Рафаэльдің «Маддалена Дони портреті» – Флоренциядағы Уффици галереясында сақталған, 1506 ж. салынған ренессанс шедеврi. Леонардо да Винчи әсерімен жасалған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Рафаэльдің суреті Маддалена Дони портреті – итальяндық Ренессанс шебері Рафаэльдің шамамен 1506 жылы салған майлы суреті. Ол Флоренциядағы Уффици галереясында сақталады.
Painting by Raphael
The Portrait of Maddalena Doni is an oil painting by Italian Renaissance master Raphael, made c. 1506. It is housed in the Uffizi in Florence.
Әңгіме
Портрет – жаңадан үйленген саудагер мен оның әйелі бейнеленген жұп суреттердің бірі. Агноло Дони 1503 жылы Маддалена Строцциге үйленді, бірақ Рафаэльдің портреттері, шамасы, 1506 жылы, суретші Леонардо да Винчи өнерін ең мұқият зерттеген кезеңде салынған. Портреттердің композициясы Мона Лизаға ұқсас: фигуралар сурет жазықтығына қатысты бірдей бейнеленген, ал олардың қолдары, Мона Лизаның қолдары сияқты, бірін-бірің үстіне қойылған. Бірақ ландшафттың төменгі горизонті адам бейнесін мұқият бағалауға мүмкіндік береді, себебі ол беттер мен көлемдерді анықтайтын біртекті жарық сыйлайды. Ландшафт пен фигура арасындағы бұл байланыс, Леонардоның табиғаттың қауіпті күшін көрсететін әсерлі фондарына қарағанда, айқын контраст құрайды. Алайда, бұл портреттерді Леонардоның портреттерінен ерекшелендіретін ең басты ерекшелік – киім мен әшекейлердің материалдарына (күйе жұбының байлығына назар аударатын) ерекше назар болса да, оны басып тастамайтын тыныштық пен сабырлық сезімі. Әрбір элемент, тіпті екіншілік маңызы барлары да, нақты тепе-теңдік құру үшін үйлесімде жұмыс істейді. Бұл туындылар, суретшілердің туыстығымен ғана емес, сонымен қатар айқын стильдік үйлесімділігімен байланысты, Рафаэльдің көркемдік қалыптасуының бастауын білдіреді.
The portrait is one of a pair that depict a recently married merchant and his wife. Agnolo Doni married Maddalena Strozzi in 1503, but Raphael's portraits were probably executed in 1506, the period in which the painter studied the art of Leonardo da Vinci most closely. The composition of the portraits resembles that of the Mona Lisa: the figures are presented in the same way in respect to the picture plane, and their hands, like those of the Mona Lisa, are placed on top of one another. But the low horizon of the landscape background permits a careful assessment of the human figure by providing a uniform light which defines surfaces and volumes. This relationship between landscape and figure presents a clear contrast to the striking settings of Leonardo, which communicate the threatening presence of nature. But the most notable characteristic that distinguishes these portraits from those of Leonardo is the overall sense of serenity which even the close attention to the materials of clothes and jewels (which draw one's attention to the couple's wealth) is unable to attenuate. Every element even those of secondary importance works together to create a precise balance. These works, linked not only by the kinship of the subjects, but also by their evident stylistic homogeneity, mark the beginning of Raphael's artistic maturity.