Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ньютон – Жаңа Зеландияның Окленд қаласының шағын ауданы, жергілікті басқару Окленд кеңесіне бағынады. 2013 жылғы халық санауы бойынша халқы 1641 адамды құрайды. 1965–75 жылдары Орталық автожол түйінінің салынуынан кейін Ньютон екіге бөлінді, нәтижесінде ауданының көп бөлігі мен біртұтастығы жоғалды. Солтүстік бөлігі Карангахапе жолының маңында, ал оңтүстік бөлігі Ньютон жолы мен Саймондс көшесінің жоғарғы бөлігінде орналасқан. Карангахапе және Ньютон жолдары шығыс жағында Саймондс көшесімен қиылысады. Ньютон жолы батысқа қарай Ұлы Солтүстік/Понсонби және Карангахапе жолының қиылысына қосылады. Саймондс көшесінің оңтүстік жағында Саймондс көшесіндегі дүкендер орналасқан. Осы жерде Жоғарғы Саймондс көшесі басқа маңызды жолдармен екі ірі қиылысқа ие: Ньютон жолы және Хайбер Пасс жолы, сондай-ақ Мт Иден жолы және Жаңа Солтүстік жолы.
Newton is a small suburb of Auckland, New Zealand, under the local governance of the Auckland Council. It had a population of 1,641 in the 2013 census. Since the construction of the Central Motorway Junction in 1965–75, Newton has been divided into two parts, and as a result, lost much of its size and coherence. The northern part is centred on Karangahape Road, and the southern part on Newton Road and upper Symonds Street. Both Karangahape and Newton Roads intersect with Symonds Street to the east. Newton Road joins the Great North/Ponsonby and Karangahape Road intersection to the west. At the southern end of Symonds Street are the Symonds Street Shops. Here Upper Symonds Street has two major intersections with other arterial roads: Newton Road and Khyber Pass Road, and Mt Eden Road and New North Road.
Саймондс көшесі
Саймондс көшесі Британ армиясының 96-шы жаяу полкінің офицері, капитан Уильям Корнуоллис Саймондс (1810–1841) есімімен аталған. Ол 1830-шы жылдардың басында Уайтемата және Манукау жер компаниясының агенті ретінде Жаңа Зеландияға келді және Окленд қаласының құрылуына, сондай-ақ Уайтанги шартына қол қойылуына зор үлес қосты. Ол губернатор Уильям Хобсонның ең жақын және тиімді шенеуніктерінің бірі болды, сонымен қатар Жаңа Зеландиядағы алғашқы алты полиция судьясының қатарында болды, Оклендтің бас судьясы және Жаңа Зеландияның жер-суреттеушісінің орынбасары қызметтерін атқарды. 1841 жылы Саймондс табиғат зерттеушісі Эрнст Диффенбахты Солтүстік аралды зерттеуге сүйемелдеді. Капитан Саймондс 1841 жылғы 23 қарашада Манукау портында қайық апатынан көз жұмды. Оның өлімінен кейін ағасы Джон Джермин Саймондс колонияда тұруын жалғастырды; Онехунгадағы Саймондс көшесі Джон Джермин Саймондс есімімен аталады.
Symonds Street is named after Captain William Cornwallis Symonds (1810–41), an officer of the 96th Regiment of Foot of the British Army. He came to New Zealand in the early 1830s as agent of the Waitemata and Manukau Land Company and was instrumental in the founding of Auckland and the signing of the Treaty of Waitangi. He was one of Governor William Hobson's closest and most effective officials and was one of the first six Police Magistrates in New Zealand as well as Chief Magistrate of Auckland and Deputy Surveyor of New Zealand. During 1841 Symonds accompanied the naturalist Ernst Dieffenbach in his survey of the North Island. Capt Symonds died on 23 November 1841 in a boating accident on the Manukau Harbour. Following his death his brother John Jermyn Symonds continued to live in the colony; Symonds Street in Onehunga is named after John Jermyn Symonds.
