Кіріспе

Американдық автор (1861–1925)

Джон Генри Квик (20 маусым 1870 – 9 қыркүйек 1922) – АҚШ теңіз жауынгері, 1898 жылы испан-американ соғысы кезінде Кубадағы Гуантанамо шығанағында көрсеткен ерлігі үшін «Құрмет медалімен» марапатталған, ал Бірінші дүниежүзілік соғыста «Ерен қызмет орденімен» және «Тәңірлік флоты кресімен» марапатталған.

Алғашқы жылдар

Квик 1870 жылдың 20 маусымында Батыс Вирджиния штатының Джефферсон округіндегі Чарльз Таун қаласында дүниеге келген.

Әскери қызмет

1892 жылы 10 тамызда Филадельфия қаласынан (Пенсильвания штаты) АҚШ Теңіз жаяу әскері қатарына қосылды. Ол 1898 жылы 14 маусымда Кубадағы Гуантанамо шығанағындағы ауыр жау атысы астында "Дельфин" атты артиллериялық қолдау кемесіне сигнал бергені үшін "ерлігі үшін" Құрмет медалімен марапатталды. 26 жылдық қызметі барысында Квик Теңіз жаяу әскерінің қатысқан барлық операцияларында өзін көрсетті және бірнеше батырлық наградаларына ие болды. Ол қатысқан операцияларға Батыс Үндістан операциясы, Испан-Америка соғысы, Филиппин-Америка соғысы, Куба операциясы, Вера-Круз шайқасы (1914) және Бірінші дүниежүзілік соғыс кіреді.

Испан-Америкалық соғыс

1898 жылғы 14 маусым күні таңертең подполковник Роберт У. Хантингтонның теңіз жаяу әскері батальонының "C" және "D" роталары мен шамамен елу кубалық Гуантанамо шығанағындағы испан гарнизонының негізгі су көзі – Куско құдығын басып алу үшін төбелер арқылы жылжыды. "Делфин" кемесі жағалау бойымен шығысқа қарай қозғалды, қажет болған жағдайда теңіз артиллериясымен қолдау көрсетуге дайын тұрды. Испандықтар бұл қозғалысты тез байқап, құдық маңындағы негізгі күштерін ескертті. Теңіз жаяу әскері мен кубалықтар жаудың орналасқан жеріне қарап тұрған төбені басып алды, бірақ бірден ұзақ қашықтықтан атылған оқтардың күшті атысына ұшырады. Кейіннен теңіз жаяу әскері корпусының командирі болған капитан Джордж Ф. Эллиотт, теңіз жаяу әскері жасағының басшылығына ие болғаннан кейін, "Делфинге" испандықтардың позициясын оққа тұтып беруді бұйырды; бірақ хабар жіберуші анық көрінбегендіктен, хабарлама дұрыс түсінілмеді және кеме жауға қосылуға бет алған теңіз жаяу әскерінің шағын тобына оқтар төгіле бастады. USS "Делфин" кемесінің атысын бағыттау мәселесін сержант Квик шешті, ол өзін кемеге анық көрінетіндей етіп орналастырды, бірақ құлап жатқан оқтар мен қарқынды жау атысының қаупіне қарамастан, бомбалауды тоқтатуға белгі берді. Соғыс тілшісі және жазушы Стивен Крейн, ол сол кезде теңіз жаяу әскерімен бірге болған, кейіннен өзінің соғыс әңгімесінде "Гуантанамодағы атыс астындағы теңіз жаяу әскерінің сигналдары" деген эпизодты сипаттады: Сержант Квик бұл хабарламаны аяқтаған кезде, кеме жауап берді. Содан кейін Квик өзінің M1895 Lee Navy мылтығын алып, қайтадан атыс шебіндегі орнына қайтты. "Делфин" атысын өзгертіп, сағат 14:00-ге қарай испандықтар кері шегіне бастады. Осы әрекеті барысында көрсеткен ерлігі мен өзімшілдігі үшін Квик Құрмет медалімен марапатталды.

Филиппин-американ соғысы

Филиппин-американ соғысы кезінде ол 1901 жылдың 26 қазанынан 1902 жылдың 26 наурызына дейін Самаран науқанында қару-жарақ сержанты болып қызмет етті. Ол Сохотон шатқалындағы шайқасқа қатысып, M1895 Colt-Browning пулеметімен шабуылдап келе жатқан теңізшілерге оқ жауып, шешуші рөл атқарды. Сондай-ақ, ол майор Литтлтон В.Т. Уоллердің басшылығымен Самар аймағындағы Уоллер жорығына қатысты.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1917 жылы 6-шы теңіз жаяу әскер полкінің батальон майор-сержанты ретінде Францияға тез аттанды. Белло Вуд шайқасы оның үшін соғыстың бастауы болды және ол жаудың артиллериясы мен пулеметтен атылған оқтарға ұшыраған жол арқылы Буреш қаласына оқ-дәрі жеткізуге көмектескені үшін Ерекше қызмет орденімен және Әскери-теңіз орденімен марапатталды. Ол бұл ордендерді 1918 жылдың 6 маусымында алды, осы күні «ол ерікті түрде Буреш, Франция қаласына артиллерия мен пулемет атысынан қапталған жол арқылы оқ-дәрі және материалдарды жүк көлігімен алып баруға көмектесіп, қиын жағдайды жеңілдетті». Ол сондай-ақ 2-ші дивизияның мақтау қағазымен марапатталды, ал оның полкіне француздық крест фуражеры табысталды. Белло Вудтан басқа, ол 1918 жылдың 16 қазанына дейін Францияда теңіз жаяу әскерінің барлық шайқастарына қатысты, оның ішінде Вердендегі Тулон секторы, Эна-Марн шабуылы (Сойссон шайқасы ретінде танымал), Пон-а-Мусон маңындағы Марбаш секторы, Сен-Мишель шабуылы, Блан-Мон төбесі шайқасы және Мёз-Аргонн шабуыл секторы.

Зейнеткерлік және өлім

1918 жылдың 20 қарашасында зейнетке шығып, қайта қызметке оралу туралы өтініш білдіргеннен кейін, 1920 жылдың 26 шілдесінен 15 қыркүйегіне дейін қайта шақырылды. 1922 жылдың 9 қыркүйегінде Миссури штатының Сент-Луис қаласында 52 жасында дүниеден өтті және Миссури штатының Дженингс қаласындағы Мемориал парк зиратында жерленді.

Басқа марапаттар

Оның әскери медальдарынан басқа, АҚШ Әскери-теңіз күштері Гливс классының эсминеціне оның құрметіне Quick деген ат берді. Кеме 1942 жылдың 3 мамырында аяқталып, теңізге сүңгітілді, және Quick-тің қызы оның кемеге серіктес болды. Кеме Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі ерлігі үшін төрт шайқас жұлдызына ие болды. Сондай-ақ, Liberty кемесі SS John H. Quick оның атымен аталыпты.