Эрл Лэндгребе: Американ саяхатшысы және саяси өмірбаяны

Кіріспе

Американдық саясаткер Эрл Фредрик Ландгреб (21 қаңтар 1916 жыл - 29 маусым 1986 жыл) – американдық саясаткер және кәсіпкер, Индиана штатының Сенатында республикалық сенатор және АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі болған. Уотергейт жанжалы кезінде ол президент Ричард Никсонды қорғады, бұл оған 1974 жылғы конгресс сайлауындағы мандатын жоғалтуына себеп болды. Уотергейт кезінде Никсонды қорғағанына қарамастан, Ландгребті өзінің басты қарсыластары оның бүкіл саяси мансабы бойында Никсонды жеткілікті түрде қолдамағаны үшін, басқа республикашылдармен 50%-дан астам уақыт дауыс бермегені үшін, сондай-ақ штаттық сенатта және Өкілдер палатасында жиі қатыспағаны және қарсы дауыс бергені үшін сынады.

Ерте өмір

Earl Fredrick Landgrebe 1916 жылғы 21 қаңтарда Индиана штатының Вальпараисо қаласында Бенна Мари Бродерман мен Эдвард Уильям Ландгребтің отбасында дүниеге келді. Эдвард Уильям Ландгреб азық-түлік дүкенінің иесі болған, кейін Портер округінің бағалаушысы қызметін атқарды. Ландгреб Вальпараисо қаласына жақын жердегі Уилер орта мектебінде оқыды. 1936 жылғы 12 шілдеде Хелен Люсиль Филдке үйленді және олардың екі ұлы болды. 1943 жылғы 9 маусымда ол жинаған ақшасымен бір жүк көлігін сатып алып, Landgrebe Motor Transport көлік тасымалдау бизнесін құрды, ол кейін 100 қызметкерге дейін өсті. 1957 жылы ол Вальпараисоның сауда-өнеркәсіп палатасының президенті болып сайланды, ал 1958 жылы штаттық сенатқа сайланғаннан кейін оның орнын Ал Уильямсон басты.

Мемлекеттік Сенат

1958 жылғы 21 наурызда Ландгреб Индиана Сенатының Джаспер, Ньютон, Портер және Пуласки округтеріндегі орынды иелену үшін зейнеткерлікке шыққан Джон Уилсон Ван Несстің орнына республикалық праймеризде үміткер болып тіркелді және мэр Джон Э. Виггинс пен Уильям А. Вудвортты жеңді. Басылым сайлауда ол демократиялық партияның үміткері Морис Мейсонды жеңді. Ландгреб қызмет еткен кезеңде Сайлау, Қаржы институттары, Көлік, Әлеуметтік және Жазалау мекемелері комитеттерінде жұмыс істеді. 1961 жылы ол Мичиган көлінің жағасында теңіз порттарын құруды қадағалау үшін Индиана Порттарды басқаруды құру туралы заң жобасын ұсынды. 1960 жылғы президенттік сайлау кезінде Ландгреб вице-президент Ричард Никсонды қолдады және 1960 жылғы 21 сәуірде Портер округінің республикалық төрағасы Билл Коновер оны Никсон үшін Индиана комитетінің Портер округінің төрағасы етіп тағайындады. 1962 жылы АҚШ Жоғарғы Соты Бейкерге қарсы Карр ісінде 14-ші түзету штаттардың сайлау округтерін бөлуге қатысты екенін және федералды соттар штаттық заңнамалық округтерге шағымдану туралы сот процестеріне ашық екенін шешті, бұл қайта бөлу бойынша қосымша сот процестеріне әкелді. Рейнольдс Симске қарсы іс шешімінен кейін Индиана штатының заң шығарушы органы округтерді қайта бөлу туралы заң жобасын жасады және Ландгреб жиырма екі демократпен бірге оған қарсы дауыс берген жалғыз республикашыл болды, нәтижесінде заң жобасы қабылданбады. Кейін 1962 жылы Ландгреб қайта сайлануға түсетінін жариялады және қарсылықсыз республикалық партияның үміткері атанды. Одан кейін ол басылым сайлауда демократиялық үміткер Тед Савичті жеңді. 1966 жылғы 4 наурызда ол үшінші мерзімге қайта сайлануға түсетінін мәлімдеді. Мемлекеттік өкіл Роберт Д. Андерсон оған қарсы праймеризде бақ сынасты, бірақ Ландгреб республикалық партияның үміткерлігін 4617 дауыспен, Андерсонның 4232 дауысына қарсы жеңіп алды. Басылым сайлауда Ландгреб демократиялық үміткер Ричард Глен Персифилдті 22070 дауысқа 13300 дауыспен жеңді. 1964 жылғы 6 наурызда ол Индиана губернаторының республикалық партиясынан үміткер болу ниетін білдірді, бірақ жарыста басқа үміткерлер одан озып кетті, олардың арасында вице-губернатор Ричард О. Ристин, мемлекеттік қазынашы Роберт Э. Хьюз және мемлекеттік хатшы Чарльз О. Хендрикс болды. Республикалық штатық конвенциядағы дауыс беру кезінде ол жеті үміткердің арасында соңғы орынды иеленді, Ричард О. Ристинге қарағанда тек бір делегатты алды (Ристин 1212 делегат алды). 1965 жылы ол Сенат комитеттерінің құрамына қайта тағайындалды және Сот ісі Q, Заңнамалық бөлу, Қоғамдық қауіпсіздік және Көлік сенат комитеттеріне енді, бірақ Ландгреб бөлу комитетінде азаматтардың көпшілігі демократтар болғандықтан (он бір мүшесінің сегізі) ықпалы аз болды. 1967 жылы Ландгреб Сенаттың Еңбек, жол және көлік комитеттеріне қайта тағайындалды.

