Дональд Нейлен: Американ футбол жаттықтырушысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық футболшы және жаттықтырушы (туған 1936)

Дональд Юджин Нелен (1 қаңтар 1936 жылы туған) – бұрынғы американдық футболшы және жаттықтырушы. Ол Боулинг Грин мемлекеттік университетінде (1968–1976) және Батыс Вирджиния университетінде (1980–2000) бас футбол жаттықтырушысы болды. Нелен 2001 жылы колледж футболын жаттықтырудан зейнеткерлікке шықты, оның мансаптық көрсеткіші 202–128–8, ал колледж футболы тарихындағы ең көп жеңіске жеткен 17-ші жаттықтырушы атанды. Ол 2005 жылы Колледж футболының Даңқ залына енгізілді және Америка футбол жаттықтырушылар қауымдастығының президенті болды. Нелен Кантон, Огайодағы Линкольн орта мектебінде футбол, баскетбол және бейсболдан өзге де көптеген спорт түрлерінде көзге түскен. Нелен Боулинг Гринде (1955–1957) квотербек ретінде ойнады және 1956 жылы команданы Орта Америка Конференциясының чемпионы етіп шығарды. Ол 1958 жылы Мэнсфилд жоғары мектебінде жаттықтырушылық мансабын бастады, содан кейін Кантон Оңтүстік және Кантон МакКинли орта мектептерінде бас жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Нелен кейін Цинциннати, Боулинг Грин және Мичиган университеттерінде көмекші жаттықтырушы болып қызмет етті. Зейнеткерлікке шыққаннан бері Нелен көмір өнеркәсібінің өкілі болып табылады. Нелен 2002 жылы Батыс Вирджиния телерадио хабар таратушылар қауымдастығынан «Батыс Вирджинияның ең көрнекті тұлғасы» сыйлығын алды. 2006 жылы Нелен «Дон Неленнің Батыс Вирджиния жанынан алған әңгімелері» атты кітабын жариялады, онда Батыс Вирджиниядағы бас футбол жаттықтырушысы ретінде өткен 21 жылдық тәжірибесі туралы естеліктер жинақталған. 2017 жылы AFCA Неленге футболдың дамуына ерекше үлес қосқан жеке тұлға, ұйым немесе мекемеге берілетін Амос Алонзо Стагг сыйлығын табыс етті.

Батыс Вирджинияда

Нелен 1977-1979 жылдары Бо Шембеклер басшылығымен Мичиган университетінде квотербектер жаттықтырушысы болып жұмыс істеді. 1979 жылдың 7 желтоқсанында Нелен Батыс Вирджинияның 29-шы бас футбол жаттықтырушысы болды, бұрынғы төрт маусымда жеңіліске ұшыраған Франк Циннеттиді алмастырды. Нелен алғашқыда Гари Транквиллды шабуыл жаттықтырушысы етіп тағайындады. Мичиган қорғанысын үлгі еткен Нелен Деннис Браунды «Wolverines» командасынан шақырды. Нелен Боулинг Гринде жұмыс істеген бірнеше жаттықтырушыны жұмысқа алды. Сонымен қатар, Нелен Циннеттидің бұрынғы бас бапкерінің көмекшісі, рекрутинг жаттықтырушысы Донни Янгты қызметте қалдырды. Транквилл үш маусымнан кейін Батыс Вирджиниядан кетіп, Теңіз флотының бас жаттықтырушысы болды, және ол өзімен бірге аспирант ассистенті Стив Данлапты алып кетті. Кейін Данлап Батыс Вирджинияның қорғаныс жаттықтырушысы болып қайта оралды. Неленнің ең танымал көмекшілерінің бірі Док Холлидей болды, ол Солтүстік Каролина штатының университетіне кеткенге дейін шамамен 20 жыл бойы бас бапкердің көмекшісі және рекрутинг жаттықтырушысы болып қызмет етті. Ол Флоридаға жыл сайын рекруттарды іздеуге жіберілетін және көптеген дарынды ойыншыларды, соның ішінде желілік қорғаушы Стив Грантты табатын. Нелен Батыс Вирджинияға келген кезде, ол «Mountaineers» командасының алғашқы «үй және сыртқы формаларын» және жаңа шлем логотипін – «Ұшатын WV» енгізді, ол Батыс Вирджинияның атлетикасының және ақырында университеттың ресми логотипіне айналды. 