Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1965 жылы Джон Шлезингердің түсірген фильмі.
1965 film by John Schlesinger
"Darling" – 1965 жылы Джон Шлезингер режиссерлік еткен британдық романтикалық драма. Фильм сценарийін Фредерик Рафаэль жазған. Басты рөлде – жас, сәтті модель және актриса Диана Скотт рөліндегі Джули Кристи. Ол екі ересек ер адамның сезімімен ойнайды, оларды Дирк Богард және Лоуренс Харви сомдаған. Фильмнің түсірілімі Лондон, Париж, Рим қалаларында және Шеппертон студиясында кинематографист Кеннет Хиггинс тарапынан жүзеге асырылды, ал музыкасын сэр Джон Данкуорт жазды. Фильмнің тұңғыш көрсетілімі 1965 жылдың 16 шілдесінде Мәскеудің IV халықаралық кинофестивалінде өтті. Фильм сыншылар тарапынан да, коммерциялық тұрғыдан да сәтті болды, 4,5 миллион доллар табыс әкелді. "Оскар" сыйлығының 38-ші марафонында бес номинацияға ие болды, оның ішінде "Ең үздік фильм" номинациясы да бар. Фильм үш номинацияда жеңіске жетті: "Ең үздік әйел актер" (Кристи үшін), "Ең үздік түпнұсқа сценарий" және "Ең үздік костюм дизайны". Сонымен қатар, төрт BAFTA сыйлығын жеңіп алды: "Ең үздік британдық актер" (Богард), "Ең үздік британдық актриса" (Кристи), "Ең үздік британдық сценарий" және "Ең үздік көркемдік безендіру" (қара-ақ түс).
Darling is a 1965 British romantic drama film directed by John Schlesinger from a screenplay written by Frederic Raphael. It stars Julie Christie as Diana Scott, a young successful model and actress in Swinging London, toying with the affections of two older men, played by Dirk Bogarde and Laurence Harvey. The film was shot on location in London, Paris and Rome and at Shepperton Studios by cinematographer Kenneth Higgins, with a musical score composed by Sir John Dankworth. The film premiered at the 4th Moscow International Film Festival on July 16, 1965, and was released in cinemas in the United Kingdom on September 16 by Anglo Amalgamated. It became a critical and commercial success, grossing $4.5 million, and received five nominations at the 38th Academy Awards, including Best Picture, and won in three categories: Best Actress (for Christie), Best Original Screenplay, and Best Costume Design. It also won four BAFTA Awards: Best British Actor (Bogarde), Best British Actress (Christie), Best British Screenplay and Best Art Direction (Black and White).
Сюжет
Диана Скотт - Тони Бриджеске үйленген әдемі, қажыған жас модель. Бір күні Диана теледидардағы өнер бағдарламаларының әдеби сұхбаттасушысы / режиссері Роберт Голдпен кездеседі. Оны көшеде оның көшпелі кино ұжымы көріп, жастар арасындағы конгреске қатысты пікірлер туралы сұхбат алады. Диананы телестудияға соңғы монтаждауды көруге шақырады, сонда олардың қарым-қатынасы басталады. Олар қонақ үйдің қараңғы бөлмелерінде қарым-қатынас жасағаннан кейін, жұбайларын (және Роберт жағдайында, балаларды) тастап, пәтерге көшіп кетеді. Олар жұп ретінде Лондонның сәнді медиа / өнер жиынтығының бөлігіне айналады. Бастапқыда Диана Роберттің балаларына барғанда әйеліне қызғанышпен қарайды, бірақ ол бұқаралық ақпарат құралдарының, өнер мен жарнама сахнасының еркектерімен араласқанда, әсіресе Майлз Брэндпен араласқанда, бұл байланысын тез жоғалтады. Кітапшы Роберт тыныш өмірді артық көреді; ол қазір қызғанышқа айналады, бірақ барған сайын оқшауланып, күйзеліске ұшырайды және жалғыздыққа ұшырайды. Диана әлемдегі аштықпен күресу үшін ұйымдастырылған жоғарғы деңгейдегі қайырымдылық шарасына қатысады. Африкадағы ашаршылықтан зардап шеккендердің үлкен суреттерімен әшекейленген бұл шараның жанында бай қонақтар өзін әдепсіз ұстап, тамақтанбай-ақ жүр. Кейін Диана жүкті болады және карьерасын жалғастыру үшін аборт жасатуға шешім қабылдайды. Ол Майлзмен бірге Парижге ұшып барады. Ол жерде ол жабайы тойды, би-музыканы, стриптиз биін ойнату ойынын және кросс-дрессингті сәл қозғайды, бірақ баяу бейімделіп, өзін ұстайды, ойын кезінде Майлзды мазақтағанда көпшіліктің құрметін алады. Лондонға оралғаннан кейін, Роберт Майлзмен қарым-қатынасын білгеннен кейін оны жезөкше деп атайды және оны тастап кетеді, ол эмоционалды дайындықсыз. Содан кейін Майлз оны "Бақыт қыз" роліне айна корпорациясының шоколад фирмасының жарнамалық науқанына орналастырады. Диана өзінің жаңа танымал стилін жасаған гей фотограф Малкольмның жанында тыныштық табады. Олар дүкенге барып, ол кездейсоқ бірнеше заттарды ұрлауға шешім қабылдайды. Римге жақын жердегі палаццода Диана ортағасырлық / Ренессанс костюмімен күлімсіреп, "Бақыт қыз" түсірілімін аяқтады. Ол ғимараттың және пейзаждың сұлулығына қызығады, және сарайдың иесі принц Чезаремен жақсы қарым-қатынаста болады. Достық Малкольммен бірге Диана Италияда қалуға шешім қабылдайды. Олар Капридегі шағын порттың жанында қарапайым үйде тұрады, онда Диана католицизммен жартылай жүрекпен флирт жасайды. Оларды үлкен қайықта келген Чезаре келіп, оларды кемеге