Қаранғахапе жолы
Карангахапе жолы өзінің атауын Еуропалықтар келгенге дейінгі дәуірде Те Ара о Карангахапе деп аталған қыраттан алған. "Карангахапе жолы" деген атау, мүмкін, оңтүстік-батысқа қарай, Манукау портының жағалауында тұрған Хапе есімді көрнекті тохунганы (бағлан) зиярат етуге арналған жолды білдіреді. 1900 жылдардың басынан 1960 жылдардың басына дейін К’ Роуд – Оклендтің ең жұмбақ көшесі болды, онда көптеген киім және аяқ киім дүкендерімен қатар бірнеше ірі сауда орталықтары орналасқан. 20 ғасырдың ортасында Карангахапе жолы (және шамалы дәрежеде жақын орналасқан Верхняя Саймондс-стрит дүкендері) кинотеатрлардың болуына байланысты кешке ерекше қарбалас сауда орталығы болды. Осы аймақтағы кешкі сауда бейсенбі күндері өтетін, ал көршілес Куин-стритте жұма күндері кешкі сауда болды.
Karangahape Road takes its name from the ridge it stands on known in pre European times as Te Ara o Karangahape The Path of Karangahape the name possibly indicates the route that was taken to visit an eminent tohunga called Hape who lived on the shores of the Manukau Harbour to the south west. From about 1900 to the early 1960s K' Road was Auckland's busiest shopping street with a large range of clothing and shoe shops along with several department stores. During the middle of the 20th century Karangahape Road (and to a lesser extent the adjacent Upper Symonds Street shops) was a destination shopping centre, especially busy on late nights due to the presence of cinemas. Late nights in this area were Thursday night with the adjacent Queen Street having Friday as Its late night.
Тарих
19 ғасырда Ньютон деген атау қазіргі Суррей Айдамынан Эден Террасасына дейін созылған біршама өзгеше аймаққа берілген. Сондықтан Ньютонға сілтеме жасау өткендегі әртүрлі уақытта әртүрлі аймақтарды сипаттауы мүмкін; мысалы, ASB-нің Ньютон филиалы 1880 жылдары Понсонби жолының Карангахапе жолының соңында салынған. Бір депутатпен ұсынылған 1861 жылғы Ньютон сайлау округінің солтүстігінде порт және Окленд шығыс және батыс округтері, шығысында Парнелл округі, оңтүстігінде Кабаж-три және Карангахапе көшелері, батысында Меола және Скория сағалары орналасқан. 1898 жылы сэр Джордж Грейдің қайтысынан кейін солтүстік-батыс бөлігі Грей Линн деп аталды, Ньютон Карангахапе жолы мен Эден Террасасы арасындағы аймақ ретінде қалды. 1960 жылдары автокөлік жолы салынғаннан бері көптеген адамдар Карангахапе жолын Ньютонның бөлігі деп ойламайды, бұл атауды Үстіңгі Саймондс көшесі айналасындағы аймаққа қалдырды. Ньютон пошта кеңсесі әрқашан Карангахапе жолында болған; 1878 жылдан бастап біріншісі Кобден көшесінің бұрышында болды (1970 жылы қиратылды). Оның орнына (1973 жылы салынған) Шығыс көшесінің қиылысында, Карангахапе жолында орналасқан. Виктория дәуірінің аяғынан бастап 2011 жылға дейін Ньютон мен Эден Террасасына қызмет көрсететін жеке пошта кеңсесі болды, ол Жоғарғы Саймондс көшесі деп аталды. Тарихи тұрғыдан алғанда, бұл қала маңындағы қаланың беделі күмәнді болған. 1920 жылдардағы газетте ол "Оклендтің ең танымал қылмыскерлерінің" "жиылысқан жері" деп сипатталған. Осы бедел Понсонби полиция казармасының Понсонби жолында, Карангахапе және Ньютон жолдарының қиылысына жақын жерде салынуының бір себебі болды. Бұл Оклендтегі екінші маңызды полиция мекемесі болды және ол жерде Фриманс шығанағы мен Ньютон Гуллидегі кез-келген нәрсені басып тастауға мүмкіндік беретін полиция күші орналастырылды. Полиция казармасының қарама-қарсы жағында "Жұлдыз" қонақ үйі (Карангахапе мен Ньютон көшелерінің бұрышы) орналасқан. Майкл Джозеф Савидж өзінің алғашқы сөздерін Стар-отельде айтқан. Ньютон Гулли көптеген қылмыскерлердің үйі ретінде қаралғандықтан (Деннис Ганн тек бір мысал) оның нашар тұрғын үй, қылмыс және кәсіподақ қызметі үйлесімі, мүмкін, оны жоюға ықпал еткен фактор болды. Қала жоспаршылары Автомагистральды ыңғайлы құрал ретінде пайдаланды, қаланы проблемалы аймақ деп санайтын. Бұл Нью-Йорктегі Роберт Мозестің үлгісіне сәйкес болды және оны бүкіл әлемдегі қалаларды жоспарлаушылар еліктеді. 