On March 21, 1958, Landgrebe filed to run in the Republican primary to succeed retiring incumbent John Wilson Van Ness for the Indiana Senate seat from Jasper County, Newton County, Porter County and Pulaski County and defeated Mayor John E. Wiggins and William A. Woodworth. In the general election, he defeated Democratic nominee Maurice Mason. During his tenure Landgrebe served on the Elections, Financial Institutions, Transportation, and Benevolent and Penal Institutions committees. In 1961, he introduced the bill to create the Indiana Port Authority to oversee the creation of seaports along Lake Michigan. During the 1960 presidential election, Landgrebe supported vice president Richard Nixon and on April 21, 1960, he was appointed as the Porter County chairman in the Indiana Committee for Nixon by Porter County Republican Chairman Bill Conover. In 1962, the United States Supreme Court ruled in Baker v. Carr that the 14th Amendment applied to state apportionment and that federal courts are open to lawsuits challenging state legislative districts leading to further lawsuits over redistricting. After Reynolds v. Sims the Indiana state legislature created a bill to reappropriate the districts and Landgrebe was the only Republican to vote against it alongside twenty two Democrats, causing the bill to not pass. Later in 1962, Landgrebe announced that he would seek reelection and won the Republican nomination without opposition. He later defeated Democratic nominee Ted Savich in the general election. On March 4, 1966, he announced that he would seek reelection to a third term. State representative Robert D. Anderson mounted a primary challenge against him, but Landgrebe narrowly won the Republican nomination with 4,617 votes to Anderson's 4,232 votes. In the general election, Landgrebe easily defeated Democratic nominee Richard Glen Percifield with 22,070 votes to 13,300 votes. On March 6, 1964, he announced his intention to seek the Republican nomination for Governor of Indiana, but was overshadowed by other candidates in the race that included Lieutenant Governor Richard O. Ristine, State Treasurer Robert E. Hughes, and Secretary of State Charles O. Hendricks and during balloting at the Republican state convention, he came in last place out of seven candidates, with only one delegate compared to Richard O. Ristine's 1,212 delegates. In 1965, he was reassigned Senate committee positions and was placed onto the Judiciary B, Legislative Apportionment, Public Safety, and Transportation senate committees, but Landgrebe had little power on the apportionment committee due to eight of the eleven members being Democrats. In 1967, Landgrebe was reassigned to the Labor, Roads, and Transportation senate committees.

