Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1916-1991 жылдар аралығындағы Австралия армиясы дивизиясы.
1916 1991 Australian Army division
3-дивизия – Австралия армиясының жаяу әскер дивизиясы. 1916 және 1991 жылдар аралығындағы әртүрлі кезеңдерде болған бұл дивизия «Австралия армиясының ең ұзақ қызмет еткен дивизиясы» деп есептеледі. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Австралия императорлық күштерінің жаяу әскер дивизиясы ретінде құрылды және Франция мен Бельгиядағы Батыс майданында қызмет етті. Осы кезеңде Мессин, Брудесайнде қыраты, Пашендель, Амиен және Сент-Квентин каналындағы маңызды шайқастарда күш көрсетті. Соғыстан кейін дивизия 1919 жылы демобилизацияланды, ал 1921 жылы Виктория штатының орталық бөлігінде орналасқан Азаматтық күштер құрамына қайта құрылды. 1920-1930 жылдар аралығындағы кезеңде Ұлы депрессияның салдары мен әскери істерге жалпы бейжайлық дивизияның құрамының өзгеруіне әкелді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде дивизия 1941 жылдың желтоқсанында соғысқа жұмылдырылды және 1943 жылы Жаңа Гвинеяға жіберілгенге дейін Австралияда қорғаныс міндеттерін атқарды. 1943-1944 жылдары жапондықтарға қарсы Саламауа-Лае науқанына қатысып, демалыс алып, қайта ұйымдастыру үшін Австралияға оралды. 1944 жылдың соңында дивизия Бугенвильге соғыстың соңғы науқанына қатысу үшін жіберілді. Олар 1945 жылдың тамызында соғыс аяқталғанға дейін аралда бірнеше шабуылдар жасады. Соғыс аяқталғаннан кейін дивизия 1945 жылдың желтоқсанында демобилизация процесінің аясында таратылды, бірақ 1948 жылы Азаматтық әскери күштер құрамына қайта құрылды. Содан кейін дивизия 1991 жылға дейін, Австралия армиясы қайта құрылғанда және Австралияның әскери операциялары дивизиялық деңгейден бригада деңгейіне ауысқанда, резервтік құралым ретінде Қырық жылдық соғыс кезінде қызмет етті және соңғы рет таратылды.
The 3rd Division was an infantry division of the Australian Army. Existing during various periods between 1916 and 1991, it is considered the "longest serving Australian Army division". It was first formed during World War I, as an infantry division of the Australian Imperial Force and saw service on the Western Front in France and Belgium. During this time it fought major battles at Messines, Broodseinde Ridge, Passchendaele, Amiens, and the St Quentin Canal. After the war the division was demobilised in 1919 before being re raised in 1921 as part of the Citizen Forces, based in central Victoria. Throughout the 1920s and 1930s, the division's establishment fluctuated due to the effects of the Great Depression and a general apathy towards military matters. During World War II, the division was mobilised for war in December 1941 and initially undertook defensive duties in Australia before being deployed to New Guinea in 1943 where they took part in the Salamaua–Lae campaign against the Japanese in 1943–1944, before returning to Australia for rest and reorganisation. In late 1944 they were sent to Bougainville to take part in their final campaign of the war. There they undertook a series of advances across the island before the war came to an end in August 1945. Following the end of hostilities the division was disbanded in December 1945 as part of the demobilisation process, but was it later re raised in 1948 as part of the Citizens Military Force. It subsequently served through the Cold War as a reserve formation until 1991 when the division was disbanded for a final time as the Australian Army was restructured and the focus of Australian field force operations shifted from the divisional level to brigades.
