Те Атату түбегі: табиғи өсімдіктер, құстарға бай тұзды батпақ, тарихи маңызы бар қасиетті жер. Te Kawerau ā Maki тайпасының ескі қоныстары, шаруашылық дамуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жарым аралдың шығыс жағындағы тұзды батпақ жергілікті өсімдіктер мен құстар үшін экологиялық тұрғыдан маңызды аймақ болып табылады және оңтүстік-шығыста Моту Манава (Поллен аралы) теңіз қорығымен байланысты. Еуропалықтар келгенге дейінгі дәуірде, Те Вай о Парейра / Хендерсон ағысының аузында екі Те Каверау а Маки қалыбы болған, олар Рукувай және Рангихина атауларымен белгілі болды. Рангихина – Те Каверау а Маки тайпасының көрнекті басшысы Те Ау о Те Уаннуаның әйелі болған. Осы кезеңде Те Ататұ түбегі Хендерсон нүктесі деп аталды. 1880 жылдары Те Ататұ түбегінен өсімдіктер алынып, егістік жерге айналдырылды. Хендерсон кірпіш және плитка синдикаты 1903 және 1912 жылдар аралығында Уорф-роудтың соңында орналасып, кері «S» үлгісіндегі ерекше кірпіштер шығарды. Түбектегі басқа кірпіш фабрикалары – Хартсхорн кірпіш фабрикасы (1895–1917) және Ухау өзеніндегі Окленд кірпіш және плитка компаниясы (1884–1886) болды. Кірпіш фабрикалары жабылғаннан кейін, түбек негізінен ауыл шаруашылығына пайдаланылды, Окленд қаласы үшін сүт, шошқа, құс және шағын баулардан жеміс-жидек өндірілді. Екінші дүниелік соғыс кезінде түбектің шығыс жағына Хобсонвиллдегі RNZAF әскери базасын шабуылдан қорғау үшін зениттік қарулар орнатылды.
The saltmarsh on the eastern side of the peninsula is an ecologically significant area for native plant life and bird species, and links to the Motu Manawa (Pollen Island) Marine Reserve to the south east. During pre European times, there were two Te Kawerau ā Maki kāinga at the mouth of Te Wai o Pareira / Henderson Creek on the peninsula, known as Ōrukuwai and Ōrangihina, named after ancestors Rukuwai and Rangihina. Rangihina was the wife of Te Au o Te Whenua, a prominent paramount chief of Te Kawerau ā Maki. Te Atatū Peninsula was known as Henderson Point during this period. In the 1880s, Te Atatū Peninsula was cleared of vegetation, and developed into farmland. The Henderson Brick and Tile Syndicate operated between 1903 and 1912 at end of Wharf Road, and produced distinctive bricks with backwards "S" design. The other brickworks on the peninsula were Hartshorn Brickworks (1895–1917) and the Auckland Brick and Tile Company on the Whau River (1884–1886). After the closure of the brickworks, the peninsula was primarily used as farmland, producing dairy, pigs, poultry and fruit from small orchards for the city of Auckland. During World War II, gun emplacements were installed on the eastern side of the peninsula, to protect the RNZAF Base Auckland at Hobsonville from attack.
