Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс-американдық жазушы, ақын, пропагандист (1884–1962)
German American writer, poet, propagandist (1884 1962)
Джордж Сильвестр Вирек (31 желтоқсан 1884 – 18 наурыз 1962) – неміс-американдық ақын, жазушы және Германияны қолдайтын пропагандист. Ол нацистік Германия атынан жұмыс істеді. Ол Сильвестр есімін қалаулы тұтты.
George Sylvester Viereck (December 31, 1884 – March 18, 1962) was a German American poet, writer, and pro German propagandist. He worked on behalf of Nazi Germany. He preferred to use the name Sylvester.
Ерте өмір
Сильвестрдің әкесі Луи Вирек 1851 жылы Берлинде тұрмысқа шықпаған актриса Эдвина Виректің ұлы ретінде дүниеге келген. Луидің император Вильгельм I-нің ұлы екені туралы әңгімелер тарады, бірақ Луиді Пруссия князі Августтың ұлы Луи фон Приллвиц өз ұлы ретінде мойындады. 1870 жылы Луи Социалистік партияға қосылды және сегіз жылдан кейін Отто фон Бисмарктің антисоциалистік заңдарымен Берлиннен қуылды. 1881 жылы ол Мюнхендегі социалистік мерзімді басылымның редакторы болды. 1884 жылы Рейхстагқа сайланды, бірақ 1886 жылы Социалистік партияның жиналыстарына қатысқандығы үшін түрмеге қамалды. Түрмеден босатылғаннан кейін партиядан шықты. Сильвестрдің анасы Лора Вирек Сан-Францискода Эдвина Виректің кіші інісі Уильям Виректің қызы ретінде дүниеге келген. Уильям – басқа «қырық сегіздер» сияқты неміс мемлекеттерінен қашқан сәтсіз революционер еді және Сан-Францискода неміс театрын басқарды. Уильям 1865 жылы қайтыс болғаннан кейін оның әйелі балаларымен Германияға оралды. 1881 жылы Лора өзінің туысы Луиге тұрмысқа шықты. Оның ықпалымен Луи 1896 жылы АҚШ-қа эмиграциялады, ал Лора бірнеше айдан кейін Сильвестрмен бірге оны құшақтады. Луи 1901 жылы америкалық азаматтыққа ие болды, бірақ 1911 жылы Германияға оралды. Джордж Сильвестр Вирек 1884 жылдың 31 желтоқсанында Мюнхенде дүниеге келді. Сильвестр он бір жасында өлең жазуды бастады. Оның қаһармандары Иса Мәсіх, Наполеон Бонапарт және Оскар Уайльд болды; оның «Вампир үйі» атты әңгімесі Уайльдтың «Адал болудың маңыздылығы» туындысынан үлкен шабыт алды. Ол 1906 жылы Нью-Йорк қалалық колледжін бітірді. Келесі жылы оның «Ниневия және басқа да өлеңдер» (1907) жинағы Вирекке ұлттық даңқ әкелді. Оның көптеген өлеңдері сол кездегі ураниандық еркек махаббаты поэзиясының стилінде жазылған. «The Saturday Evening Post» газеті Виректі «қазіргі АҚШ-та ең көп талқыланатын жас әдебиетші» деп атады. 1907-1912 жылдар аралығында Вирек германофилге айналды. 1908 жылы ол «Барбарийдің жасырын сырлары» атты бестселлерді жариялады. 1911 жылы Вирек Берлин университетінде американдық поэзия бойынша лекция оқыды. Германияны қолдауы мен пацифизмді ұстануы үшін Вирек бірнеше әлеуметтік клубтар мен бауырластық ұйымдарынан қуылды және жақын досы, ақын Бланш Шоумейкер Вагстаффпен арасы суытылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Германияның қаржыландыруымен шығарылатын «Отан» апталық журналының редакторы болды, оның таралымы 80 000 данаға жететіні айтылды. Кейіннен журнал оның құрметіне аталды. 1919 жылы, Ұлы соғыстан кейін көп ұзамай, ол Америка поэзия қоғамынан шығарылды.
