Джейн Остин: Жастық шағының хикаясы

Кіріспе

2007 жылы Джулиан Джаррольдтың режиссерлік жұмысы

Miramax Films
Ecosse Films
| ел = Ұлыбритания Ирландия
| тіл = ағылшын
| бюджет = 16,5 миллион доллар
| кіріс = 39,4 миллион доллар Уильямс жақында 2003 жылы жарық көрген «Джейн Остиннің өмірі» атты тамырлық еңбек оқыған, ол Остиннің 1795 жылғы Рождествода Том Лефроймен кездесуі сияқты бірнеше белгілі фактілерді біріктіріп, өмірдегі махаббатқа толы оқиғаға айналдырған. Бернштейн бұл туындыны бейімдеуге келісті, өйткені ол «Джейн Остиннің ерте өміріндегі көпшілікке беймәлім, маңызды қарым-қатынасты» көрсетеді деп сенді. Кітап авторы Джон Хантер Спенс фильмнің тарихи консультанты ретінде тартылды, оның міндеті – «оқиға қиял туындысы болғандықтан, деректі материал оқиғаның шектеулерінде мүмкіндігінше дәл болуын қамтамасыз ету». Бернштейннің айтуынша, оған Джаррольдтың стилі ұнады, өйткені ол заманауи және сезімтал болды, мен оны дұрыс таңдау деп сезіндім. Бұл туындыны нәзіктікпен, сонымен қатар белгілі бір шабытпен жасау қажет еді, ал Джулиан осы екі нәрсені өндіріске әкеле алды. Джаррольд «Джейн болу» фильмін «нақты көрініп, сезінуге болатын» етіп жасауды көздеді, сондықтан бәрі өте сәнді Голливудтық стильде жарықтандырылмады. Мистер Остиннің рөлін актер Джеймс Кромвелл ойнады, ол өзінің кейіпкерін «жақсы білімді, көбінесе Джейнды қолдайтын және кең пейілді адам» деп сипаттады. Ол қаржы жағдайына қатты қиналды, бірақ әйеліне қатты ғашық және қыздарының тағдыры туралы оның уайымдарын түсінеді». «Джейн болу» фильмінде сонымен қатар Леди Грешем рөлінде Мэгги Смит ойнады, Джаррольд оны «Гордылық және әділдік» фильміндегі Леди Кэтрин Де Бургқа ұқсас деп санайды, бірақ бұл фильмде сіз оның жасырын осалдықтарын көре аласыз – балалары болмағанның азабы мен Уизлиге қатысты аналық билігін бақылау». Ол Остиннің соңғы бейімдемелерінде көрінген киімдердің басқа стилін жасауға тырысты және 1790-шы жылдардың модасынан шабыт алды, ол «таңғажайып» деп санаған және «мода тұрғысынан өте маңызды кезең» болды. Оны іске асыру үшін көп еңбек етуге тура келді. Кейін ол 2008 жылы Джаррольдпен «Брайдсхедке қайта оралу» драмалық фильмінде жұмыс істеді. Зерттеу жұмыстары үшін Ни Махолдхомнай мұражайлар мен көркемсурет галереяларын аралады, сондай-ақ Остиннің хаттары мен романдарын оқыды. Ол ағылшын киіміне континенттік моданың әсеріне де, әлеуметтік топтар арасындағы айырмашылықтарға да қызығушылық танытты. Өндіріс дизайнері Ив Стюарт Регент әдебиетін және Остиннің өмірін зерттеді, ал Джаррольдпен бірге 2006 жылдың қаңтар және ақпан айларында Дублинде және жақын маңдағы округтерде бес апта бойы түсірілім ордаларын іздеді. Джаррольд Ирландияда «георгиандық және ескі үйлердің көптеген түрлерін» тапты. 2 Entertain, Scion Films және Miramax Films. Алайда, Ирландияда бірнеше кемшіліктер болды: Стюарт «ауылдық аспектілер ең қиын болды, өйткені Ирландияның ауылдық пейзажы Гэмпширге ұқсамайды. Дөңес төбелер жоқ, сондықтан өсімдіктер мен ландшафтты жасау мен үшін ең қиын болды». Джаррольд және оның командасы «түпнұсқаға өте ұқсас керемет үй тапты, біз сценарийді мүмкіндігінше практикалық ету үшін жетілдірдік». Кейін 2006 жылдың күзінде ол Нортангер аббаттығындағы Морландтардың үйі ретінде қайта пайда болды. Шарлвилл сарайы Леди Грешемнің иелігінің ішкі көріністері үшін пайдаланылды, ал Киллрудди үйі, ескі елизаветалық қайта жаңғыру стиліндегі иелік, мүліктің сыртқы көріністерін қамтамасыз етті. Басқа түсірілім орындарына Дублин тауларындағы Клогли көпірі (Мистер Остиннің пасторханасы ретінде) және Дублиннің Генриетта көшесі мен Солтүстік Ұлы Джордж көшесі Регент Лондон ретінде кірді. Генриетта көшесіндегі үй сонымен қатар миссис Рэдклифтің тұратын жерін түсіру үшін пайдаланылды. Лефрой бокспен айналысатын Джентлмен Джексон клубы «қараңғы және әлемнен тыс» Mother Redcaps тавернасымен бейнеленді, ол да Дублинде орналасқан. Бір сыншы оның «Сильвия Платхқа айналу» фильміне жатса артық болмас деді. Кейінірек саундтректегі тректер «көңіл көтеріп, ойнақыдан бастап, мұңды және көз жасты ағызуға дейін» әртүрлі көңіл-күйді қамтыды. Tim Clark (Soundtrack.net) шолуында «2005 жылғы «Гордылық және әділдік» фильміне Дарио Марианнелли жазған музыкаға ұқсас, бірақ еске қаларлық тақырыптың жоқтығына» өкініш білдірді. Allmusic музыка сыншысы Пэтси Морита Джонстонның саундтректің екінші жартысы «ежелгі заманғы көптеген драмалық фильмдердің саундтректері сияқты ешқандай ерекшелікке ие емес» деп жазды. Саундтрек 2008 жылғы Ivor Novello Awards сыйлығына «Үздік түпнұсқа фильм музыкасы» номинациясын алды. Фильмнің саундтрегі 2007 жылдың 31 шілдесінде жарық көрді. Альбомға қосылған тректер тізімі:

