Робин Холлоуэй – британ композиторы, ғалым және жазушы. 1943 ж. туған. Кембридж университетінде оқыды, музыка сабақтары берді. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Робин Грейвилл Холлоуэй (19 қазан 1943 жылы туған) – ағылшын композиторы, ғалым және жазушы.
English composer and academic (b1943)
Robin Greville Holloway (born 19 October 1943) is an English composer, academic and writer.
Ерте өмір
Холлоуэй Леамингтон Спа қаласында дүниеге келген. 1953 жылдан 1957 жылға дейін ол Санкт-Пол соборында хорға қатысты және оның әкесі Роберт сурет бөлімінің меңгерушісі болған Кингс колледжі мектебінде білім алды. Ол Кембридж университетіндегі Король колледжінде оқыды және Баян Норткотттан композицияны үйренді.
Holloway was born in Leamington Spa. From 1953 to 1957, he was a chorister at St Paul's Cathedral and was educated at King's College School, where his father Robert was Head of the Art Department. He attended King's College, Cambridge and studied composition with Bayan Northcott.
Мансап
1974 жылы Холлоуэй Кембридж университетінде музыка бойынша ассистент-лектор болып жұмыс істеді, ал 1980 жылы толыққанды лектор қызметіне ие болды. 1999 жылы Кембридж университетінде музыкалық композиция бойынша ридер болды. 2011 жылы музыкалық композиция профессоры болып зейнетке шықты. Ол сондай-ақ Гонвилл және Каюс колледжінің мүшесі, Кембридж. Оның көптеген шәкірттерінің ішінде Томас Адес, Хью Уоткинс, Питер Сибурн, Джордж Бенджамин, Джудит Вейр және Джонатан Доув бар. Холлоуэйдің докторлық диссертациясы «Дебюсси мен Вагнер» (кейіннен Юленбург баспасында кітап ретінде жарияланды), музыка мен тілдің, сондай-ақ романтизм мен тоналдылықтың тығыз байланысын зерттеді. Бұл оның өзінің шығармаларында естіледі, мысалы, «Шуманнан көріністер» (1969–70), «Кларисса» (1976) операсы, 1990 жылы Оливер Кнуссеннің дирижерлігімен Англия Ұлттық операсында тұңғыш рет қойылды, және Бирмингем қалалық симфониялық оркестрі мен сэр Саймон Рэтл үшін жазылған «Seascape and Harvest» (1983–84). Холлоуэй 1988 және 2010 жылдар аралығында «The Spectator» журналында тұрақты музыкалық рубрикасын жүргізді. Оның журналистік және басқа да жазбаларының екі жинағы жиналып, жарияланды: «Музыка туралы: Эсселер мен ойын-сауықтар 1963–2003» (Continuum Press, 2003 ж., қатты мұқаба/2005 ж., жұмсақ мұқаба) және «Эсселер мен ойын-сауықтар II» (Continuum Press, 2008). Холлоуэй «неоромантик» композитор ретінде танымал, бұл 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басындағы музыкаға деген құштарлығын көрсетеді. Оның кейбір шығармалары осы сипаттамаға сай болса, ал басқалары бұрынғы музыкамен күрделі, нюансты және кейде ирониялық қарым-қатынасты көрсетеді, тіпті постмодернизмге жақындасады. Қатарлас композитор Дэвид Мэттьюстің айтуынша, оның «жеке стилі романтизм мен модернизм арасындағы өнімді қақтығыстан қалыптасқан». Холлоуэйдің оркестрге арналған бесінші концерті 2011 жылы «The Proms» фестивалінде тұңғыш рет орындалды. 1994 жылы NMC баспасынан шыққан оркестрге арналған екінші концерті «Gramophone» сыйлығын жеңіп алды. 2018 жылдан бері композитордың шәкірті және досы Питер Сибурн басқаратын ағылшын CD лейблі «Sheva Contemporary» композитордың камералық музыкасының үш дискісін шығарды.
In 1974, Holloway became an Assistant Lecturer in Music at the University of Cambridge, and in 1980 attained a full Lecturer position. In 1999, he became a reader in Musical Composition at Cambridge. He retired in 2011 as professor of Musical Composition. He is also a Fellow of Gonville and Caius College, Cambridge. Among his many pupils are Thomas Adès, Huw Watkins, Peter Seabourne, George Benjamin, Judith Weir, and Jonathan Dove. Holloway's doctoral thesis, Debussy and Wagner (later published as a book by Eulenburg), discussed a close relationship between music and language as well as romanticism and tonality. This can be heard in his own works, such as Scenes from Schumann (1969–70), the opera Clarissa (1976) premiered in 1990 at English National Opera under the baton of Oliver Knussen, and Seascape and Harvest (1983–84) composed for the City of Birmingham Symphony Orchestra and Sir Simon Rattle. Holloway contributed a regular music column to The Spectator magazine between 1988 and 2010. Two collections of his journalistic and other occasional writings have been compiled and published, as On Music: Essays and Diversions 1963–2003 (Continuum Press, 2003 hdbk/2005 pbk, ) and Essays & Diversions II (Continuum Press, 2008; ). Holloway has been described as a "neo romantic" composer, reflecting his own affinity for music of the last part of the 19th and early part of the 20th centuries. While some of his works do conform to this description, others evince a more complex, nuanced, and at times ironic relationship to music of the past, verging on the post modern. According to fellow composer David Matthews, his "individual style has been formed by a productive conflict between Romanticism and Modernism." Holloway's Fifth Concerto for Orchestra was premiered at The Proms in 2011. In 1994, his Second Concerto for Orchestra, released by NMC, won a Gramophone Award. Since 2018 the English CD label Sheva Contemporary, run by the composer's pupil and friend Peter Seabourne, has issued three discs of the composer's chamber music.