1870 жылдарға дейін Ньютон Гуллиде бірнеше кірпіш фабрикалары болды, соның ішінде плитка, құбырлар және тіпті "Өнер керамикасы" өндірісі. Бұл компаниялар біртіндеп Нью-Линне көшірілді; Оклендтің орталығында табылған 19 ғасырдағы көптеген кірпіштерде "Ньютон" деген жазу бар. 1890 жылдардан бастап Ньютон көптеген шағын өнеркәсіптердің орны болды: көйлек, киім және аяқ киім фабрикалары, төсем, ратаннан жасалған жиһаздар мен себет өндірісі және т.б. Сонымен қатар, бірнеше арнайы металл зауыттары, соның ішінде мыс құю зауыттары мен велосипед импорттаушылар мен өндірушілер орналасқан. Карангахапе жолы мен Саймондс көшесінің (олар бұрын және қазір де негізгі бағыттар) тығыз сауда аймақтарының арасында орналасқан Ньютон, негізінен жұмысшы класының табиғатымен көптеген пансионаттармен тығыз орналасқан қала маңы болды. 1960 жылдары автожол жүйесі салынғанға дейін, арық аймағында бірнеше бастауыш және орта деңгейдегі мектептер мен алтыға жуық шіркеу орналасқан. 1880 жылдары аймақтың тұрмыстық сумен қамтамасыз етуі көршілес Саймондс-стрит қорымымен ластанған деп уайымдалды; Ньютон арығы шығысқа қарай Батыс Спрингс ауданына құйылатын өзенмен құрылды. Құдық суының ыдырау материалымен және бальзамалау химиялық заттарымен (әсіресе мырышпен) ластану мүмкіндігі өте алаңдаулы болды, бұл зиратты ақырындап жабуға және Батыс Оклендтегі Вайкуметте жаңа нысанды ашуға әкелді. 1940 жылдары Ньютон жолынан оңтүстікке қарай орналасқан аудан, тығыз орналасқан стандарттан төмен тұрғын үйлердің проблемаларын жеңілдету үшін, ықжалды аудандарды тазарту процесіне ұшырады. Баск көшесіне орналасқан үйлерді Окленд қалалық кеңесі сатып алды. Бұл ғимараттар қиратылып, жер тазаланып, Баск паркі құрылды. 1945 жылы аяқталған жаңа саябаққа балалар ойын алаңы кірді. Бір қызығы, бұл нысан аймақтағы тұрғын үйлердің көп бөлігі жеңіл өнеркәсіптік кәсіпорындармен алмастырылып жатқан кезде пайда болды. Сондықтан саябақ ешқашан көрінбеді. Ньютонды жағымсыз биологиялық және моральдық ластану ошағы ретінде қарастырды. 1960 жылдары автожол жүйесін арық арқылы жүргізу оңтайлы деп есептелді; адамдар дені сау өмір сүру үшін жаңа аудандарға көшеді және Оклендтің көлік проблемалары жеңілдеді. Бірақ автожолдар саудаға зиян келтіретіні ескерілмеді; Саймондс көшесіндегі сауда ауданына ауыр соққы берілді. Бұрын Окленд айманы үшін жиһаз саудасының негізгі орталығы болған (Tylers, Grace Brothers, The Maple, Smith & Brown және Jon Jensen), Саймондс көшесіндегі сауда ауданы күрт төмендеп, сауда орталығы ретінде дерлік жойылды; оның Бизнес қауымдастығы 1976 жылы таратылды және жақында ғана (2012 жылы) қайта жандандырылды. Автожол салынғаннан кейін Ньютон тұруға тілексіз аймаққа айналды, Саймондс көшесі мен Ньютон жолы дерлік автожолға қосылатын жолдарға айналды. Ньютонның қалған тұрғын үй қорының көп бөлігі жеңіл өнеркәсіптік пайдалану үшін пайдаланылды және көп жағдайда қиратылып, фабрикалар мен қоймалар салынды. 1990 жылдардан бері өнеркәсіптік ғимараттарды қайта құру немесе тұрғын үйге айналдыруға кері үрдіс байқалды, соның ішінде ірі пәтерлер кешендері салынды. Үстіңгі Саймондс көшесі үш ірі шіркеудің орналасқан жері: Сент-Бенедикт католик шіркеуі (Оклендтегі екінші маңызды католик шіркеуі), Әулие қабір шіркеуі (Оклендтегі екінші маңызды Англикан шіркеуі) және Сент-Дэвид Пресвитериан шіркеуі. 20 ғасырда Үстіңгі Саймондс көшесіндегі дүкендерде бірнеше ірі жиһаз дүкендері орналасқан: Grace Brothers, The Maple, Smith & Brown және Jon Jensen. Сонымен қатар, аймақта бірнеше ойын-сауық орындары болды; Orange Coronation Hall, St Benedict's Hall, роликті коньки тебу айдыны, сондай-ақ алғашқы мақсатты кинотеатр (1911 жылғы Lyric; 1990 жылдары қиратылды) және 1960 жылдардағы Оклендтің ең танымал мейрамханасы El Matador орналасқан. 1990 жылдардың ортасында көшенің шығыс бөлігінің көп бөлігі жолдың енін кеңейту үшін жартылай қиратылды. Бұл 1911 жылғы Lyric Theatre, Tylers, El Matador, Astor Hotel және BNZ (мавр мотивтері бар Арт-деко құрылысы) сияқты бірнеше маңызды ғимараттарды жойды. Бастапқыда Skycity Casino және Sky Tower осы бос жерді иеленуі керек еді, бірақ әртүрлі себептерге байланысты (мысалы, Эден тауының профиліне байланысты көру мәселелері) бұл жоба осы ауданнан тысқары жерге көшірілді. "Жоғалған" көшенің бөлігі кейіннен жоғалған құрылымдардың өте нашар ауыстыруларымен қайта салынды.
