Джованни Боnavентура Дженелли: Немец суретшісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Неміс суретшісі (1798–1868)

Джованни Бонавентура Генелли (28 қыркүйек 1798 – 13 қараша 1868) – итальян суретшісі.

Өмірбаян

Генелли 1798 жылы Берлинде дүниеге келген. Ол, пейзаж суретшісі Жанус Генеллидің ұлы, оның суреттері Берлиндегі сарайда (Шлосс) әлі де сақталған; ал Фридрих Ұлының тапсырысымен гобелендер мектебін құруға шақырылған римдік кестеші Джозеф Генеллидің немересі. Генеллидің үш інісінің арасында сәулетші, суретші, гравюрашы және фарфор дизайнері болды, ал Генеллидің ұлы Камилло (1840–1867) – суретші. Бонавентура көбінесе Джон Флаксманның стильін еске түсіретін контурлық неоклассикалық суреттері мен гравюраларымен танымал. Бонавентура Генелли алдымен әкесінен сабақ алды, сосын Пруссия өнер академиясының студенті болды. Қызметтен кейін ол Римге стипендиямен барып, он жыл тұрды. Генелли пейзаж суретшісі Жозеф Антон Кохтың досы және көмекшісі, мүсінші Эрнст Хэнельдің (1811–1891) және суретшілер Иоганн Кристиан Рейнхарт, Иоганн Фридрих Овербек және Иосиф фон Фюрихтің әріптесі болды. 1830 жылы доктор Хартель Генеллиге Лейпцигтегі вилланы фрескалармен безендіруді тапсырды, бірақ оның қолдаушысымен дауласып, Мюнхенге кетіп, бастапқыда қиын жағдайда болды, бірақ ақырында иллюстрациялық және фигуралық суретші ретінде танымал болды. 1859 жылы Ваймарда профессор болып тағайындалды, ал 1868 жылы қайтыс болды. Генелли аз ғана картина салған, оның туындыларын қоғамдық галереяларда кездестіру сирек, бірақ 1911 жылы Мюнхендегі Шахк коллекциясында оның алты композициясы болған. Бұл картиналар, көптеген акварельдер, сондай-ақ гравюралар мен литографияларға жасалған эскиздер Генеллидің антикварлық заттарға және Микеланджелоның туындыларына деген қызығушылығын көрсетеді. Германияда туғанымен, оның рухы Овербек пен Фюрихтің рухынан өзгеше болды, олардың өнері өз елдерінің ескі шеберлерін еске түсірді. Генелли ата-бабаларының жеріне оралып, итальяндық Ренессанстың дәстүрлерін қайта жаңғыртуға тырысқандай болды. Оның композициялары ойлау тереңдігімен және күштілікпен ерекшеленеді, көбінесе мифологиялық сюжеттерді бейнелейді, мазмұнына толы, орындалуында жалынды және қарқынды, көбінесе перспективаның батыл әсерлерімен сипатталады. Жартықай жағдайда болған суретші көбінесе өмірден емес, қиялынан сурет салған сияқты, сондықтан оның бұлшықет анатомиясы жиі конвенциялық және дұрыс емес. Дегенмен, Генелли батыл және фантазияға толы суретші ретінде танылды, ал оның есімі Мюнхен мен Ваймардың алғашқы мектептерінің шеңберінен тысқары есте сақталуға лайық. Оның "Жылаңаш еркек" суреті Мюнхен өнер қорынан табылған.

Genelli was born in Berlin in 1798. He was the son of Janus Genelli, a painter whose landscapes are still preserved in the Schloss at Berlin; and grandson of Joseph Genelli, a Roman embroiderer employed to found a school of tapestries by Frederick the Great. Genelli's three uncles included an architect, painter, printmaker and porcelain designer between them, and Genelli's son Camillo (1840–1867) was a painter. Bonaventura is mainly remembered for his Neoclassical drawings and prints in an outline style reminiscent of John Flaxman. Bonaventura Genelli first took lessons from his father, then became a student of the Prussian Academy of the Arts. After serving his time in the guards he went on a stipend to Rome, where he lived ten years. Genelli was a friend and an assistant to landscape painter Joseph Anton Koch, and a colleague of the sculptor Ernst Hähnel (1811–1891) and painters Johann Christian Reinhart, Johann Friedrich Overbeck and Joseph von Führich. In 1830 Genelli was commissioned by Dr. Härtel to adorn a villa at Leipzig with frescoes, but after quarrelling with this patron he withdrew to Munich, where he earned a scanty livelihood at first, though he succeeded at last in acquiring repute as an illustrative and figure draughtsman. In 1859 he was appointed a professor at Weimar, where he died in 1868. Genelli painted few pictures, and it is very rare to find his canvases in public galleries, but in 1911 there were six of his compositions in oil in the Schack collection at Munich. These canvases, numerous watercolors, as well as designs for engravings and lithographs reveal Genelli's interest in the antique and a fascination with the works of Michelangelo. Though a German by birth, his spirit was unlike that of Overbeck or Führich, whose art was reminiscent of the old masters of their own country. Genelli seemed to hark back to the land of his fathers and endeavor to revive the traditions of the Italian Renaissance. Subtle in thought and powerfully conceived, his compositions are usually mythological, but full of matter, energetic and fiery in execution, and marked almost invariably by daring effects of foreshortening. Impeded by straitened means, the artist seems frequently to have drawn from imagination rather than from life, and much of his anatomy of muscle is in consequence conventional and false. Nonetheless Genelli merits his reputation as a bold and imaginative artist, and his name deserves to be remembered beyond the narrow limits of the early schools of Munich and Weimar. His drawing Male Nude was found as part of the Munich Art Hoard.