Порттар мен қала маңындағы аумақтарды дамыту
1940 жылдары Окленд порты басқармасы Уайтемата портының орталық бөлігінде жаңа порт салуды ұсынды, бұл Окленд портының жүктемесін азайтуға бағытталған шара еді. 1950 жылдардың басында «Мемлекеттік жұмыстар туралы» заңға сәйкес, басқарма Мотуманава / Поллен аралдарын және шығыс Те Ататұдың 162 гектарын сатып алды. Осы кезеңде Солтүстік-Батыс тас жолының құрылысы жарты аралдың қалалық жерлерге айналуына әкелді, бұл 1950 жылдардың басында Джон Томасқа тиесілі бұрынғы ферма орнында салынған Рамлия Парк тұрақтарымен басталды. Тас жол жарты аралды екіге бөліп, Солтүстік Те Ататұ (қазір Те Ататұ түбегі) және Оңтүстік Те Ататұ деп атады. Аймақтың халқы тез өсті, себебі бұл жер арзан және Оклендтің басқа бөліктеріне қолайлы болып саналды. Жарты арал екі негізгі аймаққа бөлінді: батысы – қалалық тұрғын үйлер, ал шығысы – өнеркәсіптік жерлер және портты дамытуға арналған аумақ. 1945 және 1960 жылдар аралығында Те Ататұ Оклендтегі екінші ең жылдам дамитын аймақ болды. Осы кезеңде аймаққа қоныс аударған көптеген жас отбасыларға байланысты «Наппи Долы» деген лақап ат алды. Бұл жаңа жұмысшы табының маңындағы қала маори, пакеха және пасифика отбасылары үшін танымал болды, бірақ аймақтағы жаңа тұрғындарға қызмет көрсетуге жеткілікті инфрақұрылым болмады. 1960 және 1970 жылдары түбекте төмен және орташа кірісті тұрғын үйлер салынуын жалғастырды. 1991 жылы Уайтакер қалалық кеңесі бұл құрылысты ресми түрде тоқтатты. «Те Ататұ түбегі» атауы Жаңа Зеландияның Географиялық кеңесі тарапынан 1994 жылдың 5 мамырында ресми түрде қабылданды және 1997 жылы Уайтакер кеңесі тарапынан бекітілді. «Те Ататұ Солтүстігі» атауы әлі де жиі қолданылады, әсіресе ескі буын өкілдері арасында.
During the 1940s, the Auckland Harbour Board proposed that a new port be constructed in the central Waitematā Harbour, to relieve pressure from the Port of Auckland. In the early 1950s under the Public Works Act, the board acquired Motumānawa / Pollen Island, and 162 hectares of eastern Te Atatū. During the same period, the construction of the Northwestern Motorway led to suburban development of the peninsula, beginning with the Ramlea Park Estate, which was constructed in the early 1950s on the former farm of John Thomas. The motorway split the peninsula into two areas: Te Atatū North (now known as Te Atatū Peninsula) and Te Atatū South. The population of the area boomed, as the area was seen as inexpensive and accessible to the rest of Auckland. The peninsula was split into two major areas: the west, which became suburban housing, and the east, which was land earmarked for industrial land and the development of the port. Between 1945 and 1960, Te Atatū was the second fastest growing area in Auckland. During this period, the area gained the nickname Nappy Valley, referring to the large number of young families who settled in the area. The new working class suburb was a popular place for Urban Māori, Pākehā and Pasifika families, however the area had poor infrastructure to serve the area's new inhabitants. Low and medium income housing continued to be built on the peninsula during the 1960s and 1970s. and was formally shut down by the Waitakere City Council in 1991. The name "Te Atatū Peninsula" was officially adopted by the New Zealand Geographic Board on 5 May 1994, and was formally adopted by the Waitakere Council in 1997. "Te Atatu North" is still commonly used, particularly by older generations.
Мектептер
Эрнест Резерфорд атындағы Резерфорд колледжі – 9-13 жылдар аралығындағы орта білім беретін мектеп. Те Атату орта мектебі 7-8 сыныптарға арналған, оқушылар саны – адам. Peninsula бастауыш мектебі, Matipo бастауыш мектебі және Rutherford бастауыш мектебі – бастауыш мектептер (1-6 сыныптар), оқушылар саны сәйкесінше , және адамды құрайды. Барлық мектептерде оқыту аралас жүргізіледі. Мәліметтер – күнгі жағдай бойынша.
Rutherford College, named after Ernest Rutherford, is a secondary (years 9–13) school with a roll of students. Te Atatū Intermediate School is for years 7–8, and has a roll of students. Peninsula Primary School, Matipo Primary School and Rutherford Primary School are contributing schools (years 1–6) with rolls of , and respectively. All schools are coeducational. Rolls are as of
Парктер мен қорықтар
Те Атау түбегінде бірнеше саябақтар мен қорықтар бар, батыс ұшында Тайпари Strand (кеме тіркегі, қайық есу клубы және каноэ клубы бар) ал эми шығыс ұшында 85 гектар жерді алып жатқан Харбор Вью Орангихина паркі (ерте маори қоныстануынан қалған үйінділер, Екінші дүниежүзілік соғысы кезеңіндегі қару орнату орындары, арнайы жасалған батпақты жерлер, сондай-ақ Уайтемата шығанағы арқылы Окленд қаласына, Харбор көпіріне және Рангитото аралына көрініс ашылады). Орангихинадан Те Атату жолы арқылы жағалау бойымен жүріп, түбекке қарай Тайката желкендеу клубы орналасқан солтүстік ұшына жетуге болады. Ішкі жағында да бірнеше саябақтар бар, олардың ең ірісі – Те Атау түбегінің паркі, бұл велосипед жолымен айналдырылған үлкен ойын алаңы.