Miramax Films
Ecosse Films
| country = United Kingdom Ireland
| language = English
| budget = $16.5 million
| gross = $39.4 million Williams had recently read Becoming Jane Austen, a 2003 biography that largely pieced together several known facts, such as Austen's meeting Tom Lefroy on Christmas 1795, into a coherent story about unrequited love. Bernstein agreed to adapt the work, believing that it depicted "a pivotal relationship in Jane Austen's early life that was largely unknown to the public." The book's author, Jon Hunter Spence, was hired as a historical consultant on the film, with the task of "see[ing] that, given that the 'story' is a work of imagination, the factual material was as accurate as possible within the limitations of the story." According to Bernstein, he "liked [Jarrold's] style as it was modern and visceral, and I just had a feeling that he was the right choice. This piece needed to be handed with delicacy but also with a certain amount of brio and Julian was able to bring those two things to the production."]] Jarrold sought to make Becoming Jane "look and feel" realistic "so everything is not lit in a very glamorous Hollywood way." Appearing as Mr. Austen was actor James Cromwell, who viewed his character as "a generous gentleman, well educated and supportive of Jane for the most part. He is bedevilled by his financial circumstances but deeply in love with his wife and sympathetic to her concerns about what will happen to the girls if they don't marry." Becoming Jane also featured Dame Maggie Smith as Lady Gresham, whom Jarrold viewed as possessing "similarities to Lady Catherine De Burgh in Pride and Prejudice, but in this film you get to see her hidden vulnerabilities – the pain of never having had children and her controlling maternal power over Wisley." She attempted to create a different style of costumes than had been seen in recent Austen adaptations, and drew inspiration from the fashions of the 1790s, a time period she considered "fascinating" and a "very transitional era in terms of fashion it was a real challenge to make it work." She later collaborated with Jarrold in the 2008 drama film Brideshead Revisited. For research, Ní Mhaoldhomhnaigh visited museums and art galleries, and also read Austen's letters and novels. She was interested in both the effects of continental fashions on English clothing and the differences between social classes. Production designer Eve Stewart researched Regency literature and Austen's life, and along with Jarrold, scouted locations in Dublin and nearby counties for five weeks in January and February 2006. Jarrold also found "a great variety of Georgian houses and older houses" in Ireland. 2 Entertain, Scion Films, and Miramax Films. However, Ireland did include a few disadvantages: Stewart found that "the rural aspects were the most difficult as the Irish country landscape is nothing like Hampshire. There are no rolling hills so the vegetation and the landscaping was the trickiest thing for me as a production designer." Jarrold and his crew "fortunately found a wonderful house that was very like the original We honed the script as well to make it as practical as possible." Later in fall 2006, it appeared again as the house of the Morlands in Northanger Abbey. Charleville Castle stood in for the interior scenes of Lady Gresham's estate, while Killruddery House, an old Elizabethan revival estate, provided the exterior shots of the property. Other filming sites included Cloghlee Bridge in the Dublin Mountains (as Mr. Austen's rectory) and Dublin's Henrietta Street and North Great George's Street as Regency London. A house on Henrietta Street also provided the filming site for Mrs. Radcliffe's residence. Gentleman Jackson's club, where Lefroy boxes, was represented by "the dark and otherworldly" Mother Redcaps tavern, also in Dublin. one critic quipped that it belonged in "Becoming Sylvia Plath ". Later tracks ranged "in mood from upbeat and playful to somber and teary." In his review of the score, Tim Clark of Soundtrack. net lamented the "absence of a truly memorable theme, despite a wealth of thematic material," and found similarities to Dario Marianelli's composition for the 2005 film Pride & Prejudice. Patsy Morita, a music critic for Allmusic, wrote that the second half of Johnston's score becomes as "unremarkable" as "so many other dramatic film scores of the early twenty first century." The score later received a nomination for Best Original Film Score at the 2008 Ivor Novello Awards. The film soundtrack was released on 31 July 2007. A track listing for the album is as follows:

Түпнұсқа саундтректің жүктеліп алынатын нұсқаларында фильмде естілген алты бонус трекі бар:

Сюжеттің көркемдеуі

Джон Спенс, фильмнің негізі болған өмірбаянының авторы, Том Лефройды Остиннің өмірінің махаббаты деп, ал олардың қарым-қатынасын оның генийінің бастауы деп санайды. Бірақ ол ешқашан қашып кету болғанын айтпайды (сондай-ақ Лефройдың балаларымен кейінгі оқу сессиялары туралы да еске салмайды). Фильм жасаушылардың айырмашылығын көрсете отырып, Остиннің романдық тәжірибесі туралы болжауларында ол отбасылық жазбалардың және оның негізгі деректері болып табылатын үш түсініксіз хаттың арасын оқитынын нақтылайды. Фильмнің тарихи шындықтан маңызды айырмашылығы – Остин мен Лефройдың қарым-қатынасы жай ғана таныстықтан аспағандығына сенімді дәлелдердің жоқтығы. Шындығында, олар туралы белгілі болған жалғыз нәрсе – Том мектепке қайтқанға дейін үш Рождестволық кеште билегендері және Джейн екі жылдан кейін оның әйелінен оның жайлы сұрауға "мақтанғандықтан" тартынғандығы. Том Лефройдың өмірінің соңғы жылдарында, ол немере інісінен Джейн Остинмен қарым-қатынасы туралы сұралғанда, Джейн Остинді сүйгенін мойындады, бірақ бұл "жас кезеңдегі махаббат" екенін айтты. 1870 жылы Т. Э. П. Лефрой Джеймс Эдвард Остин Лиге жолдаған хатында: "Менің қайтыс болған құрметті нағашы ағасы оны сүйгенін тілмен айтты, бірақ бұл жас кезеңдегі махаббат екенін қосты". Бұл әңгіме жеке және дос жағдайында болғандықтан, оны жариялауға бола ма, жоқ па, күмәнім бар. Лори Смит, "Жан Остин өмірге нұсқау" кітабының авторы, былай деді: "Шүбәсіз, бұл қарым-қатынас және оның [Джейннің] Томмен әңгімелесуі оның жазуына күш берді. "Джейн болу" трейлерінде айтылғандай, бұл "оның ең үлкен шабыты" болды ма, жоқ па, бұл сұраққа жауап беру қиын. Бірақ ол оған ұшқын бергенін біздің ойымызша. Алайда, фильмнің сюжетіне қайшы, Джейн Томмен кездеспей тұрып-ақ, өзінің толыққанды алғашқы романын жазуға тырысқан және ол Томмен кездеспей тұрып-ақ "Том Джонс, табылған баланың тарихы" романын оқыған. Фильмнен алынған кадрда ол романды екінші рет оқып жатқаны көрінеді, бірақ кинотеатрларда көрсетілген нұсқада бұл кадр жоқ болғандықтан, ол оны оған таныстырғандай көрінеді.

