memorial to commemorate soldiers lost in the First World War. After extensive consultation between the Mayor, Sir James Gunson and Thomas Cheeseman, the site chosen was a hill in the Government Domain commanding an impressive view of the Waitematā Harbour. Permission was granted by the Auckland City Council in 1918, the Council in its liberality being given three seats on the Museum Council. In addition to an initial gift of , the council also agreed to an annual subsidy from rates towards maintenance of the facility, and eventually coaxed several of the other local bodies to the principle of an annual statutory levy of to support the museum's upkeep. A worldwide architectural competition was funded by the Institute of British Architects, with a prize of sterling drawing more than 70 entries. The Auckland firm of Grierson, Aimer and Draffin won with their neo classical design reminiscent of Greco Roman temples. In 1920, the present site was settled on as a home for the museum, and in August 1925, after successful fund raising led by Auckland Mayor Sir James Gunson, building of the Auckland War Memorial Museum began. Construction was completed in 1929, and the Museum's new building was opened by the Governor General, General Sir Charles Fergusson. The museum's architects commissioned Kohn's Jewellers of Queen Street to create a finely detailed silver model of the museum. This was presented to Gunson upon completion of the museum, in recognition of his extensive work in leading the project. After the death of Sir James, the model was presented to the museum by his son Wallace Gunson, where it remains on display to this day. The building is considered to be one of the finest Greco Roman buildings in the Southern Hemisphere. It has an 'A' classification from the New Zealand Historic Places Trust, designating it as a building whose preservation is of the utmost importance. Of particular interest is the interior plasterwork which incorporates Māori details in an amalgamation of Neo Greek and art deco styles. Likewise the exterior bas reliefs, carved by Richard Gross (18821964) and depicting 20th century armed forces and personnel, are in a style which mixes Neo Grec with Art Deco. "Laocoön and His Sons", and "Discobolus"—emphasise the Greek Revival architecture of the building, and are considered "an acknowledgement of the historical importance of the arts and learning of classical antiquity to [New Zealand's] imported European culture". They are among 33 statues donated to the Museum in 1878 by a wealthy expatriate Aucklander, Thomas Russell. The bulk of the building is English Portland stone, with detailing in New Zealand granite from the Coromandel. The quotation over the front porch—which begins ""—is attributed to the Greek statesman Pericles; its appearance is in keeping with the Museum's status as a war memorial. The full text reads as follows:

Қосымшалар

1929 жылғы ғимарат болашақта кеңейту мүмкіндігін ескере отырып жобаланған. Бастапқы ғимаратқа екі қосымша салынды, біріншісі 1950-ші жылдардың соңында Екінші дүниежүзілік соғысты еске алу мақсатында, оңтүстік жағына үлкен жартылай дөңгелек ауласы бар әкімшілік бөлім қосылды. Бұл қосымша бұрынғы ғимараттың Портленд тасымен сәйкес болу үшін цемент жұқа қабатымен жабылған бетон блоктардан тұрады. Бұл маңызды кеңейтуді сәулетшілер М. К. және Р. Ф. Дрейфин – бастапқы сәулетшілердің бірі және оның ұлы жобалаған. 2006 жылы ішкі аула оңтүстік кіреберісте "Ұлы атриум" арқылы жабылды.

