Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Метаболистік алкалоз – тіндердің pH көрсеткіші қалыпты шектен (7,35–7,45) жоғары көтерілетін метаболистік жағдай. Бұл сутегі иондары концентрациясының төмендеуіне байланысты бикарбонаттың артуының, немесе бикарбонат концентрациясының тікелей артуының нәтижесі болып табылады. Бүйректер қалыпты жұмыс істесе, бұл жағдай ұзаққа созылмайды.
Metabolic alkalosis is a metabolic condition in which the pH of tissue is elevated beyond the normal range (7.35–7.45). This is the result of decreased hydrogen ion concentration, leading to increased bicarbonate, or alternatively a direct result of increased bicarbonate concentrations. The condition typically cannot last long if the kidneys are functioning properly.
Белгілері мен симптомдары
Метаболистік алкалоздың жеңіл жағдайлары көбінесе ешқандай белгілерге себеп болмайды. Орташа және ауыр метаболиттік алкалоздың әдеттегі көріністеріне ерекше сезінулер, нейромыскулярлық қозу, тетания, жүрек соғудың бұзылуы (көбінесе қандағы калий деңгейінің төмендеуі сияқты электролиттік бұзылыстардың салдарынан), кома, құрысулар және уақытша күшейіп, басылып тұратын сананың шатасуы жатады.
Mild cases of metabolic alkalosis often cause no symptoms. Typical manifestations of moderate to severe metabolic alkalosis include abnormal sensations, neuromuscular irritability, tetany, abnormal heart rhythms (usually due to accompanying electrolyte abnormalities such as low levels of potassium in the blood), coma, seizures, and temporary waxing and waning confusion.
Себептер
Метаболистік алкалоздың себептері несептегі хлорид деңгейіне қарай екі категорияға бөлінеді.
The causes of metabolic alkalosis can be divided into two categories, depending upon urine chloride levels.
Хлорға жауап беретін (сарыдағы хлор мөлшері < 25 mEq/L)
Сутегі иондарының жоғалуы – көбінесе екі механизм арқылы жүреді: құсу немесе бүйрек арқылы. Құсу асқазан ішіндегі заттармен бірге тұз қышқылын (сутек және хлор иондарын) жоғалтуға алып келеді. Ауруханада мұндай жағдай назогастральды зондтар арқылы жиі туындайды. Ауыр құсу калийдің (гипокалемия) және натрийдің (гипонатриемия) жоғалуына да себеп болады. Бүйректер осы шығындарды сутегі иондары есебінен өтеуге тырысады (натрий/калий сорғыларын сақтап, калийдің одан әрі жоғалуын болдырмау үшін), жинақтаушы өзекшелерде натрийді ұстап, метаболикалық алкалозға әкеледі. Туа пайда болған хлоридті диарея – ацидоздың орнына алкалоз тудыратын сирек кездесетін диарея. Қысылу алкалозы – бұл судың жасушадан тыс кеңістікте жоғалуынан, мысалы, дегидратациядан пайда болады. Жасушадан тыс көлемнің азаюы ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесін белсендіреді, ал альдостерон бүйректің нефронында натрийдің (соның салдарынан судың) қайта сіңірілуін күшейтеді. Бірақ альдостеронның тағы бір әрекеті – сутегі иондарының бүйрек арқылы шығарылуын стимуляциялау (бикарбонатты сақтап), және осы сутегі иондарының жоғалуы қанның pH деңгейін көтереді. Диуретикалық терапия – тік циклді диуретиктер мен тиазидтер бастапқыда хлоридтің жоғарылауына себеп болуы мүмкін, бірақ қоры сарқылғаннан кейін несеппен шығарылатын хлорид < 25 мэкв/л төмен болады. Натрийдің шығарылуынан сұйықтықтың жоғалуы қысылу алкалозын тудырады. Спортшылар мен тамақтану тәртібі бұзылған адамдар арасында диуретиктерді теріс пайдалану метаболикалық алкалозға алып келуі мүмкін. Постиперкапния – Гиповентиляция (тыныс алу жиілігінің төмендеуі) гиперкапнияны (көмірқышқыл газының деңгейінің жоғарылауы) тудырады, бұл респираторлық ацидозға әкеледі. Ацидоздың әсерін азайту үшін бүйректер артық бикарбонатты сақтап, компенсациялық механизмді іске қосады. Көмірқышқыл газының деңгейі қалыпқа келгеннен кейін, бикарбонат деңгейінің жоғарылауы пациентті метаболикалық алкалозға түсіреді. Кистоздық фиброз – тердегі натрий хлоридінің шамадан тыс жоғалуы жасушадан тыс көлемнің қысылуына, сондай-ақ хлорид дефицитіне алып келеді, бұл қысылу алкалозына ұқсас. Алкалозды тудыратын заттар – Алкалозды тудыратын заттар, мысалы, бикарбонат (пептикалық ойық жара немесе асқазанның жоғары қышқылдылығы кезінде қолданылады) немесе антиацидтер, шамадан тыс қолданылса, алкалозға әкелуі мүмкін.