In the 19th century Newton was the name given to a slightly different area stretching from what is now called Surrey Crescent to Eden Terrace. References to Newton can therefore describe different areas at different times in the past; the Newton Branch of the ASB for example was built in the 1880s at the Karangahape Road end of Ponsonby Road. The 1861 Newton Electoral district, represented by one MP, was bounded to the north by the harbour and Auckland East and West Districts, to the east by Parnell District, to the south by Cabbage Tree Rd and Karangahape Rd and to the west by Meola and Scoria Creeks. Following the death of Sir George Grey in 1898 the northwestern portion was renamed Grey Lynn, leaving Newton as the area between Karangahape Road and Eden Terrace since the creation of the Motorway in the 1960s many people do not think of Karangahape Road as being part of Newton, reserving that name for the area around Upper Symonds Street. The Newton Post Office has always been on Karangahape Road; the first one from 1878 was on the corner of Cobden Street (demolished 1970). Its replacement (built 1973) is located on Karangahape Road at the corner of East Street. From the late Victorian period until 2011, there was a separate Post Office serving Newton and Eden Terrace, known as Upper Symonds Street. Historically, the suburb had a fairly dubious reputation. A 1920s newspaper described it as a "haunt of many of Auckland's best known crooks". This reputation was one of the reasons the Ponsonby Police Barracks were built on Ponsonby Road near the intersection with Karangahape and Newton Roads. This was the second most important Police facility in Auckland and was positioned there to enable a mass of Police to be on hand to quell anything in Freemans Bay or Newton Gully. Virtually across the road from the Police Barracks was the Star Hotel (corner of Karangahape and Newton Roads) this was a centre of Union Activity and probable Sedition. Michael Joseph Savage gave some of his early speeches at the Star Hotel. As Newton Gully was viewed as the home of many criminals (Dennis Gunn being just one example) its combination of substandard housing, crime, and Trade Union activity was probably a contributing factor in its eventual destruction by City Planners who used the Motorway as a convenient tool to rid the city of what they considered a problem area. This was in accord with the example set by Robert Moses in New York City and emulated by similar Town Planners around the world. Before the 1870s there were several brick works in Newton Gully including some which manufactured tiles, pipes and even 'Art Pottery'. These companies were progressively relocated to New Lynn; many 19th century bricks found in central Auckland bear the imprint "Newton". From the 1890s onwards Newton was the location of many small scale industries: shirt, clothing and boot factories, upholstery, rattan furniture & basket manufacturing etc. It was also the location of several specialist metal works including brass foundries and bicycle importers & manufacturers. Situated between the busy retail areas of Karangahape Road and Symonds Street (which were, and still are major routes), Newton was a fairly densely populated suburb, mainly of a working class nature with many boarding houses. Until the construction of the motorway system in