Жаңарту және кеңейту

Соңғы екі онжылдықта мұражай екі кезеңде жаңартылып, кеңейтілді. Бірінші кезеңде қолданыстағы ғимарат қалпына келтіріліп, 1990-шы жылдары көрмелердің бір бөлігі жаңаланды. Бұл жаңартудың екінші кезеңінде орталық аулада үлкен күмбез бен атриум салынды, бұл ғимараттың еден ауданын 60 пайызға ұлғайтты (қосымша). Мыс және шыныдан жасалған күмбез, сондай-ақ оның астындағы көру платформасы мен іс-шаралар орталығы кейбір адамдар тарапынан «құлаған суфлеге» ұқсас деп сынға алынғанмен, тез арада сыншылар мен жұртшылықтың құрметіне ие болды, себебі оның «Оклендтің жанартаулық ландшафты мен төбелерін қайталайтын толқынды сызықтары» бар еді. Күмбездің төбесіндегі іс-шаралар орталығында тұрғанда, адам «кремді түсті қанаттарымен қала көкжиелігінің үстінен ұшып өтетін алып балықтың астында» тұрғандай сезімге бөленді. Күмбездің астындағы жаңа бөлімдер, көбінесе шамамен бірдей өлшемдегі қауырсын ағашымен қапталған сфераның ішінде орналасқан, қосымша көрме алаңын, сондай-ақ күмбез шатыры астындағы кеңістігі ашық іс-шаралар орталығын, экскурсиялар мен мектеп топтарына арналған жаңа аймақтарды қамтиды. Кеңейтудің орталық бөлігі болып табылатын ыдыстың салмағы 700 тоннаға жетеді және оның айналасында орналасқан төрт лифт шахтасынан созылатын арқандарға ілініп тұр. Домендегі тұрақ орындарының жоғары сұранысын қанағаттандыру үшін арт жағында 204 орындық жер асты тұрақ салынып аяқталды. Мұражайдың жаңа бөлімдері «матрешка» қуыршағы сияқты, бір ғимараттың ішінде орналасқан ғимараттарға ұқсас деп айтылды. Бұл жерде жер, су және қала туралы бөлімдер, сондай-ақ белсенділік және деректерді визуализациялауға бағытталған арнайы аймақтар бар. «Тірі қала: Рарау май» деп аталатын деректерді визуализациялау бөлімі қаланың этникалық әртүрлі халқы туралы үш тақырыпқа назар аударатын үлкен масштабты визуалды дисплейлерді ұсынады: адамдар, қоршаған орта және жүйелер. Бұл Oom Creative компаниясымен бірлесіп жасалған және iNaturalist, Ұлттық су және атмосфералық зерттеу институты (NIWA) және халық санағы деректері сияқты көптеген деректер базасынан алынған. Көрмеге Марко Шер Гибардтың дыбыстық ландшафты да кіреді. 2020 жылы қайта жобаланған Оңтүстік Атриум кіреберісі – Те Ао Марама ашылды. Бұл Окленд сәулетшісі Ноэль Лейннің 2006 жылғы дизайнына негізделген, оның ядросында үлкен самоалық Tanoa ыдысы бар. Жаңа атриум Jasmax, Francis Jones Morehen Thorp және designTRIBE сияқты Австралазиялық архитектуралық фирмалардың бірлескен дизайны болып табылады, сонымен қатар Ауклендтегі iwi және pasifika қауымдастықтарымен ынтымақтастықта көпмәдениетті бағытта жұмыс істеді. Tanoa ыдысының астында Нгати Вуатуа Оракеи, Нгати Паоа және Вайкато Тайнуи қауымдастықтарының әңгімелерін қамтитын AV инсталляциясы орналасқан. Те Ао Марама үшін бірнеше өнер туындыларына тапсырыс берілді. «Те Татау Каитиаки» деп аталатын қақпаны суретші Грэм Типене жасаған. Онда екі маная, сондай-ақ Типене әжесі мен 2014 жылы қайтыс болған анасы бейнеленген. Типене бұл тапсырманы «зор құрмет» деп атады, «Маған бұл тапсырма берілгенін естігенде, менің алғашқы ойым анам болды» деді. Атриумның орталық бөлігінде тонгалық суретші Сополемалама Филиппе Тохидің «Манулуа» есімді егіз мүсіндері орналасқан. Олар лалава (шаптау) дәстүрлі тәжірибесін бейнелейді және «өткен, қазіргі және болашақтағы барлық нәрсенің бірлігін» символдайды. Кіреберіс сыртында Брет Грэмнің «Whaowhia» мүсіні орналасқан, ол мұражайдың соғыс ескерткіші және білімді сақтаушы ретіндегі мақсатына сілтеме жасайды. Соңында, кеңістік үшін Крис Бейлиден «Wāhi Whakanoa» есімді екі жаңа whakanoa жасауға тапсырыс берілді, олар hue қорғаушысы Хинэ pū te hue және бейбітшілік пен өсірілген өсімдіктермен байланысты Құдай Rongomātāne-ге шабыттандырылған.

