Рассел Никсон: Америкалық бейсболшы және жаттықтырушы

Кіріспе

Американдық бейсболшы және менеджер

Рассел Юджин Никсон (19 ақпан 1935 – 8 қараша 2016) – американдық кәсіби бейсболшы, жаттықтырушы және менеджер. Ол 1957 жылдан 1968 жылға дейін Басты Лига бейсболында қақпашы ретінде ойнады. Кәсіби бейсболда 55 жыл тәжірибесі бар Никсон спорттың барлық деңгейінде басқарды, ең төменгі лигадан бастап Цинциннати Редс және Атланта Брейвс командаларымен МЛБ тапсырмаларына дейін. Ол сол қолымен соқты, оң қолымен лақтырды, ойнаған кезінде 2 метр бойы мен салмағы болды.

Америка лигасының қақпашысы

Никсон Цинциннатиге жақын Огайо штатының Кливс қаласында дүниеге келген. Ол Цинциннатидегі Вестрен Хиллз орта мектебін бітіріп, Цинциннати университетінде оқыды. Никсон және оның егіз ағасы Рой, екеуі де 1953 жылы Кливленд Индиандарымен келісімшарт жасасты. Рой ешқашан Үлкен лигада ойнамады, бес маусымнан кейін зейнеткерлікке шықты, ал Рас Никсон 12 жылдық МЛБ мансабын Индиандар (1957–60), Бостон Ред Сокс (1960–65; 1968) және Миннесота Твинз (1966–67) құрамаларында өткізді. Өзінің ең жақсы маусымында Никсон Кливленд үшін 101 ойынға қатысып, .301 көрсеткіш берді. Жалпы, ол 12 маусымның барлық немесе бір бөлігінде 906 ойында ойнап, .268 көрсеткіш жинады. Оның 670 соққысына 115 қос база, 19 үш база және 27 хоум-ран кірді. Ол бірде-бір базаны ұрламастан ойнаған ең көп ойын өткізген рекордты иеленеді. Сонымен қатар, Никсон екі рет Ред Сокс командасына ауыстырылды. Алғаш рет 16 наурызда бас қақпашы Сэмми Уайт пен бірінші базалық ойыншы Джим Маршаллдың орнына Бостонға ауыстырылды. Уайт зейнеткерлікке шығуды шешті және сауда тоқтатылды, бірақ Никсон Ред Сокс үшін бес көрмелік ойын ойнағанға дейін. Никсон Индиандарға оралды және олармен тұрақты маусымды бастады, 25 ойында, 21 ойынды бастаушы қақпашы ретінде қатысты; содан кейін, бастапқы айырбастан кейін үш ай өткен соң, 13 маусымда ол екінші рет Ред Соксқа ауыстырылды, аутфилдер Кэрролл Хардиді Канадада туған питчер Тед Боусфилд пен аутфилдер Марти Кьюге алмастырды. Никсон 1965 жылдың бір бөлігін Торонтоның "Трипл А" командасында өткізгеніне қарамастан, Ред Сокс ұйымында взводтық қақпашы ретінде қалды. Көктемгі жаттығулардың соңында Бостон оны және екінші базалық ойыншы Чак Шиллингті Миннесота Твинзбен алмастырып, сол қолымен ойнайтын Дик Стигманды алды. Никсон екі жыл бойы Твинздің екінші қақпашысы болды, содан кейін 1968 жылдың сәуірінде босатылып, Ред Сокс ұйымына оралды. Жыл басында Double A Pittsfield командасында ойнап, шілдеде қайтарылып алынды және алғашқы соққысында үш ұпайлық, пинч-хит дабл соқты, бұл 6–5 есебімен Твинзге қарсы жеңіске жеткізді. Бірақ Никсон өзінің соңғы Бостон турнесінде тек .153 көрсеткіш жинап, Луисвиллдегі "Трипл А" командасына жіберілді. Кейін Чикаго Уайт Сокс клубы желтоқсан айында оны 5-ші ереже бойынша таңдады. Никсон Уайт Сокс командасымен көктемгі жаттығуларға қатысты, бірақ тұрақты маусым басталғанға дейін бір апта бұрын шартты түрде босатылды. Никсон өзінің мансабында 863 рет базаға жетті, бірақ бірде-бір базаны ұрламады, бұл Үлкен лигадағы рекорд.