Jon Spence, the author of the biography the film was based on, identifies "Tom Lefroy as the love of Austen's life and her relationship with him as the origin of her genius. But he never suggests that there was an aborted elopement (much less subsequent reading sessions with any of Lefroy's children). And he is careful, as the filmmakers are not, to clarify that in speculating about Austen's romantic experience he is reading between the lines of the family records and of the three rather opaque Austen letters that are his principal sources." An important deviation of the film's plot from history is that there is scant evidence in real life Austen and Lefroy's relationship went beyond acquaintance. Rather, all that is known of them together is that they danced at three Christmas balls before Tom returned to school and that Jane was "too proud" to ask his aunt about him two years later. In the latter years of Tom Lefroy's life, he was questioned about his relationship with Jane Austen by his nephew, and admitted to having loved Jane Austen, but stated that it was a "boyish love". As is written in a letter sent from T. E. P. Lefroy to James Edward Austen Leigh in 1870,My late venerable uncle said in so many words that he was in love with her, although he qualified his confession by saying it was a boyish love. As this occurred in a friendly & private conversation, I feel some doubt whether I ought to make it public. Lori Smith, author of The Jane Austen Guide to Life, opined that:No doubt this relationship and her [Jane's] repartee with Tom fueled her writing. Whether it was "her greatest inspiration" as the trailers for Becoming Jane claim, well, that's debatable. But I'm sure it provided as spark. However, contrary to the film's story line, Jane had attempted her first full length novel before she met Tom and had already read The History of Tom Jones, a Foundling before meeting him. In a cut scene from the movie, it is clear that she is reading the novel for the second time, but in the theatrical release without that scene, it appears he introduces her to it.