the 1960s, the gully area was the location of several primary and intermediate level schools and about six churches. In the 1880s there was concern that the domestic water supplies for the area were being contaminated by the adjacent Symonds Street Cemetery; The Newton gully was created by a stream which drains into the Western Springs area to the east. The possibility of Well water being contaminated by decomposing matter and embalming chemicals (arsenic in particular) was quite a worry, leading to the eventual closure of the cemetery and the opening of a new facility at Waikumete in West Auckland. In the 1940s an area south of Newton Road underwent a process of slum clearance to alleviate the perceived problems of an area of densely packed sub standard housing. Properties in Basque Street were purchased by the Auckland City Council. These were demolished and the land cleared resulting in the creation of Basque Park. The new park, which was completed around 1945, included a playground for children, ironically this facility came at a time when much of the housing in the area was being replaced with light industrial businesses so the park has never seen much of the use it was intended to see. As a slum (or 'Decadent Area' as they were termed in the 1930s by the City Council) Newton was seen as an area of biological and moral contamination. The routing of the Motorway system through the gully in the 1960s was seen as ideal; people would relocate to new areas to live healthier lives and Auckland's traffic problems would be alleviated. It wasn't foreseen that the motorways would have a devastating effect on retail trade; the Symonds Street Shopping area was badly hit. Previously the main centre for furniture shopping for the Auckland region (Tylers, Grace Brothers, The Maple, Smith & Brown, and Jon Jensen), the Symonds Street retail trade went into a serious decline and virtually disappeared as a retail hub; its Business Association collapsed in 1976 and has only recently (2012) been revived. After the motorway was cut through, Newton became even less of a desirable place to live with Symonds Street and Newton Road becoming almost motorway onramps. Much of the remaining housing stock in Newton was utilised for light industrial use and in many cases demolished and rebuilt as factories and warehouses. Since the 1990s there has been a reverse trend of rebuilding or converting industrial buildings for residential use including some large apartment block complexes. Upper Symonds Street is the location of three large churches: St Benedicts Roman Catholic Church (the 2nd most important catholic Church in Auckland), The Church of the Holy Sepulchre (2nd most important Anglican Church in Auckland) and St David's Presbyterian Church. In the 20th century the Upper Symonds Street Shops were the location of several large Furniture stores; Grace Brothers, The Maple, Smith & Brown, and Jon Jensen. Also located in the area were several entertainment venues; The Orange Coronation Hall, St Benedict's Hall, a Roller Skating Rink as well as the first purpose built cinema (the 1911 Lyric; demolished in the 1990s) and one of Auckland most famous restaurant's in the 1960s, the El Matador. In the mid 1990s most of the eastern portion of the street was demolished, partially to widen the roadway. This took with it several buildings of importance including the Lyric Theatre of 1911, Tylers, the El Matador, the Astor Hotel and the BNZ (an Art Deco structure with Maori motifs). Initially the Skycity Casino and Sky Tower were intended to occupy the resulting vacant block of land but for various reasons (including sightline issues involving the profile of Mt Eden) that development was relocated away from this area. The 'missing' part of the street has subsequently been rebuilt with buildings which are very poor replacements of the lost structures.
