Кіріспе
Рикардо Манлио Леонидас Сетаро (1903–1975) – аргентиналық, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде CBS радиосының Латын Америкасы бөлімінің бас орынбасары болып қызмет етті және Иосиф Григулевич сияқты Кеңес Одағының барлау қызметімен жасырын қарым-қатынас жасады. Сетаро журналистиканы оқып, 1942 жылы АҚШ-қа келді. Бұған дейін ол Буэнос-Айресте ТАСС ақпарат агенттігінің хабарларын таратқан ақпарат агенттігін басқарған. 1943 жылы Venona жеделхабарламасының шифрланған мәліметтерінде Сетаро КГБ қаражатының курьері ретінде танылды, шығындар тізімінде "Аппаратты ұстау" және "оперативтік жұмыс" көрсетілген. 1944 жылы Нью-Йорктегі КГБ-ның Мәскеуге жіберген хабарламасында былай делінген:
Сетаро Колумбия радио хабар тарату жүйесінің Латын Америкасы бөлімінің бас орынбасары болып жұмыс істеп жатыр. Біз оны бұрын Артурмен байланыс үшін, курьерлерді кездестіру орны ретінде пайдаланғанбыз. Сонымен қатар, біз оны Латын Америкасының (он жеті топтың мәліметтері жойылған) CPUSA мүшесі ретінде қайта өңдеуге пайдаландық. Біз оны CBS және Латын Америкасындағы АҚШ дипломатиялық өкілдіктерінің ақпаратын алу үшін пайдаланамыз. КГБ терминологиясында "ақпарат алу" – негізгі мәліметтерді жинауды білдіреді. Сетаро Панамерикандық демократия кеңесімен байланысты, бұл ұйым 1948 жылғы наурыздағы Федералды тізілімнің 13-томдық, бүлікшіл ұйымдар тізімінде (әдетте Бас Прокурордың тізімі деп аталады) тіркелген. CBS-ден кеткеннен кейін Сетаро қысқа мерзімге Никола Наполимен бірге Artkino Pictures, Inc. компаниясында жұмыс істеді, бұл компания Совет фильмдерін Батыс жарты шардағы жалғыз дистрибьюторы болып табылды. 1947 жылы Аргентинаға оралып, коммунистік газеттің редакторы болды.
Ағаш
Сетароның советтік барлау қызметімен берілген және NSA криптографтарымен шифрланған жасырын аттары - GONETS (аудармасында EXPRESS MESSENGER немесе COURIER), JEAN және ZHAN. Сетароға келесі Venona жобасының шифрларын шешуде сілтеме жасалған: 764, 765 КГБ Нью-Йорктан Мәскеуге, 24 мамыр 1943; 886 КГБ Нью-Йорктан Мәскеуге, 9 маусым 1943; 967–968 КГБ Нью-Йорктан Мәскеуге, 22 маусым 1943; 1234 КГБ Нью-Йорктан Мәскеуге, 29 тамыз 1944; 1403 КГБ Нью-Йорктан Мәскеуге, 5 қазан 1944. Рикардо Манлио Леонидас Сетаро (1903–1975) [лақап аты "Leonidas Labanca"] Рикардо Сетаро 1903 жылғы 1 қаңтарда Аргентинаның Мендоса провинциясында дүниеге келді. Жастығынан Буэнос-Айрес қаласының қазіргі заманғы өміріне қызығушылық танытқан. Ол ондағы космополитикалық мүмкіндіктерді ұнатты. Ол журналистика және әдебиет саласында ерте қатысты. Кейін кино индустриясында белсенді болды, бірақ оның ең жақсы жетістіктері осы алғашқы қадамдарында болды. Буэнос-Айреске көшкеннен кейін Мартин Фиерро әдеби тобына қосылды. Ол елорданың және туған жерінің бірнеше газеттерінде жұмыс істеді, соңында Critica газетіне келді, онда өте жақсы жұмыс істеді және көптеген достар тапты. Critica газетінің тілшісі ретінде Парагвай [Чако соғысы] және Испания [Азамат соғысы] майдандарында жұмыс істеді. Еліне оралғаннан кейін испан республикасын қолдаған жергілікті өкілдік еткен La Nueva España газетінің директоры болып тағайындалды. Сонымен қатар, ол La Hora газетінің бас редакторы болды. Ол La Novela Semanal, Los Andes (Мендоса), Reconquista, Nueva Revista, El País (Кордова), El Atlántico (B. Blanca), El Popular, La Opinión Cultural, El Líder, Daily Worker, Harpers Magazine, Inter Continent News (АҚШ) және "Die Welt (El Mundo) y La Voz de Madrid (Испания)" газеттерінің баспасөз хатшысы болды. Ол сонымен қатар өзінің елі мен шетелдегі әртүрлі газеттер мен журналдарға көптеген тақырыптар бойынша көптеген мақалалар жазды. Парагвай-Боливия соғысындағы кәсіби тәжірибесінің нәтижесінде 1935 жылы "Imágenes secretas de la guerra del Chaco" [Чако соғысының құпия суреттері], 1935 және 1936 жылы "Secretos de Estado Mayor" [Бас штабтың құпиялары] жариялады. Кейін "La vida privada del periodismo" [Журналистиканың жеке өмірі] кітабын жазды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол "Cadena de las Americas" қысқа толқынды радиоарнасы арқылы испан тілінде сөйлейтін аймақтық аудиторияны оқиғалар туралы хабардар етті, бұл радиоарна Колумбия радио жүйесіне (Нью-Йорк, АҚШ) тиесілі болды. Кейіннен ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде CBS радиосының Латын Америкасы бөлімінің орынбасары болды. 