Білім беру және оқыту
1916 жылдың басында, Галлиполидегі сәтсіз әскери науқаннан кейін, Австралия императорлық күштерін (АИФ) кеңейту туралы шешім қабылданды. Ол кезде Мысырда екі дивизия болды – 1-ші және 2-ші дивизиялар. Олардың бірі (1-ші) 4-ші және 5-ші дивизияларды құру үшін ядролық құрамды ұсыну үшін бөлінді. Сол шамада Австралияда жаңа еріктілерден бесінші дивизияны құру туралы шешім де қабылданды, нәтижесінде 3-ші дивизия 1916 жылдың 2 ақпанында ресми түрде құрылды. Шілдеде дивизияның артиллериялық бөлігі үш 18 фунттық батареядан және бір 4,5 дюймдік гаубицалық батареядан тұратын болып қалыптасты. Құру және оқыту процесіне біраз уақыт кетті, сондықтан дивизия 1916 жылдың қараша айының ортасына дейін Францияға жіберілмеді. Қазан айы бойы дивизиядан қосымша сарбаздар алынып тасталуы мүмкін болды, бірақ мұндай оқиға болған жоқ, ал қараша айының басында екі дивизиялық жаттығулар өтті. Соңында, 1916 жылдың 21 қарашасында 3-ші дивизия Ла-Манш бұғазын кесіп өтіп, Францияға жетті. Генерал-майор Джон Монаш басшылығымен дивизия ІІ АНЗАК корпусына бекітілді. Келесі екі жыл бойы олар австралиялықтардың Батыс майданындағы көптеген маңызды шайқастарға қатысты. Бастапқыда олар Арментьер маңындағы «тыныш» учаскеде орналастырылды, онда олар окоп соғысының алғашқы тәжірибесін алды, қыс айларында «бейтарап аймаққа» (No Man's Land) барды және қарсы жаққа шағын шабуылдар жасады.
In early 1916, following the unsuccessful Gallipoli campaign, the decision was made to expand the size of the Australian Imperial Force (AIF). At the time there were two divisions in Egypt—the 1st and 2nd—and of these, one of them (the 1st) was split up to provide a cadre upon which to raise the 4th and 5th Divisions. Around this time the decision to raise a fifth division from fresh volunteers in Australia was also made and as a result the 3rd Division was officially raised on 2 February 1916. In July the division's artillery component was formed, consisting of three batteries of 18 pounders and one 4.5 inch howitzer battery. The process of raising and training took some time and consequently the division was not transferred to France until mid November 1916. Throughout October it seemed likely that further drafts would be siphoned away from the division, however, this did not occur and in early November two divisional exercises were undertaken. Finally, on 21 November 1916, the 3rd Division crossed the English Channel and arrived in France. Under the command of Major General John Monash, the division was assigned to II ANZAC Corps. For the next two years they would take part in most of the major battles that the Australians fought on the Western Front. Initially they were deployed around Armentières in a "quiet" sector of the line, where they gained their first experiences of trench warfare, conducting patrols into No Man's Land and minor raids on the German trenches opposite them during the winter months.
Үй тапсырмасы
1939 жылдың 3 қыркүйегінде Австралия Польшаға неміс басқыншылығына дипломатиялық шешім табу әрекеттері сәтсіз аяқталғаннан кейін тағы да соғысқа қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, жұмылдыру соғыс жарияланғаннан кейінгі күндері қауіпсіздік міндеттерін орындау үшін шамамен 8000 әскери қызметкер шақырылғанда баяу басталды. Біраз уақыттан кейін, шетелдегі қызмет үшін толыққанды ерікті күштерді құру туралы шешім қабылданды, бұл күштер Екінші Австралия Императорлық күштері (2-ші АИФ) деп аталды. Бұл шешім 1903 жылғы Қорғаныс заңының ережелеріне байланысты болды, ол Австралия аумағынан тыс жерде милицияны орналастыруға тыйым салды. Сондықтан үкімет милицияны 2-ші АИФ құрамына кіретін шағын ядро ретінде пайдалануға, сондай-ақ 1940 жылдың басында қайта жаңартылған міндетті оқу бағдарламасы аясында сарбаздарды оқытуға шешім қабылдады. Сандық белгілер өзгеріссіз қалды және 1941 жылдың соңына қарай дивизия өзгерісін аяқтады. Бұл дивизияның жаяу әскер бригадаларын тағы да төрт батальоннан үшке дейін қысқартуына, ал бригада деңгейінде әртүрлі қолдау элементтері енгізілуіне әкелді. Алайда, сол кездегі оқу әлі де қарапайым және негізінен жеке дағдылармен шектелген болды, ал дивизияның штаты соғыс уақытындағы бекітілген штатының жартысына ғана жетті. Сонымен қатар, заманауи жабдықтар жетіспеді. Жапонияның Перл-Харбор мен Малайяға шабуылдағаннан кейін соғысқа қосылуымен дивизияның шетелде активті қызметке шақырылу ықтималдығы артты және дивизия соғысқа жұмылдырылды. 