Өкілдер Палатасы

Ландгребтің штат сенатындағы қызметі 1968 жылы АҚШ Өкілдер палатасына сайлауда жеңіске жеткенде аяқталды. 1968 жылдың 1 наурызында ол Индиана штатының екінші округінен республикалық партиядан үміткерлікке түсіп, зейнеткерлікке шыққан Чарльз А. Халлектың орнын алмақ екенін мәлімдеді. Ландгреб алғашқы дауыс санаудан кейін 21,76% дауыс алып, Олиер Ю. Салливаннан бар болғаны сексен дауысқа басымдық танытты және республикалық партияның үміткері атанды. Ол 91-ші, 92-ші және 93-ші Конгресс сессияларында жұмыс істеді, Білім беру және еңбек комитетінің мүшесі болды, сондай-ақ Үкіметтік операциялар жөніндегі және Ауыл шаруашылығы еңбегі жөніндегі кіші комитеттерде жетекші орынды иеленді. 1970 жылы 1968 жылғы алғашқы сайлауда қатысқан Альберт Харриган және Лафайет қаласының мэрі Дональд Блю Ландгребке қарсы үміткерлікке түседінін мәлімдеді. Блю мен Харриган Ландгребті көптеген дауыс берулерді қатыстырмағаны және Никсонды жеткілікті демеуге алмағаны үшін сынады. 1970 жылғы алғашқы сайлауда ол 56,48% дауыс жинап, ең көп қолдауға ие болды, ал қалған дауыстар Харриган мен Блю арасында бөлісті. 1970 жылғы Өкілдер палатасы сайлауында Демократиялық партия ұлттық деңгейде жақсы нәтиже көрсетті, ал Ландгреб Филипп Спрагге қарсы бар болғаны 1204 дауысқа басымдық танытып, өзінің орындығын сақтап қалды. Сайлау кампаниясы кезінде Ландгреб 39 334 доллар, ал Спраг 57 918 доллар жұмсады. 1971 жылдың 23 наурызында Өкілдер палатасы дауыс беру жасын 21-ден 18-ге төмендетуді көздеген Жиырма алтыншы түзетуге қатысты дауыс берді, нәтижесінде 401 депутат мақұлдап, 19-ы қарсы дауыс берді. Ландгреб түзетуге қатысты дауыс беруге қатыспады, бірақ ол бұрын 18 жастағылардың дауыстары ересектердің дауыстарын әлсірететініне байланысты дауыс беру жасын төмендетуге қарсы екенін айтқан болатын. 1971 жылдың 9 қарашасында Индиана штаты Өкілдер палатасының көпшілік көшбасшысы Ричард Бонинг Ландгребке қарсы үміткерлікке түседінін мәлімдеді, сондай-ақ ол 1970 жылғы тар жеңісі мен Президентті қайта сайлау комитетіне қосылмағанын атап өтті. Алғашқы сайлау кезінде Ландгреб Өкілдер палатасының елу бір мүшесінен қолдау алды. Алайда, Дэвид В. Деннис Индиана штатының делегациясынан оны қолдаған жалғыз мүше болды, ал Ландгребтен бұрын округте қызмет еткен және Палатаның көпшілік және азшылық көшбасшысы болған Чарльз А. Халлек Бонингке қолдау көрсетті. Ландгреб Бонингті 34 813 дауыспен (54,20%) 29 417 дауысқа (45,80%) басымдықпен жеңді. Жалпы сайлауда ол 1972 жылғы президенттік сайлауда Ричард Никсонның күшті жеңісінің арқасында Пердью университетінің профессоры Флойд Фитианды оңай жеңіп шықты. Индиана штатында Никсон Джордж Макговернге қарсы штаттық дауыс берудің 66,11% -ын алды және екінші округте Ландгребке қарағанда 76 000 дауыс көп жинады. Ландгреб Конгресте ерекше консервативті көзқарастарымен және өзіндік мінезімен "көрікті жалғызбасты" ретінде танымал болды. 1972 жылы Ландгреб Кеңес Одағына ресми сапармен барды, онда олардың білім беру мекемелерін бақылау кезінде Киелі кітаптарды таратуы үшін тұтқындалды, себебі ол шынайы лютеран болатын. 1973 жылы ол ауырып, он күн бойы Уолтер Рид Ұлттық әскери медициналық орталығында емделді, осы уақытта Никсон оны барып көріп шықты.

