Кіріспе
Калифорниядағы автомагистраль
Оңтүстік сегменті
65-ші мемлекеттік тас жолының оңтүстік бөлігі Бейкерсфилдтен солтүстікке қарай 99-шы мемлекеттік тас жолымен толық емес торабынан басталады. Осы жерден Портервиллге дейін 64 шақырымға жуық ауылдық екі жолақты тас жол төбелер мен далалар арқылы Дукор және Терра Белла елді мекендерінен өтеді. Бұл жол учаскесі көліктің көп болуына байланысты жиі өте қауіпті деп есептеледі, әсіресе жүк көліктерінің көптігіне байланысты. SR 65 Портервилл қаласынан өтетін төрт жолақты тас жолға дейін кеңейеді, ал қаладан шыққаннан кейін төрт жолақты экспресс-жолға айналады. Тас жол Стратмор және Линдсейге дейін экспресс-жол болып қалады. Содан кейін тас жол Ексетерден өтіп, ауыл шаруашылығы аймақтары арқылы екі жолақты тас жолға дейін тарылады. SR 65-тің оңтүстік бөлігі 198-ші мемлекеттік тас жолымен қиылысатын жерде аяқталады. Бұл учаскеге All America City Highway атауы берілген.
Солтүстік сегменті
65-ші мемлекеттік трассаның солтүстік бөлігі Роузвиллдегі 80-ші мемлекетаралық тас жолымен тоғысқан жерден басталады, солтүстік-батысқа қарай Блю Оукс бульварына дейін тас жол ретінде жалғасады, онда тас жол Линкольнге қарай солтүстікке бұрылады. Ол Индустриалдық даңғылы/Линкольн бульвары (мемлекеттік трассаның бұрынғы бағыты) бойымен Линкольнды қысқаша айналып өтеді, содан кейін Нельсон-лейнде тас жол аяқталып, батысқа бұрылады. Бұл жерде магистраль төрт қатарлы жылдам тас жолына дейін төмендеп, қайтадан солтүстікке бұрылып, екі қатарлы тас жолына дейін төмендейді, Шеридан қаласының солтүстігіндегі бастапқы бағытына жетеді. Уитлендтен өткеннен кейін, ол қаланың солтүстігінде бірнеше шақырым жерде тас жол статусын қайта алады және Оливхерсттегі 70-ші мемлекеттік трассада аяқталады. 2000 жылы Caltrans ұсынылып отырған Уитленд айналма жолының алты балама бағытын талдаған жобалық зерттеу есебін (PSR) жариялады. Көптеген қоғамдық тыңдаулардан кейін Caltrans Е-баламасын ең қолайлы деп таныды. Е-баламасы Линкольн айналма жолының солтүстік шетінен басталып, тікелей солтүстіске қарай жүреді, бұрынғы SR 65 бағытының шығысында жаңа көпір арқылы Беар өзенін кесіп өтеді. Ол Уитлендті шығыстан айналып өтеді, содан кейін батысқа бұрылып, Бейл әуе күштері базасының оңтүстік жиегімен өтеді және Оңтүстік Бейл жолындағы тас жолының бөлігімен жалғасады. Егер аяқталса, Уитленд айналма жолы I 80-нен Мэрисвиллге дейін (SR 70 арқылы) үздіксіз тас жолмен саяхаттауға мүмкіндік береді. Caltrans 2000 жылы ең қолайлы бағытты анықтаған PSR-ді аяқтағанмен, Уитленд айналма жолына қаржы бөлінбеді. Мемлекеттік және жергілікті шенеуніктер қажетті экологиялық зерттеулер мен құрылысты аяқтау үшін 300 миллион доллар жиналғанша айналма жолды аяқтау кестесін ұсына алмайды. Оливхерсттегі SR 70-тегі қазіргі солтүстік соңғы нүктесінен солтүстікке қарай SR 65-тің заңдық белгіленуі Юба қаласындағы (немесе оңтүстігіндегі) SR 99-ға дейін батысқа/солтүстік-батысқа қарай жалғасады. Caltrans 1986 жылдан бері SR 65 тас жолын SR 70-тен SR 99-ға дейін Юба қаласының оңтүстігіндегі Федер өзені арқылы үшінші көпір салу арқылы батысқа немесе солтүстік-батысқа қарай кеңейтуді жоспарлап келеді, бұл Юба және Мэрисвилл қалалары арасындағы екі қолданыстағы көпірдегі қозғалысты жеңілдетуге бағытталған. Қаржыландыру мәселелері мен экологиялық алаңдаулар SR 65-ті Юба қаласына және үшінші Федер өзені көпіріне дейін кеңейтуді тоқтатты.