In the last two decades, the museum was renovated and extended in two stages. The first stage saw the existing building restored and the exhibits partly replaced during the 1990s for The second stage of this restoration has seen a great dome and atrium constructed within the central courtyard, increasing the building's floor area by 60 per cent (an addition of ) This second stage was finished in 2007. The copper and glass dome, as well as the viewing platform and event centre underneath it, had been criticised by some as "resembling a collapsed soufflé", but quickly won the admiration of critics and public, being noted for "its undulating lines, which echo the volcanic landscape and hills around Auckland". Standing in the event centre underneath the top of the dome was likened to being underneath the "cream coloured belly of a giant stingray, with its rippling wings hovering over the distinctive city skyline". The new sections underneath the dome, mostly contained within a kauri wood panelled sphere approximately across, add of additional exhibition space, as well as an event centre under the dome roof with a free span wide, plus new areas for tour and school groups, including an auditorium in the sphere bowl with 200 seats. The bowl, which is the internal centre piece of the expansion, weighs 700 tonnes and is suspended free hanging from trusses spanning over it from the four elevator shafts located around it. A new 204 space underground parking garage at the rear has also been constructed to help cover the high demand for parking in the Domain. The new sections of the museum have been favourably likened to a Matryoshka doll—buildings nested within a building. This includes sections on the land, water, and city, as well as specific areas focused on activism and data visualisation. The data visualisation section, titled Living City: Rarau mai, explores the city's ethnically diverse population with large scale visual displays focusing on three themes: people, environment and systems. This was created in collaboration with Data Visualisation Design Consultancy firm Oom Creative and draws from a range of databases including iNaturalist, National Institute for Water and Atmospheric Research (NIWA), and census data. The exhibition includes a soundscape by Marco Cher Gibard. Also in 2020 was the opening of the redesigned South Atrium entrance, Te Ao Mārama. This built on Auckland architect Noel Lane's 2006 design which featured the large Samoan inspired Tanoa bowl at its core. The new atrium was a design collaboration between Australasian architecture firms, Jasmax, Francis Jones Morehen Thorp, and designTRIBE, in collaboration with iwi and pasifika communities in Auckland with a multicultural focus. Under the Tanoa bowl is an AV installation containing stories from Ngāti Whātua Orākei, Ngāti Paoa and Waikato Tainui. Several artworks were commissioned for Te Ao Mārama. The gateway (titled Te Tatau Kaitiaki) was created by artist Graham Tipene. It depicts two manaia, as well as Tipene's Grandmother, and his Mother who died in 2014 – Tipene called the commission "a huge honour", saying "When I heard I was given this task, my first thought was mum." Placed centrally in the atrium is Manulua – twin sculptures by Tongan artist Sopolemalama Filipe Tohi. They represent the traditional practise of lalava (lashing) and symbolise "the unity of all things past, present and future." Outside the entrance is the sculpture Whaowhia by Brett Graham – a nod to the purpose of the museum as a war memorial and as a holder of knowledge. Finally Wāhi Whakanoa two new whakanoa by Chris Bailey were commissioned for the space, inspired by Hine pū te hue the female guardian of the hue, and Rongomātāne the God associated with peace and cultivated plants.

Темір жолға кіру

Парнелл теміржол станциясы, Ньюмаркет станциясының тарихи ғимаратын қамтитын, 2017 жылдың 12 наурызында Парнелл шағын ауданында, мұражайдың шығысына қарай ашылды. Станцияға мұражайға келушілердің, әсіресе студенттер мен мектеп оқушыларының жоғары сұраныс көрсетуі күтілген.

Жинақтар, көрмелер және зерттеулер

Окленд мұражайының коллекциялары үш негізгі салаға бөлінеді: құжаттамалық мұра (қолжазбалар, хат алмасу және басқа да тарихи құжаттар, архивтердегі сурет өнерімен бірге); табиғи ғылымдардың маңызды салалары; және адам тарихы (көп жағдайда, материалдық мәдениет). Мұражай өз іріктелуінен бері Ауклендтегі басқа ұйымдармен (соның ішінде Аукленд кітапханалары және Аукленд өнер галереясы Тои о Тамаки) жоғары деңгейдегі аймақтық ынтымақтастық пен толықтыра жинауды сақтап келеді.

Құжаттық мұра

Мұражайдың ұлттық және халықаралық маңызға ие Құжаттық мұралар жинағына қолжазбалар, уақытша басылымдар, карталар, сызбалар мен жоспарлар, газеттер мен журналдар, сирек және заманауи кітаптар мен брошюралар, фотосуреттер, кескіндемелер, кітап мөрлері, эскиздер мен суреттер кіреді. Маори және Тынық мұхиты мәдениеттері, Үлкен Окленд аймағының адам және табиғи тарихы, Жаңа Зеландиялықтардың әлемдік қақтығыстарға қатысуы, зерттеулер мен жаңалықтар ашу – ерекше назар аударатын салалар. Мұражайда миссионер Томас Кендаллдың 1815 жылы Сиднейде жариялаған маори тіліндегі тұңғыш кітап – "А Корао но Нью-Зеланд" кітабының жалғыз сақталған данасы бар.

