Австралия армиясының 7-ші бригадасының қалыптасуы

Кіріспе

Австралия армиясының 7-бригадасы – Австралия армиясының біріккен қару-жарақ құрамасы немесе бригадасы. Бригада алғаш рет 1912 жылы милиция құрамы ретінде құрылды, бірақ 1915 жылдың басында Бірінші Австралия императорлық күштерінің бір бөлігі ретінде қайта құрылды. Одан кейін ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Галлиполиде және Батыс майданында қатысты. Соғыс аяқталғаннан кейін бригада 1919 жылы таратылды, ал 1921 жылы Азаматтар күшінің (кейін милиция деп аталды) құрамына қайта енді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бригада Жаңа Гвинея мен Бугенвильдегі жапондықтарға қарсы шайқастарға қатысты. Бүгінде 7-бригада 1-ші (Австралия) дивизиясының құрамында болып, Брисбен қаласында, Квинсленд штатында орналасқан және негізінен Тұрақты армияның бөлімшелерінен тұрады. Бригада Екінші дүниежүзілік соғыстан бері толық құрамымен бір рет те орналастырылмаған, бірақ құрамдас бөлімдері Шығыс Тимор, Соломон аралдары, Ирак және Ауғанстан операцияларына жіберілді.

Тарих

7-бригаданың тарихы 1912 жылға дейін жетеді, ол міндетті оқу жүйесін енгізу аясында 2-ші әскери округке қарасты милиция бригадасы ретінде құрылған. Ол кезде бригада құрамына кіретін бөлімдер Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Сидней маңында орналасқан, ал Дарлингхерст, Сурри Хиллс, Пирмонт, Редферн және Дарлингтон аудандарында әскери қоймалар болған.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

7-бригада 1915 жылдың басында Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде шетелде қызмет ету үшін құрылған Бірінші Австралия императорлық күштерінің құрамында қайта құрылды. Полковник Джеймс Бурстонның басшылығымен, Квинсленд, Оңтүстік Австралия және Батыс Австралияда құрылған төрт жаяу әскер батальонынан – 25-ші, 26-шы, 27-ші және 28-ші батальондардан – тұрды. Бригада 1915 жылдың шілде айында 2-дивизияға бекітілді. Мысырға жеткізілгеннен кейін, бригада 1915 жылдың қыркүйек айында 25 сәуірде сол жерге түскен одақтас күштерді күшейту үшін Галлиполи түбегіне жіберілді және Жаңа Зеландия мен Австралия дивизиясына қосылды, сол арқылы Анзак шығанағының солтүстік-шығысындағы позицияларды басып алды. Келесі бірнеше ай жағалауды қорғауға кетті, желтоқсанның ортасында эвакуациялауға бұйрық берілді, содан кейін барлық күштер түбектерден шығарылды. Эвакуациядан кейін бригада Мысырда қайта құрылды, одан кейін тағы бір оқу кезеңі болды. Осы кезде АИФ кеңейтіліп, қайта ұйымдастырылды. 7-бригада 2-дивизияның басшылығына қайта оралды және 1916 жылдың наурыз айында, Суэц каналы маңындағы қысқа мерзімді қорғаныс міндеттерін орындағаннан кейін, Батыс майданға аттанған алғашқы австралиялық әскерлердің қатарында болды. Келесі екі жарым жыл бойы олар Австралияның бірнеше маңызды шайқастарына қатысты, соның ішінде 1916 жылдың шілдесіндегі Позьер шайқасы, сондай-ақ 1917 жылғы Лагникур, Пашендейл және Брудсейнд шайқастары. 1918 жылы 7-бригада неміс көктемгі шабуылы кезінде қорғаныс рөлін атқарды, Виллер-Бретонне маңында шайқасты. 10 маусымда бригада Морланкурдың үшінші шайқасына қатысып, Морланкурдың оңтүстігіндегі Сайли-Лорет ауылына шабуыл жасады. Нәтижесінде 325 неміс тұтқынға алынды, ал австралиялықтар 400 адамды қаза тапты немесе жараланды. Тамыз айында бригада Одақтастардың жүз күндік шабуылына қосылды. Амиен маңындағы бастапқы табысқа жеткеннен кейін, Одақтастар Гинденбург шебін бұзуға тырысқанда, Австралияның 2-дивизиясы Сомма өзеніне жетті, ал 7-бригада Биаш маңында шабуылдап, 30 тамызда Перонн маңында өзенді кешіп өтті. Мон-Сен-Квентин-Перон шайқасында 7-бригада Айзекур-ле-Оға қарай жылды. 1918 жылдың қазан айының басында Грандкорт маңындағы шайқастан кейін 7-бригада қайта ұйымдастыру үшін желіден алынды. Осы кезде 25-ші батальон бригаданың қалған бөлігін нығайту үшін таратылды, көпшілігі 26-шы батальонға жіберілді. Олар 7 қарашаға дейін желіде болмады, содан кейін Сент-Оуэн маңындағы демалыс лагерінен алға жылжуға бұйрық алды. Бригада майданға қарай жол тартқанда, соғыс аяқталғаны туралы жаңалық келді.