Landgrebe's service in the state senate ended in 1968 when he won election to the United States House of Representatives. On March 1, 1968, he announced his intention to run for the Republican nomination for Indiana's Second Congressional District to succeed Charles A. Halleck who was retiring. Landgrebe won the Republican nomination following a primary recount with a plurality of 21.76% and only eighty votes more than Olyer U. Sullivan. He represented during the 91st, 92nd and 93rd sessions of congress and was a member of the Education and Labor Committee and a ranking minority member on the Subcommittee on Government Operations and the Subcommittee on Agricultural Labor. In 1970, Albert Harrigan, who was a candidate in the 1968 primary, and Donald W. Blue, the mayor of Lafayette, announced that they would challenge Landgrebe for the Republican nomination. Landgrebe was criticized by Blue and Harrigan for missing multiple votes and not being supportive enough of Nixon. He received his largest amount of support throughout his House career in the 1970 primary with 56.48% of the vote with the rest being divided between Harrigan and Blue. The Democratic Party fared well nationally during the 1970 House elections and Landgrebe narrowly held onto his seat, by only 1,204 votes against Phillip Sprague. During the campaign, Landgrebe spent $39,334 and Sprague spent $57,918. On March 23, 1971, the House of Representatives voted on the proposed Twenty sixth Amendment, which lowered the voting age from twenty one to eighteen years old, which easily passed with 401 in favor and 19 against. Landgrebe did not participate in the vote on the amendment, but in the past he had stated he was against lowering the voting age, as the votes of 18 year olds would dilute the votes of older voters. On November 9, 1971, Richard Boehning, the House Majority Leader of the Indiana House of Representatives, announced that he would challenge Landgrebe for the Republican nomination, later citing his narrow victory in 1970 and for not joining the Committee for the Re Election of the President. During the primary, Landgrebe received the endorsement of fifty one members of the House of Representatives. However, David W. Dennis was the only member of the Indiana state delegation to endorse him and Charles A. Halleck, who had served in the district before Landgrebe and House Majority and Minority Leader, gave his endorsement to Boehning. Landgrebe narrowly defeated Boehning, with 34,813 votes for 54.20% against his adversary's 29,417 votes for 45.80% of the vote. In the general election, he easily defeated Purdue University professor Floyd Fithian by riding off the coattails of Richard Nixon's landslide victory in the 1972 presidential election and in Indiana, where Nixon received 66.11% of the vote statewide against George McGovern and received 76,000 more votes than Landgrebe in the second congressional district. Landgrebe gained a reputation in Congress as a "colorful loner" with a unique brand of conservatism. In 1972, Landgrebe was arrested during an official visit to the Soviet Union to observe their education facilities, due to him distributing Bibles, which he did as he was a devout Lutheran. In 1973, he became ill and was treated at Walter Reed National Military Medical Center for ten days, during which Nixon visited him.