Сурет

Мұражайда тарихи суреттердің, сирек кездесетін акварельдердің, фотосуреттердің және басқа да өнер туындыларының мол қоры бар. Суреттер жинағы миллиондаған дананы құрайды және Жаңа Зеландиядағы фотосурет өнері мен технологиясының дамуының ең алғашқы үлгілерін қамтиды, соның ішінде Уильям Фокс Талботтың калотипі, Жаңа Зеландияда түсірілген алғашқы белгілі дагерротиптердің бірнешесі және Джон Никол Кромбиге жатқызылатын Нга Пухи басшысы Тамати Вака Нене портреті бар. 20-ғасырдың соңғы бөлігін деректі фотограф Робин Моррисонның жинағы кеңінен көрсетеді, ал әйел фотографтардың ішінде Уна Гарлик және Маргарет Матильда Уайт есімдері аталады. Басқа жинақтарға "Окленд Стар" және "Нью-Зеланд Геральд" газеттерінің деректі фотосуреттері, Артур Нинис Бреккон мен Джордж Борнның жұмыстары, оның ішінде "Окленд Weekly News" үшін жасалған суреттер, Тюдор Вашингтон Коллинз бен Джон Уотт Биттидің еңбектері және "Спарроу Индустриал Пикчерз" архиві кіреді. Суреттер мен сызбалар жинағында Чарльз Хифи, Густав фон Темпский, Джордж Френч Ангас және Джон Вебстердің туындылары, сондай-ақ К. Ф. Голди мен Готфрид Линдауэрдің маори портреттері, және 19-ғасырдың дін қызметкері және акварель суретшісі Джон Киндердің әсерлі альбомдары бар.

Сериалдар мен газеттер

Сериалдар Оукленд институты 1867 жылы құрылған кезде тапсырыс берген алғашқы коллекциялық заттар еді. Жиынтықта электрондық журналдарды есептемегенде, шамамен 4500 тарихи және қазіргі заманғы атау бар. Музейдің тарихи және қазіргі заманғы журналдар қорының молдығы және кейбір жағдайларда бірегейлігі оларды зерттеу үшін ұлттық маңызы бар етеді. Музейде 1840 жылдардың басынан бастап шыққан тарихи Окленд газеттерінің ең маңызды жинағы бар, ол 1967 жылы Уилсон & Хортонның газеттерді сыйға беруімен құрылған және жеке сыйлықтармен толықтырылған. Музей Papers Past зерттеу сайтына, сондай-ақ тарихи газеттерді сақтайтын ұлттық мекемелер желісіне үлес қосады.

Мұражай кітапханасы Те Патака Матапуна

Мұражайдың өз бизнес және ғылыми-зерттеу мұрағаттары (оның басқару, кураторлық қызмет, көрмелер, білім беру, баспагерлік, ғимараттарды дамыту және күтіп ұстау, сондай-ақ ішкі басқару салаларын қамтиды) жоғарыда аталғандармен бірге сақталады. Олар елдегі жетекші мұралық зерттеу кітапханаларының бірі – Те Патака Матапуна мұражай кітапханасы арқылы қолжетімді. Кітапханада конхология саласына арналған көптеген сирек томдар да бар. Бұған қоса, 19 ғасырдан бастап жеке коллекционерлердің сыйлықтары есебінен қалыптасқан, эфемераның кең жинағы сақталған.

Табиғи ғылымдар

Музейдің жаратылыстану ғылымдарының жинақтары негізінен зерттеу және анықтамалық жиын болып табылады, ол Жаңа Зеландия және аймақтық Тынық мұхитындағы өсімдік, жануар және минералдық түрлердің таралуы мен морфологиясы туралы мәліметтер ұсынады. Мұражай ботаника, энтомология, геология, құрлықтағы омыртқалы жануарлар және теңіз биологиясы салаларындағы 1,5 миллион табиғи тарих үлгісін сақтайды және көрмеге қояды.