The 7th Brigade was re formed in early 1915 as part of the First Australian Imperial Force, which was raised for overseas service during World War I. Under the command of Colonel James Burston, it consisted of four infantry battalions raised in Queensland, South Australia and Western Australia—the 25th, 26th, 27th and 28th Battalions—the brigade was assigned to the 2nd Division in July 1915. After being deployed to Egypt, the brigade was sent to the Gallipoli peninsula in September 1915 as reinforcements for the Allied force that had landed there on 25 April, and were attached to the New Zealand and Australian Division, occupying positions north east of Anzac Cove. The next several months were spent defending the beachhead, until the order to evacuate was given in mid December, when the entire force was withdrawn from the peninsula. After the evacuation, the brigade was re constituted in Egypt, where a further period of training followed. At this time, the AIF was expanded and re organised. The 7th Brigade returned to the command of the 2nd Division and in March 1916, after a brief period of defensive duties around the Suez Canal, the brigade was among the first Australian troops deployed to the Western Front, sailing in March 1916. For the next two and a half years they would take part in a number of major Australian battles including the Battle of Pozières in July 1916, and Lagnicourt, Passchendaele and Broodseinde in 1917. In 1918, the 7th undertook a defensive role during the German spring offensive, fighting around Villers Bretonneux. On 10 June, the brigade took part in the Third Battle of Morlancourt, attacking the village of Sailly Laurette, to the south of Morlancourt. As a result, 325 Germans were taken prisoner, while the Australians lost 400 killed or wounded. In August, the brigade joined the Allied Hundred Days Offensive. After the initial success around Amiens, as the Allies sought to penetrate the Hindenburg Line, the Australian 2nd Division advanced to the Somme River, the 7th Brigade attacked around Biaches, crossing the river around Peronne on 30 August. During the subsequent Battle of Mont St Quentin–Peronne, the 7th Brigade's advanced towards Aizecourt le Haut. In early October 1918, after fighting an action around Grandcourt, the 7th Brigade was withdrawn from the line to reorganise. At this time, the 25th Battalion was disbanded to provide reinforcements to the rest of the brigade, with the majority being sent to the 26th Battalion. They remained out of the line until 7 November, when orders were received to move forward from the rest camp around St Owen. The brigade was in the process of marching towards the front when news that the armistice had been signed reached them.

