Кіріспе
Гливс класының эсминшісі USS Hobson (DD 464/DMS 26), испан-американ соғысы кезіндегі ерлігі үшін «Құрмет медалімен» марапатталған Ричард Пирсон Хобсонның есімімен аталатын АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жалғыз кемесі болды. Кейін ол контр-адмирал шеніне жетіп, Алабама штатынан конгрессмен болып сайланды. Хобсон 5 миллион долларға салынды және 1941 жылғы 8 қыркүйекте Чарльстон теңіз кеме жасаушылығында, контр-адмирал Хобсонның жесірі Гризельда Хобсонның демеушілігімен суға түсірілді. Жаңа эсминец суға түскен кезде, көрермендер ынтасымен қарсы алды, ал Купер өзеніндегі басқа кемелерден дабыл үні естілді. Хобсон 1942 жылғы 22 қаңтарда қолданысқа берілді. Одақтастар Виши Франциясының бақылауындағы Марокко мен Алжирдің маңызды порттары мен әуежайларын бір мезгілде басып алу үшін үш десанттық топ құрды, мақсаты – Касабланка, Оран және Алжир қалалары. Бұл операциялардың сәтті аяқталуынан кейін Туниске қарай шабуыл жасау жоспарланған. Батыс десанттық тобы (Касабланкаға бағытталған) генерал-майор Джордж С. Паттон басқаратын американдық әскер күштерінен және теңіз операцияларын контр-адмирал Хьюит басқарған күштерден тұрды. Әскер бөлімдері АҚШ-тың 2-ші бронетанкті дивизиясынан және АҚШ-тың 3-ші және 9-шы жаяу әскер дивизияларынан құралды – 35 000 әскер, 100-ден астам кемеден тұратын конвойде тасымалданды. Олар Солтүстік Африка кампаниясына логистикалық қолдау көрсеткен UG конвойының жаңа сериясының біріншісінде тікелей АҚШ-тан жеткізілді. Хобсон мен басқа төрт эсминецтің негізгі міндеті – «Рейнджерді» қорғау және күзету, ал авианосецтің ұтқыр әуе күштері армияның Касабланкаға шабуылын қолдады. 1942 жылғы 25 қазанда Бермудадан шыққан Хобсон тобы 1942 жылғы 8 қарашада Федалаға жетті. «Шамыл» операциясының десанттары жүріп жатқанда, әуе тобы үш күндік операцияда 496 жауынгерлік рейс жасап, маңызды әуе көмегін көрсетті. «Рейнджер» ұшақтары жағалаудағы батареяларды, Виши Франциясының қозғалмайтын «Жан Барт» жауынгерлік кемесін және кейіннен Касабланка теңіз шайқасында француз кемелерінің шабуылын тойтаруға көмектесті. «Рейнджер» ұшақтары «Жан Бартқа» D-2 күні (10 қараша) шабуыл жасағанда, француздық «Ле Тоннан» суасты қайығы авианосецке төрт торпеда атты, олар қауіпсіз түрде өтіп кетті. Сағат 10:10-да Эллисон перископты байқап, тереңдік зарядтарын толыққанды түсірді. «Рейнджер» солтүстікке бұрылғанда, Хобсон да тереңдікке толыққанды зарядтарды түсірді. Капитан Холлоуэй кейін: «Эллисонның осы сәтті байқауы «Рейнджерді» жақын қашықтықтан торпедалық шабуылдан сақтап қалды деп сенемін» деп жазды. Касабланка 1942 жылғы 11 қарашада американдық күштерге берілді, ал «Рейнджер» 12 қарашада Марокко жағалауынан шығып, 23 қарашада Норфолкке оралды. Хобсон «Рейнджерді» Норфолкке дейін сүйемелдеді, одақтастар шабуыл аймағын толық бақылауға алды. 35 экипаж және жолаушысы бар, қызыл желкенімен және 10 экипаж мүшесін тасымалдаған салмен суға батқан кемеден оңтүстік-батысқа қарай 93 теңіз милі қашықтықта жүзген №3 құтқару қайығын «Рейнджер» ұшақтары 07:45-те байқады. Содан кейін Хобсон зерттеу үшін эсминецтің күзетінен шықты. Эсминец 10:03-те аман қалғандарды алып кетті, ал құтқару қайығы мен сал кемеден атылған оқтармен батырылды. «Сент Маргарет» аман қалғандары 5 наурызда Бермудаға жеткізілді, экипаж 15 наурызда HM кемесіне отырғызылып, жеті күннен кейін Англияның Портсмут қаласына жетті. 1943 жылғы сәуірде Хобсон мен «Рейнджер» Ньюфаундлендтегі Аргентия теңіз базасына келді және сол базадан операцияларды бастады. Кемелер конвойларға әуеден қорғау және суасты қайықтарына қарсы патрульдеу міндетін орындады, ал 1943 жылғы шілдеде премьер-министр Уинстон Черчилльді Квебек конференциясына жеткізген конвойды сүйемелдеу құрметіне ие болды. 1943 жылғы 27 шілдеде ветеран эсминец Бостонға жаңа міндеттерге дайындалу үшін келді. Азор аралдарына дейін суасты қайықтарына қарсы тағы бір іздеуден кейін, Хобсон 1944 жылғы 25 наурызда HUK тобынан бөлініп, 1944 жылғы 2 сәуірде Бостонға оралды.