Nixon was born in Cleves, Ohio, near Cincinnati. He graduated from Western Hills High School in Cincinnati, and also attended the University of Cincinnati. Nixon and his twin brother, Roy, an infielder, each signed with the Cleveland Indians in 1953. Although Roy never played Major League Baseball, retiring after five minor league seasons, Russ Nixon fashioned a 12 year MLB career with the Indians (1957–60), Boston Red Sox (1960–65; 1968) and Minnesota Twins (1966–67). In his best season, , Nixon caught 101 games for Cleveland and batted .301. Overall, he appeared in 906 games through all or parts of 12 seasons, and batted .268. His 670 hits included 115 doubles, 19 triples and 27 home runs. He holds the record for most games played without ever stealing a base. In addition, Nixon was actually traded twice to the Red Sox in Cleveland initially dealt him to Boston on March 16 for catcher Sammy White and first baseman Jim Marshall. White chose to retire and the trade was cancelled but not before Nixon played five exhibition games for the Red Sox. Nixon returned to the Indians and started the regular season with them, appearing in 25 games, 21 as the starting catcher; then, almost three months after the original swap, on June 13, he was traded to the Red Sox a second time, with outfielder Carroll Hardy for Canadian born pitcher Ted Bowsfield and outfielder Marty Keough. Nixon remained with the Red Sox' organization through as a platoon catcher, although he spent part of 1965 with Triple A Toronto. At the close of spring training in , Boston packaged him and second baseman Chuck Schilling in a trade with the Minnesota Twins for left handed pitcher Dick Stigman. Nixon spent two years as the Twins' second string catcher, then was released in April 1968 and returned to the Red Sox' organization. Beginning the year at Double A Pittsfield, he was recalled in July and in his first at bat, he hit a three run, pinch hit double, providing the winning margin in a 6–5 victory over the Twins. But Nixon hit only .153 in his final Boston tour and was outrighted to their Triple A Louisville affiliate. The Chicago White Sox then selected him in the Rule 5 draft that December. Nixon went to spring training in with the White Sox, but was given his unconditional release a week before the regular season began. Nixon reached base 863 times in his career without ever stealing a base, a Major League record.

Ұлттық лиганың жаттықтырушысы және менеджері

Оның басқару мансабы 1970 жылы «Цинциннати Редс» клубының фермалық жүйесінде басталды, ал 1976 жылы ол Бейсбол залының мүшесі Спарки Андерсон басқарған, әлем чемпионы «Редс» командасының жаттықтырушысы болып тағайындалды. Никсонның алғашқы маусымында «Цинциннатидің» «Big Red Machine» династиясы екінші рет қатарынан әлем чемпионатын жеңіп, 1976 жылғы әлем сериясында «Нью-Йорк Янкис» командасын төрт ойында жеңді. Дегенмен, «Редс» клубының жарқыраған кезеңі бейсболдағы еркін агенттік пайда болғаннан кейін сарқыла бастады. Андерсон 1978 жылғы маусымнан кейін қызметтен босатылды, ал Никсон 1979 жылы жаңа басқарушы Джон Макнамара басшылығымен «Редс» штабында қалды. 1981 жылы өткен маусымда Ұлттық лиганың Батыс дивизионында ең жақсы көрсеткішті көрсеткеніне қарамастан, «Редс» 1982 жылы 101 ойынды ұтып, турнир кестесінде соңғы орынға түсіп қалды. 21 шілдеде Макнамара қызметтен босатылып, оның орнына Никсон келді. Никсон жағдайды түзетуге тырысты, бірақ «Редс» қалған 27 ойында 43 жеңіліс танытып, клуб тарихындағы тұңғыш рет 100 жеңіліс тіркелді. 1983 жылы «Редс» қайтадан соңғы орынға ие болғаннан кейін Никсон жұмыстан босатылды. Одан кейін ол «Монреаль Экспос» (1984–85) командасында жаттықтырушы болып жұмыс істеді, содан кейін «Брейвз» клубының жаттықтырушысы болып тағайындалды. Никсон 1986–87 жылдары Чак Таннермен бірге жұмыс істеді, ал 1988 жылы клубтың Double A Southern League филиалы «Гринвилл Брейвз» командасының басқарушысы болды. Жаңа бас менеджер Бобби Кокс «Брейвз» клубының фермалық жүйесін жаңғыртуға көп күш жұмсады, бірақ Ұлттық лига деңгейінде Атланта клубы құлдырауға ұшырады. 1988 жылы «Брейвз» командасы алғашқы 39 ойынның 27-інде жеңіліс танытқаннан кейін Никсон 23 мамырда Гринвиллден шақырылып, Таннердің орнына басқарушы болып тағайындалды – бұл AA лигасынан тікелей үлкен лигаға көтерілген басқарушының сирек кездесетін жағдайы еді. Алайда, жеңілістер көбейе берді. 1988 жылғы «Брейвз» командасы 54–106 есебімен аяқтады, бұл «Брейвз» тарихының Атлантадағы ең нашар маусымы және клубтың Ұлы депрессия кезінде Бостондағы қиындықтарынан бергі ең нашар көрсеткіші. Никсон 1989 жылы және 1990 жылдың алғашқы 65 ойынында «Брейвз» клубының тағдырын өзгерте алмады, бұл маусымдарда «Брейвз» 97 ойыннан жеңіліс танытып, Том Главин, Джон Смолц және Стив Эвери сияқты жас питчерлер құрамаға енді. 1990 жылы 22 маусымда Кокс Никсонды қызметтен босатты.

