Рональд Грант Тейлор: Австралиялық актер өмірі мен мансабы

Кіріспе

Австралиялық актер (1917–1971)

Рональд Грант Тейлор (6 желтоқсан 1917 – 1971) – ағылшын-австралиялық актер, ең белгілісі Джерри Андерсонның ғылыми-фантастикалық «НЛО» сериалындағы өткір мінезді генерал Хендерсон рөлімен және «Қырқ мың атты» (1940) фильміндегі басты рөлімен танымал.

Ерте өмір

Тейлор Англиядағы Ньюкасл-апон-Тайнда дүниеге келді, бірақ бала кезінде ата-анасымен бірге Австралияға көшіп кетті. Бір кезде ол Мельбурнда Ланс Мэтисон есімімен кәсіби боксшы ретінде жұмыс істеді. Кейінірек газеттерде оның 70 жекпе-жекке қатысып, 8-інде жеңіліп, 11-інде тең түскені туралы хабарланды. Ол сондай-ақ сауда флотында қызмет еткен деген ақпарат бар.

Актерлік дебют

Cinesound Productions киностудиясы "Иттерге кетті" (1939) фильмінде горилла рөлін ойнауға күрес дағдылары бар адамды іздеді, сондықтан Тейлор кастингке қатысты. Ол рөлді алмады, бірақ Алек Келлауэймен танысты, ол оны Cinesound's Talent School-ға қосылуға көндірді. Кен Г. Холл сол кездегі Австралия индустриясының бір мәселесі – "жасөспірімдер мен жаңа актерлердің үнемі жетіспеуі" екенін айтты. Әсіресе, Cinesound үшін еркек романтикалық басты рөлдерді табу қиын болды. Олар радиода жұмыс істеуге кетіп (Дик Фэйр), шетелге оралды (Джон Лонгден, Билли Рэйс), шетелге кетіп (Фрэнк Лейтон) немесе қайтыс болды (Брайан Аббот). Cinesound Talent School осы мәселені түзету мақсатымен құрылды. Тейлордың дене бітімі, жақсы сыртқы келбеті мен шармы Кен Г. Холлды оны "Дад Радд, МП" (1940) фильмінде Ивонн Истпен бірге жас жігіт рөлінде ойнатуға итерді. Кейін "Сидней Тruth" газеті былай деп жазды:
Тейлор су тасқыны сахналарында майлы киімдермен киініп, судың ағынынан жоғарырақ нұсқаулар бергенде жарқын өнер көрсетті. Австралиялық актерлерге қарағанда ол романтикалық финалда да көңілді болды. Бірақ кейбір бастапқы сахналарда жарық оның келбетін, ал микрофон дауысын жақсы көрсетпеді.

Қырық мың атты және жұлдыздық атақ

Кейін Тейлорды Чарльз Шоувел "Қызыл" Галлахердің басты рөлін соғыс фильмі "Қырқ мың атты" (1940) фильмінде ойнауға шақырды. Шоуэл бұрын Эррол Флиннді өзінің алғашқы басты рөліне бекіткен еді. Оның әйелі Эльза Тейлорды түсірілім алаңында "үлкен балаша" дейтін. Чарльз Шоуэл: "Мен Грант Тейлорды осы жердегі ең жақсы актер деп санаймын" деді. Тейлорға аптасына 15 фунт төленді. Бұл фильм дүниежүзілік үлкен жетістікке жетті, Голливудта немесе Англияда мансап құру мүмкіндігі туды, бірақ Тейлор Австралияда қалуды жөн көрді. Мансаптық тұрғыдан алғанда, бұл дұрыс емес шешім болды, себебі Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Австралиядағы кино өндірісі күрт азайды және Тейлор жетістігін бірден жалғастыра алмады. Дегенмен, бір тарихшының сөзіне сүйенсек, оның "радиодағы мансабы жылдам дамыды, әсіресе Сиднейде ол есте қаларлық бірнеше рөлдерді сомдап қана қоймай, 1940-50 жылдардың ең тартымды және әйгілі тұлғаларының бірі ретінде танылды".