Соғыс аралығы

Жаулық әрекеттер аяқталғаннан кейін, 7-ші бригада 1919 жылы таратылды. 1921 жылы АИФ-тың сандық белгілеулерін және шайқастағы еңбегін, сондай-ақ оның дивизиялық құрылымын сақтап қалу мақсатында, жартылай штаттан тыс Азаматтық әскери күшін қайта ұйымдастыру туралы шешім қабылданды. Осының нәтижесінде, 1921 жылдың 21 мамырында 7-ші бригада бригадалық генерал Джеймс Робертсонның басшылығымен қайта құрылды. Алғашқыда бригада төрт жаяу әскер батальонынан тұрды, бірақ 1930 жылдары Ұлы депрессияның экономикалық қиындықтары және 1929 жылы міндетті оқу схемасының тоқтатылуы салдарынан туындаған адам күшінің жетіспеушілігіне байланысты бригаданың бірнеше бағынышты бөлімшелері біріктірілді. Алайда, 1938 жылы Еуропада соғыс болу мүмкіндігіне байланысты халықтық милицияның санын арттыруға тырысылды, және осының аясында Брисбенде 61-ші батальон құрылып, 7-ші бригада құрамына қосылды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыстың басында 7-бригада бірнеше жаяу әскер батальондарынан – 9-шы, 15-ші, 25-ші, 49-шы және 61-ші батальондардан – құралған милиция бөлімшесі болатын. Бұл батальондар әртүрлі уақыттарда бригадаға бекітілді. Соғыс басталғанда бригаданың негізгі міндеті Оңтүстік-Шығыс Квинслендті қорғау болды, батальондар Чермсайд, Кабарла және Мэриборо қалаларында орналасқан еді. 1941 жылдың 13 желтоқсанында бригадаға жартылай жұмылдыруға бұйрық берілді, ал келесі күні толық жұмылдыру бұйрығы шықты. Бригадада барлығы 1393 адам болды. Жұмылдыру бұйрығына байланысты, 27 желтоқсанға дейін бұл көрсеткіш барлық шендегі 4449 адамға жетті. 1940-1941 жылдары Австралия армиясы бригада құрамындағы төрт батальондық жүйені британдықтар ұсынған үш батальондық жүйеге ауыстырды. Осының салдарынан 1942 жылдың ақпан және мамыр айларында 15-ші және 47-ші батальондар 29-шы бригадаға қайта бағытталды. 1942 жылдың мамырына қарай 7-бригаданың құрамында тек 9-шы, 25-ші және 61-ші батальондар ғана болды. Осы кезде бригада Таунсвиллге көшіріліп, 11-ші және 29-шы бригадалармен бірге қаланың қорғаныс күштерінің бір бөлігі болды. 1942 жылдың 9 шілдесінде бригаданың алғашқы бөлімдері Таунсвиллден Милн шығанағына аттанды, 11 шілдеде голланд кемесімен жетті. Тамыз айында бригада 7-дивизияның бөлімдерімен бірге Милн шығанағы шайқасына қатысты. Бұл шайқаста австралиялықтар Тынық мұхитындағы жапондықтардың жоспарларына елеулі соққы берді, соғыста жапондықтарға құрлықта алғашқы ірі жеңілістің көрінісі болды және одақтастар салып алған стратегиялық маңызды әуежайларды басып алуға жасалған әрекеттің алдын алды. Шайқастан кейін бригада 1943 жылдың наурызына дейін Милн шығанағы маңында гарнизондық міндеттерді атқарды, содан кейін Порт-Морсбиге қайтарылды. Осы кезде бригада 11-ші дивизияға қайта бағытталды және Жаңа Гвинея күштерінің резервтік бригадасының рөлін алды. Сәуір айында бригада Дондабуға көшіп, Согери платосы маңында орналасты, онда олар оқуларын жалғастырды және қажет болған жағдайда Лае және Вау маңындағы әскерлерді нығайтуға дайын болды. Ақырында, бригада осы уақытта қосымша шайқастарға қатыспады. Лае қаласы басып алынғаннан кейін, 1943 жылдың қарашасында бригада Австралияға қайтарылды, онда Атертон таулы аймағында қайта ұйымдастыру және оқу кезеңдерінен өтті. 1944 жылдың ортасында бригада қайтадан шетелге, алдымен Мадангқа жөнелтілді, онда жапондықтардың шашырап кеткен тобын іздеу үшін гарнизондық міндеттерді орындады және қарауылдық іс-шаралар жүргізді. Тамыз айында Ханза шығанағына көшті. Соғыс аяқталғаннан кейін бригада 1945 жылдың 8 желтоқсанында таратылды.