USS Hobson (DD 464/DMS 26), a , was the only ship of the United States Navy to be named for Richmond Pearson Hobson, who was awarded the Medal of Honor for actions during the Spanish–American War. He would later in his career attain the rank of rear admiral and go on to serve as a congressman from the state of Alabama. Hobson, constructed at a cost of $5 million, was launched at the Charleston Navy Yard on 8 September 1941; sponsored by Mrs. Grizelda Hobson, widow of Rear Admiral Hobson. As the new destroyer slid down the ways, she was cheered on by spectators and whistle blasts from other vessels on the Cooper River. Hobson was commissioned on 22 January 1942. The Allies organized three amphibious task forces to seize the key ports and airports of Vichy French controlled Morocco and Algeria simultaneously, targeting Casablanca, Oran and Algiers. Successful completion of these operations was to be followed by an advance eastwards into Tunisia. The Western Task Force (aimed at Casablanca) was composed of American army forces under the command of Major General George S. Patton and Rear Admiral Hewitt heading the naval operations. The army units consisted of the U. S. 2nd Armored Division and the U. S. 3rd and 9th Infantry Divisions—35,000 troops in a convoy of over 100 ships. They were transported directly from the United States in the first of a new series of UG convoys providing logistic support for the North African campaign. Hobson and the other four destroyers' main job was to screen and protect Ranger while the carrier's mobile air power supported the army's assault at Casablanca. Departing from Bermuda on 25 October 1942, Hobsons group arrived off Fedhala on 8 November 1942. As the Operation Torch landings proceeded, the air group provided indispensable air support, launching 496 combat sorties in the three day operation. Rangers planes hit shore batteries, the immobile Vichy French battleship French battleship Jean Bart, and later helped turn back the attack by French ships on the transport area in the Naval Battle of Casablanca. As Rangers planes were attacking Jean Bart on D Day Plus 2 (10 November), the French submarine Le Tonnant fired four torpedoes at the carrier which passed harmlessly astern. At 1010, Ellyson spotted a periscope and dropped a full barrage of depth charges on sight at shallow setting. As Ranger turned to port, Hobson dropped another full pattern at deep setting. Capt. Holloway later wrote, "I am convinced that this fortunate sight contact by Ellyson saved Ranger from torpedo attack at closer range." Casablanca capitulated to the American forces on 11 November 1942 and Ranger departed the Moroccan coast 12 November, returning to Norfolk on the 23d. Hobson screened Ranger until she sailed for Norfolk, leaving the Allies fully in command of the assault area. and the no. 3 lifeboat with 35 crew and passengers, under a red sail and towing a liferaft holding 10 more crewmen, had sailed 93 nautical miles southwest of the sinking, when it was spotted by Rangers aircraft at 0745 hours. Hobson thereafter broke from the destroyer screen to investigate. The destroyer picked up the survivors at 1003 and the lifeboat and raft were sunk by gunfire from the ship. The St Margaret survivors were landed at Bermuda on Friday 5 March, where the crew were put on board an HM ship on 15 March and were landed at Portsmouth, England, seven days later. In April 1943, Hobson and Ranger arrived at Naval Station Argentia, Newfoundland, and began operations out of that base. The ships provided air cover for convoys and anti submarine patrol, and in July 1943 had the honor of convoying , carrying Prime Minister Winston Churchill to the Quebec Conference. The veteran destroyer arrived in Boston 27 July 1943 to prepare for new duties. After further anti submarine sweeps as far east as the Azores, Hobson detached from the HUK on 25 March 1944, and returned to Boston 2 April 1944.
