Элизабет Лесюр: Мистика, күйеуінің рухани оянуына себепкер болған әйел
Élisabeth Leseur
Элизабет Лесёр (1866-1914) – француздық мистик, күйеуінің дінге қайтуына себепкер болды. Өмірі, рухани күнделігі және қасиеттілікке ұмтылысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз мистикасы (1866–1914)
French mystic (1866–1914)
Элизабет Арриги Лесур (16 қазан 1866 – 3 мамыр 1914), туған аты Паулин Элизабет Арриги, рухани күнделігімен және күйеуі Феликс Лесурдың (1861–1950) – дәрігер және француздық антиклерикалық, атеистік қозғалыстың белгілі көшбасшысы – дінге қайтуымен танымал француз мистикасы. Элизабет Лесурді қасиеттілікке көтеру ісі 1934 жылы басталды. Қазіргі уақытта ол Құдайдың қызметшісі мәртебесіне ие.
Élisabeth Arrighi Leseur (16 October 1866 – 3 May 1914), born Pauline Élisabeth Arrighi, was a French mystic best known for her spiritual diary and the conversion of her husband, Félix Leseur (1861–1950), a medical doctor and well known leader of the French anti clerical, atheistic movement. The cause for the beatification of Élisabeth Leseur was opened in 1934. Her current status in the process is that of a Servant of God.
Өмір
Элизабет Парижде корсикалық тегі бар бай француз буржуазиялық отбасында дүниеге келді. Бала кезінде гепатитке шалдығып, өмірі бойы әртүрлі ауырлықтағы қайталама шабуылдарды бастан өткерді. Ерлі-зайыптылардың арасындағы байланыс мықты болғанмен, олардың баласыздығы мен діни көзқарастарының үнемі күшейіп бара жатқан даулары оған көлеңке түсірді. Жастық шағында дәстүрлі дінге сенген Элизабет Лесур күйеуінің христиан діні мен дінге жасаған шабуылдары оны өз сенімін тереңірек зерттеуге итермеледі. Осылайша ол 32 жасында діни сенімін өзгертті. Осы сәттен бастап ол күйеуінің сенімін өзгерту үшін дұға етуді өзінің басты міндеті деп санады, сонымен қатар оның сеніміне үздіксіз шабуылдарына шыдамдылық танытты. Ол мүмкіндігі болғанда, кедей отбасыларға көмектесетін қайырымдылық жобаларында жұмыс істеді және басқа да қайырымдылық шараларын қаржылады. Күйеуі көп білмейтін, ол көп жылдар бойы кең ауқымды рухани хат алмасу жүргізіп отырды. Ол "мұқтаждар" мен "әлсіздер" туралы алаңдады, бірақ денсаулығының нашарлауы оның осы алаңдаушылыққа жауап беру мүмкіндігін шектеді. 1907 жылы денсаулығы нашарлап, ол негізінен отырықшы өмір салғанға мәжбүр болды, қонақтарды қабылдап, шаиз-лонгтан үй шаруашылығын басқарды. 1911 жылы қатерлі ісікке операция жасалып, сәулемен емделді, жақсырақ болды, бірақ 1913 жылдың шілдесінде төсекке жатып қалды. 1914 жылдың мамыр айында жалпы қатерлі ісіктен қайтыс болды.
Élisabeth was born in Paris to a wealthy bourgeois French family of Corsican descent. She had had hepatitis as a child, and it recurred throughout her life with attacks of varying severity. The attachment of the couple was strong, though overshadowed by the childlessness of the marriage and their ever growing religious disagreement. Rather conventionally religious in her younger years, Élisabeth Leseur was prompted by the attacks of her husband against Christianity and religion to probe deeper into her faith. She thus underwent a religious conversion at the age of thirty two. From this time on, she saw her major task in praying for the conversion of her husband, while remaining patient with his constant attacks on her faith. When she was able, she worked on charitable projects for poor families and funded other charitable activities. Largely unknown by her husband, she had a vast spiritual correspondence for many years. She was concerned about the "poor" or the "least," but her deteriorating health restricted her ability to respond to this concern. In 1907 her health deteriorated to the extent that she was forced to lead a primarily sedentary life, receiving visitors and directing her household from a chaise longue. In 1911 she had surgery and radiation for a malignant tumor, recovered, and then was bedridden by July 1913. She died from generalized cancer in May 1914.
Мұра
Ол қайтыс болғаннан кейін күйеуі оның өзіне арналған хатын тапты, онда оның дінге келуі және дін қызметкері болуы болжамдалған. Мұндай "жорамалдан" құтылу үшін Феликс Лурдтағы Мариан қасиетті орнына сапар шекті, ондағы емделу туралы хабарларды жалған деп көрсеткісі келді. Бірақ Лурд үңгірінде ол діни өзгеріске ұшырады. Феликс кейін әйелінің күнделігін "Күнделігі және әр күнге арналған ойлар" деген атпен жариялады. Оған жақсы баға берілгендіктен, бір жыл өткен соң 1918 жылы әйелінің хаттарын "Азап туралы хаттар" деген атпен жариялады. Лезурдің қасиеттілікке ие болу ісі 1951 жылдың 2 шілдесінде ресми түрде ашылды, оған Құдайдың қызметшісі атағы берілді.
After her death, her husband found a note by her addressed to himself, that prophesied about his conversion and him becoming a priest. In order to get rid of such "superstition", Félix left for the Marian shrine of Lourdes, wanting to expose the reports of the healings there as fake. At the Lourdes grotto however, he experienced a religious conversion. Félix subsequently published his wife's journal, Journal et pensées pour chaque jour; and due to its favorable reception, a year later in 1918, published some of his wife's letters under the title of Lettres sur la Souffrance. A cause for Leseur's beatification was formally opened on 2 July 1951, granting her the title of Servant of God.