His managing career began in the Cincinnati Reds' farm system in 1970 and in 1976 he was promoted to a coaching position with the defending World Series champion Reds, under Baseball Hall of Fame manager Sparky Anderson. In Nixon's first season, Cincinnati's "Big Red Machine" dynasty reached its pinnacle with a second consecutive world championship, dispatching the New York Yankees in a four game sweep in the 1976 World Series. However, the Reds' period in the sun began to dim with the advent of baseball free agency. Anderson was fired after the 1978 season, and Nixon remained on the Reds' staff under their new manager, John McNamara, in 1979. After compiling the best overall record in the National League West Division during the strike affected split season of 1981, the Reds unraveled in 1982, plummeting into last place and losing 101 games. McNamara was fired July 21 and Nixon took his place. Nixon was unable to right the ship, as the Reds went 27–43 the rest of way en route to what is still the only 100 loss season in franchise history. When the Reds finished last again in 1983, Nixon was fired. He then coached for the Montreal Expos (1984–85) before signing as a coach with the Braves. Nixon worked for Chuck Tanner in 1986–87 before his appointment as pilot of the Greenville Braves, the club's Double A Southern League affiliate, for 1988. While new general manager Bobby Cox had done much to rebuild the Braves' farm system, at the National League level Atlanta was in free fall. When the Braves dropped 27 of their first 39 games in 1988, Nixon was recalled from Greenville to succeed Tanner on May 23—a rare promotion of a manager from AA all the way to the majors. However, the losses continued to pile up. The 1988 Braves finished 54–106, the worst season in the Atlanta portion of Braves history and the franchise's worst since its struggles in Boston during the Great Depression. Nixon was unable to turn the Braves' fortunes around in 1989 and through the first 65 games of 1990, seasons in which the Braves lost 97 games each while seeing young pitchers such as Tom Glavine, John Smoltz and Steve Avery make the roster. On June 22, 1990, Cox fired Nixon.

Кейінгі мансап

Никсон кіші лигалық менеджер және нұсқаушы ретінде қызметін жалғастырды, тек , жылы ғана Сиэтл Маринрз командасының жаттықтырушысы болып бір жылдық кезеңді өткізу үшін Америка лигасына оралды. 70 жасында ол 2005 жылғы маусымды Хьюстон Астросы клубының жаңашылдар лигасы деңгейіндегі Аппалачи лигасының мүшесі – Гринвилл Астросы командасының басқарушысы ретінде өткізді, ал 2006-2007 жылдары Хьюстон клубының фермалық жүйесінде көшпелі нұсқаушы болып жұмыс істеді. 2008 жылы, 73 жасқа толған Никсон Техас Рейнджерс клубының фермалық жүйесінде көшпелі нұсқаушы ретінде бейсболмен белсенді айналысып, сол кездегі клуб президенті Нолан Райан тағайындады.

Өлім

Рас Никсон 2016 жылғы 8 қарашада Невада штатының Лас-Вегас қаласында 81 жасында дүние салды.