Д-күн, Юта жағалауы
Біраз уақыттан бері одақтастар Францияға шабуыл жасау үшін Англияда үлкен күш жинады. Хобсон және басқа үш эсминец DesDiv 20, Corry, Forrest және Fitch, Норфолктен 1944 жылғы 21 сәуірде шығып, Нептун операциясының үлкен армадасына қосылды. Бұл операция Overlord операциясы кезінде солдаттар мен олардың механикаландырылған жабдықтарын тасымалдап, қорғауға арналған. Хобсон Солтүстік Ирландияда бір ай бойы қарауылда жүріп, 21 мамырда Плимут қаласына соңғы шабуылға дайындық үшін келді. Контр-адмирал Дон П. Мунның Юта Бич шабуыл тобы "U", Bayfield туын көтеріп, Хобсон және оның DesDiv 20 үш апалы-сіңлілі кемесі Невада, ауыр крейсерлер Tuscaloosa, Quincy, британдық крейсер, монитор, он американдық эсминец, төрт британдық эсминец және голландтық канонерлік қайықты қамтитын 125.8 бомбардировка тобының құрамында болды. Эсминецтер 6 маусымда сағат 0140-та Ютаның ең шеткі аймағы "Point Mike" маңында бомбалау тобының басқа кемелерімен бірге келді. Ютаға кіретін барлық кемелер миналардан қауіпсіз болу үшін және бомбалау кемелерінің барлық мұқият белгіленген позицияларына кіру үшін дайындалған және тазартылған асимметриялық және дәл минадан тазартылған арналарда қалуға тиіс еді. Мина сыпырушылар көлік кемелерінің жиналатын және түсірілетін аумақты тазартты және "Көлік аймағы" мен қону жағалаулары арасындағы барлық суүсті қайықтар үшін жеткілікті арналар қамтамасыз етті. Кемелердің реті британдық эсминцтер, голландтық канонерлік қайық болды. Америкалық эсминцтер Jeffers, Glennon, Хобсон және Forrest, Bayfield және генерал Реймонд О. Бартонның 4-ші жаяу әскер дивизиясының әскерлерін тасымалдайтын басқа үш одақтас көліктік кемелерге экрандау ретінде ілесіп кетті. Содан соң эсминецтер өздерінің әрекет ету орындарына жақындады. Өртке қолдау 3-бөлімі, Хобсон, Corry және Fitch, қону қайықтарының алғашқы толқынын қайық жолына бастап, 0540-та өз бекеттерінде болу үшін уақытында үзілді. Неміс жағалау батареялары одақтас басқыншыларды тапқаннан кейін, 0530-да армадаға оқ атуды бастады. Сағат 05:36-да топ командирі "Батареяға қарсы бомбалауды бастаңыз", кестеден 14 минут бұрын бұйрық берді. Хобсон және басқа кемелер 5 және 8 дюймдік снарядтар палубаларына шашылып жатқан кезде қарсы атуды бастады. Тек ауыр кемелердің ғана оларды байқауға ұшақтары болды. Эсминецтер өздерінің нысаналарын көруге жеткілікті жақын болды, олар көбінесе жағалаудың артында "күшті нүктелерден" тұратын. 1-ші станциядағы Хобсон 70 және 72-ші нысаналарға оқ атуды тапсырды. 0629-да Хобсон Corry-дің жанында снарядтардың шашырағанын байқады және 0633-те Corry кеме ортасына ұшырылған сияқты. Бұл батарея Хобсонның отына түскеннен кейін уақытша от сөндірілді. 0644-те эсминец өз оттарын 70 және 72-ші нысаналарға ауыстырды, өйткені алдыңғы қайық толқыны жағалауға жақын болды және осы аймақтардан неміс оттарын бейтараптандыру өте маңызды болды. 0656 сағатта жағажайда түтін өте қатты болды, бұл нысаналарды көруді қиындатты, ал Хобсон, оның алдын ала атыс бұйрықтарына сәйкес, алғашқы әскерлер жағаға бара жатқанын және 74-мақсатқа отты ауыстырды, ол одақтас десанттық әскерлерге өлімге душар ету және отты ату үшін өте жақсы жағдайда болды. 07:00-де Corry-дің түтін қаптамасы таңылып, Хобсондағы адамдар оның "көктің арасында сынған арқасымен нақты қиындыққа тап болғанын" көре алды, өйткені 13А және 86-шы нысаналар зардап шеккен эсминцке оқ атқан. D күні қонудың ең ауыр теңіз шығыны болған Corry-ді Crisbecq батареясы соққыға ұшырады, оның 210 миллиметрлік (8,25 дюйм) үш пулеметінің қашықтығы жеткілікті болды. 