Остин кейіпкерлерінің әңгімедегі бейнеленуі

Әртүрлі сыншылар фильмде Остиннің туындыларынан алынған кейіпкерлер мен тақырыптардың болуына қатысты пікір білдірді, әсіресе "Гордость и предубеждение" романына ерекше назар аударды. Дебора Картмелл Хатауэйдің Остинін "Елизабет Беннеттің дәл көшірмесі (бірақ аздап шарбуын Лидияның да ықпалы бар)" екенін айтты, сондай-ақ Остин мен Елизавета арасындағы байланыс "басқа Остин туралы фильмдердегіден" гөрі айқынрақ екенін қосты. The Daily Telegraph газетінен Тим Роби фильмнің "жақсы ескі P&P сюжетін алып, Элизабет Беннеттің орнына Остиннің өзін қойғанын [және] өте аз біографиялық деректерге сүйене отырып, нағыз өмірдегі Дарсиге ұқсас кейіпкерді енгізгенін" мәлімдеді. Джейн Остиннің серігі Джейн мен Лефройдың өбісінің "физикалық жақындығы" 1995 жылғы "Гордость и предубеждение" сериалындағы Элизабет пен Дарси арасындағы "ұйқысыз өбіске" ұқсас екенін атап өтті. Empire журналы былай деп жазды: «Жас Джейннің өміріндегі кейіпкерлер оның ең танымал туындыларының прототиптері ретінде оңай танылады: Уолтердің алаңдаушы анасы мен Кромвелдің күшті, әділ мырза Остин – "Гордость и предубеждение" романындағы Беннет мырза мен ханымның туыстары; Смиттың қабақты, жоғары көзқарасты әйелі Остиннің романдарына контекст беретін мақтан мен әлеуметтік өрлеуді көрсетеді; МакАвойдың өзіне сенімді, әлемді білген Лефрой – сырттан асқақ, іштен сезімтал кейіпкердің бейнесі, ал Джейннің өзі Остиннің ең сүйікті кейіпкері Лиззи Беннеттің зирықайлығы мен құмарлығын бөліседі». Анна Смит, Empire журналы. Эндрю Хигсонның пікірінше, фильм – "Остин күшінің" тағы бір көрінісі және киноөндірушілердің "Остин индустриясының және әдеби кино мен теледидар нарығының мүмкіндіктерін пайдалануға", жалпы алғанда, "дәстүрлі" британдық драма нарығын пайдалануға деген құштарлығының көрінісі. 1990-жылдар мен 2000-жылдардағы Остин адаптацияларын зерттеген "Мұражай фильмі: Ұлт, жанр және бейнелеу" кітабының авторы Белен Видал "Джейн болу" фильмін Остин романдарының "танымал мәдениет иконаларына айналуының" тағы бір мысалы деп қарады. "Джейн болу" 1990-жылдардағы Остин адаптацияларынан өзгеше формуланы ұстанды және көрермендерді әртүрлі демографиялық топтардан тартуға тырысты. Продюсерлердің сөзіне сүйенсек, бұл демографиялық топ Принцесса фильмдері шыққан кезде жасөспірім шағында болған, оларды Остин үшін 15 жастағы "оптималды жасқа" жеткізген. "Джейн болу" фильмінің танымал болатынына сенген 2007 жылдың ақпан айында Penguin Books баспасы Остиннің ең танымал алты романының жаңа басылымдарын жариялады; олардың жаңаша безендірілген мұқабалары жасөспірім оқырмандарды қызықтыруға арналған.

Various commentators have offered opinions concerning the presence in the film of characters and themes from Austen's works, particularly with Pride and Prejudice. Deborah Cartmell contended that Hathaway's Austen is a "replica of Elizabeth Bennet (with a touch of impetuous Lydia thrown in)," and added that the associations between Austen and Elizabeth are "more explicit than in" any other Austen biopic. Tim Robey of The Daily Telegraph declared that the film took "good old P&Ps storyline and replace[d] Elizabeth Bennet with Austen herself [and added] a real life pseudo Darcy from the skimpiest of biographical evidence." A Companion to Jane Austen observed that the "physicality" of Jane and Lefroy's kiss was similar to the "passionate kiss" between Elizabeth and Darcy in the 1995 serial Pride and Prejudice. Empire magazine further expressed that Blockquote|The characters peopling the young Jane's life are plainly recognisable as the prototypes for her most celebrated characters: Walters' anxious mother and Cromwell's strong, fair minded Mr. Austen are clear relatives of Pride & Prejudices Mr. and Mrs. Bennet; Smith's aloof, disdainful dowager exemplifies the snobbery and social climbing that provide context for Austen's romances; McAvoy's cocksure, worldly Lefroy is the epitome of the outwardly arrogant, inwardly sensitive hero of whom Mr. Darcy is the paradigm, while Jane herself shares the wit and passion of Austen's most beloved heroine, Lizzie Bennet.|Anna Smith, Empire magazine According to Andrew Higson, the film was another example of "Austen Power" and the desire of filmmakers to "exploit the possibilities of both the Austen industry and the market for literary cinema and television – and more generally, the market for 'traditional' British drama." While reviewing Austen adaptations of the 1990s and 2000s in her book Heritage Film: Nation, Genre and Representation, author Belén Vidal viewed Becoming Jane as yet another "transformation of Austen's novels into icons of popular culture." Becoming Jane followed a different formula than the Austen adaptations of the 1990s and attempted to draw viewers from a variety of demographic groups. According to producers, the view was that this demographic group would have been in their early teens during the release of the Princess films, making them "the right age" for Austen as 15 year olds. Expecting Becoming Jane to be a popular film, in February 2007 Penguin Books announced new editions of six of Austen's best known novels; their redesigned covers were intended to attract teenage readers.