шақырады және Дианаға ұсыныс жасайды. Ол оның ұсынысынан әдепті түрде бас тартады, бірақ Чезаре ұсынысты ашық қалдырады. Диана Лондонға оралады, әлі де Робертпен бөліскен пәтерде тұрады, онда ол Майлз және басқа да түрлі медиа кейіпкерлерімен бірге той өткізеді. Роберт Дианаға келіп, оның Майлзбен бірге екенін көріп, кетеді. Майлз бен Лондонның бос ұшақ сетімен көңілі қалды, Диана қайтадан католик шіркеуіне құмарлық танытады. Ол Италияға ұшып барып, ханзадаға үйленеді, бірақ бұл оның тағдырына сай емес. Қызметшілер оны қолмен және аяқпен күткенмен, Римге жиі келетін Цезарь оны үлкен сарайда бірден тастап кетеді. Диана Лондонға Робертке барады, ол оны төсекке түсіреді, олар тұрақты, ұзақ мерзімді қарым-қатынасқа дайын екендіктеріне сендіреді. Алайда таңертең ол оған өзін тастап кететінін айтады және оны тек кек алу үшін алдаған. Ол Римге ұшақпен барады, оны өзінің машинасына салып, Хитроу әуежайына апарып, оны қайтадан принцесса Дела Ромита ретінде қайтарады. Аэропортта Диананы пресса қуып, оған "Принцесса" деп сілтейді. Ол ұшаққа мініп, кетеді.
Diana Scott is a beautiful, bored young model married to Tony Bridges. One day Diana meets Robert Gold, a literary interviewer/director for television arts programmes, by chance when she is spotted on the street by his roving film crew and interviewed by him about young people's views on convention. Diana is invited to watch the final edit in the TV studio, and it's there that their relationship starts. After liaisons in bleak hotel rooms, they leave their spouses (and, in Robert's case, children) and move into an apartment. As a couple they become part of the fashionable London media/arts set. Initially, Diana is jealous when Robert sees his wife while visiting his children, but she quickly loses this attachment when she mixes with the males of the media, arts and advertising scene, particularly Miles Brand, a powerful advertising executive for the Glass Corporation, who gets her a part in a trashy thriller after she has sex with him. The bookish Robert prefers the quiet life; it is he who now becomes jealous but increasingly detached, depressed and lonely. Diana attends a high class charity draw for world hunger for which she is the face. The event, adorned by giant images of African famine victims, is juxtaposed with wealthy guests behaving decadently and gorging themselves with food. Diana later becomes pregnant and decides to have an abortion to sustain her career. She flies to Paris with Miles for more jet set sophistication. There she finds the wild party, beat music, strip dance mind game and cross dressing vaguely repellent but slowly adjusts and holds her own, gaining the respect of the crowd when she taunts Miles during the game. On her return to London, Robert calls her a whore upon discovering her affair with Miles and leaves her, for which she is not emotionally prepared. Miles then casts her as "The Happiness Girl" in the Glass Corporation's advertising campaign for a chocolate firm. Diana finds comfort in the company of gay photographer Malcolm, who has created her new famous look. They go shopping, where she randomly decides to shoplift several items. On location at a palazzo near Rome, Diana smiles in her medieval/Renaissance costume and completes "The Happiness Girl" shoot. She is taken with the beauty of the building and the landscape, getting on well with the prince, Cesare, who owns the palazzo. With the friendly Malcolm, Diana decides to stay in Italy. They stay in a simple house by a small harbor in Capri, where Diana flirts half heartedly with Catholicism. They are visited by Cesare, who arrives in a huge launch, invites them on board and proposes to Diana. She politely declines his proposal, but Cesare leaves the offer open. Diana returns to London, still living in the flat she shared with Robert, where she has a party with Miles and other assorted media characters. Robert comes by to visit Diana but sees that she's with Miles and departs. Becoming disillusioned with Miles and the vacuous London jet set, Diana flirts with the Catholic church again. Impulsively, she flies to Italy and marries the prince, which proves to be ill fated. Though waited on hand and foot by the servants, she is almost immediately abandoned in the vast palazzo by Cesare, who visits Rome frequently. Diana flees to London to visit Robert, who charms her into bed, making her believe they are ready for a stable, long term relationship. However in the morning he tells her that he's leaving her and that he fooled her only as an act of revenge. He reserves a flight to Rome, packs her into his car and takes her to Heathrow airport to send her back to her life as Princess Della Romita. At the airport Diana is hounded by the press, who address her as Princess. She boards the plane to leave.