Sylvester's father, Louis Viereck, was born in Berlin in 1851, to the unmarried actress Edwina Viereck. It was rumored that Louis was the son of Kaiser William I, but Louis was acknowledged as a son instead by Louis von Prillwitz, a son of Prince Augustus of Prussia. In 1870, Louis joined the Socialist Party, and was banished from Berlin eight years later under Otto von Bismarck's Anti Socialist Laws. In 1881 he became editor of a socialist periodical in Munich. In 1884 he was elected to the Reichstag, but in 1886 was imprisoned for attending Socialist Party meetings. He left the Party upon his release from prison. Sylvester's mother, Laura Viereck, was born in San Francisco to William Viereck, a younger brother of Edwina Viereck. William was an unsuccessful revolutionary who had fled the German States like other Forty Eighters and operated a German theatre in San Francisco. After William's death in 1865, his wife returned to Germany with their children. In 1881, Laura married her first cousin Louis. At her urging, Louis emigrated to the United States in 1896, and Laura followed with Sylvester some months later. Louis became an American citizen in 1901, but he returned to Germany in 1911. George Sylvester Viereck was born in Munich on 31 December 1884. Sylvester began writing poetry when he was eleven. His heroes were Jesus Christ, Napoleon Bonaparte, and Oscar Wilde; his short story The House of the Vampire is heavily inspired by Wilde's The Importance of Being Earnest. He graduated from the College of the City of New York in 1906. The next year, his collection, Nineveh and Other Poems (1907), won Viereck national fame. A number of his poems were written in the style of the Uranian male love poetry of the time. The Saturday Evening Post called Viereck "the most widely discussed young literary man in the United States today". Between 1907 and 1912, Viereck turned into a Germanophile. In 1908, he published the best selling Confessions of a Barbarian. Viereck lectured at the University of Berlin on American poetry in 1911. For his support of Germany and pacifism, Viereck was expelled from several social clubs and fraternal organizations, and had a falling out with a close friend, poet Blanche Shoemaker Wagstaff. During World War I, he edited a German sponsored weekly magazine, The Fatherland with a claimed circulation of 80,000. The magazine was later renamed after him. In 1919, shortly after the Great War, he was expelled from the Poetry Society of America.
Халықаралық жетістік
1923 жылы Виерек "Жаңару: Штейнах адамдарды қалай жасартуға көмектеседі" атты танымал ғылыми кітап жариялады, ол Зигмунд Фрейдтің назарын аударды. Фрейд Виерекке психоанализ туралы ұқсас кітап жаза алатынын сұрап хат жазды. Виерек Фрейдпен сұхбат алу үшін Венаға, ал Адольф Гитлермен сұхбат алу үшін Мюнхенге сапарлады. 1920 жылдардың ортасында Виерек Еуропаға бірнеше қосымша турнелер жасап, Маршал Фош, Жорж Клемансо, Джордж Бернард Шоу, Освальд Шпенглер, Бенито Муссолини, Бельгия королевасы Елизавета, Генри Форд, Альберт Молл, Магнус Хиршфельд, Альберт Эйнштейн және Зигмунд Фрейдпен сұхбаттасты. Тесла кейде Вирек пен оның әйелі ұйымдастырған кешкі асқа қатысты. Ол "Олимпиялық әңгімелердің үзінділері" атты өлеңін Виерекке арнады, онда Тесла сол кездегі ғылыми ортаны сынады.
In 1923, Viereck published a popular science book entitled Rejuvenation: How Steinach Makes People Young, which drew the attention of Sigmund Freud, who wrote Viereck asking if he would write a similar book about psychoanalysis. Viereck traveled to Vienna to interview Freud, and then went to Munich to interview Adolf Hitler. During the mid 1920s, Viereck went on several additional tours of Europe, interviewing Marshal Foch, Georges Clemenceau, George Bernard Shaw, Oswald Spengler, Benito Mussolini, Queen Elisabeth of the Belgians, Henry Ford, Albert Moll, Magnus Hirschfeld, Albert Einstein, and Sigmund Freud. Tesla occasionally attended dinner parties held by Viereck and his wife. He dedicated his poem "Fragments of Olympian Gossip" to Viereck, a work in which Tesla ridiculed the scientific establishment of the day.