Мұра және басқа да тақырыптар

«Джейн болу» фильмі мұралық костюмді драмалық фильм ретінде танымал, бұл жанр АҚШ-та көрермендері мен киностудиялары арасында кең таралған. Эндрю Хигсонның сөзіне сүйенсек, «Джейн болу» британдық киноға американдық көзқарастардың ықпалының жалғасу үрдісіне жатады. Белен Видал фильм «жақсы қалыптасқан мұралық иконографияны пайдаланып, американдық жұлдыздарды халықаралық «сапалы» актерлердің қосалқы құрамымен стратегиялық түрде үйлестіреді» деп жазды. Джаррольдтың бейімделуі «Махаббатқа толы Шекспир» және «Мисс Поттер» сияқты көптеген әдеби-биографиялық фильмдерден кейін жарық көрді. «Экрандағы бейімделулер: Джейн Остиннің «Мақтаныш пен әділдік» романы: мәтін мен фильм арасындағы қарым-қатынастың терең зерттелуі» кітабының авторы Дебора Картмелл «Джейн болу» мен «Махаббатқа толы Шекспир» арасындағы ұқсастықтарды «өте айқын, сондықтан [бірінші] фильмді қауіпті түрде туынды деп айыптауға мүмкіндік бар» деп тапты. Мысал ретінде Остин мен Уильям Шекспирдің кейіпкерлерінің жеке тәжірибелерін тікелей өздерінің туындыларына енгізгені келтірілді. Марина Кано Лопес пен Роза Мария Гарсия Периаго фильмнің «Джон Мэдденнің «Махаббатқа толы Шекспир» фильмімен ашылған жолды жалғастыратынын» түсіндірді. Екі фильмнің арасындағы көптеген өзара байланыстар бір тұжырымға келтіріледі: Шекспир өзінің пьесасының басты кейіпкері ретінде көзге көрінетіндей, Джейн Остин өзінің романының басты кейіпкеріне айналады. Басқа да ұқсастықтардың ішінде екі басты кейіпкердің де романдық құштарлықтары әдеби шабыт көзіне айналатыны және екі фильмнің орталық бөлігі де тарихи тұрғыдан қарағанда «нақты емес» екені айтылды.

Премьера, театрлық релиз, тарату және кассалық табыстар

"Джейн болу" фильмінің әлемдік премьерасы 2007 жылдың 5 наурызында Лондонда өтті. Ол 2007 жылдың 9 наурызында Ұлыбританияда және бір аптадан кейін Ирландияда Buena Vista International компаниясы арқылы кинотеатрларда көрсетілді. Фильмнің көрсеткіштері "көңілі толмады" деп бағаланды, бұл АҚШ-тағы шығару күніне әсер етті. Miramax Films фильмді АҚШ-та таратты, оның шығару күнін 2007 жылдың 3 тамызы деп белгіледі. Фильм аптаның жеті күні бойы жақсы көрсетілімдерді көрсетуі және кинотеатрларда көрсетілім кезеңінде көрермендер саны біртіндеп артуы күтілді. Хатауэй сияқты танымал актерлердің қатысуының арқасында "Джейн болу" фильмнің жалпы көрермендердің арасында да сәтті болады деп күтілді. Алайда, Ұлыбританиядағы нашар көрсетілімдеріне байланысты фильмнің шығару күні тамыз айына ықпалды, ол алғашқы аптада 100 экраннан көрсетілді. Келесі аптада 601 экранға дейін, ал кейін 1210 экранға жетті. Фильм АҚШ-та барлығы 18 670 946 долларлық табыс әкелді.

