Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ричард Сесил (8 қараша 1748 – 15 тамыз 1810) – 18 және 19 ғасырлардағы көрнекті евангелистік англикан шлюсі.
Richard Cecil (8 November 1748 – 15 August 1810) was a leading Evangelical Anglican priest of the 18th and 19th centuries.
Өмір
Сесил Лондонда дүниеге келген. Оның әкесі (1779 жылы қайтыс болған) және әкесінің әкесі Британдық Шығыс Үндістан компаниясы үшін қызыл түспен бояу жұмысын істеген. Оның анасы (1777 жылы қайтыс болған) Бенджамин Гровенордың қарындасы болды; әкесі англикан, ал анасы диссидент болған, оның отбасы ұрпақтан-ұрпаққа берілген христиан дінін ұстанған. Ол 1773 жылы Оксфордтағы Королева колледжіне қабылданды, 1776 жылы Линкольнширдегі Раусебиде Пьюх атымен танымал дін қызметкерінің есебінен диякондыққа бекітілді және 1777 жылы дін қызметкерінің дәрежесіне ие болды. Содан кейін ол Лестерширдегі үш шіркеуде қызмет етті: Торнтон, Багворт және Маркфилд. Оның уағыздары көптеген адамдардың дінге келуіне және осы жердегі қауымдастықтардың гүлденуіне әкелді. Кейіннен ол Льюесте (Сассекс) екі кішкентай приходтың пасторы болды. Әке-шешесі қайтыс болғаннан кейін, денсаулығы нашарлағандықтан Лондонның Ислингтон қаласына көшіп, ондағы түрлі шіркеулерде және капеллаларда уағыз айтты. 1780 жылдың наурыз айында ол Бедфорд Роудағы Сент-Джон капелласының пасторы болды, ол 19 ғасырдың ортасына дейін жалғасқан евангелистік англикандық орталыққа айналды. Бірнеше жыл бойы ол сенбі күні таңғы сағат 6-да Лотбериде лекция оқыды, содан кейін Оранж-стритте кешкі лекция оқыды, одан кейін Лонг-Эйкрдегі капеллада. 1787 жылдан бастап ол Шпиталфилдс қаласындағы Христос шіркеуінде кешкі лекция оқыды. Ол 1784-1801 жылдар аралығында осы соңғы екі лекцияда Фостермен кезектесіп тұрды, бірақ соңғы жылдары Пратттың көмегі болды. 1798 жылы ол қайтадан ауырып қалды, содан кейін (1808-9) денсаулығын жақсарту үшін Бат, Клифтон және Тунбридж Уэллс қалаларына сапар шекті, одан кейін капелланы жалға беруден бас тартып, 1810 жылдың сәуір айында Хэмпстедке көшіп, төрт айдан кейін қайтыс болды. Ол Уильям Уилберфорстың ең белгілі мүшесі болған Клэфэм тобымен байланысты болды, сонымен қатар 1783 жылы Джон Ньютон мен Генри Фостермен бірге пабтың жоғарғы қабатында құрылған, бірақ кейіннен 1784 жылы Бедфорд Роудағы сакральдық бөлмеге көшірілген евангелистік англикандық қоғамның негізін қалаушы мүшесі және жетекшісі болды.
Cecil was born in London. His father (died 1779) and grandfather were scarlet dyers to the British East India Company. His mother (died 1777) was the sister of Benjamin Grosvenor; his father was an Anglican while his mother was a Dissenter, whose family had been devout Christians for generations. He entered The Queen's College, Oxford, in 1773, was ordained deacon in 1776 on the title of a priest named Pugh, of Rauceby, Lincolnshire, and was admitted to priest's orders in 1777. Shortly thereafter he went to serve three Leicestershire churches: Thornton, Bagworth, and Markfield. His evangelical preaching produced many conversions and flourishing congregations here. He later became minister of two small livings in Lewes, Sussex. After the death of his parents, he moved, because of bad health, to Islington, London and preached at different churches and chapels there. In March 1780 he became minister of St John's Chapel, Bedford Row, which became a major Evangelical Anglican venue continuing into the mid 19th century. For some years he preached a lecture at Lothbury at 6 o'clock on a Sabbath morning, and later an evening lecture in Orange Street, followed by the chapel in Long Acre. From 1787 he preached the evening lecture at Christ Church, Spitalfields. He alternated with a Foster in these two last lectureships during the period 1784 to 1801, though he had help from a Pratt in the last few years there. He became ill again in 1798, and later (1808–9) visited Bath, Clifton, and Tunbridge Wells for health reasons before relinquishing the lease of the chapel, moving in April 1810 to Hampstead, where he died four months later. He was associated with the Clapham Sect whose best known member was William Wilberforce, and was a founding member and leader of the Eclectic Society, an evangelical Anglican society which was started along with John Newton and Henry Foster in the upstairs room of a pub in 1783, but later moved to the vestry at Bedford Row in 1784.