Кіріспе
Роберт III де Ла Марк (1491–1537), Флерангскийдің сеньоры, Франция маршалы және тарихшы. Өзін "Жас авантюрист" деп атаған ол, Людовик XII өмірінің соңғы жылдарында Франциск I-нің жақын серіктерінің бірі болды және Франциск таққа отырғаннан кейін де осы жақындығын сақтап қалды. Роберт Францисктің Италия жорықтарында Павия шайқасында тұтқындалды. Түрмеде отырғанда ол жеке тарихын жазды. Бостандыққа шыққан соң, ол Италия соғыстарына қайта қатысып, 1536 жылы Перонн қаласын қорғауға қатысты. Әкесінің қайтыс болғанын естігеннен кейін, ол Амбоазға аттанды, бірақ жолда ауруға шалдығып, 1537 жылы Лонжумеода қайтыс болды.
Өмірбаян
1491 жылы Седан қаласында (Арденн аймағында) туған Роберт, Роберт II де ла Марктың ұлы, Буйон герцогы, Седан және Флеранг иесі, сондай-ақ Екатерина де Кройдың баласы болды. Оның әскери жаттығуларға деген құштарлығы ерте жасынан-ақ көрінді. Он жасында Роберт XII Людовик сарайына жіберілді және кейін Францияның I Франциск патшасы болған Ангулем графының қамқорлығына алынды. 1510 жылы ол кардинал д’Амбуаздың немересі Гильметт де Сарребрюкке үйленді, бірақ үш айдан кейін үйін тастап, Милан аймағындағы француз армиясына қосылды. Роберт аз ғана әскермен Верона қаласына, сол кезде венециялықтар қоршауға алған жерге баруға бел буды. Бірақ қоршау ұзаққа созылды, ал ол белсендірек әрекеттерге асыққандықтан, қайтадан армияға қосылды. Одан кейін Папа Юлий II әскерлері қоршаған Мирандоланың құтқарылуына және науқанның басқа да шайқастарына қатысты. 1512 жылы француздар Италиядан қуылғаннан кейін Роберт Фландрияға 10 000 сарбаз жинау үшін жіберілді. Ол әкесінің басшылығымен 1513 жылы Италияға оралды, Алессандрияны басып алды және Новараға қарқынды шабуыл жасады. Алайда француздар жеңіліске ұшырады, ал Роберт өмірінен аман қалды, оған қырықтан астам жарақат тиді. Оны әкесі құтқарып, Верчеллиге, содан кейін Лионға жіберді. 1515 жылы Францискпен Италияға оралған Роберт түрлі шайқастарда көзге түсті, әсіресе Мариньяно шайқасында, онда оның астындағы аты атып түсті. Ол француздердің жеңісіне үлкен үлес қосты, сондықтан патша оны өзінің қолымен рыцарь (шәкірт) атағына ие етті. Ол содан кейін Кремонаны басып алды, ал жаңалық – әкесінің ауруы туралы хабар оны үйге қайтаруға мәжбүр етті. 1519 жылы Роберт Францискке дауыс беру үшін сайлаушыларды көндіру үшін Германияға жіберілді, бірақ бұл жоба сәтсіз аяқталды. Италиядағы соғыс қайта жанылғанда, ол патшамен бірге сонда барып, Павия шайқасында (1525) шайқасты және патшалық билеушісімен бірге тұтқынға алынды. Әкесі Роберт II-нің қарсылығына ашуланған император оны Фландрияда бірнеше жылға қамауға жіберді. Осы тұтқындық кезінде ол Франция маршалы атағын алды. Бос уақытын пайдаланып, ол "XII Людовик пен I Францисктің 1499 жылдан 1521 жылға дейінгі есте қаларлық оқиғаларының тарихы" атты еңбегін жазды. Бұл шығармада ол өзін Jeune Adventureux деп атайды. Ол кішкентай көлемде сол кездегі көптеген қызықты және маңызды мәліметтерді келтіреді, тек өзі көргендерін ғана жазады және өте қарапайым, бірақ көрнекті стильде жазады. Кітап алғаш рет 1735 жылы Аббат Ламберт тарапынан жарық көрді, ол кітапқа тарихи және сындық ескертпелер қосты. Ол бірнеше жинақтарда қайта басылды. Роберттің соңғы әскери қызметі 1536 жылы Нассау графының қоршауында болған Перонн қаласын қорғауға қатысу болды. Келесі жылы ол әкесінің қайтыс болғанын естіп, Амбоаз қаласынан Ла Марк иелігіне аттанды. Бірақ ол Лонжумеода ауруға шалдығып, 1537 жылдың желтоқсанында сол жерде қайтыс болды.