Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Wodehouse Playhouse – П. Г. Водхаустың әңгімелеріне негізделген британдық телекомедиялық сериал. 1974 жылдан 1978 жылға дейін пилоттық эпизод және үш маусым түсірілді, барлығы 21 жарты сағаттық эпизодтан тұрады. Сериал үй жағдайында қарауға арналған бейнежазбаларда жарық көрді.
Wodehouse Playhouse is a British television comedy series based on the short stories of P. G. Wodehouse. From 1974 to 1978, a pilot and three series were made, with 21 half hour episodes altogether in the entire series. The series has been released on home video.
Өндіріс
П. Г. Водхаус бірінші сериядағы эпизодтарды ұсынды. Бұл кіріспелер 1975 жылдың қаңтарында, оның қайтысынан аз бұрын түсірілді. Пилоттық эпизод "Comedy Playhouse" антологиялық сериясында көрсетілді. Эпизодтар АҚШ-та PBS телеарналарында эфирге шықты. 2003 жылы серия үйге бейнежазба түрінде шығарылды. Дэвид Клими пилоттық эпизодты қоса, барлық эпизодтарды өңдеді. Бірінші серияны Дэвид Аски, екінші серияны Майкл Миллс, ал үшінші серияны Гарет Гвенлан өндірді. Ол алғашқы "Wodehouse Playhouse" сериясынан шамамен бір жыл бұрын "Comedy Playhouse" антологиялық сериясында көрсетілді. Рөлдерде: Уильям Мервин – Мистер Муллинер, Бетти Ромейн – Мисс Постлтвейт, Джулиан Холлоуэй – Арчибальд Муллинер, Мадлен Смит – Аурелия Каммерли, Джулиан Фокс – Алги Уаймондхам Уаймондхам, Джоан Бенхам – Кора тәте, Джон Лисон – Тэппи Глоссоп. "Арчибальдты құрметпен ұсыну" (Мистер Муллинер әңгімесі).
P. G. Wodehouse introduced the episodes in the first series. These introductions were filmed in January 1975, shortly before his death. The pilot episode aired in the anthology series Comedy Playhouse. The episodes were broadcast in the US on PBS television stations. In 2003, the series was released on home video. David Climie adapted all the episodes, including the pilot. The first series was produced by David Askey, the second series was produced by Michael Mills, and the third series was produced by Gareth Gwenlan. It aired in the anthology series Comedy Playhouse, almost a year before the first Wodehouse Playhouse series. Cast: William Mervyn as Mr Mulliner, Betty Romaine as Miss Postlethwaite, Julian Holloway as Archibald Mulliner, Madeline Smith as Aurelia Cammerleigh, Julian Fox as Algy Wymondham Wymondham, Joan Benham as Aunt Cora, and John Leeson as Tuppy Glossop. |Aux2 = "The Reverent Wooing of Archibald" (Mr Mulliner story).
Қабылдау
Брайан Тейвс өзінің "П. Г. Водхаус және Голливуд: Сценарий жазу, сатиралар және бейімделулер" атты кітабында Водхаус плейхаусының бірінші сериясы Вудхаустың әңгімелеріндегі күрделі әзіл-қалжыңын толық жеткізбегенін, бірақ кейде олардың шатақ әзіл-қалжың сияқты басқа элементтерін сақтап қалғанын айтты. Тейвс сериалдың сапасы екінші серияда едәуір жақсарғанын, әсіресе "Стрихнин шұбада" эпизодында Вудхаустың әртүрлі жанрлар мен кейіпкерлерді сатиралық тұрғыдан тиімді бейнелегенін атап өтті. Тейвс бұл жақсартудың негізінен екінші серияның продюсері Майкл Миллске байланысты екенін, оның бұрынғы "Вудхаустың әлемі" және "Вудхаустың әлемі" телебағдарламаларындағы тәжірибесі болғанын мәлімдеді. Тейвстің сөзіне қарағанда, Гарет Гвенлан продюсерлік еткен үшінші серия екінші серияның жоғары деңгейін сақтап, "Редактор өкініш білдіреді" эпизодының өте сәтті бейімделгенін көрсетті. Тейвс Водхаус плейхаусты Вудхаустың гольф туралы әңгімелерінен жасалған 1924 жылғы Stoll Pictures ұзақ емес фильмдер сериясы "The Clicking of Cuthbert"пен салыстырды. Екі серияның эпизодтары да шамамен жарты сағатқа созылады, бұл Тейвс үшін қысқа әңгімені экранға түсіру үшін идеалды ұзындық болды, себебі бұл оны тым қысқартуға немесе созуға мүмкіндік бермейді. Тейвс екі серияның да бастапқы материалдың әзіл-қалжыңын экранда одан да күлкілі ету үшін қосымша шатақ көріністермен теңдестіруге тырысқанын айтты. Дегенмен, Тейвс бұл қосымшалар кейде екі серияның да қарқынын бұзады деп есептеді. Екі серияның арасындағы маңызды айырмашылық – Водхаус плейхаусы актерлердің диалогты эмоционалды жеткізуі арқасында үлкен пайда тапты, ал 1924 жылғы үнсіз фильмдерде бұл мүмкіндік тек мәтіндік қосымшалармен шектелген.
In his book P. G. Wodehouse and Hollywood: Screenwriting, Satires and Adaptations, Brian Taves considered that the first series of Wodehouse Playhouse as a whole did not convey the sophisticated wit of Wodehouse's stories, while sometimes capturing other elements such as their slapstick humour. Taves thought that the quality of the series significantly improved in the second series, with episodes, especially "Strychnine in the Soup", effectively conveying Wodehouse's satire of different genres and character types. Taves believed this improvement was largely due to the second series producer Michael Mills, who had experience from his involvement with the earlier Wodehouse television programmes The World of Wooster and The World of Wodehouse. According to Taves, the third series, produced by Gareth Gwenlan, generally maintained the high quality of the second series, with "The Editor Regrets" in particular being ideally adapted. Taves compared Wodehouse Playhouse to the 1924 Stoll Pictures short film series The Clicking of Cuthbert, adapted from Wodehouse's golf stories. Both series have episode running times of about half an hour, which Taves found to be the ideal length for capturing a short story on screen without overly condensing or stretching the story. Taves also thought that both series attempted to balance the humour of the source material with additional slapstick scenes intended to make the stories more humorous on screen. However, Taves believed that these additions sometimes interrupted the pacing in both series. A significant difference between the two series is that Wodehouse Playhouse greatly benefitted from the actors' inflection of the dialogue, which was limited to intertitles in the 1924 silent films.