Биргер Нерман: Швеция тарихының және археологиясының зерттеушісі
Birger Nerman
Биргер Нерман – швед археологі, тарихшы және тіл білгіші. Темір ғасыр Швециясының тарихы мен мәдениетін зерттеген, Эстония археологиясына үлес қосыпты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Швед археологы (1888–1971)
Swedish archaeologist (1888–1971)
Биргер Нерман (6 қазан 1888 – 22 тамыз 1971) – швед археологы, тарихшысы және филологы, Темір дәуірі Швециясының тарихы мен мәдениеті саласында мамандық алған. Нерман Уппсала университетінде білім алған, онда скандинавия филологиясы оқытушысы ретінде мансабын бастады. Ол Тас дәуірі мен Темір дәуірі Швециясындағы археологиялық қазбаларға қатысты және археологиялық және филологиялық деректерді үйлестіруге жасаған еңбегімен көзге түсті. Нерман зерттеген аймақтарға Гамла Уппсала және Готланд кіреді. 1923–1925 жылдары Нерман Дорпат университетінде археология профессоры болды, ол Эстонияда археологияның дамуына үлес қосты. Кейін ол Швеция мен Шығыс Балтық арасындағы Темір дәуіріндегі қарым-қатынастарды зерттеу мақсатымен Гробиня және басқа да жерлерде қазба жұмыстарын жүргізді. Нерман 1938–1954 жылдары Швед тарихы мұражайының директоры болды, осы кезеңде швед тарихына арналған бірнеше көрме ұйымдастырды. Ол нацизм мен коммунизмге де қарсы болған швед ұлтшылы және Балтық елдерінің тәуелсіздігін жақтаған белгілі тұлға. Нерман Темір дәуірі археологиясы бойынша бірнеше ғылыми еңбектердің, сондай-ақ ерте Швецияның мәдениеті мен тарихына арналған танымал еңбектердің авторы.
Birger Nerman (6 October 188822 August 1971) was a Swedish archaeologist, historian and philologist who specialized in the history and culture of Iron Age Sweden. Nerman was educated at Uppsala University, where he began his career as a lecturer in Nordic philology. He participated in archaeological excavations on Stone Age and Iron Age Sweden, and became noted for his efforts to combine archaeological and philological evidence. Areas investigated by Nerman include Gamla Uppsala and Gotland. From 1923 to 1925, Nerman was professor of archaeology at the University of Dorpat, during which he made contributions to the development of archaeology in Estonia. In subsequent years, he conducted excavations at Grobiņa and other places, with the aim of investigating relations between Sweden and the eastern Baltic in the Iron Age. Nerman was director of the Swedish History Museum from 1938 to 1954, during which he organized several exhibitions on Swedish history. He was a Swedish nationalist who opposed both Nazism and Communism, and a noted advocate for the independence of the Baltic states. Nerman was the author of several scholarly works on Iron Age archaeology, and popular works on the culture and history of early Sweden.
Ерте өмір және білім
Біргер Нерман 1888 жылғы 6 қазанда Швецияның Норрчепинг қаласында дүниеге келген. Ол кітап сатушы Янне Нерман мен Ида Нордбергтің ұлы болған. Нерман 1907 жылы Уппсала университетінде филологияны оқыды, ал 1913 жылы «Svärges hedna litteratur» (Швецияның ежелгі діни әдебиеті) тақырыбындағы диссертациясын қорғап, доктор ғылымын алды, бұл еңбек Ynglingatal туралы болды. Ежелгі ағылшын және ескі норвегия әдебиетін зерттеу барысында Нерман «Беовульф» сияқты шығармаларда Ұлы көші-қон дәуіріндегі шведтік ауыз әдебиетінің іздері бар екенін айтты. Оның диссертациясын бірнеше филолог археологиялық деректерді пайдаланғаны үшін сынады. Бұл сын Нерманды филологиядан гөрі археологияға көбірек назар аударуға итермеледі, бірақ ол өмірінің соңына дейін екі ғылымның ынтымақтастығын қолдауға тырысты. Гробиньядағы қазба жұмыстары Нерманды 1931 жылы Апуле және Вискаутенде қосымша зерттеулер жүргізуге түрткі болды.
Birger Nerman was born in Norrköping, Sweden, on 6 October 1888. He was the son of Janne Nerman, a bookseller, and Ida Nordberg. Nerman became a student in philology at Uppsala University in 1907, where he gained his doctorate in 1913 with a dissertation entitled Svärges hedna litteratur (Sweden's Pagan Literature), which was concerned with the Ynglingatal. In studying Old English and Old Norse literature, Nerman argued that works such as Beowulf contained traces from Swedish oral literature of the Migration Period. His dissertation was criticized by several philologists for its use of archaeological evidence. This criticism encouraged Nerman to focus more on archaeology rather than philology, although he throughout his remaining career would continue to advocate cooperation between the two disciplines. The finds at Grobiņa encouraged Nerman to conduct further research at Apuolė and Wiskiauten in 1931.