Ботаника

АК – Окленд соғыс ескерткіш мұражайының индекс гербариорум коды. Окленд мұражайының ботаникалық коллекциялары алғаш рет 1870 жылы құрылды және департамент ботаникалық материалдарды жинау және сақтау, білім беру – қоғамдық сұраныстар, жеке және топтық сапарлар, насихаттау бағдарламалары, материалдарды көрсету арқылы, сондай-ақ Жаңа Зеландия флорасының әртүрлі аспектілері бойынша зерттеулер мен жарияланымдар жүргізу арқылы өз қызметін атқарады. Гербарий коллекциясының негізгі назары Жаңа Зеландияның солтүстігі мен оның жағалау аралдарында өсетін жабайы өсімдіктерге (туған және табиғи түрлерге) барлық өсімдік топтары бойынша бағытталған. Окленд мұражайы – Жаңа Зеландиядағы үш ірі гербарийдің бірі; қалған екеуі – Оклендтегі Landcare Research және Веллингтондағы Te Papa Tongarewa Жаңа Зеландия мұражайында орналасқан. Гербарийде маңызды ботаниктердің, соның ішінде Томас Чизманның (куратор, 1874–1923) және капитан Джеймс Куктың ботаниктері – Джозеф Бэнкстің және Дэниел Соландердің коллекциялары сақталған. Гербарийде 333 000-нан астам ботаникалық үлгі бар, оның ішінде 200 000 гүлді өсімдік, 5 000 тұқымды өсімдік, 30 000 папоротник, 21 500 мүк, 12 300 бауыр, 22 000 балдыр, 27 200 лишай және 1 000 ағаш үлгісі бар. Мұражайда сонымен қатар каури шайырының мол коллекциясы, әуесқойлар мен мамандар жасаған папоротниктердің жинақтарынан тұратын «папоротник кітаптарының» арнайы коллекциясы, сондай-ақ гүлдердің, жемістердің және балдырлардың сұйықтықта сақталатын «ылғал» коллекциясы бар.

Геология

Геология коллекциясы бастапқыда Вайхи, Темза және Коромадель алтын кен орындарынан алынған материалдарға негізделген, Музей геологтарының арнайы жинауымен және жеке коллекционерлердің сыйлықтары арқылы қалыптасқан. Ол зерттеу және тарихи маңызы бар жанартау үлгілерімен толықтырылды. Шамамен 12 000 үлгіден тұратын коллекцияда ұлттық маңызы бар бірнеше материал бар, сондай-ақ басқа музейлерде, университеттерде және мемлекеттік зерттеу институттарындағы ғылыми-зерттеу жұмыстарын және коллекцияларды қолдайды.

Палеонтология

Палеонтология коллекциясы 1900 жылдардың басында құрылған және 20 000-нан астам үлгі топтамасын қамтиды, бұл Жаңа Зеландиядағы қазба омыртқасыздардың ең ірі коллекцияларының бірі. Оның маңыздылығы эволюциялық өзгерістерді, өткендегі биологиялық әртүрлілікті түсінуге және соңғы 65 миллион жылдағы динамикалық өзгерістердің жазбасын зерттеуге мүмкіндік береді, оның ішінде Жаңа Зеландияның геологиялық тарихындағы әртүрлі кезеңдерде болған жылдам суға бату және көтерілу оқиғалары да бар. Бұрынғы климаттың өзгеруі, мұздық циклдар мен құбылыстардың маңызы да үлгілерде және олармен байланысты деректерде көрініс табады.

Құрлық омыртқалылары

Құрлық омыртқалылары коллекциясында 12 500-ден астам құс үлгісі, 2 500 қосмекенді және жорғалаушы, сондай-ақ 1 000 құрлық сүтқоректісі бар, олардың көп бөлігі Солтүстік Жаңа Зеландиядан жиналған. Коллекциядағы ең ескі Жаңа Зеландия құстарының сақталған үлгілері 1856–57 жылдары Нельсон қаласынан келген таксидермист И. Сент Джоннан сатып алынған. Бұл коллекция киви мен моа, мұхит құстары, пингвиндер, корморанттар, қаздар, жағалау құстары және оларға жақын түрлер (Charadriiformes), тұқымды құстар, туатара, гекон, скинктер, Тынық мұхиты жорғалаушылары және Жаңа Зеландия жарғанаттарына қатысты өте бай.

Қолданбалы өнер

1966 жылы құрылған Музейдің қолданбалы өнер және дизайн коллекциясына керамика, әшекей бұйымдар, жиһаз, шыны, металл өнімдері, костюмдер, тоқымалар, костюм аксессуарлары, музыкалық аспаптар, сағаттар және әлемнің түкпір-түкпірінен әкелінген өнер заттары кіреді. Коллекцияда 7000-ге жуық экспонат бар, ол негізінен Оклендтің, сондай-ақ Жаңа Зеландияның Окленд аймағының, сонымен қатар Батыс және Шығыс мәдениеттерінің маңызды өндірушілерін, фирмаларын, дизайндарын, дизайнерлерін және техникалық жетістіктерін, стильдерін көрсетеді. Қолданбалы өнер және дизайн бөлімі Чарльз Эдгар Дисней өнер қорынан қаржыландырылады және Маккелви Траст коллекциясы сияқты бірнеше уақытша жинақтарына ие. Азияның түкпір-түкпірінен жиналған 7000 экспонаттан тұратын коллекция кезең-кезеңімен көрсетіледі.