1942 жылдың қаңтар айының басында, соғыстың басында Таяу Шығыста немістерге қарсы 17-ші бригаданы сәтті басқарған тәжірибелі офицер генерал-майор Стэнли Савидж дивизия басшылығын өз қолына алды. Савидж дивизияны жауынгерлік дайындыққа келтіру жұмысын бастады, ол физикалық жағынан жеткілікті емес немесе шайқасқа жетекшілік ете алмайтын офицерлерді қызметтен алып тастап, АИФ бөлімдерінде тәжірибе алған офицерлермен алмастырды. Кең ауқымды оқу бағдарламасы құрылды және 1942 жылдың сәуір айында дивизия Австралияның I корпусына бекітілді. Дивизиялық жаттығулар басталуы үшін 3-ші дивизия Виктория штатындағы Бонегиллаға көшті. Савидж сарбаздардың жігерін арттыру үшін олардың жаңа лагерьге жаяу жүруіне шешім берді. Келесі айда олар тағы да көшірілді, бұл жолы Квинслендке, онда Брисбен мен Твид-Хедс арасындағы Жаңа Оңтүстік Уэльс шекарасындағы жағалау бойында жаттығулар мен қорғаныс міндеттерін орындады. Осы уақытта армия дивизияның жабдық тізіміндегі кемшіліктерді түзетуге кірісті және батальондар жаңа пулеметтер, моторлық көліктер мен Брен тасымалдаушыларын ала бастады. Жаңа Гвинеядағы жағдай нашарлаған сайын, 3-ші дивизияны қайта ұйымдастыру туралы шешім қабылданды және тамыз айында төрт батальон біріктірілді: 37-ші, 52-ші, 58-ші және 59-шы. Қыркүйекте 10-шы бригада таратылды және оның батальондары 4-ші және 15-ші бригадаларға қайта бөлінді. Қазан айында 29-шы және 46-шы батальондар да біріктірілді, нәтижесінде дивизияда екі бригадада барлығы алты жаяу әскер батальоны қалды.
On 3 September 1939, Australia found itself once again at war, after attempts at finding a diplomatic solution to the German invasion of Poland had failed. Following the outbreak of World War II, mobilisation began slowly as the government called up a force of about 8,000 Militia personnel to undertake security duties in the days following the declaration of war. A short time later, the decision was made to raise an all volunteer force for overseas service, known as the Second Australian Imperial Force (2nd AIF). This was necessary due to the provisions of the Defence Act (1903) which precluded deploying the Militia outside of Australian territory, and as a result the government decided to use the Militia to provide a small cadre upon which the 2nd AIF would be raised, as well as to provide training to conscripts as part of the compulsory training scheme which was re established in early 1940. Numerical designations stayed the same, however, and by late 1941 the division had completed its transition. This saw its infantry brigades once again reduced from four battalions to three, while various supporting elements were inserted at brigade level, however, training at this time was still rudimentary and limited mainly to individual skills, and the division's establishment was recorded as being only half of its authorised wartime establishment. There was also a shortage of modern equipment. With Japan's entry into the war following the attacks on Pearl Harbor and Malaya, it became more likely that the division would be called upon to undertake active service overseas, and the division was mobilised for war. In early January 1942, Major General Stanley Savige, an experienced officer who had commanded the 17th Brigade in combat against the Germans in the Middle East earlier in the war, took over command of the division. Savige set about the task of preparing the division for combat and he began by removing officers that he did not think were physically fit enough or competent to lead in battle and replacing them with men who had gained experience in AIF units. A comprehensive training program was established and in April 1942 the division was assigned to the Australian I Corps, and to enable divisional exercises to begin, the 3rd Division moved to Bonegilla, Victoria. To toughen the men up, Savige decided that they would march on foot to the new camp. The following month they were relocated once more, this time to Queensland where they undertook training exercises and defensive duties along the coast between Brisbane and Tweed Heads on the New South Wales border. At this time, the Army began to rectify the deficiencies in the division's equipment lists and battalions began receiving new machine guns, motor transport and Bren carriers. As the situation in New Guinea grew worse, the decision was made to reorganise the 3rd Division and throughout August, four battalions were amalgamated—the 37th, 52nd, 58th and 59th. In September, the 10th Brigade was disbanded and its battalions reallocated to the 4th and 15th Brigades. In October, the 29th and 46th Battalions were also amalgamated, leaving the division with just six infantry battalions in two brigades.