Қызықты ғимараттар
Джон Эндрюс және ұлдары, 132 Жоғарғы Саймондс көшесі. 1920 жылдардың соңындағы бұрынғы автокөлік көрмелері, А. Синклер О’Коннор жобалаған неоклассикалық стильдегі ғимарат. Сент-Бенедикт шіркеуі, Сент-Бенедикт көшесі. Бұл католиктік кірпіш шіркеу фламанд готика стилінде 1886 жылы салынған және өртеніп кеткен бұрынғы ағаш шіркеудің орнын алмастырған. Екі шіркеу де Окленд сәулетшісі Эдвард Махонидің жобасына сәйкес салынған. Бастапқы ағаш шіркеудің ерекшелігі – шпильді қоңырау мұнарасы, кірпіштен салынған шіркеу осы дизайнды қайталауға арналған, бірақ мұнара ешқашан салынбаған. Бұл Оклендтегі екінші маңызды католиктік шіркеу және Қасиетті Патрик соборы қалпына келтіру жұмыстары үшін жабылған кезде собор ретінде қызмет етті. Доминикан монастырі, шіркеудің оңтүстігінде Mahoney жобалаған кірпіш готикалық пресвитери орналасқан. Қазір Доминикан монахтар ордені орналасқан. 2004-2007 жылдар аралығында Ахмед Зауиге сот шешімін күтіп, мұнда тұруға рұқсат берілді. Сент-Бенедикт көшесінің шығыс жағында, шіркеудің қарама-қарсы жағында, монахинялар (Қасиетті Жүректің Сент-Жозеф сестері) үшін екі қабатты кірпіш үй орналасқан. Бұл ғимаратқа іргелес бос жер көлік тұрағы ретінде пайдаланылады. Бұл жерде Эдвардтық Сент-Бенедикт мектебі орналасқан, ол 1980 жылы жабылып, Роял Октағы Марселин колледжімен біріктірілді. Ғимараттардың көпшілігі қиратылды, бірақ зал 1980 жылдардың соңында өртенді. Ол аймақтың маңызды орны болды, билер мен театр топтарын өткізді. Фримасон залы, Сент-Бенедикт көшесі. Бұл – неоклассикалық стильдегі 1920 жылдардағы үлкен және көркем ғимарат. Архитекторлары Чилвелл мен Тревитик, олар осы типтегі ғимараттарға маманданған. Қоралар. Бұл 19 ғасырдағы ағаштан жасалған, тасқыр темірмен қапталған ғимарат Стабл-Лейннің соңында орналасқан. Ол Винстон компаниясы үшін Ливери қоралары ретінде салынған. Бұл – қаладағы тұрақ блогының сирек кездесетін сақталуы, оның әсіресе толқынды темірді пайдалануы қызықты. Жақында Окленд қалалық кеңесі мұралық ғимарат ретінде тіркеген, қоралар "Үшінші орын" деп аталатын жаңа ғимарат кешенінің бөлігі ретінде жаңартылды. Үшінші орын, Сент-Бенедикт көшесі. Заманауи құрылыс, коммерциялық кеңселер мен кафе бар. Ол сәулет өнерінің асыл тасы ретінде танылады, Urbis журналының журналисі Мелинда Уильямс Эндрю Паттерсонның "Үшінші орын" жобасының "көрінішті көркем бетон сызықтары" туралы жазды. "Көгершін" үйі. Үстіңгі Королева көшесі мен Ньютон жолының бұрышында шағын ағаш Викториялық үй орналасқан. Бұл үйдің өзі ерекше емес, бірақ бұл жерде қалған алғашқы үйлердің бірі. Ол Холден Хоуи мырзаның Ұлы Барриер аралына, әлемдегі алғашқы тұрақты әуе пошта қызметіне (1896) арналған көгершін пошта қызметінің кеңсесі болды. Әлемдегі алғашқы "әуе поштасы" маркалары 1898 жылдан 1908 жылға дейін Ұлы Барриер көгершінінің грамматикалық қызметі үшін шығарылған. Үйдің жанында құстарға арналған үлкен құс үйлері тұрды. https://www.webcitation.org/66vvsCSPx?url=http://www.tepapa.govt.nz/wings/pigeons3.htm
John Andrews & Sons Bldg 132 Upper Symonds Street. Former Motorcar Showrooms from the late 1920s, neoclassical style building designed by A. Sinclair O'Connor. Saint Benedict's Church, St Benedicts Street. This Catholic brick church in the Flemish Gothic style dates from 1886 and replaces an earlier wooden church which burnt down. Both churches were by Auckland architect Edward Mahoney. The original wooden church was distinguished by a bell tower with spire, the brick replacement church was intended to replicate this design but the tower has never constructed. This is the second most important Catholic Church in Auckland and served as the Cathedral while Saint Patrick's Cathedral was closed for restoration work. Dominican Priory, To the south of the church is a brick Gothic presbytery also by Mahoney. now occupied by a Dominican Order of Monks. Ahmed Zaoui was allowed to live here from 2004 to 2007 while awaiting the outcome of his trial. St Benedict's Convent and