Кіріспе
Неміс-голландиялық музыка көшірмешісі және композитор Пьер Аламир (сондай-ақ Петрус Аламир; шамамен туған аты Питер ван ден Хоув; 1470 жыл – 26 маусым 1536 жыл) – неміс-голландиялық музыка көшірмешісі, композитор, аспапшы, тау-кен инженері, саудагер, дипломат және Ренессанс кезеңінің тыңшысы. Ол өзінің заманының ең дағдылы музыка жазушыларының бірі болды, және франко-фламанд композиторларының көптеген қазіргі танымал туындылары оның әйгілі әсемдемелі қолжазба көшірмелерінің арқасында бүгінгі күнге жетті; сонымен қатар ол Англия королі Генрих VIII сарайы үшін тыңшылық жасады.
Pierre Alamire (also Petrus Alamire; probable birth name Peter van den Hove; c. 1470 – 26 June 1536) was a German Dutch music copyist, composer, instrumentalist, mining engineer, merchant, diplomat and spy of the Renaissance. He was one of the most skilled music scribes of his time, and many now famous works of Franco Flemish composers owe their survival to his renowned illuminated manuscript copies; in addition he was a spy for the court of Henry VIII of England.
Өмір
Ол Бавариядағы Нюрнберг қаласында саудагерлер отбасында дүниеге келді, бірақ жас кезінде Он Жеті Провинцияға келді. Аламир – оның нағыз аты емес еді; бұл есім музыкалық сілтеме, «А» (музыкалық тон) және сольмизация буындары «ла», «ми» және «ре» (сәйкесінше алтыншы, үшінші және екінші сатылар). Оның нағыз аты ван ден Хоув (немесе Имхофф, Имхоув) болған болуы мүмкін, бірақ оның отбасы тарихы туралы мәліметтер аз. 1490 жылдардың соңында ол Төмен Жерлерде жұмыс істеуге тапсырыстар ала бастады, мысалы, Гертогенбош және Антверпенде, онда оның музыканы көшіру және безендірудегі тамаша шеберлігі бірден бағаланды. Бұл кезең Төмен Жерлерде музыкалық шығармашылықтың ең жоғары деңгейге жеткен кезі болды; бұл аймақ Еуропаның қалған бөлігінен гөрі көбірек композиторларды өндірді, ал осы композиторлар басқа аймақтарға, әсіресе оларды жұмысқа орналастыруға мүмкіндігі бар патшалық және аристократиялық сарайларға көшіп кетті. 1503 жылға қарай Аламир Кастилияның I Филиппі үшін музыка жинағын жасады, ал 1509 жылға қарай ол Киелі Рим императоры болып жатқан Карл V-ке айналатын эрцгерцог Карлдың қызметкері болды. Оның қолжазбалары сыйлық ретінде өте құнды болды, өйткені сол кездегі Еуропаның көптеген ақсүйектері музыканы бағалады, ал Киелі Рим императорының болашақ сайлауы үшін көптеген дауыстарды сатып алу қажет болды. Аламир 1505 және 1516 жылдар аралығында Антверпеннен Мехеленге көшті. Ол жиі саяхат жасағанмен, 1516 жылдан бастап Мехелен оның тұрақты мекені болды.