Loss of hydrogen ions – Most often occurs via two mechanisms, either vomiting or via the kidney. Vomiting results in the loss of hydrochloric acid (hydrogen and chloride ions) with the stomach contents. In the hospital setting this can commonly occur from nasogastric suction tubes. Severe vomiting also causes loss of potassium (hypokalemia) and sodium (hyponatremia). The kidneys compensate for these losses by retaining sodium in the collecting ducts at the expense of hydrogen ions (sparing sodium/potassium pumps to prevent further loss of potassium), leading to metabolic alkalosis. Congenital chloride diarrhea – rare for being a diarrhea that causes alkalosis instead of acidosis. Contraction alkalosis – This results from a loss of water in the extracellular space, such as from dehydration. Decreased extracellular volume triggers the renin angiotensin aldosterone system, and aldosterone subsequently stimulates reabsorption of sodium (and thus water) within the nephron of the kidney. However, a second action of aldosterone is to stimulate renal excretion of hydrogen ions (while retaining bicarbonate), and it is this loss of hydrogen ions that raises the pH of the blood. Diuretic therapy – loop diuretics and thiazides can both initially cause increase in chloride, but once stores are depleted, urine excretion will be below < 25 mEq/L. The loss of fluid from sodium excretion causes a contraction alkalosis. Diuretic abuse among athletes and people with eating disorders may present with metabolic alkalosis. Posthypercapnia – Hypoventilation (decreased respiratory rate) causes hypercapnia (increased levels of ), which results in respiratory acidosis. Renal compensation with excess bicarbonate retention occurs to lessen the effect of the acidosis. Once carbon dioxide levels return to base line, the higher bicarbonate levels reveal themselves putting the patient into metabolic alkalosis. Cystic fibrosis – excessive loss of sodium chloride in the sweat leads to contraction of the extracellular volume in the same way as contraction alkalosis, as well chloride depletion. Alkalotic agents – Alkalotic agents, such as bicarbonate (administered in cases of peptic ulcer or hyperacidity) or antacids, administered in excess can lead to an alkalosis.
Емдеу
Метаболистік алкалозды тиімді емдеу үшін, оның түпкі себептеріне қатысты шаралар қолданылуы керек. Асқазан-ішек жолы сұйықтығының жоғалуынан (мысалы, құсудан) туындаған хлоридке жауап беретін метаболиттік алкалозға күдік болған жағдайда, хлоридке бай инфузиялық сұйықтықтарды қолдану қажет.
To effectively treat metabolic alkalosis, the underlying cause(s) must be corrected. A trial of intravenous chloride rich fluid is warranted if there is a high index of suspicion for chloride responsive metabolic alkalosis caused by loss of gastrointestinal fluid (e. g., due to vomiting).
Терминология
Алкалоз – бұл pH-тың арту процесі. Алкалемия – қандағы, әсіресе қандағы, қалыпты деңгейден жоғары pH деңгейі.
Alkalosis refers to a process by which the pH is increased. Alkalemia refers to a pH which is higher than normal, specifically in the blood.