College, On the east side of St Benedicts Street, opposite the church, is a two storied brick house for an order of nuns (Sisters of St Joseph of the Sacred Heart). Adjacent to this building is an empty site used as a carpark. This was the location of the Edwardian St Benedicts School which was closed down in 1980 and amalgamated with Marcellin College in Royal Oak. Most of the buildings were demolished but the Hall burnt down in the late 1980s it had been an important venue for the area; hosting dances and theatre groups. Freemasons Hall, St Benedicts Street. This is a large and imposing 1920s building in the neo classical style. The architects were Chilwell & Trevithick, who apparently specialized in buildings of this type. The Stables. This 19th century wood frame building clad in corrugated iron is at the end of Stable Lane. It was built as Livery Stables for the Winstone company. This is a rare survival of an urban stable block made especially interesting by its use of corrugated iron. Recently registered by the Auckland City Council as a heritage building, the Stables has been renovated as part of a new building complex called "Site Three". Site Three, St Benedicts Street. A modern development including commercial offices and a cafe. It is regarded as an architectural gem, Urbis magazine's Melinda Williams referred to the "strikingly graceful concrete lines of Andrew Patterson's award winning Site Three development". Pigeon Post House. On the corner of Upper Queen St and Newton Road is a small wooden Victorian house. Unremarkable in itself, this is one of the very few original houses remaining in the area. It was the office of Mr Holden Howie's pigeon post service to Great Barrier Island, possibly the first regular air mail service in the world (1896). Certainly the world's first 'airmail' stamps were issued for the Great Barrier Pigeon Gram Service from 1898 to 1908. Next to the house stood large aviaries housing the birds. https://www. webcitation. org/66vvsCSPx?url=http://www. tepapa. govt. nz/wings/pigeons3. htm
Бұрынғы ASB банкі, Хайбер Пасс жолы. Бұл шағын неоклассикалық ғимарат – Окленд жинақ банкі сәулетші Дэниел Б. Паттерсонға тапсырған көптеген ғимараттардың бірі. Оклендтің қала маңындағы орталықтарында және провинциялық қалаларда Окленд провинциясының барлық жерінде ұқсас ғимараттар кездеседі. Киелі қабір шіркеуі, Хайбер асуы жолы (Қасиетті Дәуіт шіркеуінің қарсысында). 1880 жылы Эдвард Махонидің жобалары бойынша салынған бұл англикан шіркеуі әлемдегі ең жақсы ағаш шіркеулердің біріне ие. Бұл Окленд епархиясындағы екінші маңызды Англикан шіркеуі және Жаңа Зеландиядағы Англикан шіркеуінің маори бөлімшесінің штаб-пәтері. Кахуи Сент-Дэвид, Хайбер асуы жолы. Бастапқыда St David's Presbyterian Church деп аталатын кірпіш готика құрылымы, ол Эдвард Бартлидің бұрынғы ағаш готика шіркеуін алмастырды. Ол 1927 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс мемориалы және пресвитериан шіркеуі ретінде ашылды және 2020 жылы жабылды. Ғимарат 2023 жылдың соңында Кахуи Сент-Дэвидс, қоғамдық орталық ретінде қайта ашылды. "Еден Вайн" қонақ үйі, "Еден тауы" және "Нью Норт" көшелерінің бұрышы. Қазіргі уақытта мейрамхана және 20 ғасырдың басым бөлігінде Undertakers фирмасының орналасқан жері бұл ғимарат Eden Vine Pub ретінде салынған. Ол Эден тауының ауданында орналасқан, ол 1909 жылы ауданның құрғап кеткен кезде жабылуға мәжбүр болды. Бұрынғы Графтон қоғамдық кітапханасы. Классикалық стильдегі Эдвард дәуіріндегі бұл сәнді ғимарат Mt Eden Road көшесінде, New North Road көшесімен қиылысатын жерге жақын орналасқан. Оны сәулетші Эдвард Бартли жобалаған және 1913 жылдың наурыз айында ашылған. Бұл ғимарат 1990 жылдардың басында қалалық кеңес тарапынан қолданыстан шығарылып, сатылып, пабқа айналдырылды. Қазіргі мекеме Galbraiths Alehouse деп аталады, ол өзінің пиво маркасын қайнатады, ол New North Road көшесінде орналасқан, бірақ 20 ғасырдың ортасында бұзылған пиво зауытына аталған.