Әскери қызмет

1941 жылдың сәуірінде Тейлор Сиднейден Мельбурндағы үйіне көшіп барды, онда ол радио жұмысына көшуі хабарланды. Тейлор 1942 жылдың 7 қазанында Шығыс Прахранда Австралия армиясына қатарына жазылды. Соғыс кезінде ол Сиднейде орналасқан Армиялық жайлылық бөлімінде және Смоки Доусонмен бірге Австралия армиясының ойын-сауық бөлімінде әскери полиция қызметкері болып қызмет етті. Оның міндеттеріне әскерге сапарлар жасау және аралдарды аралау кірді. Ол Жаңа Гвинея және Борнеода қызмет етті. Тейлорға «Уақыт әлі бар» (1942), «100,000 Cobbers» (1942), «Тағы бір шекара» (1942) және «Оңтүстік-Батыс Тынық мұхиты» (1943) сияқты бірнеше үгіт фильмдерінде түсуге рұқсат берілді. Ол Шоуэл мен Чипс Раффертимен бірге «Тобруктың егеуқырлары» (1944) фильмінде де ойнады. 1945 жылы ол тағы бір Шоуэл фильмінде – «Жасыл тау» фильмінде түседі деп хабарланды, бірақ фильм 1949 жылы түсірілген кезде («Мэттьюдің ұлдары» атымен) ол онда қатыспады. Армиядағы қызметі кезінде түсірген соңғы фильмі – «Австралия осылай» (1945) болды. Ол Кингс-Кростағы Минерва театрында «Рождествоға сарбаз» спектаклінде ойнады. Тейлор 1946 жылдың 26 ақпанында 2/3 танк шабуыл полкінің қарапайым сарбазы ретінде запасқа шығарылды. 1946 жылдың наурыз айында ол Борнеодан қызметтен оралғаны және ABC телеарнасының «Press Gang» бағдарламасында актерлік мансабын қайта бастайтыны хабарланды.

Соғыстан кейінгі мансап

Соғыстан кейін Тейлор киножұлдызы ретінде беделін нығайта алмады, ал басты рөлдердің көпшілігі Чарльз Тингвелл мен Чипс Рафферти сияқты актерлерге бұйырды. Кейіннен "Filmink" журналы актер туралы мақала жазып, "Тейлор неге осы қысқа мерзім ішінде басты рөлден екінші рөлге түсіп қалды? Денесі тым нашарлап кетті ме? Көп қартайды ма? (Ол 30 жасқа жуық еді.) Жұмыс істеуге қиындық туды ма? Тым көп ақша талап етті ме?" деген сұрақтар қойды. Дегенмен ол кейіпкерлік актер ретінде, радио мен театрда жұмыс істеуін жалғастырды. 1948 жылы "The Paragon" қойылымындағы оның өнері туралы сыншылар "Кларк Гейбл дәстүріндегі күшті тұлға, бірақ көкірегін жайып, тістері арқылы қауіпті үрлеуге бейім, бұл көрнекті ерекшелік, бірақ әрқашан айқындылыққа көмектеспейді" деп жазды. Ол 1949 жылғы "Eureka Stockade" фильмінде сержант рөлін ойнады, ал Рафферти басты рөлде болды. 1951 жылы ол сэр Чарльз Стюрттің Мюрримбиджи өзенімен саяхатын қайта жаңғыртуға қатысып, Стюрт рөлін сомдады. Осы оқиға туралы "Inland with Sturt" (1951) деген фильм түсірілді. Ол тағы бір қысқа фильмде, "Far West Story" (1952) рөліне ие болды, содан кейін 1953 жылғы "Captain Thunderbolt" фильмінде басты рөлді ойнап, қайтадан басты рөлдерге оралды. Оның сол фильмдегі әріптесі Чарльз Тингвелл: "Грант қатал адам еді, бірақ өте мейірімді де еді. Ол адамдармен жақын қарым-қатынас жасамайтын, бірақ актерлік ортада көптеген адамдар оны жақсы көретін" деді. Тейлор Фиджиде түсірілген голливудтық "His Majesty O'Keefe" (1954) фильмінде екінші рөлде ойнады. Режиссер Байрон Хаскин Тейлордың өнерін ұнатып, оны "Long John Silver" және оның телесериалдық түсірілімі "The Adventures of Long John Silver" фильмінде де пират рөлінде пайдаланды. Оның ұлы Кит Джим Хокинстің рөлін ойнады. 1954 жылы ол өзінің басты хоббилерінің "кітап оқу және ішімдік ішу" екенін айтты. Тейлор "Dial M for Murder" және "Teahouse of the August Moon" атты екі танымал сахналық қойылымда ойнады. 1950 жылдардың соңында ол Елизавета театр трестінің бірнеше қойылымдарында, соның ішінде "The Slaughter of St Teresa's Day" қойылымында қатысты. 1959 жылы Тейлор Стэнли Крамердің "On the Beach" фильмінде шағын рөлде ойнады. Ол "Smiley Gets a Gun" (1958) фильмінде құпия адам, ал "The Siege of Pinchgut" (1959) фильмінде полицей рөлін сомдады. "Smiley Gets a Gun" фильмін түсіріп жатқанда, төбесіне соққы тиіп, бірнеше күн демалысқа шығуға мәжбүр болды. Ол "Fire on the Wind" қойылымымен гастрольдік сапарда болды. Тейлор 1960–61 жылдары "Whiplash" фильмінде бірнеше рөлдерді ойнады. Содан кейін ол театрға көңіл бөлді, елді аралап "Two for the Seesaw" (бір сыншы оны "күшті және әсерлі актер" деп атады), "The Pleasure of His Company" (1960), "Bye Bye Birdie" (1961) және "Woman in a Dressing Gown" (1962–63) қойылымдарында өнер көрсетті. 1963 жылдың сәуір айында JC Williamsons бас директоры Джон Маккалум Тейлордың австралиялық театрларда "көрген жұртты басты рөлге тартып алатын" үш австралиялық актердің бірі екенін айтты (басқалары Кевин Колсон және Джилл Перриман).

