Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Равишанкар Виас, көбінесе Равишанкар Махарадж деп танылатын, Гуджараттан шыққан Үндістан тәуелсіздігі үшін күрескен белсенді, әлеуметтік жұмыскер және Гандишіл.
Indian independence activist, social worker and Gandhian
Ravishankar Vyas, better known as Ravishankar Maharaj, was an Indian independence activist, social worker and Gandhian from Gujarat.
Өмір
Равишанкар Вьяс 1884 жылғы 25 ақпанда Махашиваратри күні Радху ауылында (қазіргі Гуджарат штатының Кхеда ауданы, Үндістан) Питамбар Сиврам Вьяс пен Натибаның, Вадара брахман шаруа отбасында дүниеге келді. Оның отбасы Махемдавад маңындағы Сарсавани ауылынан шыққан. Ол алтыншы сыныптан кейін ата-анасына шаруашылық жұмыстарында көмектесу үшін оқуын тоқтатты. Ол Сурайбаға үйленді. Әкесі 19 жасында, анасы 22 жасында қайтыс болды. Ол Ария Самадж философиясымен әсерленді. 1920 жылы Сунав ауылында "Раштрия Шала" (Ұлттық мектеп) құрды. Әйелінің қарсылығына қарамастан, ата-баба мүлігіне иелік ету құқығынан бас тартып, 1921 жылы Үндістанның тәуелсіздік қозғалысына қосылды. 1923 жылы Борсад сатьяграхасына қатысып, Хайдия салығына қарсы наразылық танытты. 1928 жылы Бардоли сатьяграхасына қатысып, британдық билік тарапынан алты айға түрмеге қамалды. 1927 жылы су тасқынынан зардап шеккендерге көмек көрсету жұмысына қатысып, ел арасында танымал болды. 1930 жылы Гандимен бірге тұз жорығына қатысып, екі жылға түрмеге жабылды. 1942 жылы "Үндістанды тастау" қозғалысына қатысып, Ахмадабадтағы қауымдық шиеленісті басуға тырысты. Сондай-ақ ол 1975 жылы төтенше жағдай режиміне қарсы шықты. Оның өмірінің соңына дейін Гуджарат штатының жаңа тағайындалған басшыларының барлығы ант қабылдағаннан кейін оның батасын алу үшін оған келіп тұратын. 1984 жылғы 1 шілдеде Гуджарат штатының Борсад қаласында қайтыс болды. Оған арналған ескерткіш Бочасан қаласындағы Валлабх Видялаяның Адьяпан Мандирінде орналасқан.
Ravishankar Vyas was born on 25 February 1884, Mahashivaratri, in Radhu village (now in Kheda district, Gujarat, India) to Pitambar Sivram Vyas and Nathiba, a Vadara Brahmin peasant family. His family was native of Sarsavani village near Mahemdavad. He dropped out after the sixth standard to help his parents in agriculture work. He married Surajba. His father died when he was 19 and his mother died when he was 22. He was influenced by Arya Samaj philosophy. He founded Rashtriya Shala (National School) in Sunav village in 1920. He left his rights on ancestral property against wish of wife and joined Indian Independence Movement in 1921. He participated in Borsad Satyagraha in 1923 and protested against Haidiya Tax. He also participated in Bardoli Satyagraha in 1928 and was imprisoned by British authority for six months. He participated in relief work of flood in 1927 which earned him recognition. He joined Gandhi in Salt March in 1930 and was imprisoned for two years. In 1942, he also participated in Quit India Movement and also tried to pacify communal violence in Ahmedabad. He also opposed the Emergency in 1975. Until his death, it was a tradition that every newly appointed Chief Minister of Gujarat visit him for blessings after taking oath of office. He died on 1 July 1984 in Borsad, Gujarat. The memorial dedicated to him is located at Adhyapan Mandir, Vallabh Vidyalaya, Bochasan.
Шығармалары
Ол білім беру, ауылды жаңарту және Калькутта туралы жазды.
He wrote about education, rural reconstruction and Kolkata.
Танымал мәдениетте
Жаверчанд Механи өзінің тайпалық аймақтардағы әлеуметтік жұмысы барысында оның өмірінен алған тәжірибесіне негіздеме жасап "Манасай на дива" атты кітап жазған. Панналал Пател де оның өмірінен шабыдаланып "Жене живи жәню" (1984) атты өмірбаяндық роман жазған.
Jhaverchand Meghani has written Manasai Na Diva based on his experiences with him during his social work among tribals. Pannalal Patel has also written a biographical novel Jene Jivi Janyu (1984) on him.