Кіріспе
Сибил Эндрюс (19 сәуір 1898 – 21 желтоқсан 1992) – ағылшын-канадтық суретші, линогравюра шебері және модернистік линолеуімен әйгілі болған.
Sybil Andrews (19 April 1898 – 21 December 1992) was an English Canadian artist who specialised in printmaking and is best known for her modernist linocuts.
Англиядағы өмір
1898 жылы Бьюри-Сент-Эдмундс қаласында туған Эндрюс орта мектепті бітіргеннен кейін бірден суретшілік мектебіне түсе алмады, себебі оның отбасы оқу ақысын төлей алмады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде елде жас жігіттердің жетіспеуіне байланысты, 1916 жылы ол Бристоль дәнекерлеу компаниясының ұшақ зауытында дәнекерлеуші болып жұмыс істеді, алғашқы толығымен металдан жасалған ұшақтың құрылысына көмектесті. Осы кезеңде ол хат арқылы сурет өнерін оқыды. Соғыстан кейін Эндрюс Бьюри-Сент-Эдмундсқа оралды, онда Портленд Хаус мектебінде сурет мұғалімі болып жұмыс істеді. 1922-1924 жылдары Лондондағы Хизерли Көркемсурет мектебінде білім алды. Эндрюс өнермен айналысуын жалғастырып, архитектор Сирил Пауэрмен танысты, ол оның ұстазы болды, содан кейін 1938 жылға дейін оның жұмыс серігі ретінде жұмыс істеді. 1930-1938 жылдар аралығында Эндрюс пен Пауэр Хаммерсмитте бір студияда жұмыс істеді, бір-біріне ықпал етіп, ұқсас графикалық техникаларды, әсіресе линогравюраны пайдаланды. Екеуі «Эндрю Пауэр» деген ортақ қолтаңбамен Лондондық көлік үшін Уимблдон теннис турнирін және Эпсом дербиін жарнамалайтын, соның ішінде спорттық плакаттарды бірге жасады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Эндрюс қайтадан дәнекерлеуші болып жұмыс істеді, бұл жолы Британдық Энергия компаниясы үшін, соғыс кемелерін құрастыруға қатысты. Сол жерде ол Уолтер Морганмен танысып, 1943 жылы үйленді. Англияда мемлекеттік меншіктегі ең ірі коллекциялардың бірі Бьюри-Сент-Эдмундс қаласындағы Санкт-Эдмундс муниципалитетінің мұражай қызметінде сақталады. Бұл коллекцияға суретшінің әлі де Саффолк графтығында тұрған кезінде салған бірнеше ерте суреттері кіреді. Эндрюс басқа техникаларда да жұмыс істегенімен, мысалы, офорт, картина және монотипия, оның басты құмарлығы мен қызығушылығы 1920 жылдардың соңынан бастап линогравюра болды.
Гросвенор мектебі
1925 жылы Эндрюс Иан Макнабтың Гросвенор заманауи өнер мектебінің бірінші хатшысы болып жұмысқа орналасты, сонымен қатар ол Клод Флайттың линогравюра сабақтарына қатысты. Шамамен 1926 жылы ол линогравюралар жасауды бастады және оның ең алғашқы туындыларының бірі – Limehouse Британдық мұражайының қорында сақталады. 1928 мен 1938 жылдар аралығында Флайт ұйымдастырған көрмелерде ол линогравюраларын көптеп көрсетті. 1922 жылы Эндрюс пен Пауэр Лондонға көшіп келді. Флайт, осы жаңа техниканың жақтаушысы болғандықтан, линогравюраның сол заманғы өмірді бейнелеуге ең қолайлы екенін айтты, себебі суретшілер дәстүрдің шектеулерінен арылып, өзінің ерекше белгісін қоя алады, бұл тарихи жапондық әдістерге негізделген ксилографиядан өзгеше.
Процестер мен әдістер
Ағаш кесудің еңбектеп, қиын әдісінен өзгеше, линогравюра өз қарапайым құралдары мен материалдары үшін бағаланды, бұл оны тиімді және әсіресе Андрюс үшін – шағын қаражаты бар әйел үшін тартымды етті. Флайттың осы өнеріндегі ең маңызды жетістігі – негізгі матрицадан бас тарту, студенттерін түстер арқылы құрылым жасауға мәжбүрлеу болды. Осылайша, Андрюс өзінің көшпенді гравюраларын жасау үшін үштен беске дейін матрицаны (әр түске біреу) және қарапайым роликпен жағылатын стандартты баспа сияларын пайдаланады. Флайтпен бірдей қозғалысқа құмарлық танытып, Андрюс адам, жануар және механикалық қозғалысты бейнелейтін композициялар жасайды. Оның туындыларына қызығушылық 2019 жылдың соңында Лондонның Дулуич сурет галереясында маусымнан қыркүйекке дейін өткен Гросвенор мектебінің көрмесінде қайта жанданды, онда оның бірнеше гравюралары қойылды. Көрме жабылып бір ай өткен соң, Канададағы Гленбоу мұражайында оның туындыларына толық арналған көрме ашылды, ол келесі жылғы қаңтарда аяқталды.
Канададағы өмір
1947 жылы Эндрюс пен Морган Канадаға көшіп, Британдық Колумбияның Кемпбелл-Ривер қаласына қоныстанды. Екі дүниежүзілік соғыстың салдарынан қиын жағдайға түскеннен кейін жаңа өмір іздеп, Эндрюс пен Морган Ванкувер аралындағы орман шаруашылығы қауымдастығындағы шағын үйге көшіп, қайық жасау және жөндеу арқылы күнкөріс жасады. Канададағы Гленбоу мұражайы Эндрюстің мұралық құқығын иеленеді және оның жұмыстарының басым бөлігін, 1000-нан астам мысалдан тұратын жинақты сақтайды. Оған оның түсті линогравюраларының негізгі бөлігі, түпнұсқа линолеум қалыптары, майлы бояулар, акварельдер, суреттер, құрғақ тебу техникасымен жасалған гравюралар, эскиздер мен жеке құжаттары кіреді. Соңғы жылдары оның туындылары аукциондарда өте сәтті сатылып, рекордтық бағаларға қол жеткізілді, негізінен Канадада. 2015 жылы Канаданың Ұлы Виктория өнер галереясында «Контраст зерттеуі: Сибил Эндрюс және Гвенда Морган» көрмесі өтті, онда олардың екеуі де Гросвенор мектебінің өкілдері ретінде салыстырылды. 2017 жылы оның жұмысы Бернаби өнер галереясында өткен «Үйдің сәні: Жинақтаудың елу жылы» көрмесіне қосылды. Сибил Эндрюс Линогравюраларында оның көрме тарихының толық тізімі бар.