After the war Taylor was unable to consolidate his position as a film star, and saw the majority of leading man roles go instead to actors such as Charles Tingwell and Chips Rafferty. Filmink magazine later wrote a profile on the actor which asked " Why did Taylor go from a leading man to support player in such a short period of time? Did he deteriorate physically too much? Look too old? (He was only around 30.) Difficult to deal with? Did he charge too much money?" However he remained busy as a character actor, and in radio and theatre. A review of a performance he gave in The Paragon in 1948 called him "a virile figure in the Clark Gable tradition, but is over inclined to inflate his chest and growl menacingly through his teeth, a picturesque characteristic, but one which does not always lend itself to clarity of enunciation." He was a sergeant in Eureka Stockade (1949) – Rafferty had the leading role – and played a thug in The Kangaroo Kid (1950). He took part in the 1951 re enactment of Sir Charles Sturt's journey down the Murrimbidgee River, playing Sturt – a film of this was made, called Inland with Sturt (1951). He had a role in another short, Far West Story (1952) then returned to lead roles when he played the title part in Captain Thunderbolt (1953). His co star in that film was Charles Tingwell who said "Grant was a tough man, yet he was very gentle. He was not one to get close to people, but he was loved by most in the acting profession." Taylor was cast in a support role in a Hollywood film shot in Fiji, His Majesty O'Keefe (1954). The director, Byron Haskin, liked Taylor's performance and used him again as a pirate in Long John Silver, and its television spinoff, The Adventures of Long John Silver. His son Kit played Jim Hawkins. In 1954 he said his main hobbies were "a book and a bottle." Taylor was in two big stage hits, Dial M for Murder and Teahouse of the August Moon. In the late 1950s he appeared in several productions for the Elizabethan Theatre Trust, including The Slaughter of St Teresa's Day. In 1959 Taylor appeared in a brief role in Stanley Kramer's On the Beach. He played a mystery man in Smiley Gets a Gun (1958), and a policeman in The Siege of Pinchgut (1959). He was kicked in the head filming a brawl while making Smiley Gets a Gun and had to take off a number of days. He toured with a production of Fire on the Wind. Taylor had several roles in Whiplash (1960–61). He then focused on theatre, touring the country in Two for the Seesaw (one review called him "an actor of considerable strength and presence"), The Pleasure of His Company (1960), Bye Bye Birdie (1961), and Woman in a Dressing Gown (1962–63). In April 1963, John McCallum, head of JC Williamsons, said Taylor was one of three Australian actors who could "hold an audience in a starring part" in Australian theatre (the others were Kevin Colson and Jill Perryman).