1980 жылы, Неленнің Батыс Вирджиниядағы алғашқы маусымында, «Mountaineers» 6-6 есебімен жеңіске жетті. 1981 жылы, квотербек және болашақ WVU атлетикалық директоры Оливер Лак басшылығымен, Батыс Вирджиния 9-3 есебімен жеңіске жетті және Персик Боулда Флорида Гейторларын 26-6 есебімен ұтты. 1982 жылы, квотербек Джефф Хостеллер (Неленнің қызы Виккиге үйленген) бастаған Батыс Вирджиния командасы маусымды №9 Оклахома Сунерс клубын жеңіп бастады. 1987 жылғы маусым Батыс Вирджиниядағы Мейджор Харрис дәуірінің басталуын белгіледі. Харристің екінші курсында, 1988 жылы, «Mountaineers» тұрақты маусымда жеңіліссіз болды және Фиеста Боулда жоғары рейтингтегі Нотр-Дамға қарсы шықты. Харрис ойынның үшінші минутында жарақат алды және Батыс Вирджиния 34-21 есебімен жеңілді. Нотр-Дам ұлттық чемпион атанды. 1993 жылы Нелен Батыс Вирджинияны тағы бір жеңіліссіз тұрақты маусымға және Үлкен Шығыс конференциясының титулына жеткізді, бірақ Флорида Гейторлары Sugar Bowl-да 41-7 есебімен жеңіп, кек алды. Неленнің 1994 жылғы командасы маусымды 1-4 есебімен бастады, бірақ Карквест Боулға іріктеу үшін қайта жаңғырды, онда Оңтүстік Каролинаға 24-21 есебімен жеңілді. 1998 жылы Батыс Вирджинияда болашақ Ұлттық футбол лигасының (NFL) бірқатар ойыншылары болды, соның ішінде Марк Булгер, Амос Зеруэ, Энтони Бехт, Гэри Стилс, Баррет Грин, Соломон Пейдж және Джон Торнтон, қорғаныста тереңдік жетіспейтін командада күшті ядроны құрады. «Mountaineers» маусымды Огайо штатына қарсы үйде жеңіліспен ашты, бірақ маусымды 8-4 есебімен аяқтады, Insight Bowl-да Миссуриге 34-31 есебімен жеңілді. 2000 жылы Сиракузаға жеңілгеннен кейін Нелен осы маусым бас жаттықтырушы ретінде соңғысы болатынын жариялады. 28 желтоқсанда ол өзінің соңғы ойынын Оле Мисске қарсы Музыкалық қала кубогында өткізді. Алғашқы төрт боулл ойынының үшеуін жеңгеннен кейін, Неленнің Батыс Вирджиния командалары қатарынан сегіз постмаусымдық ойында жеңіліске ұшырады, бірақ оның соңғы құрамасы, квотербек Брэд Льюис, тальбек Авон Кобурн, кең қабылдаушы Антонио Браун және фулбек Вес Оурстың шабуылдық шабуылымен, бүлікшілерді 49-38 есебімен жеңді. Нелен Батыс Вирджиниядағы қызметін 149-93-4 есебімен аяқтады. Оның 149 жеңісі мектеп тарихындағы ең көп жеңіс көрсеткіші. «Mountaineers» командасымен Нелен 15 бірінші команданың барлық америкалықтарын, 82 Үлкен Шығыс конференциясының құрметті және 80 болашақ NFL ойыншыларын тәрбиеледі. 1988 жылы Нелен үш ұлттық жаттықтырушы сыйлығын алды: Уолтер Кэмп жыл жаттықтырушысы, Бобби Додд жыл жаттықтырушысы және AFCA жыл жаттықтырушысы. 1993 жылы ол Үлкен Шығыс жыл жаттықтырушысы атанды. Нелен 2005 жылы Колледж футболының Даңқ залына енгізілді.

