АҚШ азаматтарына қарсы тыңшылық жобасы: MINARET ісі
Project MINARET
NSA-ның «MINARET» жобасы: АҚШ азаматтарының тыңшылық және ақпарат алмасуы. 1962-ден бастап наразылар, есірткі саудагерлері мен Кубаға сапарлағандар бақылауда болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлттық қауіпсіздік агенттігінің қадағалау операциясы
National Security Agency surveillance operation
MINARET жобасы – Ұлттық қауіпсіздік агенттігінің (NSA) жүргізген ішкі тыңшылық операциясы. Ол алдын ала белгіленген АҚШ азаматтарының есімдері тіркелген электрондық хабарламаларды ұстап алып, оларды басқа мемлекеттік құқық қорғау және барлау органдарына жіберді. Ұсталған хабарламалар ФБР, ЦРУ, Құпия қызмет, Есірткі және қауіпті заттар бюросына (BNDD) және Қорғаныс министрлігіне таратылды. Бұл жоба SHAMROCK жобасымен байланысты болды.
Project MINARET was a domestic espionage project operated by the National Security Agency (NSA), which, after intercepting electronic communications that contained the names of predesignated US citizens, passed them to other government law enforcement and intelligence organizations. Intercepted messages were disseminated to the FBI, CIA, Secret Service, Bureau of Narcotics and Dangerous Drugs (BNDD), and the Department of Defense. The project was a sister project to Project SHAMROCK.
Тарих
1962 жылдан бастап NSA Кубаға саяхаттайтын американдықтардың "қадағалау тізіміне" ие болды, оған есірткі сатушылар да қосылды. Содан кейін, 1967 жылдан бастап президент Линдон Б. Джонсон соғысқа қарсы қозғалыс белсенділерінің есімдерін тізімге енгізді. Президент Ричард Никсон бұл тізімді азаматтық құқықтар қорғаушылары, журналистер және екі сенатормен кеңейтті. NSA тізімінде Дэвид Кан да болды. Бұл ФБР мен ЦРУ-ның есептерді екі апта ішінде NSA-ға қайтаруын немесе оларды жоюын, есептерді "Жоғары құпия" деп белгілеуін және басқа NSA деректерімен бірге тіркемеуін білдірді. Осы тергеулердің нәтижесінде 1978 жылы "Шетелдік барлауды қадағалау туралы" заң (FISA) қабылданды, ол NSA-ның өкілеттіктерін шектеді және ордерлерді және сот қарауын енгізді. Тағы бір ішкі сақшыл – АҚШ Сигналдық барлау директивасы 18, ол алғаш 1980 жылы шығарылып, 1993 жылы жаңартылған NSA және барлау қауымдастығының ішкі процедуралары. USSID 18 Джордж Буш әкімшілігінен бұрын АҚШ азаматтарынан рұқсатсыз жиналған сигналдық барлауды (SIGINT) басқарудың жалпы ережесі болды. Буш әкімшілігінің FISA-ны және USSID 18 принциптерін түсіндіруі атқарушы биліктің рұқсатсыз қадағалауға бірыңғай құқығы бар екенін көрсетеді, бұл FISA мақсатына қатысты айқын бұзушылық ретінде Конгресс тарапынан тергелуде.
Starting in 1962, the NSA had a "watch list" of Americans travelling to Cuba, expanded to include narcotic traffickers. Then, from 1967 onwards, President Lyndon B. Johnson included the names of activists in the anti war movement. President Richard Nixon further expanded the list to include civil rights leaders, journalists and two senators. The NSA included David Kahn. This entailed the FBI and CIA either returning the reports to the NSA or destroying them after two weeks, classifying the reports "Top Secret," and not filing them along with other NSA records. One result of these investigations was the 1978 creation of the Foreign Intelligence Surveillance Act (FISA), which limited the powers of the NSA and put in place a process of warrants and judicial review. Another internal safeguard was U. S. Signal Intelligence Directive 18, an internal NSA and intelligence community set of procedures, originally issued in 1980, and updated in 1993. USSID 18 was the general guideline for handling signals intelligence (SIGINT) inadvertently collected on US citizens, without a warrant, prior to the George W. Bush Administration. Interpretations of FISA and the principles of USSID 18 by the Bush administration assume the Executive Branch has unitary authority for warrantless surveillance, which is under Congressional investigation as an apparent violation of the intent of FISA.
Ішкі мақсаттар
1650 АҚШ азаматы нысанаға алынды. Бақылауға алынғандардың арасында: АҚШ сенаторы Говард Бейкер, Азаматтық құқық қозғалысының көшбасшылары Мартин Лютер Кинг және Уитни Янг, боксшы Мұхаммед Али, New York Times газетінің журналисі Том Викер, актриса Джейн Фонда және Washington Post газетінің юморшысы Арт Бухвальд болды. 1975 жылы сенатор Франк Черч, өзі де нысана болған, бағдарламаны ашқан Церковный комитетіне төрағалық етті.
1,650 U. S. citizens were targeted. Among those monitored were: U. S. Senator Howard Baker, Civil Rights Movement leaders Martin Luther King Jr. and Whitney Young, boxer Muhammad Ali, New York Times journalist Tom Wicker, the actress Jane Fonda and Washington Post humor columnist Art Buchwald. In 1975, Senator Frank Church, himself a target, chaired the Church Committee, which disclosed the program.