Уотергейт

Лэндгреб Уотергейт жанжалы кезінде және Никсонның импичмент отырысында президент Никсонның берік қорғаушысы болды. Өкілдер палатасы импичмент процесін бастау үшін дауыс бергенде, 410 адам жақтап дауыс берді, ал Ландгреб қарсы дауыс берген төрт адамның бірі болды. 1974 жылғы 5 тамызда «жанып тұрған қару» таспасының транскрипті жарияланғаннан кейін де, Никсонның Уотергейт ісін жасыруға қатысқандығын дәлелдегеніне қарамастан, Ландгреб адалдығын сақтап, таспаларды тыңдаудан немесе транскрипттерді оқудан бас тартты. Одан сұрағанда, ол былай деді: «Мені фактілермен шатастырмаңыз. Менің ойым қалыптасқан. Мен импичментке дауыс бермеймін. Президентіммен бірге тұрам, тіпті оны және мені осы ғимараттан алып шығып, атып тастаса да». Өкілдер палатасы Никсон отставкаға кеткеннен кейін комитет есебін қабылдау үшін дауыс бергенде, 412 адам жақтап, 3 адам қарсы дауыс берді; қарсы дауыс берген үш адам – Ландгреб, Отто Пассман және Сонни Монтгомери. Палата бұрынғы Нью-Йорк губернаторы Нельсон Рокфеллердің президент Джеральд Фордтың вице-президенті болып бекітілуіне қатысты дауыс бергенде, ол «өте либералды» болғаны үшін оған қарсы дауыс берген 30 республикашының бірі болды. Ландгреб «New Times» газетінің «Ең ақымақ конгрессмендердің ондығына» сенаторлар Уильям Л. Скотт және Роман Хруска, сондай-ақ конгрессмендер Уильям А. Барретт, Гарольд Донохью, Флойд Спенс, Гарольд Л. Раннелс, Джон Рарик және Джозеф Ж. Маразитимен бірге енді. Ландгреб Никсонды қолдағаны үшін сайлау округіндегі сайлаушылардың қатты наразылығына тап болды және 1974 жылғы сайлауда жеңіліске ұшырады, бірақ оның Палатадағы мансабында бұл бірінші рет болды, ол алдын ала сайлауда қарсыласынан басымдық таба алмады. Сайлауда Ландгреб демократ үміткер Флойд Фитианнан жеңіліп, Фитианның 101 856 дауысына қарсы 64 950 дауыс жинады (тиісінше 38,94% және 61,06%). Фитиан 1932 жылғы сайлауда Джордж Р. Дурганнан бері Индиана штатының екінші сайлау округінде жеңіске жеткен алғашқы демократ үміткері болды, сол кезде демократтар ұлттық деңгейде үлкен жеңіске жетті. Ландгребтің жеңілісі екінші округтегі республикашылардың қырық жылдық үстемдігін аяқтады және демократтар 1994 жылғы сайлауда республикашылардың күшіне дейін округке сайланды. Одан бері Джо Доннели екінші округтен сайланған жалғыз демократ болып табылады. Ландгреб өмірінің соңына дейін Никсонды қолдады, 1984 жылғы сұхбатында: «Маған импичментке негіз болатын қылмысты көрсетіңіз, содан кейін оны осы ел үшін бұл адамның жасаған керемет істерімен салыстырыңыз» деді. 2019 жылы Джейк Тэппер сенатор Линдси Грэмды Трамптың Украинадағы әрекеттеріне және Конгрестің импичмент тергеуіне қатысты ұстанымы үшін Ландгребпен салыстырды.

Landgrebe was a stalwart defender of President Nixon throughout the Watergate scandal and during the Nixon impeachment hearings. When the House of Representatives voted to begin the impeachment hearings, 410 voted in favor and Landgrebe was one of the four who voted against. Even after the transcript of the "smoking gun" tape was released on August 5, 1974, documenting Nixon's complicity in the Watergate coverup, Landgrebe remained loyal and refused to listen to the tapes or read the transcripts. When asked about the damning tape transcript and the resultant rapid collapse of support for the president among Republicans in Congress and the likelihood that Nixon would be impeached, he said: "Don't confuse me with the facts. I've got a closed mind. I will not vote for impeachment. I'm going to stick with my president even if he and I have to be taken out of this building and shot." When the House of Representatives voted to accept the committee's report following Nixon's resignation, the vote was 412 in favor and 3 against; the three opposed were Landgrebe, Otto Passman, and Sonny Montgomery. When the House voted on former New York Governor Nelson Rockefeller's confirmation as vice president to President Gerald Ford, he was one of 30 Republicans to vote against him due to his "extreme liberalism". Landgrebe was named as one of the top "Ten Dumbest Congressmen" by New Times alongside Senators William L. Scott and Roman Hruska and Representatives William A. Barrett, Harold Donohue, Floyd Spence, Harold L. Runnels, John Rarick, and Joseph J. Maraziti. Landgrebe received a massive backlash from voters in his district for his support of Nixon and was resoundingly defeated in the 1974 election, although this was the only time in his House career that he did not face a primary challenge. In the election, Landgrebe lost to Democratic nominee Floyd Fithian and only received 64,950 votes to Fithian's 101,856 votes (38.94% vs. 61.06% respectively). Fithian was the first Democratic candidate to win in Indiana's Second Congressional district since George R. Durgan in the 1932 elections, when the Democrats also saw a landslide victory nationally. Landgrebe's defeat ended forty years of Republican control in the second district and Democrats would be elected to the district until David M. McIntosh's victory during the Republican wave in the 1994 elections. Since then, Joe Donnelly has been the only Democrat to be elected from the second district. Landgrebe continued to support Nixon for the rest of his life, saying in a 1984 interview, "Show me an impeachable offense Compare it to the wonderful things for this country this man had done". In 2019, Jake Tapper compared Senator Lindsey Graham to Landgrebe over his position on Trump's actions in Ukraine and the Congressional impeachment inquiry into it.