Nehlen served as the quarterbacks coach at the University of Michigan under Bo Schembechler from 1977 to 1979 before taking the head coaching job at West Virginia. Nehlen became West Virginia's 29th head football coach on December 7, 1979, replacing Frank Cignetti, who had posted four straight losing seasons. Nehlen first hired Gary Tranquill as the offensive coach. In an effort to emulate the Michigan defense, Nehlen hired Dennis Brown away from the Wolverines. Nehlen hired a number of coaches he worked with at Bowling Green. Nehlen also retained Donnie Young, Cignetti's former assistant head coach, as his recruiting coach. Tranquill left West Virginia after three seasons to become head coach at Navy, taking graduate assistant Steve Dunlap with him. Dunlap later returned to serve as West Virginia's defensive coach. One of Nehlen's most famed assistants was Doc Holliday, who served the assistant head coach and recruiting coach for almost 20 years before leaving for North Carolina State University. Holliday was sent to Florida every year to find recruits and found many talented players there, including linebacker Steve Grant. When Nehlen arrived at West Virginia, he introduced the Mountaineers' first "home and away uniforms" and a new helmet logo, "The Flying WV," which became the official logo of West Virginia athletics and, eventually, the university itself. In 1980, Nehlen's first season at West Virginia, the Mountaineers went 6–6. In 1981, led by quarterback and future WVU athletic director Oliver Luck, West Virginia went 9–3 and upset the Florida Gators in the Peach Bowl, 26–6. In 1982, led by quarterback Jeff Hostetler (who ended up marrying Nehlen's daughter, Vicky), West Virginia started the season with an upset over the #9 Oklahoma Sooners. In 1984, Nehlen's squad posted wins against Boston College, led by eventual Heisman Trophy winner, Doug Flutie, and over Penn State for the Mountaineers' first defeat of the Nittany Lions since 1955. The 1987 season marked the beginning of the Major Harris era at West Virginia. In Harris' sophomore season, 1988, the Mountaineers went undefeated in the regular season and faced top ranked Notre Dame in the Fiesta Bowl. Harris was injured on the third play of the game and West Virginia lost, 34–21. Notre Dame was crowned as national champions. In 1993, Nehlen led West Virginia to another undefeated regular season and a Big East Conference title, but the Florida Gators exacted revenge in the Sugar Bowl, winning 41–7. Nehlen's 1994 team started the season with a 1–4 record, but rebounded to qualify for the Carquest Bowl, where they lost to South Carolina, 24–21. In 1998, West Virginia featured a number of future National Football League (NFL) players including Marc Bulger, Amos Zereoué, Anthony Becht, Gary Stills, Barrett Green, Solomon Page and John Thornton, to form a strong nucleus on a team that lacked depth on defense. The Mountaineers opened the season with a home loss to Ohio State, but finished the season with an 8–4 record, losing in the Insight Bowl to Missouri, 34–31. Following a loss to Syracuse in 2000, Nehlen announced that the season would be his final one as head coach. On December 28, he coached his final game against Ole Miss in the Music City Bowl. After winning three of their first four bowl games, Nehlen's West Virginia teams had lost eight straight postseason contests, but his final squad, led by the offensive attack of quarterback Brad Lewis, tailback Avon Cobourne, wide receiver Antonio Brown, and fullback Wes Ours, handled the Rebels, 49–38. Nehlen completed his tenure at West Virginia with a record of 149–93–4. His 149 victories are the most in school history. With the Mountaineers, Nehlen coached 15 first team All Americans, 82 All Big East Conference honorees, and 80 future NFL players. In 1988, Nehlen was recognized with three national coaching awards, the Walter Camp Coach of the Year Award, the Bobby Dodd Coach of the Year Award, and the AFCA Coach of the Year. In 1993, he was named the Big East Coach of Year. Nehlen was inducted into the College Football Hall of Fame in 2005.