74-ші нысана белсенді болмағандықтан, Хобсон 74-ші нысананы қадағалап отыра отырып, 13А және 86-шы нысаналарды кезектесіп атуды бастады. 0721-де Corry-дің суға бататыны анық болды және Хобсон екі нысанаға оқ атуды жалғастыра отырып, оған жақын қашықтан қарай бастады. Сол кезде топтың командирі Fitch-ке "Corry-дің" жанында болуға бұйырды, өйткені Хобсонның қону жағалауын қорғайтын миссиясы өте маңызды болды. Сол кезде 13А және 86-дағы неміс жағалау батареялары атысты тоқтатты, Хобсон Fitch-ке аман қалған Corry-лерді алуға көмектесу үшін екі қайығын түсірді. Содан кейін Хобсон өзінің станциясына қайта оралды және 74-ші нысанаға және жақын маңдағы жол тосқауылдарына және күшті нүктелерге оқ атуды жалғастырды. 0854-те, кестеге сәйкес, Butler Хобсонды өзінің станциясында ауыстырды, ал Хобсонға 3-ші станциядағы Corry-дің отты қолдау миссиясын атқаруға бұйрық берілді. Хобсон неміс жағалау позицияларын атуды жалғастырды, сонымен бірге аман қалғандарды судан құтқаруды жалғастырды, содан кейін сол күні кешкісін Плимутқа, Англияға қайтып келді. Эсминец ұзақ уақыт соғыстан шыққан жоқ, 1944 жылғы 8 маусымда шабуыл аймағын қорғау үшін қайта оралды. Ол сондай-ақ 9-11 маусымда планерлік бомба радио жиіліктерін бұғаттап, арналық конвойға қорғау қызметін көрсетті. 129-шы жедел әскерлік топ екі дивизияға бөлінді. Адмирал Мортон Дэйон басқаратын 1-ші шайқас тобы Шербурды, ішкі портының бекіністерін және Атлантқа қарай батысқа қарайғы аймақты бомбалауға тағайындалды. 1-ші топ Tuscaloosa, Quincy, Nevada және бес эсминецтен тұрды: Ellyson (туы), Hambleton, Rodman, Emmons, Murphy және Gherardi. Контр-адмирал Карлтон Ф. Брайанттың кішігірім 2-ші шайқас тобы "Мақсат 2", Battery Hamburg-қа тағайындалды, ол Ферманвильге жақын, Кейп Левиден 6 шақырым (10 км) шығысқа қарай орналасқан. 1-ші топтағы Nevada өзінің бас қаруын "Котин түбегіндегі ең қуатты неміс бекінісі" деп сипатталған нәрсені үнсіздендіру үшін пайдалануға тиіс болды. 2-ші шайқас тобы содан кейін жойылды және Дэйон тобына қосылу үшін батысқа қарай өтті. Брайанттың 2-ші тобы Texas, Arkansas және бес эсминецтен тұрды. Бұл Barton (туы), O'Brien, Laffey, Hobson (пеннант) және Plunkett болды. Бомбалау кезінде. 2-ші топ 0950-ге дейін орналасты және Хобсон және басқа эсминецтер үлкен батареяларға оқ атты, Texas және Arkansas кемелерін қорғады; және кемелер қауіпті түрде қоршалғанда, Хобсон және Plunkett барлығының қайтарылуына мүмкіндік берген түтін жабынын жасады. 1500-де Дэйон бомбалау аймағынан шығуға және қайтаруға бұйрық берді. 2-ші топ 1501-де Портсмутқа, Англияға қайтып келді. Әрекеттен кейін одақтас есептері бомбалаудың ең тиімді аспектісі кішкентай кемелер ұсынған от екенін көрсетті. Армия бақылаушыларының басшылығымен бұл кемелер 2000 ярдық (1800 м) қашықтықтағы нысаналарды атқылай алды, бұл шабуылдаған одақтас жаяу әскерге жақын қолдау көрсетуде бағалы болды. Контрастті түрде, күшті қарулар 24 тағайындалған теңіз нысанасының 22-сін іссіз қылды, бірақ олардың ешқайсысын жоя алмады және, демек, қарулар қайта жандандырылмауына көз жеткізу үшін жаяу әскер шабуылдары қажет болды. 29 маусымға қарай одақтас әскерлері Шербурды және оның маңызды портын басып алды.