Former ASB Bank, Khyber Pass Road. This small neo classical building is one of the many buildings commissioned by the Auckland Savings Bank from the architect Daniel B. Patterson. Similar buildings appear in Auckland suburban centres and in provincial towns throughout the Auckland Province. Church of the Holy Sepulchre, Khyber Pass Road (opposite St David's Church). Built in 1880 to the designs of Edward Mahoney, this Anglican church has one of the best wooden church interiors in the world. This is the second most important Anglican church in the Auckland Diocese and is the headquarters for the Maori branch of the Anglican Church in New Zealand. Kāhui St David's, Khyber Pass Road. A brick Gothic structure originally known as St David's Presbyterian Church, which replaced an earlier wooden Gothic church by Edward Bartley. It opened in 1927 as a World War I memorial and Presbyterian church, and closed in 2020. The building was renovated and reopened in late 2023 as Kāhui St David's, a community centre. Eden Vine Hotel, Corner of Mt Eden Road and New North Road. Currently a restaurant and for most of the 20th century the location of an Undertakers Firm this building was built as the Eden Vine Pub. Sitting just inside the Borough of Mt Eden it was forced to close when the borough went dry around 1909. Former Grafton Public Library. This elegant Edwardian building in the classical style is located on Mt Eden Road near the junction with New North Road. It was designed by the architect: Edward Bartley and opened in March 1913. This building was decommissioned by the City Council in the early 1990s and was sold, becoming a pub. The current establishment is called Galbraiths Alehouse which brews its own brand of ale; it is named after a brewery which was located nearby in New North Road but demolished in the middle of the 20th century.
Бұрынғы ғимараттар
"Кингс Армз" тавернасы. Франс көшесі, 59-үй. Қалалық аймақта 19 ғасырдан сақталған сирек ағаштан салынған паб. Бұрын осы дәуірдегі бір қабатты ағаш үйлермен қоршалған бұл ғимарат қазір 20 ғасырдың соңында салынған өнеркәсіптік ғимараттардың арасында жалғыз тұр (көптегендері жақында тұрғын үйлерге айналдырылды). 2018 жылы таверна бұзылып, орнына пәтерлер салынды.
Kings Arms Tavern. 59 France Street. An unusual survival of a 19th century wooden pub in an urban area. Once surrounded by single storied wooden houses of the same period this building now stands alone in amongst late 20th century industrial buildings (many of which have been recently converted to housing). The tavern was demolished in 2018, with the land being redeveloped into apartment buildings.
Білім
Жергілікті орта мектептер қатарында Окленд қыздар гимназиясы, Окленд гимназиясы, Санкт-Петер колледжі және Сент-Мэри колледжі бар. Сент-Бенедикт колледжі (1886 жылы Сент-Бенедикт көшесінде ашылған) 1980 жылы жабылып, сөйтілді. Оның жоғары сынып бөлімі Марселин колледжімен, Роял Оукпен бірікті.
Local secondary schools include Auckland Girls Grammar School, Auckland Grammar School, St Peter's College and Saint Mary's College. St Benedict's College (opened in 1886 in St Benedict's St) closed down in 1980 and was demolished. Its secondary department merged with Marcellin College, Royal Oak.