Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Орыс портрет суретшісі (1782–1836)
Russian portrait painter (1782–1836)
Орест Адамович Кипренский (Орест Адамович Кипренский) – романтизм дәуіріндегі көрнекті орыс портретшісі. Оның ең танымал туындысы, әдетте, Александр Пушкиннің (1827) портреті саналады, ол ақынды "көрініс маған ұнайды" деген пікірге келтірді.
Orest Adamovich Kiprensky (Орест Адамович Кипренский 24 March 1782 [O. S. 13 March 1782] – 17 October 1836 [O. S. 5 October 1836]) was a leading Russian portraitist in the Age of Romanticism. His most familiar work is probably his portrait of Alexander Pushkin (1827), which prompted the poet to remark that "the mirror flatters me."
Өмірбаян
Орест 1782 жылғы 24 наурызда Санкт-Петербург губернаторлығының Нежново ауылында дүниеге келді [ескі стиль бойынша 13 наурыз 1782]. Ол жер иесі Алексей Дьяконовтың заңды емес ұлы болған, сондықтан оның аты грек сүйіспеншілік құдайының бір аталымы – Кипристен шыққан. Ол Адам Швальбенің отбасында тәрбиеленді, ол шаруа еді. Кипренский шаруа болып дүниеге келгенімен, туғаннан кейін шаруалықтан босатылды, ал кейін әкесі оған 1788 жылы Санкт-Петербургтегі Императорлық өнер академиясының пансионына түсуге көмектесті (Орест алты жаста болғанда). Ол 1803 жылға дейін пансионда және академияда оқыды. Ол тағы үш жыл академияда зейнеткер ретінде тұрды, бұл оның Үлкен алтын медальді жеңіп алу үшін қажетті талаптарды орындауын қамтамасыз етті. Куликово шайқасынан кейінгі князь Дмитрий Донской суреті үшін бірінші жүлде алғаннан кейін (1805), жас суретші Еуропада өнерді оқу үшін шетелге баруға мүмкіндік алды. Бітіруге бір жыл қалғанда, 1804 жылы, ол өзінің асырап алған әкесі Адам Швальбедің портретін (1804) салды, ол үлкен жетістікке ие болды. Портрет замандастарын қатты таң қалдырды, кейін Неаполь өнер академиясының мүшелері оны Рубенс немесе ван Дейк сияқты ескі шебердің суреті деп қабылдады. Кипренский өзінің авторлығын растау үшін Императорлық өнер академиясының мүшелерінен хаттар сұрауға мәжбүр болды. Осыдан кейін Кипренский Мәскеуде (1809), Тверьде (1811), Санкт-Петербургте (1812) тұрды, ал 1816–1822 жылдары Римде және Неапольде өмір сүрді. Италияда ол жергілікті қыз Анна Мария Фалькуччимен (Мариуччи) танысып, оған байланысты болды. Ол оны оның бұзылған отбасынан сатып алып, өзінің тәрбиесіне алды. Италиядан кеткеннен кейін ол оны Рим-католик монастырына жіберді. 1828 жылы Кипренский Италияға қайтып келді, өйткені оның досы Самуил Гальбергтен Мариуччидің қайда екенін білмейтіні туралы хат алды. Кипренский Мариуччини тағы бір монастырға ауыстырылғанын анықтады. 1836 жылы ол оған үйленді. Бұл неке үшін орыс православиесінен католицизмге өтуге мәжбүр болды. Ол сол жылы Римде пневмониядан қайтыс болды. Ол Сант-Андреа-дель-Фратте шіркеуіне жерленген.
Orest was born in the village of Nezhnovo in the Saint Petersburg Governorate on 24 March 1782 [O. S. 13 March 1782]. He was an illegitimate son of a landowner Alexey Dyakonov, hence his name, derived from Kypris, one of the Greek names for the goddess of love. He was raised in the family of Adam Shvalbe, a serf. Although Kiprensky was born a serf, he was released from the serfdom upon his birth and later his father helped him to enter a boarding school at the Imperial Academy of Arts in Saint Petersburg in 1788 (when Orest was only six years old). He studied at the boarding school and the academy itself until 1803. He lived at the academy for three more years as a pensioner to fulfill requirements necessary to win the Major Gold medal. Winning the first prize for his work Prince Dmitri Donskoi after the Battle of Kulikovo (1805) enabled the young artist to go abroad to study art in Europe. A year before his graduation, in 1804, he painted the portrait of Adam Shvalbe, his foster father (1804), which was a great success. The portrait so impressed his contemporaries, that later members of the Naples Academy of Arts took it for the painting by some Old Master – Rubens or van Dyck. Kiprensky had to ask the members of the Imperial Academy of Arts for letters supporting his authorship. After that, Kiprensky lived in Moscow (1809), Tver 1811, Saint Petersburg 1812, in 1816–1822 he lived in Rome and Napoli. In Italy he met a local girl Anna Maria Falcucci (Mariucci), to whom he became attached. He bought her from her dissolute family and employed as his ward. On leaving Italy, he sent her to a Roman Catholic convent. In 1828, Kiprensky came back to Italy, as he got a letter from his friend Samuil Galberg, informing him that they had lost track of Mariucci. Kiprensky found Mariucci, who had been transferred to another convent. In 1836 he eventually married her. He had to convert into Roman Catholicism from Russian Orthodoxy for this marriage to happen. He died by pneumonia in Rome later that year. He is buried in the church of Sant'Andrea delle Fratte.