1942 жылы Нью-Йорктегі Халықаралық үйге қатысты. Нью-Йорктегі Колумбия университетінде журналистиканы оқыды. Ол сондай-ақ 1943 жылы ұлтшыл ГОУ тобы мен генерал Хуан Доминго Перон жасаған төңкерістен кейін Аргентинадағы жағдай туралы Харперс журналына екі мақала жазды. Әдеби шығармалар жазуда, ол сәтті дамытқан жанрда, "El alma que se apresuró" атты туындысын жазды, онда Буэнос-Айрес газеті La Nacion 1928 жылы оның икемді талантты, біраз сырлы және терең, бірақ ерекше емес екенін айтты. Ол сондай-ақ "El degollador de fantasmas" атты кітапты жариялады. Кинода ол Аргентинадағы журналистика туралы "Hombres a precio", Аргентинаның Формоза провинциясында түсірілген шекаралық күзет (Gendarmería Nacional) қызметі туралы "Patrulla Norte", бес Алонсо бауырларының өмірі туралы "Mis cinco hijos" және қаладағы қылмыс туралы "Violencia en la ciudad" фильмдерін жасады, бірақ ол ешқашан көрсетілмеді. Сетаро барлық ісінде өте жақсы жетістіктерге жетті және ол дәуірдің маңызды мәселелерін шешуге ұмтылған буынның өкілі ретінде есте қалады. Ол 1975 жылы қайтыс болды.
764, 765 KGB New York to Moscow, 24 May 1943; 886 KGB New York to Moscow, 9 June 1943; 967–968 KGB New York to Moscow, 22 June 1943; 1234 KGB New York to Moscow, 29 August 1944; 1403 KGB New York to Moscow, 5 October 1944. Ricardo Manlio Leonidas Setaro (1903–1975) [alias "Leonidas Labanca"] Ricardo Setaro, born on January 1, 1903, in the Argentine province of Mendoza, was attracted in his youth by the modern city of Buenos Aires. There he enjoyed its cosmopolitan activities. He had actively participated at an early stage in both journalism and literature. Later he was active in the movie industry, but it were those early activities in which he excelled. When he moved to Buenos Aires, he joined the Martin Fierro Literary Group. He worked for several newspapers of the capital and his home province, and he finally joined the team at the newspaper Critica, where he excelled and had many friends. Representing Critica he was correspondent to the war fronts of Paraguay [Chaco War] and Spain [Civil War]. Upon returning to his country he was appointed Director of the newspaper La Nueva España, local spokesman that supported the Spanish Republic. Additionally, he was Editor Director of the newspaper La Hora. He was also press correspondent for the newspapers La Novela Semanal, Los Andes (de Mendoza), Reconquista, Nueva Revista, El País (Córdoba), El Atlántico (B. Blanca), El Popular, La Opinión Cultural, El Líder, Daily Worker, Harpers Magazine, Inter Continent News (US) and "Die Welt (El Mundo) y La Voz de Madrid (Spain). He also wrote a large number of articles for various newspapers and magazines of his country and abroad about many topics. As a result of his professional experience at the Paraguay Bolivia war he publishes in 1935 "Imágenes secretas de la guerra del Chaco" [secret images of the Chaco war], 1935 y "Secretos de Estado Mayor" [Secrets of the Joint Chiefs of Staff], 1936. Later he wrote "La vida privada del periodismo" [private life of journalism]. During the Second World War he informed the regional Spanish speaking audience about its events from the "Cadena de las Americas", short wave radio of the Columbia Broadcasting System, in New York, USA. Later he was deputy chief of the Latin American department of CBS Radio during World War II. He also attended the International House in New York City in 1942. At the University of Columbia, in NY, he studied Journalism. He also wrote two articles for Harpers magazine on the situation in Argentina as a result of the 1943 Revolution conducted by the nationalist GOU Group and Gral. JD Peron. In literary fiction, a type which he developed successfully, he wrote "El alma que se apresuró", of which the Newspaper La Nacion of Buenos Aires said in 1928 that it showed a flexible talent, somehow mocking and deep, but not ordinary. He also published "El degollador de fantasmas". In cinema, he produced the movies "Hombres a precio", about journalism in Argentina, Patrulla Norte, filmed in the Argentine province of Formosa about the activities of the border patrol (Gendarmería Nacional), "Mis cinco hijos" about the life of the five Alonso brothers and Violencia en la ciudad about crime in city, that was never released. Setaro excelled in all his activities and he is remembered as belonging to a generation focused on addressing the key problems of the era. He died in 1975.