Макелви жинағы

Музейде 1865-1871 жылдары Оклендте тұрып, жұмыс істеген шотландтық Джеймс Таннок Маккелвидің Окленд қаласына сыйға тартқан қолданбалы өнердің барлық заттары қабылданып алынған. Ол Лондонға оралғанға дейін жер спекуляциясы мен алтын кенге инвестиция салған арқасында байлыққа ие болды және Оклендтің ең ірі меценаттарының бірі болды. Маккелви өте жақсы коллекционер болған және бастапқыда оның жинақтары Жаңа Зеландияда оқыту коллекциясын құру үшін пайдаланылатынын жоспарлаған. «Қасқыр коллекциясында» сирек скрипкалар, 18 ғасырға жататын клавесин және Жаңа Зеландияның алғашқы күндерімен байланысты әртүрлі музыкалық аспаптар бар. Коллекциядағы бұйымдар «музыка шығаруға қабілетті барлық түрлі электр қуаты қолданылмаған құрылғыларды» қамтиды, соның ішінде «скрипка отбасының барлық түрлерінің жұмыс істейтін үлгілері, диджериду, зуффоло, клавесин, крут, арфа, табла, сахн, мүйіз, труба, кларнет және гирди-гарди» сияқты аспаптар бар. Сондай-ақ, 1830 жылғы Те Ваака Перухука және Рахарухи Рукупо жасаған маори соғыс каноэсі де бар. Жаңа Зеландияда Таонга маори коллекциясы ұлттық музей Те Папа Тонгарева коллекциясымен бірдей маңызға ие. Бұл – ең жоғары деңгейдегі мәдени және ғылыми ресурс, материалдың ең кең түрлері мен кезеңдерін қамтиды және маори өнері мен материалдық мәдениетін зерттеудің барлық саласы үшін өте маңызды. Коллекция мұражай құрылғанның алғашқы онжылдықтарында қалыптасқан; оның басты мақсаты Жаңа Зеландияның барлық тайпалық және географиялық аймақтарынан ең жақсы «шедеврлерді», сондай-ақ, өкілдік ететін материалдық мәдениеттің үлгілерін сатып алу болды. Мұражайдың этникалық музыкалық аспаптар коллекциясы елдегі ең ірісі және әлемдегі ең маңызды коллекциялардың бірі болып табылады. Сонымен қатар, ара-тұра жарияланатын бюллетеньдерде де үлкен зерттеу жобаларының нәтижелері жарияланады. Жазбаларда 150-ден астам автор мен авторлар тобының қатысуымен жазылған 450-ден астам мақала бар, олар негізінен зоология, археология, этнология және ботаника салаларын қамтиды. Мақалаларда археологиялық қазбалар мен этнографиялық заттар туралы маңызды мәліметтер, сондай-ақ 700-ге жуық жаңа таксондардың (көбінесе жаңа жануар түрлері мен түршелері) сипаттамалары келтірілген.

The Museum has on loan all of the applied arts objects donated to the city of Auckland by James Tannock Mackelvie, a Glaswegian Scot who lived and worked in Auckland from 1865 to 1871. He made a fortune in land speculation and gold mining investments before returning to London, and was perhaps Auckland's single biggest arts benefactor. Mackelvie was a prodigious collector and from the beginning intended his acquisitions to one day form a teaching collection in New Zealand. The Castle Collection contains "rare violins, an 18th century harpsichord and an eclectic collection of instruments associated with New Zealand's pioneer days". The items in the collection "range over every imaginable un powered device capable of producing music", and includes "workable examples of every member of the violin family, as well as didgeridoos, a zuffolo, harpsichords, a crwth, harps, tablas, a sáhn, horns, trumpets, clarinets, [and] a hurdy gurdy". a Māori war canoe from 1830 carved by Te Waaka Perohuka and Raharuhi Rukupō. Within New Zealand, the Taonga Māori collection is of equal significance to that of the national museum, Te Papa Tongarewa. It is a cultural and research resource of the first order, having the most comprehensive range of types and periods of material and is essential for the whole spectrum of studies in Māori art and material culture. The collection dates from the early decades of the founding of the Museum; its focus has been on acquiring first quality 'masterworks' from all tribal and geographic areas of New Zealand, as well as representative material culture items. The Museum's collection of ethnic musical instruments is the largest in the country, and is one of the most important in the world. and the occasional Bulletin, which appears less often and usually contains results of larger research projects. The Records contain more than 450 articles written by over 150 different authors and co authors dealing mostly with zoology, archaeology, ethnology, and botany. The articles contain important accounts of archaeological excavations and ethnographic objects, and descriptions of nearly 700 new taxa (mostly new animal species and subspecies).