Te Atatū Peninsula has several parks and reserves, from Taipari Strand on the western point (with a boat ramp, rowing club and canoe club) to the 85 hectare Harbour View Orangihina Park on the eastern point (with middens from early Maori occupation, World War II gun emplacements, specially created wetlands, and views over the Waitemata Harbour to Auckland city, the Harbour Bridge and Rangitoto Island). From Orangihina it is possible to walk around the coast via the Te Atatū Walkway to the northern tip of the peninsula, where the Taikata Sailing Club is located. There are also a number of inland parks, the largest of which is Te Atatū Peninsula Park, a large playing field surrounded by a cycleway.
Спорт
Те Ататұда бірнеше спорт клубтары бар. Ең табыстысы, әлдебір Те Ататү Ростерс регби лигасының командасы, ол 1988 жылы ұлттық чемпион атанған. Олар Джек Колвин паркінде орналасқан. Те Ататұ аймағында ойнайтын басқа да командалар: Те Ататү теннис клубы, Уайтакере крикет клубы, Уайтакере регби клубы, Уайтемата футбол клубы, Те Ататү футбол клубы, Вест-Сити бейсбол клубы, Те Ататү софтбол клубы, Уайтемата есу клубы және Те Ататү қайық жүзу клубы.
Te Atatū is home to several sports clubs. Perhaps the most successful is the Te Atatu Roosters rugby league team who were national champions in 1988. They are based at Jack Colvin Park. Other teams who play in the Te Atatū area are the Te Atatū Tennis Club, Waitakere Cricket Club, Waitakere rugby union club, Waitemata Football Club, Te Atatū Football Club, West City Baseball Club, Te Atatū softball club, Waitemata Rowing Club, and Te Atatū Boating Club.
Жергілікті билік
1876 жылдан 1974 жылға дейін Те Атату түбегі Уайтемата округінің басқаруында болды, ол Окленд қаласының солтүстігінде және батысында орналасқан үлкен ауылдық округ еді. 1974 жылы Суонсон Уайтемата қаласының құрамына кірді, бұл аймақ Батыс Оклендтің көп бөлігін қамтыды, бірақ Хендерсон, Глен-Эден және Нью-Линн қалашықтары бұл құрамға кірмеді. 1989 жылғы жергілікті басқару реформалары нәтижесінде Уайтемата қаласы осы қалашықтармен бірігіп, Уайтакер қаласын құрады. 2010 жылдың қараша айында Окленд аймағының барлық қалалары мен аудандары Окленд кеңесі басқаратын біртұтас органға біріктірілді. Те Атату түбегі Хендерсон-Масси жергілікті кеңесінің аумағында орналасқан. Хендерсон-Масси тұрғындары жергілікті кеңесті сайлайды, сондай-ақ Уайтакер округінен Окленд кеңесіне екі кеңесші сайлайды.
From 1876 until 1974, Te Atatū Peninsula was administered by the Waitemata County, a large rural county north and west of the city of Auckland. In 1974, Swanson became a part of the Waitemata City, an area which covered most of West Auckland, excluding the boroughs of Henderson, Glen Eden and New Lynn. With the 1989 local government reforms, the Waitemata City merged with these boroughs to form Waitakere City, and in November 2010, all cities and districts of the Auckland Region were amalgamated into a single body, governed by the Auckland Council. Te Atatū Peninsula is in the Henderson Massey local board area. The residents of Henderson Massey elect a local board, and two councillors from the Waitākere ward to sit on the Auckland Council.