Hobson and Forrest followed as screen for Bayfield and three other Allied transports carrying General Raymond O. Barton's 4th Infantry Division troops as far as the transport area. The destroyers then closed in on their action stations. Fire Support Unit 3, Hobson, Corry and Fitch, led the first waves of landing boats down the boat lane, breaking off in time to be in their stations at 0540. The German shore batteries, having discovered the Allied invaders, began firing on the armada at 0530. At 0536, the group commander made the signal "Commence counter battery bombardment. ", 14 minutes ahead of schedule. Hobson and the other ships began counter firing as spent 5" and 8" shell casings littered their decks. Only the heavy ships had planes to spot for them. The destroyers were close enough to see their targets which consisted mostly of "strong points" just back of the beaches. Hobson, at station 1, was assigned firing on targets 70 and 72. At 0629, Hobson observed shell splashes near Corry and at 0633, Corry appeared to be hit amidships. As smoke from the intense shore firing drifted offshore and temporarily concealed Corry, Hobson shifted her fire at 0638 to target 86 which appeared to have been firing on Corry. This battery temporarily ceased firing as soon as taken under fire by Hobson. At 0644, the destroyer shifted her fire back to targets 70 and 72 since the leading boat wave was close to shore and neutralization of German firing from those areas was vital. At 0656, the smoke was extremely heavy on the beach, making it difficult to see the targets, and Hobson, per her prior firing orders, estimated that the first troops were going ashore and shifted fire to target 74, which was in an excellent position to deliver deadly enfilade and strafing fire on the Allied landing troops. At 0700, the smoke cover was clearing from Corry and the men on Hobson could see she was "in definite trouble with her back broken between the stacks" as targets 13A and 86 fired on the stricken destroyer. Corry, the worst naval loss of the D Day landings, was hit by the Crisbecq Battery, whose three 210 millimeter (8.25 inch) guns had a range of
Since target 74 was then inactive, Hobson began alternately taking targets 13A and 86 under fire while keeping watch on target 74. At 0721, it was clear that Corry was sinking and Hobson began to close range on her while continuing her firing on the two targets. At that time, the group commander ordered Fitch to stand by the Corry since Hobsons mission of covering the landing beach flank was vital. By then the German shore batteries at 13A and 86 had ceased firing, and Hobson lowered her two boats to assist Fitch in picking up the Corrys survivors. Hobson then resumed her station and continued firing on target 74 and a nearby roadblock and strong point. At 0854, according to schedule, Butler relieved Hobson at her station, and Hobson was ordered to assume Corrys fire support mission at station 3. Hobson continued firing on German shore positions while simultaneously rescuing survivors from the water until returning to Plymouth, England, later that afternoon. The destroyer was not long out of the fray, however, returning on 8 June 1944 to screen the assault area. She also jammed glider bomb radio frequencies on 9–11 June and provided channel convoy protection. Task Force 129 was divided into two divisions. Battle Group 1 under Admiral Morton Deyo's command, was assigned to bombard Cherbourg, the inner harbor forts, and the area west towards the Atlantic. Group 1 consisted of Tuscaloosa, Quincy, Nevada, and five destroyers: Ellyson (flag), Hambleton, Rodman, Emmons, Murphy, and Gherardi. Rear Admiral Carleton F. Bryant's smaller Battle Group 2 was assigned "Target 2", the Battery Hamburg, which was located near Fermanville, inland from Cape Levi, 6 mile (10 km) east of Cherbourg. Nevada in Group 1 was to use its main battery to silence what was described as "the most powerful German strongpoint on the Cotentin Peninsula". Battle Group 2 would then complete the destruction, and pass westward to join Deyo's group. Bryant's Group 2 consisted of Texas, Arkansas, and five destroyers. These were Barton (flag), O'Brien, Laffey, Hobson (pennant), and Plunkett. During the bombardment. Group 2 was in place by 0950 and Hobson and the other destroyers fired at the large batteries, screened the battleships Texas and Arkansas; and when the battleships were dangerously straddled, Hobson and Plunkett made covering smoke which allowed all to retire. At 1500, Deyo ordered cease fire and began withdrawing from the bombardment area. Group 2 headed back to Portsmouth, England at 1501. After the action, Allied reports agreed that the most effective aspect of the bombardment was the fire that was provided by the small ships. Under the direction of army spotters, these ships were able to engage point targets up to 2,000 yards (1,800 m) inland, which proved invaluable in providing close support to the assaulting Allied infantry. In contrast, while the force's heavy guns disabled 22 of 24 assigned navy targets, they were unable to destroy any of them and, consequently, infantry assaults were required to ensure that the guns could not be reactivated. By 29 June, Allied troops occupied Cherbourg and its crucial port.
