АВС-36: Советская автоматическая винтовка 1936 года
AVS-36
АВС-36: кеңестік автоматты винтовка, 1936 ж. әзірленген. Екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы жылдары қолданылды. Газды механизмді, автоматты атуға қабілетті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
AVS 36 (Автоматическая винтовка Симонова образца 1936 года (АВС 36); Avtomaticheskaya vintovka Simonova obraztsa 1936 goda (AVS 36); "Автоматты винтовка Симонов үлгісі 1936 (AVS 36)") – Екінші дүниежүзілік соғыстың басында қолданылған советтік автоматты мылтық. Ол әскери қызметке ресми түрде қабылданған, бір рет немесе толық автоматты түрде атуға қабілетті алғашқы таңдамалы атыс пехоталық мылтықтардың бірі болды.
The AVS 36 (Автоматическая винтовка Симонова образца 1936 года (АВС 36); Avtomaticheskaya vintovka Simonova obraztsa 1936 goda (AVS 36); "Automatic rifle Simonov model 1936 (AVS 36)") was a Soviet automatic rifle which saw service in the early years of World War II. It was among the early selective fire infantry rifles (capable of both single and full automatic fire) formally adopted for military service.
Шығу тегі
Сергей Симонов 1930 жылы газбен жұмыс істейтін, өзі жүктелетін мылтықтың жобасын жасауға кірісті. Алғашқы прототипі 1931 жылы дайын болды және үміттендірді. Үш жыл өткен соң, жақсартылған нұсқасының сынақ партиясы жасалды. 1935 жылы Симоновтың жобасы мен Федор Токарев жасаған мылтық арасында бәйге өтті. Симоновтың мылтығы жеңіске жетіп, AVS-36 ретінде қабылданып, қызметке енгізілді. AVS-36 алғаш рет 1938 жылы Мәскеуде өткен 1 мамыр мерекесіндегі әскери шеруде, 1-ші атқыштар дивизиясының қатысуымен көрсетілді. Американдық қоғам бұл мылтық туралы 1942 жылғы тамыз айында жарық көрген American Infantry Journal журналындағы Джон Гаррет Андерхиллдің мақаласынан кейін білді.
The designer, Sergei Simonov, began his work on a gas operated self loading rifle in 1930. The first prototype was ready in 1931 and appeared promising. Three years later a trial batch of an improved design was made. In 1935, a competition between Simonov's design and a rifle made by Fedor Tokarev was held. The Simonov rifle emerged as the winner and was accepted into service as the AVS 36. The AVS 36 was first seen in public in the 1938 May Day parade in Moscow, when it was displayed by the marching 1st Rifle Division. The American public became aware of it when it was covered in the August 1942 issue of the American Infantry Journal, in an article by John Garrett Underhill Jr.
Қызмет
Қызметке кіріскеннен кейін, AVS үлгісінің қанағаттанарлық емес екені тез анықталды; оның жұмыс механизмі тым күрделі болды, ал мылтықтың конструкциясы, қарудың ішіне кірдің енуіне мүмкіндік жасағандықтан, жағдайды одан да нашарлатты. Мылтық оқ-дәрі сапасына да өте сезімтал болды. Мұздық тежегіш конструкциясы өте тиімді болды, себебі мылтық көтерілгенде аз қимылдады, бірақ күшті кері соққысы автоматты түрде ату кезінде оны қолдануды қиын етті. Далада мылтықта туындаған кейбір мәселелердің себебі, тым ұзын деп есептелген дүңгіршек болды. 1940 жылы шамамен 34 000 данасы жасалғаннан кейін AVS 36-ның өндірісі тоқтатылды және Симонов пен Токарев өздерінің жаңартқан жобаларын ұсынған жаңа конкурстың жариялануына әкелді. 1938 жылы Токаревтің SVT 38 үлгісі де қабылданып, пайдалануға берілді. 1939 жылы Кеңес элитасы арасында Симоновтың немесе Токаревтің қай үлгісі басым болуы керек деген саяси дау туды. Симоновтың мылтығы жеңіл және азырақ бөлшектерден тұрды, ал Токаревтің мылтығы берік деп есептелді, бірақ бұл негізінен Симоновтың мылтығының оқ ату механизмінің бұзылуына байланысты болды. Екі үлгінің де жақтастары мен қарсыластары бар еді. Сталин ақырында Токаревтің жағына шықты, онымен жеке қарым-қатынасы жақсы болғандықтан. 1939 жылғы 17 шілдедегі Қорғаныс комитетінің шешімімен, жаппай өндіріс SVT 38-ге шоғырландырылуы керек болды. Ресми советтік өндіріс көрсеткіштері: 1934 жылы – 106 дана, 1935 жылы – 286 дана, 1937 жылы – 10 280 дана, 1938 жылы – 24 401 дана, ал 1940 жылы өндіріс тоқтағанға дейін шамамен 65 800 AVS 36 мылтығы жасалды (кейбір жылдардағы, мысалы 1936 немесе 1939 жылдардағы нақты өндіріс көрсеткіштері жарияланбаған).
