Француз суретшісі Андре Дюнуайер де Сегонзак

Кіріспе

Француз суретшісі Андре Дюноер де Сегонсак (6 шілде 1884 – 17 қыркүйек 1974) – француз суретшісі және графика суретшісі.

Өмірбаян

Сегонсак Бусси-Сен-Антуан қаласында дүниеге келді және балалық шағын сонда және Парижде өткізді. Оның ата-анасы оны Сент-Сир әскери академиясына оқуға жібергісі келді, бірақ сурет салуға деген құштарлығын байқаған соң, оны Люк Оливье Мерсонның еркін академиясына қабылдауға келісті. Алайда, Мерсонның академиялық оқыту әдісі Сегонсакқа ұнаған жоқ, сондықтан әскери қызметтен кейін ол Ла Палетта академиясында оқыды, онда Жак Эмиль Бланш та оқыды (кейін ол Жан Метцингер және Анри Ле Фоконьемен бірге Ла Палеттада сабақ берді). Бірақ ол бұдан бас тартып, тәуелсіз жолмен, ешқандай шеберлерге бағынбастан өнер саласында қадам жасады және кейіннен 1906 жылды өзінің суретшілік мансабының басталуы деп атады. Оның алғашқы туындысы 1908 жылы Salon d'Automne көрмесінде көрсетілді, ал келесі жылы ол Salon des Indépendants көрмесіне қатысты және келесі бірнеше жыл бойы екеуінде де тұрақты түрде көрмелер ұйымдастырды. 1910 жылдардың басында ол Section d'Or мүшесі болды. 1913 жылы Нью-Йоркте ашылған Армори шоуында оның еңбектері көрсетілді, содан кейін Чикаго мен Бостонда да көрсетілді. 1914 жылы, оның алғашқы жеке көрмесі (Париждегі Galerie Levesque-де) өткен жылы, Сегонсак Бірінші дүниежүзілік соғыста әскери қызметке шақырылды. Ол Нанси аймағында және Буа-ле-Претрде шайқасты, содан кейін Люсьен Виктор Гиран де Скевола басқарған жасырын бояу жасау бөліміне ауыстырылды. 1914-1918 жылдар аралығында ол көптеген соғыс суреттерін жариялады және көрмеге қойды, ал соғыс аяқталғаннан кейін Croix de Guerre орденімен марапатталды. Ол әскери тәжірибесінен шабыт алып, 1919 жылы Роланд Доргелестің «Ағаш кресттері» ромасын (1921 жылы жарық көрген) суреттеу үшін гравировка өнерін үйренді. Сегонсак гравировканың өзінің спонтанды сурет салу стиліне өте ыңғайлы екенін анықтады және өмірінің соңына дейін шамамен 1600 гравюра жасады. Оның туындылары 1932 және 1948 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының өнер сайыстарына да қатысты. 1947 жылы ол Вергилийдің «Георгикаларын» бейнелейтін гравюралар жинағын жариялады. Музей д'Орсейдің бас кураторы Анн Дистельдің пікірінше, «Техникалық жетілділік және түпнұсқаның белгісін сақтайтын, бірақ әрқашан лирикалық сезіммен тоңылған тонның асылшылығы осы туындыны Сегонзақтың шедевріне айналдырады. Оны [ХХ ғасырдың] ең әдемі суреттелген кітаптарының тізіміне қосу керек». Оның гравюраларының нәзік сапасы майлы бояулармен салынған суреттерінің қалың текстурасымен және көбінесе мұңды түстерімен қарама-қарсы болды, бұл оның Курбе мен Сезаннаға деген құрметін көрсетеді. Оның туындылары пейзаждар, натюрморттар және бейнелерді қамтиды. Ол Сэмюэл Пепло сияқты басқа суретшілерге де әсер етті. Сегонсак өмірінің соңына дейін майлы бояулармен, акварельмен және гравюрамен айналысып, 1974 жылы 90 жасында қайтыс болды. Ол актриса Тереза Дорниге үйленген.

Segonzac was born in Boussy Saint Antoine and spent his childhood there and in Paris. His parents wanted him to attend the military academy of Saint Cyr but, recognizing his strong interest in drawing, they agreed to his enrollment at the Free Academy of Luc Olivier Merson. Merson's academic style of instruction did not suit Segonzac, however, and, following a period of military service, he studied at the Académie de La Palette, whose staff included Jacques Émile Blanche (he would later teach at La Palette with Jean Metzinger and Henri Le Fauconnier). Soon giving this up in favor of an independent course, free of any masters, he later cited 1906 as the starting date of his artistic career. His first submission to the Salon d'Automne was in 1908; the next year he exhibited at the Salon des Indépendants, and for the next several years he exhibited regularly at both. In the early 1910s he became a member of Section d'Or. He was one of the modernists included in the Armory Show that opened in New York in 1913, with subsequent showings in Chicago and Boston. In 1914, the year of his first solo exhibition (at the Galerie Levesque in Paris), Segonzac was drafted for military service in World War I. He saw combat in the region of Nancy and at Bois Le Prêtre, before being transferred to the pioneering camouflage section led by Lucien Victor Guirand de Scévola. Between 1914–1918 he published and exhibited a number of war drawings, and by war's end he had earned the Croix de Guerre. He drew on his military experiences—and learned etching in 1919—in order to illustrate The Wooden Crosses by Roland Dorgelès (published in 1921). Segonzac found etching to be a congenial medium to his spontaneous drawing style, and by the end of his life he had produced some 1600 plates. His work was also part of the art competitions at the 1932 Summer Olympics and the 1948 Summer Olympics. In 1947, he published his suite of etchings illustrating the Georgics of Virgil. In the judgement of Anne Distel, chief curator of the Musée d'Orsay, "The technical perfection and the nobility of the tone, which carried the cachet of the original, but was imbued throughout with an unfailing lyricism, make this work Segonzac's masterpiece. It must be included in a list of the most beautifully illustrated books of [the 20th] century." The gossamer quality of his etchings stood in contrast to the thickly painted surfaces and generally somber color of his oil paintings, which reflected his admiration for Courbet and Cézanne. His subjects include landscapes, still lifes, and nudes. He influenced other artists like Samuel Peploe. Prolific until the very end of his life as a painter in oils and watercolor, and as a printmaker, Segonzac died at age 90 in 1974. He was married to the actress Thérèse Dorny.

Жинақтар

Сегонсактың туындылары әлемдегі бірнеше мұражайлардың тұрақты коллекцияларында сақталады, оның ішінде Британ мұражайы, Толедо өнер мұражайы, Ұлттық портрет галереясы, Сан-Францисконың Көркемсурет мұражайлары, Мичиган университетінің өнер мұражайы, Фред Джонс кіші атындағы өнер мұражайы, Данияның Ұлттық галереясы, Метрополитен өнер мұражайы, Тейт галереясы, Филадельфия өнер мұражайы, Қазіргі заманғы өнер мұражайы, Хиросима өнер мұражайы, Хаммер мұражайы, Нельсон Аткинс өнер мұражайы, Эскенази өнер мұражайы, Мемфис Брукс өнер мұражайы, Фогг өнер мұражайы, Батыс өнерінің ұлттық мұражайы, Кларк өнер институты, Худ өнер мұражайы, Детройт өнер институты және Бостонның Көркемсурет мұражайы.