Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ресейлік хоккейші (1930–2014) оның немересі, НХЛ шабуылшысы
Russian ice hockey player (1930–2014)
his grandson, the NHL forward
Виктор Васильевич Тихонов (орыс. Виктор Васильевич Тихонов; 4 маусым 1930 – 24 қараша 2014) – ресейлік хоккейші және жаттықтырушы. Тихонов 1949–1963 жылдары ВВС Мәскеу және Динамо Мәскеу командаларында қорғаушы болып ойнады, төрт рет ұлттық чемпионатты жеңіп алды. Ол халықаралық аренада үстемдік құрған Кеңес құрамасының бас жаттықтырушысы болды, оның басшылығымен команда сегіз рет әлем чемпионатын жеңіп, 1984, 1988 және 1992 жылғы Олимпиадаларда алтын медальдар еншісіне түсті. Тихонов ЦСКА Мәскеуін де қатарынан он екі лига чемпионатында жеңіске жеткізді. 1998 жылы ол IIHF Даңқ залына құрылысшы ретінде енгізілді.
Viktor Vasilyevich Tikhonov (Russian: Виктор Васильевич Тихонов; 4 June 1930 – 24 November 2014) was a Russian ice hockey player and coach. Tikhonov was a defenceman with VVS Moscow and Dynamo Moscow from 1949 to 1963, winning four national championships. He was the coach of the Soviet team when it was the dominant team in international play, winning eight World Championship gold medals, as well as Olympic gold medals in 1984, 1988 and 1992. Tikhonov also led CSKA Moscow to twelve consecutive league championships. He was named to the IIHF Hall of Fame as a builder in 1998.
Өмірбаян
Тихонов ВВС (Кеңес Әуе күштері командасы) және Мәскеудің Динамо командасында қорғаушы ретінде ойнады. 1956 жылы Кеңес Одағының ұлттық құрамасында да ойнады. 1950 жылы Кеңес Одағының спорт шебері атанды. Ойыншы ретінде ол Кеңес одағының ұлттық чемпионатында төрт алтын медальді жеңіп алды (VVS-мен үш рет (1951–1953 жж.) және Динамомен бір рет, 1954 ж.). 1952 жылы ВВС құрамасында КСРО кубогын жеңіп алды. Оның жаттықтырушылық мансабы 1964 жылы Динамо Мәскеу командасының көмекші бапкері болып басталып, 1968 жылы Динамо Рига командасының бас бапкері болды. 1973 жылы латвиялық еңбек сіңірген спорт жаттықтырушысы (ЗТР КСРО) атағын алды. 1977 жылы ол ЦСКА (Армияның орталық спорт клубы немесе Қызыл Армия клубы) және Кеңес Ұлттық құрамасының бас бапкері болды. 1978 жылы КСРО-ның еңбек сіңірген спорт жаттықтырушысы атанды. 1994 жылға дейін Кеңес Одағының, кейін Біріккен команданың және Ресей Ұлттық құрамасының жаттықтырушысы, ал 1996 жылға дейін ЦСКА-ның жаттықтырушысы болды. Ол ойыншылардың өмірін дерлік толық бақылайтын. Тихоновтың 1980-жылдардың соңында дезертирлікке қатысты үлкен қорқынышы болғандықтан, ол ойыншылардың елден кетуі мүмкін деп ойлағанда оларды құрамадан шығарып жіберген. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Тихонов Ресей үкіметінен ұлттық құрамаға көбірек назар аударуды және оны жақсы қаржыландыруды сұрады. Тихонов 2014 жылдың қазан айының соңында ауруханаға түсті және ұзақ аурудан кейін 2014 жылдың 24 қарашасында Мәскеуде 84 жасында қайтыс болды. Виктордың немересі, сонымен қатар Виктор Тихонов, 2007 жылғы Суперсерияда Канада құрамасына қарсы сегіз ойындық серияның төртінші ойынынан кейін Ресей құрамасына қосылды. 2008 жылдың 20 маусымында Тихоновты Феникс Койотес командасы 2008 жылғы НХЛ драфтының бірінші раундында 28-ші нөмірмен таңдады. Континентальдық хоккей лигасының Санкт-Петербург СКА командасында төрт маусым ойнағаннан кейін Тихонов Ұлттық хоккей лигасының Чикаго Блэкхокс командасымен бір жылдық келісімшартқа қол қойды.
Tikhonov played as a defenceman with the VVS (Team of the Soviet Air Force) and Dynamo Moscow. He also played for the Soviet Union national team in 1956. In 1950, he became a Soviet Sports Master. As a player, he won four gold medals of the Soviet national championship (three times with VVS (1951–1953) and once with Dynamo, 1954). He won the USSR Cup in 1952 as a member of VVS. His coaching career started in 1964 when he became an assistant coach for Dynamo Moscow, then he took the position of the head coach for Dynamo Riga in 1968. In 1973, he was named a Latvian merited sports coach (ZTR SSSR). In 1977, he became the head coach for both CSKA Moscow (Central Sport Club of the Army or the Red Army Club as it was sometimes informally called), and the Soviet National Team. In 1978, he became a Soviet Merited sports coach (ZTR SSSR). He was the Soviet and later the Unified Team and Russian National Team coach until 1994, and the coach for CSKA until 1996. He exercised nearly absolute control over his players' lives. Tikhonov's fear of defections since the late 1980s was supposedly so great that he cut players when he thought they might defect. After his retirement, Tikhonov lobbied the Russian government for more attention and better financing for the national team. Tikhonov was hospitalized in late October 2014 and died after a long illness in Moscow on 24 November 2014, at the age of 84. Viktor's grandson, also named Viktor Tikhonov, was chosen to join Team Russia at the 2007 Super Series against Team Canada after Game Four of the eight game series was completed. On 20 June 2008 Tikhonov was selected by the Phoenix Coyotes in the first round, 28th overall, of the 2008 NHL Entry Draft. After four seasons playing for SKA Saint Petersburg of the Kontinental Hockey League, Tikhonov signed a one year contract with the Chicago Blackhawks of the National Hockey League.