Кіріспе
Эдмонд Джон "Нед" Хоган (12 желтоқсан 1883 – 23 тамыз 1964) – Австралия саясаткері, Викторияның 30-шы премьер-министрі. Ол Викториядағы Уоллес қаласында дүниеге келді, оның Ирландияда туған ата-анасы шағын шаруалар болған. Католик бастауыш мектебін бітірген соң, ол фермада жұмыс істеді, кейін ағаш кесумен айналысты және Батыс Австралияның алтын өндіріс аймақтарында біраз уақыт өткізді. Хоган Калгурлиде кәсіби одақтар мен Еңбек партиясы саясатына белсенді қатысты. 1912 жылы ол ішек қызбасына (тифке) шалдықты. Сауығу үшін Викторияға оралып, Баллан қаласында фермерлікпен айналысты.
Edmond John "Ned" Hogan (12 December 1883 – 23 August 1964) was an Australian politician who was the 30th Premier of Victoria. He was born in Wallace, Victoria, where his Irish born parents were small farmers. After attending a Roman Catholic primary school, he became a farm worker and then a timber worker, and spent some time on the goldfields of Western Australia. Hogan became active in trade union and Labor Party politics in Kalgoorlie. In 1912, he contracted typhoid. To recuperate, he returned to Victoria and took up farming at Ballan.
Еңбек саясаты
1913 жылы Хоган Виктория заң шығарушы жиналысына Уорренхейптен сайланды, ол Балларатқа жақын округ болды және 1927 жылы Уорренхейп және Гренвилл деп аталды. Бұл Лейбористер үшін табиғи округ болмаса да, ол күшті ирландтық католик болды, бұл Хоганға, белсенді католикке, оны 30 жыл бойы сақтап тұруға көмектесті. 1914 жылы ол Лейбористер партиясының штаттық атқару комитетіне сайланды және 1922 жылы штат президенті болды. Хоган шебер сөйлеуші болды және көп ұзамай таланттары жетіспейтін парламенттік партияның жетекші тұлғасына айналды. Виктория Лейбористердің ең әлсіз штаты болды және 1920 жылдары штаттық сайлауда өз күшімен жеңіске жете алмайтындай көрінді; сол кездегі ең үлкен үміт – азшылық үкімет құру еді. Ол 1924 жылы, Хоган Джордж Прендергасттың азшылық үкіметінде Ауыл шаруашылығы және Теміржол министрі болғанда мүмкін болды. Екі жылдан кейін Прендергаст басшылықтан кетті және Хоган оның орнын басуға ең лайықты кандидат болды. Оның басты кемшілігі – Мельбурн ат жарысы, бокс және құмар ойындарымен байланысы бар Джон Ренмен тығыз байланыста болуы болды, ол кеңінен жемқорлыққа күдік келтірді. Ренмен байланыс 1920 және 1930 жылдары көптеген орта таптық сайлаушыларды Лейбористерден алшақтатты. Дегенмен, 1927 жылғы штаттық сайлауда Хоган ауылдықтардың штаттық парламенттегі артық өкілдігіне және Орал партиясының үстемдігіне қарсы наразылықты пайдаланды. Лейбористер 28 орынды, Ұлттық партия 15 орынды, ал Отандас партиясы 10 орынды жеңіп алды. Хоган төрт Прогрессивті партияның және екі Либерал партияның қолдауымен үкімет құра алды. Алайда, 1928 жылы Мельбурн портындағы ұзаққа созылған және зорлық-зомбылыққа толы еңбек дауларына байланысты одақ бұзылды және қарашада оның үкіметі сенімсіздік дауысында жеңіліп, ол отставкаға кетті. Оның орнына Викторияның Орал партиясының қолдауымен Ұлтшыл Уильям Мюррей Макферсон келді. 1929 жылы Орал партиясы Макферсон әкімшілігін қолдаудан бас тартты және Ұлы депрессия Австралияны қамтыған кезде тағы бір сайлау өтті. Хоган Лейбористерді ең жақсы нәтижеге жеткізді, 30 орынды жеңіп алды, ал Ұлттық партия 17 орынды, ал Орал партиясы 11 орынды иеленді. Прогрессивті партиялар, либералдар және тәуелсіздердің жиынтығы билік тепе-теңдігін ұстады және олар екінші Хоган үкіметін қолдауға келісті. Том Туннеклифф Бас хатшы, Джон Кейн Теміржол министрі, ал Уильям Слейтер Бас прокурор болды. Депрессия Викторияның экономикасы мен қоғамына ерекше зиян келтірді, өйткені штат Австралияның қалған бөліктеріне қарағанда ауыл шаруашылығы экспортына, негізінен бидай мен жүнге көбірек тәуелді болды; Ұлыбританиядағы сұраныс азайған кезде бұл салалар толығымен құлдырады. 1931 жылы Викторияның көптеген фермерлері банкрот болды және штаттың жұмыс күшінің шамамен 25 пайызы жұмыссыз қалды. Хоганның үкіметі, сол кездегі барлық австралиялық штат үкіметтері сияқты, апатқа шешім таба алмады. Егер ол радикалды шешімдерді қабылдауға бейім болса да (ол емес еді), ол Ассамблеядағы Орал Прогрессивті партиясының қолдауына тәуелді болды және Заңнамалық кеңесте бар болғаны алты мүшесі болды. Жаңа Оңтүстік Уэльстің АЛП премьері Джек Лангтан айырмашылығы, Хоган үкіметтер өздерінің бюджеттерін теңгерімдеуі керек деген дәстүрлі экономикалық көзқарасты қабылдады. Заңнамалық кеңес салықты арттыруға рұқсат бермегендіктен және АЛП-ның Кеңесті бақылауға алуға үміті болмағандықтан, бюджетті теңгерудің жалғыз жолы (үкімет кірісінің төмендеуіне байланысты) мемлекеттік шығыстарды қысқарту болды. Бұл кедейлер мен жұмыссыздардың ауыртпалығын арттырды, ал экономиканы ынталандырмады. Жұмыссыздықты азайту үшін кейбір мемлекеттік жұмыстар жүргізілгенімен, жұмыссыздықты тиімді жою мүмкіндігі аз болды, мысалы, Еске алу ескерткіші мен Ұлы мұхит жолының құрылысы. 1930 жылдың тамызында Хоган басқа премьерлермен және Еңбек премьер-министрі Джеймс Скуллинмен не істеу керектігін қарастыру үшін конференцияға қатысты. Англия банкінің (Лондон қаласындағы Викторияның несиеге қол жеткізуінің көп бөлігін бақылаған) жоғары лауазымды қызметкері сэр Отто Нимейердің кеңесі бойынша олар мемлекеттік шығындар мен қарыз алуды түбегейлі қысқартуға келісті. Бұл кәсіподақтарда және Скуллин мен Хоганды сатқын деп санайтын Еңбек партиясының көптеген бөлімдерінде наразылық тудырды. 1931 жылдың маусым айында екінші конференция Премьер-министрдің жоспарын жасады, ол байларға салық салуды арттырумен қатар мемлекеттік шығындарды одан әрі қысқартуды талап етті. Осы...