Австралия теледидары

Тейлор өзінің тікелей эфирлік теледидардағы тұңғыш рет "Funnel Web" (1962) бағдарламасында ABC телеарнасында кісі өлтірушінің рөлін ойнады. "Сидней Морнинг Геральд" газеті оның өнерін "еркін қимылдайтын, шебер" деп бағалаған. Ол "Дженни" (1962), "Гүлді вишня" (1963), "Дұрыс іс" (1964) және "Қашып кеткен" (1964) телеспектаклдерінде жақсы рөлдерді ойнады. 1964 жылы ол ABC телеарнасының балаларға арналған "The Stranger" оқиғалық сериалда ойнады, бұл Австралияның жергілікті өндірістегі алғашқы ғылыми-фантастикалық телесериалы болды және ол BBC-ге де сатылды. Ол 1963 жылы түсірілген "Шексіз оқиғалар" эпизодында болды.

Ұлыбританияға оралу

1963 жылдың басында Ұлыбританияға оралған Тейлор ұзаққа созылған медициналық драма «Emergency Ward 10» бағдарламасында жұмыс істеді. Бұл оған «Anglia TV» телеканалының «Weavers Green» (Тейлор тұрақты рөлде ойнаған) мысық операсынан бастап «The Avengers», «The Troubleshooters» және Lew Grade қолдаған бірнеше жобалар, соның ішінде «The Champions» сияқты кейіпкерлік рөлдерге жол ашты. Ол сондай-ақ «Он жетінші қуыршақтың жазы» (1964) британдық теледидарлық бейімделуінде де пайда болды. Ол Вэст-Эндте «Он екі ашулы адам» қойылымында ойнады және 1966 жылы «Weaver's Green» телесериалында тұрақты рөл атқарды. Оның үшін жоғары беделді рөлі Джерри Андерсонның ғылыми-фантастикалық «UFO» сериалында болды, онда ол кейде одақтас, кейде қарсылас генерал Хендерсон рөлін ойнады. Сериалдағы оның соңғы пайда болуы «Mindbender» эпизодының соңғысы болды, онда ол өзінің рөлінде студияда Хендерсон рөлін ойнайды. Тейлор «Quatermass and the Pit» (1967) және «Calamity the Cow» (1967) (Фил Коллинзбен бірге) фильмдерінің үлкен экранға бейімделуіне түсті.

Жеке өмір

1941 жылдың маусым айында Тейлор Маргарет Жозефина Хаслеттке Малверндегі Сент-Джозеф шіркеуінде үйленді. (Олар мамыр айында никелесті.) Ұзақ өтпей оның қарындасы олармен бірге тұра бастады. 1942 жылдың сәуір айында олардың Кристофер Джон (кейін Кит) атты ұлы дүниеге келді. Тейлор 1942 жылдың басында рекрутинг фильмін түсіру үшін Сиднейге кетіп, ол оралғанда әйелі кетіп қалғанын білді. Ол 1945 жылға дейін оны көрген жоқ, сонда әйелі оған қайта оралуға ниеті жоқ екенін айтты. Тейлор 1946 жылы ажырасып, ұлының қамқорлығын Маргаретқа берді. Маргарет Тейлор 1952 жылы қайтыс болды. 1947 жылы Тейлор Жан Эбсворт Булленге (туған тегі Хоскинг) үйленді. Кейіннен Жан мен Тейлордың оның бірінші күйеуі Уолтер Булленге тұрмыста болған кезінде қарым-қатынаста болғаны белгілі болды; Жан мен Буллен 1945 жылы ажырасты. Жан мен Тейлор Китті өсірді, ол актер болып, әкесімен бірге "Long John Silver" фильмінде ойнады. Жан 1956 жылдың 23 сәуірінде кештен қайтып келе жатқанда Поттс Пойнттағы үйінде апатқа ұшырап, құлап жарақат алды. Ол ауруханаға жеткізіліп, бес күннен кейін 39 жасында бронхиальды пневмониядан қайтыс болды. Ол үшінші рет Бет Ревеннаға үйленді, және олардың 1958 жылы Дункан атты ұлы болды. Ол 1989 жылы апатта қайтыс болды. Тейлор 1971 жылы 53 жасында рактан қайтыс болды.