Бейкерсфилд - Роузвилл
Алғашқы бөлігі 1933 жылы 129-шы заңнамалық маршрут ретінде құрылды. Ол Бейкерсфилд маңындағы LRN 4-тен (бұрынғы US 99 және қазіргі SR 99) Кингс-Каньон ұлттық паркіндегі LRN 263-ке (қазіргі SR 180) дейін белгіленді. Тұтас маршрут 65-ші маршрут деп таңбаланды. 1950 жылдары Калифорния штаты штаттық тас жол желісін дамыту жоспарларын жасады. Сан-Хоакин алқабында батыс жағындағы және 99-шы АҚШ тас жолы (Алтын штат тас жолы) бойындағы маршруттар талқыланды. Дегенмен, Станислаус округінің шенеуніктері алқаптың шығыс жағына қызмет ету үшін қосымша солтүстік-оңтүстік тас жолы қажет деп есептеді. 1955 жылы олар ресми түрде Eastside Freeway-ді ұсынды, ол Westside Freeway-дің шығыс серігі болар еді. 1959 жылы штат LRN 10 (қазіргі SR 198) және LRN 129 қиылысынан LRN 17 (қазіргі I 80) қиылысына дейін өтетін 249-шы заңнамалық маршрутты анықтады. Бұл Eastside Freeway-дің тууы болды. 1964 жылы Калифорния штатының тас жолдары қайта нөмірленді. LRN 129-дың Эксетер мен SR 180 арасындағы бөлігі алынып тасталып, SR 245 болып өзгерді. LRN 129-дың қалған бөлігі, LRN 249-дың барлық бөлігі және АҚШ 99E тас жолының (Роузвиллден солтүстікке қарайғы бөлігі) SR 65 құру үшін біріктірілді. Линкольн айналма жолының екінші кезеңі 2014 жылдың маусым айында аяқталды; ол Нельсон Лейн мен Вест Уайз Роуд арасындағы төрт қатарлы жолға дейін кеңейтілді, әр бағытта екі қатардан. Sunset Boulevard-тағы қиылыс 2010 жылдың наурызында қозғалысқа ашылды, бұл I 80 мен Линкольн қаласы арасындағы соңғы светофорды жойды. Бұл SR 65-ті Sunset Boulevard қиылысынан бастап Twelve Bridges Drive қиылысының солтүстігіне дейін (содан кейін 2012 жылы Линкольн айналма жолы ашылғанда Нельсон Лейнге дейін) экспресс-жолдан тас жол статусына дейін жеткізді.
Болашақ
Орталық аңғардың күтілетін өсіміне байланысты SR 65 жолының салынып бітпеген бөлігін толық немесе жартылай салуға деген қызығушылық қайта оянды. Шығыс Орталық аңғардың көлік қажеттіліктерін талқылау үшін көп округтік комитет құрылды, оның құрамына SR 65 жолын жиырма жыл ішінде салу жоспары да кіреді. Комитет жолдың қандай бағытпен салынатынын, қандай типтегі жол болатынын (көлік жолы, жылдам бағытты жол немесе автокөлік жолы) және жолдың болашақта қандай күйге дейін жеткізілетінін (сонымен қатар соңғы көлік дәлізі немесе UTC деп те аталады) қарастырады. Оңтүстік бөлігінде барлық екі жолақты жолдарды төрт жолақты жылдам бағытты жолға айналдыру жоспарлануда. Бұған қоса, Эксетерге дейінгі қысқа бөлік жылжытылып, үздіріссіз жол құруға мүмкіндік беріледі. Алғашқы жоспар бойынша кеңейту жобасы Керн және Туларе округтерінің бірлескен күшімен іске асырылуға тиіс еді, бірақ Керн округінің басымдықтарының өзгеруі оның үлесін кейінгі мерзімге шегерді.