Соғыс мемориалы

Мұражайда "Жүректегі жаралар" атты кең көлемді тұрақты көрме бар, ол соғыстарды қамтиды, соның ішінде Жаңа Зеландия соғыстары және Жаңа Зеландияның Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстар сияқты шетелдегі қақтығыстарға қатысуы; Англо-бур соғысы; Корея және Вьетнам соғыстары сияқты қақтығыстар, сондай-ақ елдің БҰҰ бейбітшілік сақтап тұру миссияларындағы рөлі. Бұл көрме Соғыс ескерткішімен байланысты және, мысалы, маори па (бекітілген елді мекендер) мен түпнұсқа Spitfire және Mitsubishi Zero ұшақтарының модельдерін көрсетеді. 2016 жылдың қарашасында мемориалдық ақпараттық орталық құрылды, ал 2017 жылы мұражай "Пу Канохи: Жаңа Зеландия соғыста" жаңа тұрақты көрмесін ашты, ол "жас адамдарға елдің Бірінші дүниежүзілік соғыстағы тәжірибесі туралы айту" мақсатында жасалған. Мұражайдың бір бөлігі, сондай-ақ Кенотаф және оның айналасындағы қасиетті жерлер (Құрмет алаңы) мұражайдың алдында соғыс ескерткіші ретінде қызмет етеді, әсіресе Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда қаза тапқандарға арналған. Мұражайда екі "Естелік зал" бар, олардың қабырғаларында және қосымша мәрмәр тақташаларда 20-шы ғасырда Аукленд аймағынан ірі қақтығыстарда қаза тапқан Жаңа Зеландияның барлық белгілі сарбаздарының есімдері тізілген. RSA өкілдері Кенотаф аумағына жөндеу жұмыстары қажет екенін атап өтті, сондай-ақ паркті пайдаланатын немесе мұражайға келетін адамдардың осы аумаққа құрметпен қарауын қамтамасыз ету үшін шаралар қабылдауды ұсынды. Окленд қаласы ескі бетон қаптамасын гранит және базальт қаптамаларымен алмастыруды қарастырды. Бұл шешімге, ықтимал шығындарға байланысты қарсы дауыс берілді. Алайда, қала Құрмет алаңының жағдайын жақсарту үшін, сатыларды жөндеу және жарықтандыру, Кенотафты жарықтандыру, сондай-ақ жалпы тазалау және Окленд RSA ұсынған жаңа түсіндіру жазуларын қоса алғанда, ауқымды жөндеу жұмыстарын жүргізді. 2010 жылдың басында Окленд қалалық кеңесі Құрмет алаңының алдында, бұрын кішкентай тұрақ орналасқан жерде жұмыс бастады. Ауданда жаңа су нысаны құру үшін өзгерістер енгізілді, сондай-ақ жаяу жолдары мен басқа да инфрақұрылым жаңартылды. Алаңдағы жұмыстар 2010 жылдың ортасында аяқталды.

The Museum has an extensive permanent exhibition, "Scars on the Heart", covering wars—including the New Zealand Wars and New Zealand's participation in overseas conflicts such as the First and Second World Wars; the Anglo Boer War; conflicts such as the Korean and Vietnam Wars, and the country's role in UN Peacekeeping missions. This exhibition is linked to the War Memorial, and shows, for example, models of Māori pā (fortified settlements) and original Spitfire and Mitsubishi Zero aeroplanes. In November 2016, , a memorial enquiry centre, was established, and in 2017, the Museum opened Pou Kanohi: New Zealand at War, a new permanent exhibition designed "to tell young people about the country's experiences of WWI". Parts of the museum, as well as the Cenotaph and its surrounding consecrated grounds (Court of Honour) in front of the Museum, also serve as a war memorial, mainly to those who lost their lives in the First and Second World Wars. There are two "Halls of Memory" within the museum, whose walls, together with a number of additional marble slabs, list the names of all known New Zealand soldiers from the Auckland Region killed in major conflicts during the 20th century. RSA representatives have noted that the Cenotaph area is in need of renovation, and also would like measures put in place that ensure the area is treated with more respect by people using the park or visiting the museum. Auckland City was considering replacement the old concrete paving with granite and basalt pavers. This was apparently decided against, possibly for cost reasons. The city has however conducted substantial remedial works, to improve the condition of the existing Court of Honour, including repairs to and lighting of the steps, uplighting of the Cenotaph, as well as general cleaning and a new interpretive engraving provided by the Auckland RSA. In early 2010, Auckland City Council started work in front of the Court of Honour, up to then taken up by a smaller car park. The area was changed to provide a new water feature, and walkways and other infrastructure were also upgraded. Work around the court was completed in mid 2010.