Гитлерді қолдау
Вирек екі басылымға негіз салды: «Интернационал» (оның ішінде танымал ақын және оккультист Алестер Кроули бір кезде редактор болып жұмыс істеді) және «Отан», ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияның мүддесін қорғады. Вирек нацизмнің белгілі жақтауына айналды. 1933 жылы Вирек Берлинде, Германияның сол кездегі басшысы Гитлермен қайта кездесті, ал 1934 жылы Нью-Йорктің Мэдисон-сквер-Гарденінде жиырма мың «Жаңа Германияның достары» алдында сөз сөйлегенде Гитлерді Франклин Д. Рузвельтке теңеп, тыңдаушыларын антисемит болмай нацизмге көңіл білдіруге шақырды. Оның еврей достары оны «Джордж Свастика Вирек» деп айыптады, бірақ ол нацизмді насихаттауын тоқтатпады. 1940 жылы Вирек Конгресс мүшелеріне Гитлер үкіметінен пропаганда алу үшін ақы төлеу схемасын іске қосты — ол оны тікелей неміс елшілігінен алып, Конгресте сөз сөйлеу үшін берді. Содан кейін ол олардың кеңселерінің тікелей хат жіберу құқығын пайдаланып, мыңдаған, кейде миллиондаған нацистік пропаганданың көшірмелерін басып шығарды. Ол оларды салық төлеушілердің қаражаты есебінен АҚШ-тың барлық аймандарына жіберді. Осы схемада Вирекпен бірге жұмыс істеген Конгресс мүшелері: сенатор Эрнест Лундин, конгрессмен Хамильтон Фиш және конгрессмен Джейкоб Торкелсон. 1941 жылдың қазан айында Вирек АҚШ-та «Шетелдік агенттерді тіркеу туралы» заңды бұзғаны үшін айыпталып, Фландрс Холл баспа үйін Нью-Джерси штатының Скотч-Плейнс қаласында құрды. 1942 жылы ол АҚШ Мемлекеттік департаментінде нацистік агент ретінде тіркелмегені үшін кінәлі деп танылып, 2 жылдан 6 жылға дейін бас бостандығынан айырылды. 1943 жылы Жоғарғы сот оның үкімін күштен шығарды. Алайда сол жылдың соңында Вирек алты бап бойынша кінәлі деп танылып, бір жылдан бес жылға дейін түрмеге кесілді. 1943 жылдың 31 шілдесінде түрмеге қайта оралған Вирек 3 жыл 10 ай түрмеде отырды. 1947 жылдың 17 мамырында ол мерзімінен бұрын босатылды.
Viereck founded two publications, The International (of which the notorious poet and occultist Aleister Crowley was a contributing editor for a time) and The Fatherland, which argued the German cause during World War I. Viereck became a well known supporter of Nazism. In 1933, Viereck again met with Hitler, now Germany's leader, in Berlin, and in 1934, he gave a speech to twenty thousand "Friends of the New Germany" at New York's Madison Square Garden, in which he compared Hitler to Franklin D. Roosevelt and told his audience to sympathize with Nazism without being antisemites. His Jewish friends denounced him as "George Swastika Viereck", but he continued to promote Nazism. In 1940, Viereck launched a scheme in which he "paid members of Congress to take propaganda from the Hitler government — he'd literally get it from the German embassy — and deliver it in Congress in floor speeches. Then he'd use their offices' franking privileges to get thousands, in some cases millions, of reprints of this Nazi propaganda. He would mail it out, at taxpayer expense, all over the United States." The key members of Congress working with Viereck in this scheme were Sen. Ernest Lundeen, Rep. Hamilton Fish, and Rep. Jacob Thorkelson. In October 1941, Viereck was indicted in the U. S. for a violation of the Foreign Agents Registration Act when he set up his publishing house, Flanders Hall, in Scotch Plains, New Jersey. In 1942, he was convicted of failing to register with the United States Department of State as a Nazi agent and sentenced to 2 to 6 years in prison. In 1943, his conviction was reversed by the Supreme Court. Later that year, however, Viereck was convicted on six counts and sentenced to one to 5 years in prison. Viereck, who returned to prison on July 31, 1943, spent 3 years and 10 months in prison. He was released on parole on May 17, 1947.
Соғыстан кейінгі
Виректің түрмедегі өмірін баяндайтын "Адамдар аңдарға айналды" атты мемуары 1952 жылы Фосетт баспасында жұмсақ мұқабамен жарық көрді. Кітап түрмедегі өмірдің қиындықтары, ар-ұятының жоғалуы және қатыгездігі туралы жалпы естеліктер жинағы. Кітаптың алғы сөзі мен артқы жағындағы мәтін, Виректің өзі бастан өткермеген, куә болған жағдайлық гомосексуализм мен еркектерге жасалған зорлау туралы айтылған мәліметтерге баса назар аударады.
Viereck's memoir of life in prison, Men Into Beasts, was published as a paperback original by Fawcett Publications in 1952. The book is a general memoir of discomfort, loss of dignity, and brutality in prison life. The front matter and backcover text focuses on the situational homosexuality and male rape described in the book (witnessed, not experienced, by Viereck).
Отбасы
Оның Джордж және Питер деген екі ұлы болды. Джордж Екінші дүниежүзілік соғыста қаза тапты. Оның тағы бір ұлы, Питер Виерек, тарихшы, саяси жазушы және ақын болды. 2005 жылғы New Yorker журналындағы мақалада кіші Виерек әкесінің идеологиясын қабылдамағанымен, сонымен бірге оның ықпалында болғаны туралы сөз болады.
He had two sons, George and Peter. George was killed in action during the Second World War. His other son, Peter Viereck, was a historian, political writer and poet. A 2005 New Yorker article discusses how the younger Viereck both rejected and was shaped by the ideologies of his father.