Once in service, it quickly became apparent that the AVS was not a satisfactory design; the operating mechanism was overcomplicated, and the problem was made worse by the rifle's construction which let dirt get inside the weapon. The rifle was also particular about ammunition quality. The muzzle brake design proved to be quite successful, as the rifle had very little overall climb, however its intense recoil impulse still meant the rifle was impractical in automatic fire. Some of the problems with the rifle in the field were thought to be the magazine, which was deemed too long. Production of the AVS 36 was terminated in 1940 after about 34,000 were produced, and a new design competition was held to which Simonov and Tokarev submitted their improved designs. In 1938, Tokarev's SVT 38 was also adopted for service. In 1939 a politicized dispute erupted within the Soviet elite as to which design, that of Simonov or that of Tokarev, should prevail. Simonov's rifle was lighter and contained fewer parts, while Tokarev's rifle was considered sturdier, although this was mainly due to firing pin breakages on Simonov's rifle. Both guns had their supporters and detractors among the Politburo. Stalin ultimately sided with Tokarev, with whom he had a good personal relationship. By a decision of the Defense Committee dated 17 July 1939, mass production was to concentrate on the SVT 38. Official Soviet production breakdown figures are: 106 made in 1934, 286 in 1935, 10,280 made in 1937, 24,401 in 1938, with an estimated total of 65,800 AVS 36s manufactured until production stopped in 1940 (exact production figures for some years, like 1936 or 1939, is not reported).
Екінші дүниежүзілік соғыс және одан кейінгі кезеңдер
Тырнақ алғаш рет Халхин-Гол шайқасында, кейін Қысқы соғыста қолданылды, бірақ тиімді болмады. Кейбір мәселелер дұрыс күтпеуден туындады; көптеген мылтықтар сақтау майынан тазартылмай соғысқа түсті, ол кейін қатты "мұздап" қалды. Финляндиялықтар шамамен 300 AVS 36 мылтығын жаулап алды; кейбіреулерін жаңа иелері пайдаланды. Финляндия тарапында қолданылған SVT 38 және LS 26 мылтықтары да ұқсас проблемаларға тап болды. Көптеген жақсы жағдайдағы SVT-лер жаулап алынғаннан кейін, AVS 36 мылтықтары көбінесе қызметтен алынды. Кеңес Одағында AVS тез арада маңызсыз болып, 1941 жылы қызметтен шығарылды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қысқа мерзімге қолданылды. Кейбір мәліметтерге сәйкес, қалған AVS мылтықтарының көпшілігі жойылған. АҚШ-тың қару-жарақ корпусы 50-ші жылдардың басында бірнеше SVT мылтықтарымен бірге осы қаруды сынақтан өткізді. Олар кеңестік зерттеулермен қатар, қарудың газ жүйесінің, артқы көріністің айналасында жылғатын қаптамасының, сонымен қатар уақыт өте артқы көріністі босатып, дәлдікті төмендететін қасиеті бар екенін атап өтті. Бүгінде AVS 36 – сирек кездесетін коллекциялық зат; қалған мылтықтардың көп бөлігі Финляндияда сақталады. Симонов кейіннен танкіге қарсы винтовканы, PTRS 41-ді және SKS карабинін жасады, оларда бұранданы жылғақтау оңайырақ болды.
The rifle first saw service in the Battle of Khalkhin Gol, and later in the Winter War, but did not perform well. Some of the problems were caused by incorrect maintenance; many rifles went into combat without having been cleaned of their storage grease, which then "froze" solid. About 300 AVS 36 examples were captured by the Finns; some were used by their new owners. The SVT 38s and LS 26s used on the Finnish side suffered from similar problems. After a large amount of the more serviceable SVTs were captured, the AVS 36s were largely withdrawn from service. In the Soviet Union, the AVS was quickly marginalized and apparently withdrawn from service during 1941, though it saw brief service during World War II. Some reports claim that remaining AVSs were mostly scrapped. The US Ordnance Corps tested the weapon in the early 50s along with several SVT rifles. They noted that in addition to the Soviet's findings, the weapon's gas system, which had a sleeve that moves around the rear sight, also had a habit of loosening the rear sight over time resulting in inaccuracy. Today, the AVS 36 is a rare collector's item; most of the remaining rifles in existence are in Finland. Simonov would later design an anti tank rifle, the PTRS 41, and the SKS carbine, which employed simpler tilting bolt operation.
Дизайн
AVS 36 – газбен жұмыс істейтін, қысқа поршеньді соққысы бар, тік сырғанамалы құлпы және әрқайсысы әртүрлі өлшемдегі қосалқы құлпы қақпақтары бар винтовка. Ол автоматты және жартылай автоматты түрде оқ атуға қабілетті болды. Оқпанның артық қысымын азайту үшін үлкен тежегіш құрылғысы орнатылған. Оқтар 15 оқтан тұратын, алынып тасталатын доңғалақты дүкенге салынатын. Винтовкамен бірге пышақ штык та берілді. Шағын көлемде снайперлік нұсқасы да жасалды, ол PE (Pritsel YEdinay, яғни "Бірыңғай көздеу құралы") 4x өзгермелі ұлғайтуға ие оптикалық көздегішпен жабдықталған, ол сол жаққа орнатылған иісқан кронштейнде бекітілген.
The AVS 36 was a gas operated rifle with a short piston stroke and vertical sliding locking block with secondary locking flappers, each of different size. It was capable of both automatic and semi automatic fire. The barrel was equipped with a large muzzle brake to reduce recoil. Ammunition was in a detachable box magazine holding 15 rounds. A knife bayonet was issued with the rifle. A sniper version was produced in small amounts with a PE (Pritsel YEdinay, e. g. "Unified Sight") 4x variable power optical scope in an offset side mounted bracket on the left side.