During the early part of World War II, the 7th Brigade was a Militia unit made up of several infantry battalions—the 9th, 15th, 25th, 49th and 61st Battalions—which were assigned to the brigade at various times. At the beginning of the war the brigade was primarily responsible for the defence of South East Queensland, with battalions located at Chermside, Cabarlah and Maryborough. On 13 December 1941, the brigade received order to partially mobilise; the following day the order for full mobilisation was issued. The brigade then only had 1,393 men in all ranks. Because of the issue of the mobilisation order, by 27 December, this had increased to 4,449 men of all ranks. The Australian Army transitioned from the four battalion brigade structure to the three battalion structure favoured by the British during 1940–1941. As a result, the 15th and 47th Battalions were reallocated to the 29th Brigade in February and May 1942, and as a result by May 1942, the 7th Brigade consisted only of the 9th, 25th and 61st Battalions. At this time it relocated to Townsville to act as the city's covering force along with the 11th Brigade and the 29th Brigade. On 9 July 1942, the first elements of the brigade departed Townsville for Milne Bay, arriving there on 11 July embarked in the Dutch ship In August, the brigade took part in the Battle of Milne Bay along with elements of the 7th Division, during which the Australians struck a considerable blow to Japanese intentions in the Pacific, inflicting upon them their first major defeat on land of the war, turning back an attempted landing to secure the strategically important airfields that the Allies had built in the region. Following the battle, the brigade maintained a garrison around Milne Bay until March 1943 when they were moved back to Port Moresby. They were reassigned to the 11th Division at this time, and assumed the role of New Guinea Force's reserve brigade. In April, the brigade moved to Donadabu, occupying a position around Sogeri Plateau, where they undertook further training and remained poised to reinforce troops around Wau of Lae, if necessary. In the end, the brigade was not employed in further combat at this time, and following the capture of Lae, in November 1943 the brigade was returned to Australia where it undertook a period of reorganisation and training on the Atherton Tablelands. In mid 1944, the brigade was deployed overseas again, firstly to Madang where it undertook garrison duty and patrolling operations to locate Japanese stragglers, before moving to Hansa Bay in August. Following the end of hostilities the brigade was disbanded on 8 December 1945.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең

1948 жылы Азаматтық әскери күш ерікті негізде қайта құрылды, ал 7-ші бригада 1948 жылдың 7 мамырында Брисбендегі Келвин Гроув қаласында, Квинсленд штатында, Уильям Стил бригадалық полковнигінің басшылығымен қайта жандандырылды. 1957 жылы міндетті оқыту жобасы көлемі қысқартылып, іріктеу жүйесіне көшті, ал 1960 жылы қайта тоқтатылды. Осы кезеңде армия Pentropic дивизиялық құрылымын қабылдады, нәтижесінде бірқатар штаттық полктер құрылды, оның ішінде Корольдік Квинсленд полкі және бригаданың бірнеше бөлімшелері қайта ұйымдастырылып, біріктірілді. 1964 жылдың соңында әскерге шақыру қайта енгізілді, бірақ бұл Оңтүстік-Шығыс Азиядағы міндеттемелерді орындау үшін Тұрақты армияны күшейтуге бағытталған өзгеше формада болды. Келесі жылы Pentropic жүйе жойылды және армия дәстүрлі дивизиялық құрылымға оралды. Pentropic жылдары бригадалық құралымдар таратылды, бірақ көп жағдайда ақпарат ағынын жақсарту үшін олардың басқару орталықтары сақталды. 1965 жылы дәстүрлі үшбұрышты дивизиялық құрылымға оралу туралы шешім қабылданғаннан кейін бригадалық құралымдар қайта қабылданды, алайда 1967 жылы «бригада» термині тым «қатаң» болып саналғандықтан, оның орнына «жұмыс тобы» деген атау қолданылды. Осының салдарынан 7-ші бригада бір кезде «7-ші жұмыс тобы» деп аталды. 1973 жылы 7-ші жұмыс тобы 1-ші дивизияның басқаруына берілді, ал 1982 жылы құралым «7-ші бригада» атауын қайта қабылдады. Қайта құру аясында бригада резервтік бөлімшелерімен қолдау көрсетілетін Тұрақты армия бөлімшелерінің ядросын құруға бағытталды. Бригада тағы да «7-ші жұмыс тобы» атауын қабылдады, бірақ 1999 жылы бұл атау қайтадан «7-ші бригада» деп өзгертілді. 1997 мен 2000 жылдар арасында бригада жаңа техникалық құралдарды енгізу арқылы қабілетін арттыру кезеңінен өтті, бұл бригаданы моторландыруға бағытталған шара болды. Бұл құралдарға қорғалған жылдамдығы жоғары көлік құралдары, түнгі көру құралдары және жақсартылған байланыс құралдары кірді. Екінші дүниежүзілік соғыстан бері бригада толық құрамымен егде салмаған, бірақ оның бөлімшелері Шығыс Тимор, Соломон аралдары, Ирак және Ауғанстан елдеріндегі операцияларға қатысты. 2010 жыл бойы бригада Ауғанстан, Ирак және Шығыс Тимордағы операцияларға күштер жіберді, шамамен 2500 әскери қызметкер атсалысты. 2010 жылдың 20 қарашасында бригада Брисбеннің орталық бизнес ауданынан гүл шоқтарымен қарсы алынып, Вьетнам соғысынан бері өткен ең ірі салтанатты шеруге айналды. 2015 жылдың сәуір айында 7-ші бригаданың 100-ге жуық әскери қызметкері Иракқа «Таджи жұмыс тобы» құрамында, ИМ-ға қарсы күресіп жатқан ирактық күштерді оқыту үшін, Жаңа Зеландиядан келген әскерлер сияқты, басқа елдердің әскерлерімен бірге аттанды.