Өндіріс
Джон Шлезингердің агенті Ричард Грегсонның айтуынша, бюджет шамамен 300 000 фунт стерлинг болған және оны Nat Cohen Anglo Amalgamated компаниясы толыққанды қамтамасыз еткен. Бірақ оның орнын Кристи басты. "Дарлинг" фильмінің түсірілімі 1964 жылдың тамызында басталды және желтоқсанда аяқталды. Ол Лондон, Париж және Рим қалаларында түсірілді. Ромита сарайы Медичи вилласымен сомдалған. Фильмнің соңғы көрінісі Лондонның Хитроу әуежайында түсірілді. 1971 жылы New York журналы мод модасы және оны киетін жандар туралы былай деп жазды: "Жули Кристи "Дарлинг" фильмінде осы жаңа, әлеуметтік жағдайы төмен ағылшын қызының бейнесін сомдады – ол аморальді, тамырсыз, эмоционалды жағынан жетілмеген, және керемет тартымды."
According to Richard Gregson, agent for John Schlesinger, the budget was around £300,000 and was entirely provided by Nat Cohen at Anglo Amalgamated. but was replaced by Christie. Production on Darling commenced in August 1964 and wrapped in December. It was filmed on location in London, Paris, and Rome. The Romita palazzo was portrayed by the Medici villa. The final scene was shot at Heathrow Airport in London. In 1971, New York magazine wrote of mod fashion and its wearers: "This new, déclassé English girl was epitomized by Julie Christie in Darling—amoral, rootless, emotionally immature, and apparently irresistible."
Қабылдау
Фильм шыққан кезде көптеген наградалар алғанымен, кейіннен ара-жібір пікірге ие болды. Дэвид Томсонның «New Biographical Dictionary of Film» кітабындағы Шлезингерге арналған жазбасында фильм «моданың қаншалықты жылдам өшіп кететінін көрсету үшін әрбір мұрағатта орын алуға лайық» делінген. Оның пікірінше, әдемілік – киноның өзегі, ал Шлезингер Кристиді артық бағалап, оның іс-қимылына жеткілікті жақындамай, стильдік байланыс орнатуға тырысқан. Леонард Мальтиннің «Movie Guide» кітабында фильм «60-шы жылдардың трендік, ықпалды фильмі – жарқыраған түрі мен цинизмді мазмұнымен» деп сипатталған. Бірақ Тони Рейнс «Time Out Film Guide» журналында Томсонмен бірдей сынап жазады. Оның ойынша, фильм – «Годард, Антониони және Бергман идеяларының ауыр қайталануы», бірақ «корольдік мектеп» салтымен байланысты, ол «қазіргі кезде өте мақтаншақты және бейнеленген өмір салтының шындығынан алыс көрінеді». Rotten Tomatoes сайтында «Darling» 18 рецензия бойынша 67% мақұлдау рейтингіне ие, ал орташа бағасы 7,1/10 құрайды.
Despite receiving many awards at the time of release, the film later developed a mixed reputation. In his New Biographical Dictionary of Film entry on Schlesinger, David Thomson writes that the film "deserves a place in every archive to show how rapidly modishness withers. Beauty is central to the cinema and Schlesinger seems an unreliable judge of it, over rating Christie and rarely getting close enough to the action to make a fruitful stylistic bond with it". Leonard Maltin's Movie Guide described it as a "trendy, influential '60s film – in flashy form and cynical content". Tony Rayns though, in the Time Out Film Guide, is as damning as Thomson. For him, the film is a "leaden rehash of ideas from Godard, Antonioni and Bergman", although with nods to the "Royal Court school", which "now looks grotesquely pretentious and out of touch with the realities of the life styles that it purports to represent." On the review aggregator website Rotten Tomatoes, Darling holds an approval rating of 67% from 18 reviews, with an average rating of 7.1/10.