Үй медиасы

"Бейки Джейн" Ұлыбританияда 2007 жылдың 10 қыркүйегінде DVD және Blu-ray форматында шықты, бұл АҚШ кинотеатрларында көрсетілгеннен кейін бір ай өткен соң болды. 2008 жылдың 12 ақпанында Disney және Miramax фильмнің АҚШ-тағы DVD және Blu-ray нұсқаларын жарыққа шығарды. Екі нұсқада да Джаррольд, Худ және Бернштейннің аудиокомментарийлері, жойылған көріністер, "Ішкі ақпараттар мен түсіндірмелер" және "Нағыз Джейн Остинді тану" атты қосымша материалдар бар. Кейіннен фильмнің АҚШ-тағы үй видео құқықтарын Echo Bridge Entertainment иеленді және фильм Blu-ray және DVD форматында бірнеше рет қайта шығарылды, көбінесе "Джейн Эйр" сияқты басқа фильмдермен бірге.

Сыни жауап

Rotten Tomatoes сайтында фильмге 140 сыншының пікірлері негізінде 58% мақұлдау көрсеткіші тіркелді, орташа бағасы 6.00/10. Сайттың консенсусында былай делінген: "«Джейн бола отырып» жақсы жасалған тарихи фильм болғанымен, ол Джейн Остин өмірі мен шығармаларына жаңа көзқарас ұсынбайды. Фильмде киім-кешекке тым көп көңіл бөлінген, ал Остинның жетістіктеріне жеткілікті назар берілмеген". Metacritic сайтында фильм 34 сыншының пікірлеріне сүйене отырып, 55% балл алды, бұл «аралас немесе орташа пікірлер» екенін көрсетеді. The New York Times бұл фильмді Хатауэй үшін «жеңіс» деп атады, бірақ «сценарийдің Остин стиліне ұқсас әрекеті соншалықты тұрақты, оның қазіргі заманғы романдық қиялға құлауы фильмді құлату қаупін тудырады» деп мәлімдеді. Entertainment Weekly фильмді «тартымды» деп сипаттап, «қосалқы актерлер құрамы (Джули Уолтерс, Мэгги Смит, Джеймс Кромвелл) өте жақсы; ал Энн Хатауэй өзінің әдемі сымбатымен және ашық мінезімен керемет Джейн» деді. Сыншылар Хатауэй мен Макэвойдың кейіпкерлері арасындағы химиялық байланысын жоғары бағалады, ол Остин мен Лефрой арасындағы махаббат оқиғасына шынайылық сыйлады. Кейбір сыншылар Хатауэйдің ойынын жоғары бағаласа, Джеймс Макэвой Хатауэйді таңдау туралы шешімді қорғап, режиссердің «дұрыс актриені табуы керек, ал ол, әрине, керемет» деді. Хатауэй өзінің үнемі «өзім сияқты естіліп, Джейн сияқты естілмейтінімді» мойындады, бұл үшін Ирландиядағы суық ауа райын кінәлады, осының салдарынан ол бірнеше сахнада дауысын қайтадан жаздыруға мәжбүр болды. Time Out London оң пікір берді: «Жалпы алғанда, тәсіл сіз күткеннен гөрі аздап ойластырылған, және жағдай мен әлеуметтік статустың адал махаббатты тежеуі жаңалық емес, бірақ ол ойластырылған әдептілікпен шешілген. Соның салдарынан эмоционалдық температура төмендеген, бірақ тамаша актерлік құрамымен, жасыл және қызыл түстердің үйлесімділігімен, әдемі классикалық музыкасымен бұл керемет жиынтық – тек бір шартты ұшқын жетіспейді». Кейбір рецензенттер фильмнің тарихи дұрыстығына күмән келтіріп, мысалы, Остин мен Лефрой арасындағы қарым-қатынасты бейнелеуді сынға алды.