Оңтүстік Франция мен Жерорта теңізі конвойының басып кіруі
Шербургтің тапсырылуынан кейін Хобсон және 129-шы жедел топтың көп бөлігі, жаумен шайқаста зақымданбаған, Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласына Нормандияға шабуылдан кейін жиналған шабуыл транспортына қосылу және Жерорта теңізіне өтуді күту үшін бұйрық алды. Хобсон және басқа кемелер 30 маусымда Белфастқа келді, онда адмирал Дейо басқаратын 120.6 жедел тобы құрылды. Олар 4 шілдеде теңізге шығып, 11 шілдеде Алжирдің Мерс-эль-Кебир қаласына жетті. Кейін бір ай бойы Италияның Таранто қаласына және кері конвойлік міндеттерді орындады. Оңтүстік Францияға шабуыл және Еуропа театрларындағы соңғы ірі десанттық операция болған «Драгун» операциясының қону аймақтары батыстан шығысқа қарай «Альфа», «Дельта» және «Кемел» деп белгіленді, бұл Прованс жағалауындағы үш жағалау участасын қамтыды. АҚШ-тың 6-шы армия тобын, сондай-ақ Оңтүстік топты немесе «Драгун» күштерін жағалауға жеткізу үшін вице-адмирал Хьюиттің басшылығымен Батыс теңіз жедел тобы құрылды. Контр-адмирал Бертрам Дж. Роджерстің «Дельта» шабуыл күштеріне қосылған 85.12 жедел тобы контр-адмирал Брайанттың «Техас» кемесіндегі орталық шабуыл күштерін атыспен қолдау тобы болды. Оның құрамына американдық «Техас» және «Невада» линкорлары, «Филадельфия» жеңіл крейсері және француздық «Жорж Лейг» және «Монкальм» жеңіл крейсерлері кірді. 10-шы эсминец дивизионының (85.12.4 эсминец тобы) «Эллисон», «Родман», «Эммонс», «Форрест», «Фитч», «Хамблтон», «Макомб» және «Хобсон» эсминецтері, француз эсминецтері «Ла Фантаск», «Ле Террибел», «Ле Малин» және 1944 жылдың 11 тамызында Тарантодан сағат 14:00-де шыққан төрт атыс қолдау кемесі кірді. «H сағаты» 15 тамызда сағат 08:00-ге белгіленді. 1944 жылдың 15 тамызында Хобсон «Невада» үшін бақылаушы ретінде жұмыс істеді және Баи-де-Бугноннан алдын ала бомбалауды жүргізді. Әскерлер «Дельта» жағасына (Ле Мюи, Сен-Тропе) шабуыл жасағанда, Хобсон өз артиллериясымен тікелей атыс қолдауын көрсетті. Сағат 08:15-ке қарай бомбалау нәтижесінде жаудың қорғанысы жойылды және генерал-майор Уильям У. Иглстың 45-ші жаяу әскер дивизиясының танымал «Thunderbirds» бөлімшесі қарсылықсыз қонды. Хобсон келесі кешке дейін шабуыл аймағында болды және 17 тамызда 1944 жылы Палермоға келді, Жерорта теңізінде конвойлік міндеттерді орындау үшін.
Жоқшы-миношуыш ретінде қызмет
1944 жылдың қазан айында Атлантика және Жерорта теңізіндегі жағдай қауіпсіздікке қамтамасыз етілгеннен кейін, DesRon 10 эскадрильясының қалған сегіз эсминцы шығыс жағалаудағы әртүрлі әскери-теңіз кемежайларына оралды. Шамамен алты апта ішінде олардың No. 4, 5 дюймдік зеңбіректері акустикалық миналарды жоюға арналған жабдықтармен ауыстырылды. 15 қарашада олар мина тазартқыш эсминецтері (DMS 19–26) ретінде қайта жіктелді. "Хобсон" 25 қазанда АҚШ-қа бағытталды және 1944 жылдың 10 қарашасында Бермуда арқылы Чарльстонға жетті. Ол әскери кеме құрастырушы зауытына кіріп, мина тазартқыш эсминецке айналдырылды және 15 қараша 1944 жылы DMS 26 болып тағайындалды, командирі – лейтенант-коммандер Жозеф И. Мэннинг. Желтоқсан айы бойында Чарльстон және Норфолк жағалауларында сынақтар мен тексерулерден өтті. 1945 жылдың қаңтарында сегіз жаңадан жаңартылған мина тазартқыш эсминецтері 12 кемелік Мина эскадрильясының (MinRon) 20 ядросы ретінде Тынық мұхитына аттанды, эскадрильяның флагманы – "Эллисон" болды. "Хобсон" және эскадрильяның бірнеше кемелері 1945 жылдың 4 қаңтарында Панама каналы арқылы, Сан-Диегода оқу және тексеру үшін тоқтағаннан кейін Сан-Францискодан Гавайиге жол тартты және 1945 жылдың 11 ақпанында Перл-Харборға жетті. "Хобсон" Форрест (флагмандық кеме), Фитч және Макомбпен бірге Мина дивизиясының (MinDiv) 58 бөліміне кірді. Гавайиде мина соғысы бойынша қосымша оқудан өтті, содан кейін 1945 жылдың 24 ақпанында МинРон 20 эскадрильясының он екі кемесінің сегізімен Эниветок арқылы Улитиге 18.2.3 міндеттік тобы ретінде, Тынық мұхитындағы соңғы және ең ірі десанттық операция – Окинаваға шабуыл, "Iceberg" операциясына қатысты.
