Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Сэр Чарльз Альфонс Панталеон Пеллетье (22 қаңтар 1837 – 29 сәуір 1911) – канадалық заңгер, милиция офицері, саясаткер, баспагер, судья және Квебек провинциясының тоғызыншы вице-губернаторы.
Sir Charles Alphonse Pantaléon Pelletier, (January 22, 1837 – April 29, 1911) was a Canadian lawyer, militia officer, politician, publisher, judge, and the ninth Lieutenant Governor of Quebec.
Өмірбаян
Ривиер-Уэльдеде (қазіргі Квебек) дүниеге келген, Жан-Мари Пеллетье мен Джули Пэншоның ұлы, Лаваль университетінде заң оқыды, 1860 жылы адвокаттық алқаға қабылданды және Квебек қаласында тәжірибе жинады. 1861 жылы адвокат Шарль Эзеб Касгреннің қызы Сюзаннаға үйленді; оның әйелі келесі жылы босану кезінде қайтыс болды. 1862 жылы ол Канада милициясына офицер ретінде Voltigeurs de Québec құрамына қосылды. 1863 жылы капитан болған ол 9-шы батальон ерікті милициялық атқыштар полкінің майоры болды және 1866 жылы фениан шабуылдары кезінде полкпен бірге активті қызметте болды, ал 1867 жылы милициядан зейнетке шықты. 1866 жылы ол дәрігер және сеньор Марк Паскаль де Сальз Латерьердің қызы Евгенияға үйленді. 1869 жылы өткен қосымша сайлауда Квебектің Камураска округін өкілдік ететін Канаданың Өкілдер палатасына либералды кандидат ретінде сайланды. Бұл округте 1867 жылы тәртіпсіздіктер болғандықтан сайлау өткізілген жоқ. Ол 1872 және 1874 жылдары қайта сайланды. Сондай-ақ, ол 1873 жылы өткен қосымша сайлауда Квебек провинциясының Заңнамалық Ассамблеясында Квебек Шығысын өкілдік етті; ол 1874 жылы екі мандатты иелену заңсыз болған кезде бұл орыннан бас тартты. 1877-1878 жылдары федералды кабинетте Ауыл шаруашылығы министрі болды. 1878 жылы Париждегі Дүниежүзілік көрмеге арналған Канада комиссиясының төрағасы болды. Осы комиссиядағы қызметі үшін ол Святого Михаила и Святого Георгия орденінің серігі атағына ие болды. 1898 жылы ол рыцарь-командор дәрежесіне көтерілді. 1877 жылы ол Канада Сенатына Грандвилль, Квебек сенаторлық округін өкілдік ететін мүше ретінде тағайындалды. 1896 жылдан 1901 жылға дейін Канада Сенатының спикері болды. 1904 жылы ол отставкаға кетіп, Квебек Жоғарғы сотының судьясы болып тағайындалды. 1908 жылы Квебек провинциясының генерал-губернаторы болып тағайындалды және 1911 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті.
Born in Rivière Ouelle, Lower Canada (now Quebec), the son of Jean Marie Pelletier and Julie Painchaud, he studied law at the Université Laval, was called to the bar in 1860 and entered practice in Quebec City. He married Suzanne, the daughter of lawyer Charles Eusèbe Casgrain in 1861; his wife died during childbirth the following year. In 1862, he joined the Canadian Militia as an officer with the Voltigeurs de Québec. A Captain by 1863, he became a major with the 9th Battalion Volunteer Militia Rifles and saw active service with the battalion in 1866 during the Fenian Raids and retired from the militia in 1867. In 1866, he married Eugénie, the daughter of Marc Pascal de Sales Laterrière, a doctor and seigneur. He was elected as a Liberal to the House of Commons of Canada representing the riding of Kamouraska, Quebec in a by election held in 1869. There was no election in this riding in 1867 due to riots. He was re elected in 1872 and 1874. He was also elected to represent Québec Est in the Legislative Assembly of Quebec in an 1873 by election; he resigned this seat in 1874 when the dual mandate became illegal. From 1877 to 1878, he was the Minister of Agriculture in the federal cabinet. He was President of the Canadian Commission for the Paris World Fair in 1878. He was made a Companion of the Order of St Michael and St George for his work on this commission. In 1898, he was promoted to Knight Commander. In 1877, he was appointed to the Senate of Canada representing the senatorial division of Grandville, Quebec. From 1896 to 1901, he was the Speaker of the Senate of Canada. He resigned in 1904 and was appointed a puisne judge of the Quebec Superior Court. In 1908, he was appointed Lieutenant Governor of Quebec and served until his death in 1911.