Басқару

Мұражайға сенімгерлік кеңес басшылық етеді және директор басқаратын атқарушы басқару тобы бар. Кеңестің міндеттері, функциялары, өкілеттіктері және он заңдық мақсатқа қатысты жауапкершілігі 1996 жылғы Окленд соғыс мемориалдық мұражайы туралы заңда белгіленген. Оның ең маңызды жауапкершіліктерінің бірі – Мұражайдың және оның құндылықтары мен ғылыми материалдарының мол жинағының сақтаушылығы мен қамқорлығы. Заң сондай-ақ Кеңеске Таумата а Иви деп аталатын, кемінде бес мүшеден тұратын маори комитетін тағайындауды міндеттейді. Таумата а Иви мана вануа (ата-бабалар жеріне және оның үстінен дәстүрлі билікке) қағидасына негізделген және Нгати Ватуа, Нгати Паоа және Таинуи тайпаларын біріктіреді. Комитет "Заңда белгіленген бірқатар мәселелер бойынша Сенімгерлік кеңесіне кеңес беру және көмек көрсетуге" жауапты, бұл комитеттің басқару қағидаларында "кеңес беру құқығы" ретінде бекітілген. 2022/2023 жылдарға арналған кеңес мүшелері: доктор Роджер Линс (президент), Мэрилин Кольхазе (вице-президент), Маргарита Дёрлинг, Фил Ласселс, Анжела Лассиг, Рей Нильд, Дэниел Пуувелс, Элисон Престон (қазынашы) және Мот Сатхерленд Тіпп.

2023 Израиль-Хамас соғысы

2023 жылдың 15 қазанында мұражай Израиль мемлекетінің туының түстерінде шамдарды жағызып, Израильге және 7 қазанда Хамас шабуылынан зардап шеккен бейбіт азаматтарға қолдау білдірді. Жауап ретінде шамамен 100 палестиналық мұражайдың алдына жиналып, шамдарды киімдермен және тулармен жапты. Олар Израильді қолдайтын топпен ауызша жанжалға түсті. Палестинаны қолдаушылардың арасында "Альтернативті еврей дауыстары" қорының негізін қалаушысы Мэрилин Гарсон, Янфри Ваким және Палестина ынтымақтастығы желісінің (PSNA) Аотеароадағы жетекшісі Джон Минто мұражайдың шамдарды жағуын палестиналықтарға қатысты "сезімталдықсыз" және жақпарушылық деп сынады. Мұражай директоры Дэвид Ривз кейіннен "қоғам мүшелеріне тудырған қайғы мен жарақат үшін" өтініш айтып мәлімдеме жасады. Ривзтің кешірім сұрауы Жаңа Зеландия еврей кеңесінің өкілі Джульет Мозес тарапынан сынға алынды, ол наразылықты "керемет өкінішті" деп сипаттап, мұражайдың кешірім сұрауын "сатқындық" деп атады.

"Құралай аңдар" көрмесі тоқтатылды

2023 жылдың желтоқсанында Оклендтегі онлайн жарияланым The Spinoff, Соғыс мемориалдық мұражайының бірнеше қызметкері басшылыққа автор Дж. К. Роулингтің трансгендер адамдар мен олардың құқықтарына қатысты пікірлеріне алаңдаушылық білдіргендіктен, «Фантастикалық аңдар» көрмесін өткізу жоспарларын тоқтатқандығын хабарлады. Бұл шешімге 2023 жылдың наурызында британдық трансгендерлерге қарсы белсенді Келли Джей Кин Миншулдың Оклендке келгеніне байланысты туған бұрынғы дау да себеп болды. Мұражайды тележүргізуші Шон Планкет сынға алды, ол мұражай басшылығын «жасыл жауын» қауымдастығын ынталандыруда және «мәдени жою» саясатын қолдануда деп айыптады.