Кіріспе

Нью-Йорк негізделген аболиционистік қозғалыс

Американдық миссионерлер қауымдастығы (AMA) 1846 жылдың 3 қыркүйегінде Нью-Йорк штатының Олбани қаласында құрылған протестанттық аболиционистік ұйым болды. Ұйымның басты мақсаты – құлдықты жою, афроамерикалықтарды біліммен қамту, нәсілдік теңдікті нығайту және христиандық құндылықтарды тарату еді. Ұйым мүшелері мен басшыларының арасында барлық нәсіл өкілдері болды; қауымдастықты негізінен Жаңа Англиядағы конгрегационалистік шіркеулер қолдады. Басты мақсаттары – құлдықты жою, афроамерикалықтарға білім беру және бос афроамерикалықтардың тең құқықтарын қамтамасыз ету. AMA бірнеше маңызды тарихи оқиғалар мен қозғалыстарда, соның ішінде Азамат соғысы, Қайта құру және Азаматтық құқықтар қозғалысында елеулі рөл атқарды. 1850 жылдары Оңтүстікте құлдықтан қашқан ерлер мен әйелдерге қолдау көрсету үшін «Жер асты жолының» жұмысына көмектесті. 1861 жылдан бастап Оңтүстікте бұрынғы құлдар үшін лагерьлер ашты. Қайта құру дәуірінде және одан кейін Оңтүстікте афроамерикалықтардың білім алуына үлкен үлес қосты, көптеген мектептер мен колледждер құрды және мұғалімдердің жалақысын төледі. Афроамерикалықтардың шіркеулері мен азаматтық ұйымдарының құрылуына көмектесті. Ұйымның мұғалімдері мен қызметкерлері Ку-Клукс-Клан сияқты ақ нәсілділердің экстремистік топтарының назарына ілікті. Оңтүстіктен тыс жерлерде де үндістер мен иммигранттарға арналған мектептерді дамытуға көмектесті. AMA 20-шы ғасырда да Азаматтық құқықтар қозғалысында белсенділік танытып, Мартин Лютер Кинг сияқты белсенділердің жұмысын қолдады және мемлекеттік мектептердегі нәсілдік сегрегацияны жоюға бағытталған заңдық күш-жігерге демеу берді.

Тарих

Америкалық Миссионерлік қауымдастығы Американың Ішкі Миссионерлік Қоғамының (AHMS) және Американың Сыртқы Миссиялар Комиссарлар Кеңесінің (ABCFM) мүшелері тарапынан құрылды. Олардың алғашқы ұйымдарының құлдыққа қарсы позиция алмай, құл иелерінен қаржы қабылдауына көңілі толмады. Бастапқыда басшылық құрамы әртүрлі болды: алғашқы кеңеске 12 адам кірді, олардың төртеуі – афроамерикалықтар. АМА-ның жетістіктерінің бірі – құлдыққа қарсы шіркеулерді құру болды. Мысалы, құлдықты жоюшы Оуэн Лавджой АМА-ның конгрегациялық пасторы болды және Америка Азамат соғысынан бұрын Иллинойс штатында 115 құлдыққа қарсы шіркеу ашуға көмектесті, бұл аймаққа халықтың қарқынды батысқа қарай қоныс аударуына ықпал етті. Тағы бір мүше, епископалшы, кейін методист болған Рев. Мэнсфилд Френч, Огайодағы Уилберфорс университетін құруға көмектесті. АМА мүшелері Азамат соғысынан бұрын афроамерикалықтардың біліміне қолдау көрсетуді бастады, соғыс кезінде Оңтүстіктегі одақтың бақылауындағы аумақта құрылған көптеген «контрабанда» лагерьлеріне мұғалімдерді тартты. Кентүки сияқты құлдық сақталып қалған одақтың штаттарында АМА жаңадан азат болған афроамерикалық әскерлер мен олардың отбасылары үшін мектептер ашты, мысалы, қазіргі Нельсон лагері. Бұл жұмысты Рев. Джон Грег Фи басқарды. Рев. Френч Оңтүстік Каролинадағы Порт-Рояльға жіберілді, ол құлдықтан қашып құтылған Роберт Смоллспен бірге лекциялық сапарға шықты, сондай-ақ президент Авраам Линкольнмен, соғыс министрі Эдвин М. Стэнтонмен және қазына министрі Салмон П. Чейспен кездесіп, оларды афроамерикалықтарды одақтың армиясына қабылдауға көндірді. Соғыс аяқталған кезде одақтың әскерлері 100 «контрабанда» лагерін ұйымдастырды, олардың көпшілігінде АМА мұғалімдері жұмыс істеді. АМА сонымен қатар Роанок аралындағы азат болғандардың колониясына (1863–1867) қызмет көрсетті. Одақтың әскерлері бақылауындағы аралда орналасқан колония өзін-өзі қамтамасыз етуге бағытталған еді. Оны армия «Солтүстік Каролина округіндегі афроамерикалықтар ісі жөніндегі инспектор» ретінде тағайындаған конгрегациялық капеллан Хорас Джеймс басқарды. АМА арқылы ерікті түрде келген 27 мұғалімнің алғашқысы оның туысы Элизабет Джеймс болды.

Құрылған мектептер мен колледждер

AMA-ның мектептер мен колледждерді құру қарқыны соғыс кезінде және одан кейін күшейді. Бұрыннан бос болған афроамерикандықтар (олардың көпшілігі аралас нәсілді "мулаттар" болды), сондай-ақ, оларға қолдау білдірген ақ нәсілділер жаңадан бостандыққа шыққандар үшін білім беруді ең маңызды міндет деп санады. Олар Атланта университетін, Хэмптон институтын, Фиск университетін, Таладега колледжін, Тугалу колледжін, Стрейт колледжін (қазіргі Диллард университеті), Тиллотсон колледжін (қазіргі Хьюстон-Тиллотсон университеті) және ЛеМойн колледжін (қазіргі ЛеМойн-Оуэн университеті) құрып, қолдады. Барлығы, "AMA Азамат соғысы кезінде және одан кейін Оңтүстіктегі бостандыққа шыққандар үшін он бір колледж және бес жүзден астам мектеп ашты. Ол бұл мақсатқа федералды үкіметтің Бостандыққа шығарғандар бюросы жұмсаған қаражаттан да көп ақша сарп етті". 1870 жылдары AMA ұлттық кеңсесі Нью-Йорк қаласына көшірілді.

Шетелдік миссиялар

AMA құлдыққа қарсы күресімен және азат болғандарға білім беруді қолдауымен АҚШ-та кеңінен танымал болды, сонымен қатар көптеген шетелдерде миссиялық қызметін де ұйымдастырып, жүргізіп келді. 19 ғасырдағы миссионерлік қызмет Үндістан, Қытай және Шығыс Азияда өте күшті болды. Оны қауымдық және христиан шіркеулері ынталы түрде қолдады. Уақыт өте келе, бұл қауымдастық қауымдық христиан шіркеулерімен жақын байланыс орнатты, ол 1931 жылы осы екі шіркеу тобының бірігуі нәтижесінде құрылды. Осы қауымдардың көпшілігі 20 ғасырдың соңында Біріккен шіркеулер кеңесінің (БШК) мүшелеріне айналды. AMA 1999 жылға дейін ерекше және тәуелсіз ұйым ретінде сақталды, содан кейін БШК қайта құрылғанда Әділет және куәлік көрсету министрлігі бөліміне қосылды.