On Rotten Tomatoes the film has an approval rating of 58% based on reviews from 140 critics, with an average rating of 6.00/10. The site's consensus states: "Although Becoming Jane is a well crafted period piece, it lacks fresh insight into the life and works of Jane Austen. The film focuses too much on wardrobe and not enough on Austen's achievements." On Metacritic the film has a score of 55% based on reviews from 34 critics, indicating "mixed or average reviews". The New York Times called the film a "triumph" for Hathaway, but observed that "the screenplay's pseudo Austen tone is so consistent that its lapses into modern romance novel fantasy threaten to derail the film." Entertainment Weekly called the film "a charmer," articulating that "the supporting cast (Julie Walters, Maggie Smith, James Cromwell) is top drawer; and Anne Hathaway, with her coltish beauty and frank demeanor, is a welcome Jane." Critics lauded Hathaway and McAvoy for the chemistry between their characters, finding that it lent authenticity to the love story between Austen and Lefroy. While Hathaway was admired for her performance by some critics, James McAvoy defended the decision of casting Hathaway by stating that a director should, "find the right actor and [she] is undoubtedly brilliant." Hathaway herself admitted the persistent tendency to "sound too much like myself and not at all like Jane", blaming cold weather in Ireland, which meant she had to do voice retakes for several scenes. Time Out London gave a positive review, noting: "Overall, the approach is less fluffily contrived than you'd expect, and though the alignment of circumstance and social status thwarting innocent passions is hardly fresh, it's handled with thoughtful decorum. The emotional temperature's rather restrained as a result, but with luxury casting all down the line elegant visuals balancing verdant and velvet, and a delightful faux classical score, it's a classy package, all right – just missing the extra spark." Some reviewers have questioned the historical accuracy of the film, criticising, for instance, the depiction of the relationship between Austen and Lefroy.

Тиімділігі мен мұрасы

«Джейнге айналу» және 2008 жылғы BBC сериалы «Сезім мен әдемілік» Шоутон қаласындағы Джейн Остин үй-музейіне «қызығушылықты жаңартқан» деп есептелді. Bath Tourism Plus бас директоры Робин Бишерттің сөзіне сәйкес, Бат, Сомерсет, Остиннің тағы бір романы негізінде түсірілген 2007 жылғы «Джейн және сенімділік» телефильмінен кейін «150 000 фунт стерлингтен астам тегін медиа жарияланым» алды. Қала Остинмен тығыз байланысты болғандықтан, компания автор мен оның шығармаларын тойлау үшін «Джейнге айналу» фильмінің шығуынан пайдаланды. 2007 жылдың қыркүйек айының соңында Бат жетінші Джейн Остин фестивалін өткізді, оған Регент дәуірінің костюмдерімен шеру, оқылымдар, экскурсиялар және автор туралы талқылаулар кірді. Бұған қоса, қала «Джейнге айналу» DVD-нің шығуына орай «Мистер Дарсимен шай ішу» сияқты шараларды ұйымдастырды. Фильмнің түсірілімі Ирландия экономикасына оң әсер етті, себебі ол 7,1 миллион еуро тікелей шығынға әкелді, 116 оператор және 17 актер үшін жұмыс орындарын қамтамасыз етті, сондай-ақ массовкаға 1250 жұмыс күні ұсынды. Елдің өнер, спорт және туризм министрі Джон О’Донахью түсірілім алаңына сапар шегіп, «Джейнге айналу» сияқты ірі көркем фильмдердің түсірілімі арқылы ирланд экономикасы тікелей пайда көретінін мәлімдеді. Жергілікті экономикаға жұмыс орындарын құру және туризм сияқты тікелей пайдалардан басқа, Ирландияның бейнелерін бүкіл әлемдегі халықаралық көрермендерге көрсету де маңызды. Ирландияда көркем фильмдерді түсіруге ынталандыру Ирландия үкіметі үшін басты міндет болып табылады және біз 481-бапқа енгізілген соңғы өзгерістер Ирландияның көркем фильмдер үшін бәсекеге қабілетті халықаралық орын болып қалатынына үміттенеміз.