Шпиондық мансап
1515 және 1518 жылдар аралығында қолжазбалар саудагері, капеллан, әнші және аспапшы ретінде жасырын түрде Лондон мен Еуропа арасында Генрих VIII-нің ағылшын тағына талапкері Ричард де ла Польге қарсы тыңшылықпен саяхаттады, ол көбінесе Метц қаласында тұратын. Оған фламанд сакботшысы Ханс Нагель көмектесті. 1516 жылдың маусымында король мен кардинал Томас Вулсидің тапсырмасымен музыка қолжазбалары мен аспаптарымен Англия Корольдігіне барды. Бірақ Генрих VIII және Вулси оған сенімсіздікпен қарады және жақын арада ол де ла Поль үшін қарсы тыңшы ретінде жұмыс істегенін білді; Аламир өмірін бағалап, осы жайт белгілі болғаннан кейін Англияға қайта оралмады. Оның қолжазбаларында ағылшын композиторларының туындылары аз кездесуі заңды. 1520 жылдары Аламир музыкалық суретші және көшіруші қызметін жалғастырғанмен қатар, дипломат және сарайдағы қызметкер де болды. Ол сол заманғы көрнекті гуманистердің көптеген хаттарын жеткізді. Эразм оны "ақылды емес емес" деп сипаттады, ал Аламирдің замандас әншілер мен музыканттар туралы жиі айтқан өткір пікірлері осыны көрсетеді; оның көптеген хаттары сақталған, олар эпиграммалар мен өткір сөздерге толы. Музыка ғана оның шеберлігі емес еді; ол Дания королі Кристиан III атынан «кен өндіру өнері» бойынша оқыту үшін жан-жақты сыйлық алды (егер бұл тыңшылықты білдіретін метафора болмаса, бірақ осы тапсырма туралы толық мәлімет жоқ). 1534 жылы Аламир 1530 жылдардың басында бірнеше қолжазба жазған Австриялық Мариядан жомарт зейнетақы алды, содан кейін ол сот тізімдерінен жоғалып кетті. Ол Мехеленде қайтыс болды.
Қолжазбаның мазмұны мен орналасуы
Франко-фламанд композиторларының бірінші қатардағы еңбегінің көп бөлігі Аламирдің қолжазбаларында кездеседі, оның ішінде Йоханнес Оккегем, Жоскин де Пре, Пьер Мулу, Генрих Исаак, Адриан Вилларт және Пьер де ла Ру; шындығында, Австрияның Маргаретасының сүйікті композиторы де ла Ру, кез келген композитордың ең көп туындыларына ие, ал оның барлық шығармалары Аламирдің қолжазбалар жинағында сақталған. Аламир көшірген қолжазбаларды көптеген еуропалық кітапханаларда табуға болады, оның ішінде Венадағы Габсбургтер сарайының кітапханасы, Лондонда (Генрих VIII қолжазбасы), Ватикан (Папа Лео X үшін қолжазба), Брюссель, Мюнхен және Саксонияның курфюрсі Фредерик III-нің сарайлық кітаптары бар Йена қалаларында. Тек бір ғана туынды Аламирге сенімді түрде жатқызылады, ол – төрт бөлімді аспаптық шығарма «Тандернакен оп ден Рейн»; алайда, оның композитор ретіндегі айқын шеберлігі мен тәжірибесі сол кездегі анонимді туындылардың көптегені оған тиесілі болуы мүмкін екенін көрсетеді.
Анықтамалар және қосымша оқу
Герберт Келлман: "Пьер Аламир", "The New Grove Dictionary of Music and Musicians", бас редакторы Стенли Сейди. 20 томдық. Лондон, Macmillan Publishers Ltd., 1980 жыл. Герберт Келлман: "Пьер Аламир", "Grove Music Online" онлайн нұсқасы, редакциялаған L. Macy (қараған күні 4 қараша, 2005), (абоненттік қолжетімділік) (алдыңғы Grove нұсқасынан кейбір ақпарат жаңартылды). Eugeen Schreurs, Alamire Foundation, K. U. Leuven, Naxos CD 8.554744 дискісіне қосымша материалдар: "The A La Mi Re қолжазбалары: V Карл үшін Фламандтық полифониялық қазыналары", Capilla Flamenca орындауында. Allan W. Atlas, Ренессанс музыкасы: Батыс Еуропа музыкасы, 1400–1600 жылдар. Нью-Йорк, W. W. Norton & Co., 1998 жыл. María R. Montes, "Petrus Alamire. Фламандтық Ренессанс кезеңіндегі музыка және интрига", "Síneris" музыкалогия журналында (испан тілінде).
Eugeen Schreurs, Alamire Foundation, K. U. Leuven, program notes to Naxos CD 8.554744: The A La Mi Re Manuscripts: Flemish Polyphonic Treasures for Charles V, sung by Capilla Flamenca
Allan W. Atlas, Renaissance Music: Music in Western Europe, 1400–1600. New York, W. W. Norton & Co., 1998. María R. Montes, "Petrus Alamire. Música e intriga en el Renacimiento flamenco", in Síneris. Revista de musicología (sp).