Окинава, камикадзе шабуылдары
1945 жылдың 9 наурызында Хобсон Окинаваға шабуыл жасаудың негізгі өтетін жері – Улитиге келді. Ол және оның эскадрильясының тағы сегіз мүшесі жаттығулар мен олардың шайқау жабдықтарын калибрлеуге қатысты, қалған үш шайқаушы 12-сі келгенге дейін. Теңіздегі соңғы күні Фитчтің винті рифке тиіп, Перл-Харборға қайтуға мәжбүр болды. Ұшақ тасымалдаушылар 14 наурызда Окинаваға жөнелді, ал қалған он бір MinRon 20 19-ында кетіп қалды. Тапсырманың сипатын ескере отырып, мина сығу кемелері нысанаға бірінші болып жетуі керек еді және тасымалдаушылардан айырмашылығы, олар тікелей Окинаваға қарай төрт күнде сапар шекті. Төрт күндік сапарда ешқандай оқиға болмады, бірақ мина сыпырушылар жапон әуе шабуылы мен ауа райының нашарлауы сияқты екі қауіпке тап болды. Хобсон Окинаваға жапон ұшақтары жиі шабуылдайтын жағалауды тазарту үшін шабуыл жасақтарынан бұрын келді. L-күннің таңертеңгі сағаттарында ол және Эмонс Хобсонмен бірге отты қолдау кемесі ретінде радарлық пикет бойынша қызмет атқарды. 1945 жылдың 1 сәуірінде қос жауынгерлік шабуыл басталғанда, Хобсон патрульдік міндеттерді де атқарды және науқанның алғашқы маңызды күндері түнгі жарықтандыруды қамтамасыз етті. Жаудың жанкешті шабуылдары ауыр шығынмен сүрінген кезде, Хобсон 1945 жылы 13 сәуірде Маннерт Л. Абеле өткен түнде ауыр камикадзе шабуылында батып кеткен жердегі радарлық пикет стансасын алуға шақырылды. Екі минуттан кейін бір моторлы ұшақ оң жақтан Хобсонға қарсы ұшып келді. Кемеден түскен 5 дюймдік снаряд ұшақты кемеден аз жерде жойды, бірақ оның 250 фунттық бомбасы палубадағы үйге еніп кетті. Ұзаққа созылған бомба жарылысы оқ-дәрілер цехында, машина жасау цехында және электр цехында өрт шығарып, алдыңғы машина бөлмесінің үстіндегі палубада тесік ашып, бу мен электр желілерін бұзды. Оның төрт мүшесі қаза тауып, алтысы жараланды. Осы арада "Баспаяқ" командасының бастығы, капитан Бёрнем Маккафри көпіршікте болды, онда лейтенант Роберт Хербст басқаруды қолға алды және желге қарсы тасымалдаушыны әкелу үшін оң стандартты руль мен фланг жылдамдығын бұйырды. Маккафри екі эсминецтің қызыл жарық беретін ұшақтарын байқап, олардың да эволюция басталғанын ойлады. Тиерни, қазір Хобсонды басқарып, оң жаққа қаратып, 130 градусқа бағыт алды. Жел ауысып, Маккафри желдің соғатын бағытын өзгерту үшін 260-тан 250 градусқа дейін бағытты өзгертуді бұйырды. Сол кезде Wasp-тың жер бетіндегі радары бұзылып, Hobson-та порттық пелорус тұманға айналды, осылайша Wasp-ты дәл бағыттауға мүмкіндік болмады. МакКаффри өзінің бағытын өзгерткенін эсминстерге хабарлаған, бірақ Хобсонс көпіріндегі біреудің бұл хабарды естіген-естімегені белгісіз. Тирни өзінің ниеті туралы айтпастан, Хобсонды Уильямсон бұрылысына айналдырып, кемені бұрынғы күйіне қайтарады. Тирни кенеттен сол жақтан толық рульді, ал 30 секундтан кейін оң жақтан толық рульді бұйырды. Хофер Тиернидің не істеп жатқанын түсінгенде, Хобсонс көпіріне асығып кетті және "Тарқасуға дайын болыңыз! Сол сәтте Тирни сол жақтан толық рульді бұйырды, ол жойғышқа қарай жүгіріп келе жатқан "Уасп" кемесінен алға жүгіруді көздеді. "Уасп" кемесі бойынша, лейтенант Хербст капитанға: МакКэффри "Біз қиындықтамыз" деп, "барлығы да төтенше жағдай" деп бұйырды. Бастапқыда Хобсон кемеге қарсы жүгіріп бара жатқанда, оның тұмсығы мен бірінші ұшағы кемеден қашып құтылатын сияқты болды. Бірақ, қатты соққы болды, "Уасп" Хобсонды ортасынан ұрып, екіге бөліп жіберді. Хобсонның артқы бөлігі авианосецтің қасына сүйреліп, ал алдыңғы жартысы уақытша Wasps бұрышында орналасты. Кеменің артқы бөлігі бірінші болып батқан, бірақ аман қалғандардың 40-ы сол бөлімнен шықты, өйткені ер адамдар судың күшімен қозғалған және ауаны шығарып жіберген, олар ашылған люктан сөзбе-сөз атылған. Кемеде құтқарушы салдар түсіріліп, арқандар түсірілді. Бір қос салдың бірі бес адамнан тұратын топтың үстіне құлап, олар қайтадан көрінбеді. Бір бақытты адам, кеменің басты сержанты, Хобсонның кемені толқындар астында төмен түсіп, суға батпай, кеменің үстінен секіріп түскен кезде, "Уасп" қайырмасынан шығып тұрған құбырды ұстап алды. Қалған Хобсонның командасы үшін қалың, жабысқақ отынның ішінде өмір сүру керемет болды, бірақ кейбіреулері үшін бұл болды. Родман мен Уосп 61 майланған тірі қалғандарды алып шықты, бірақ эсминец және 176 экипаж, соның ішінде Тиерни, көпірден теңізге ұшып кетер алдында, бес минуттан аз уақыт ішінде жоғалып кетті. Қайтыс болған экипаждың көпшілігін Росс тауып алып, қанға малданған негізгі палубаға орналастырды. Бұл қорқынышты оқиға миночистканың батыл қызметіне қайғылы соң болды. Хобсонның батуы – 1918 жылдың наурыз айында Барбадостан Балтиморға, Мэрилендке бағытталған кеме "Циклопс" пен оның 306 экипаж және жолаушыларының жоғалуынан бері АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін ең ауыр жауынгерлік емес апат болды.