In 1948, the Citizens Military Force was re formed on a voluntary basis, and 7th Brigade was subsequently re raised at Kelvin Grove in Brisbane, Queensland on 7 May 1948 under the command of Brigadier William Steele. In 1957, the compulsory training scheme was reduced in scope, and made selective, and later suspended once more in 1960. At the same time, the Army adopted the Pentropic divisional structure, which saw the formation of a number of State based regiments, including the Royal Queensland Regiment and a number of the brigade's component units were reorganised and amalgamated. In late 1964, conscription was reintroduced, albeit in a different form which focused mainly on bolstering the Regular Army to meet commitments in Southeast Asia. The following year, the Pentropic system was abolished and the Army returned to the traditional divisional structure. During the Pentropic years, brigade formations had been discontinued, although their headquarters units had remained in many cases, to improve the flow of information. Following the decision to return to the traditional triangular divisional structure in 1965, the brigade formations were re adopted, however, in 1967 the designation of "task force" was adopted instead of "brigade", as it was felt that the later term was too "rigid". As a result, the 7th Brigade was known for a time as the "7th Task Force". In 1973, the 7th Task Force was placed under the command of the 1st Division and in 1982 the formation re adopted the title of "7th Brigade". As a part of the restructure, the brigade moved towards the establishment of a core of Regular Army units supported by the brigade's Reserve units; the brigade once again adopted the title of "7th Task Force", however, this was once again changed back to "7th Brigade" in 1999. The brigade also underwent a period of capability enhancement between 1997 and 2000 as a number of new equipment platforms were rolled out in an effort to motorise the brigade. These platforms included protected mobility vehicles, night vision equipment, and improved communications equipment. While the brigade has not deployed as a whole unit since World War II, component units have deployed on operations to East Timor, the Solomon Islands, Iraq and Afghanistan. Throughout 2010 the brigade provided elements to operations in Afghanistan, Iraq and East Timor, with around 2,500 personnel being deployed. On 20 November 2010, the brigade marched through Brisbane's central business district, as the returning soldiers were officially welcomed back to Australia in the biggest welcome home parade since the end of the Vietnam War. In April 2015, around 100 personnel from the 7th Brigade deployed to Iraq as part of Task Group Taji, to provide training for Iraqi forces fighting against ISIL, alongside troops from various other nations including New Zealand.