Hawker P.V.4: 1930-жылғы британдық ұшақ, әскери мақсаттағы қолданысқа арналған. Бомбалау, барлау, торпедалық шабуылға қабілетті, Hawker Hart негізінде жасалған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Hawker P. V.4 – 1930 жылдарғы британдық екі қанатты ұшақ, Hawker Aircraft компаниясымен әскери мақсаттағы көпүрлі ұшақтарға мемлекеттік тапсырысқа қатысу үшін жасалған.
The Hawker P. V.4 was a 1930s British biplane aircraft built by Hawker Aircraft in competition for a government order for a general purpose military aircraft.
Жобалау және әзірлеу
1931 жылы британдық әуе министрлігі «жалпы мақсаттағы стандартты» ұшақ үшін G.4/31 талапнамасын жариялады. Оған байланыс, күндізгі және түнгі бомбалау, тікұшып бомбалау, торпедалық бомбалау және барлау міндеттері кіретін. Бәсекеге ұсынылған прототиптердің ешқайсысы барлық міндеттерді орындай алмағандықтан, ал Hawker Hart сериясының ұшақтары осы міндеттердің көпшілігін атқара алғандықтан, және Hart тікұшып келе жазда керемет басқарылғандықтан, Hawker компаниясы өз үмітін Hart ұшағының Hind нұсқасына негіздеуге шешім қабылдады. Олар P. V.4 ұшағын жеке бастамамен (өз қаражатымен) екі орындық жеңіл бомбалаушы ретінде құрастырды. 570 фунт (259 кг) бомба тасымалдау көлемі Hart ұшағымен бірдей болғанымен, нығайтылған фюзеляжы мен қанаттары P. V.4 ұшағына осы жүкпен тікұшып түсуге мүмкіндік берді.
In 1931, the British Air Ministry issued a their Specification G.4/31 for a "Standard General Purpose" aircraft. The duties were to include liaison, bombing (both day and night), dive bombing, torpedo bombing, and reconnaissance. As none of the competing prototypes ordered for the competition could carry out all of the roles, and as individually aircraft of the Hawker Hart series could perform most of these duties, with the Hart having excellent handling in a dive, Hawkers decided to base their entry on the Hind development of the Hart. They built the P. V.4 as a private venture (i. e., with their own money) as a two seat light bomber; although the bomb load of 570 lb (259 kg) was the same as the Hart, the reinforced fuselage and wings allowed the P. V.4 to dive with this load.
Сынау
P. V.4 алғаш рет 1934 жылғы 6 желтоқсанда Бруклендс әуежайынан ұшты. Бастапқыда Бристоль Пегасус III қозғалтқышы қолданылды, бірақ 1935 жылы Пегасус X қозғалтқышына алмастырылды. Сынақтар барысында, ол тікұшу бомбалауға толыққанды жарамды болған жалғыз үміткер болып шықты; алайда, көлденең осьті шасси болғандықтан, торпеда тасымалдай алмады. Бірақ, тікұшу бомбалау талабы техникалық тапсырыстан алынып тасталды, сондықтан ұшақтың артықшылығы болмады және ол өндіріске түскен Vickers Wellesley монопланына жол берді. Барлығы бір ғана ұшақ салынды. Кейіннен ол айналу сынақтары үшін пайдаланылды, содан кейін бірнеше қозғалтқыштар орнатылып, Bristol Aeroplane компаниясына қозғалтқыш сынақ стенді ретінде жіберілді. 1930 жылдары Финляндия әуе күштері Хокер P. V.4-ті қоса, түрлі тікұшу бомбалаушыларын бағалап, ақырында Fokker C. X жеңіл бомбалаушысын таңдады. P. V.4 прототипі 1939 жылғы 29 наурызда пайдаланудан шығарылды.
The P. V.4 was first flown from the Brooklands airfield on 6 December 1934. The Bristol Pegasus III engine was initially used, but this was changed to the Pegasus X in 1935. In trials, it proved to be the only one of the competitors to be fully suitable for dive bombing; unfortunately, because of its cross axle undercarriage, it could not carry a torpedo. The dive bombing duty was dropped from the specification, however, so the aircraft had little extra to offer and it lost out to the Vickers Wellesley monoplane which entered production. Only one aircraft was built. This was eventually used for spinning tests, and then sent to Bristol Aeroplane to be used as an engine test bed, with several other engines being installed. The Finnish Air Force in the 1930s, evaluated different dive bombers including the Hawker P. V.4, eventually choosing the Fokker C. X light bomber. The sole P. V.4 prototype was struck off charge on 29 March 1939.