Соңынан және қорытындылары
Тергеу соты "Хобсон" кемесінің суға батуын зерттеді, осы трагедияның себебін анықтауға тырысты. Тергеу сотының пікірі бойынша, "соқтығысудың жалғыз себебі – Хобсоннің шамамен сағат 22:24-те түсіндірілмейтін солға бұрылуы. Осы солға бұрылу арқылы командир өте ауыр қателік жасады". "Хобсон" кемесінің суға батуының тікелей салдарынан, тергеу сотының ұсынысы бойынша, одақтас әскери-теңіз сигналдары кітабы өзгертілді. Ұшақтармен жұмыс істеу кезінде әуе кемелері үшін арнайы сигнал қолданылуға тиіс болды. Тергеу соты өз қорытындысында болашақта ұшақтарды ұшыру және қабылдау жоспарлары ұшақтарды күзетуші кемелерге берілуі керек екенін де атап өтті. Сондай-ақ тергеу соты Wasp, Rodman және Hobson кемелері әдеттегі теңіз навигациялық жарықтарымен емес, тек мачталарының үстіндегі қызыл ескерту жарықтарымен жүргенін байқады.
USS Hobson Memorial, Чарльстон, Калифорния штаты
1954 жылы USS Hobson Memorial Society, 14 жыл бұрын салынған Charleston, South Carolina қаласында, Солтүстік Каролина штатының Солсбери қаласынан алынған Солсбери қызғылт гранитінен обелиск түріндегі ескерткіш орнатты. Бұл ескерткіш "Уасп" кемесімен соқтығысып қаза болған "Хобсон" кемесінің 176 теңізшісінің құрметіне арналған. Обелискі айналасында осы 176 теңізшінің 38 штаттан келгендерінен әр штаттан әкелінген тастар орналасқан. Олардың есімдері осы ескерткіштің 1954 жылғы ашылу салтанаты бағдарламасында да жазылған.
Құрмет пен марапаттар
Хобсон Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін алты ұрыс жұлдызына ие болды, оның бесеуі Еуропа театрЫнда, ал біреуі Азия-Тынық мұхиты театрЫнда. Сонымен қатар, ол 1944 жылғы 26 ақпаннан 25 наурызға дейінгі кезеңде Атлантикадағы Богу зеңбіреуші топтағы кемелерге берілген Президенттік бірлік мақтау қағазымен марапатталды. Хобсонның капитаны, лейтенант-коммандер Лавленд, 1944 жылғы 13 наурызда суға шыққаннан кейін U-575 зеңбіреуін және батыруы үшін көрсеткен ерекше еңбегі үшін «V» белгісі бар «Ерлік орденімен» марапатталды. Нормандиядағы D күні Юта жағалауына жасалған десант шабуылында және кейін Шербургтегі неміс қорғанысын бомбалау кезінде көрсеткен батылдығы үшін Лавленд күміс жұлдызбен марапатталды. Ол Франциядағы Марсель маңында минаға отырған SS «Джонс Хопкинсті» құтқару және сүйреу операциясы кезінде үлкен қауіпке қарамастан көрсеткен ерлігі мен адал қызметі үшін Әскери-теңіз күштері мен теңізшілер корпусының медалімен марапатталды. Окинава шабуылы кезінде көрсеткен ерлігі үшін Хобсонның командирі, лейтенант-коммандер Мэннингке Әскери-теңіз кресі берілді. Окинавадағы әрекеттері үшін Хобсонның басқарушы офицері лейтенант Фогель қола жұлдызбен, ал оның инженер офицері, лейтенант Мартин Дж. Кавано және бас машинист Говард Б. Фаррис күміс жұлдызбен марапатталды.