Кейінгі өмірі

Жеңіліске ұшырағаннан кейін, Эрл Ландгреб Вальпараисодағы үйіне қайтып келді, онда ол көлік тасымалымен айналысатын кәсіпорнын иеленді және басқарды. 1980 жылдың ақпан айында, Индиана штатының Вальпараисо қаласындағы Union Rolls Corporation компаниясында машина жасаушылар одағы ереуілге шықты. Бұрын ол, мысалы, 1961 жылы штат сенаторы болып жұмыс істеген кезде, ереуілде болған бассейн компаниясының зауытына тауар жеткізіп, пикет желісінен өзі өткен. Бұл жолы да бұрынғы конгрессмен пикетшілермен бетпе-бет келді, трактор тіркемесімен және 13 ақпанда Union Rolls зауытына екі рет барып, тауарларын алып кетті. Екі рет те одақ оның зауытқа кіруіне кедергі келтіруге тырысты, бірақ сол күні үшінші рет келгенде, одақ мүшелері жүк көлігін қоршап алып, айналарды сындырып, шыныларды қиратқандықтан, ол кіре алмады. Ландгребке сынған шынылар шашырады, ал жергілікті шериф оқиғаны тоқтатуға мәжбүр болды.

Өлім және жерлеу

1986 жылғы 29 маусымда Ландгреб 70 жасында үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды және Бланчли зиратында жерленді. Ричард Никсон оның адал қолдауына ризашылық білдіріп, аза тұру рәсіміне өкіл жіберді.

Сыртқы саясат

Ландграб Варшава шартының Чехословакияға басып кіруінің «суық соғысты» «жайлыстау мүмкін емес екендігінің» дәлелі екенін мәлімдеді. 1968 жылы USS Pueblo кемесі Солтүстік Корея тарапынан ұсталғанда, ол барлық американдықтар қайтарылмаса, ядролық соғысқа дейін баратын 48 сағаттық ультиматум беруді қолдады. 1972 жылы Өкілдер палатасы АҚШ пен Кеңес Одағы арасындағы стратегиялық қаруларды шектеу туралы келісімді, бес жылға шабуылдық ракеталарды «тоқтатуды» көздейтін келісімді мақұлдады. Палатадағы дауыс беру нәтижесі 329 дауыс «жақта» және 7 дауыс «қарсы» болды, ал Ландгреб осы жетінің бірі болды. Ол Вьетнам соғысының жалғасуына қарсы болды, бірақ оны американдық жеңіспен аяқтауды ғана қолдады. 1968 жылғы Өкілдер палатасына өткізілген сайлау кампаниясында ол Солтүстік Вьетнамға барлық сыртқы көмекті тоқтатуды қолдады. Бастапқыда Камбоджаға жасалған шабуылды қолдағанмен, кейін оны сынап, Солтүстік Вьетнамға тікелей шабуыл жасауды ұсынды. Ол Никсонның «Абыройлы бейбітшілік» жоспарын қолдады және Оңтүстік-Шығыс Азиядағы соғыстарды аяқтағаны үшін Уотергейт дағдарысы кезінде Никсонға адал болғанын айтты. Ол әскери қызметке шақыру шағын жасын өзгертуге қарсы болды және мұны тек әскери қызметтен қашуға тырысқандар ғана қолдайтынын мәлімдеді. Ландгреб Индиана штатының Азаматтық құқық комиссиясына қарсы болды және «егер бізге негрлердің құқықтарын қорғау үшін 12 адамнан тұратын комиссия қажет болса, онда негрлер бізге қарсы кемсітушілік жасамауы үшін неліктен одан да үлкен топ құрмасқа?» деді. Ол өзін заң мен тәртіпті сақтайтын саясаткер ретінде сипаттап, АҚШ Жоғарғы Сотының құқық қорғау саласындағы шешімдерін сынады. Ол есірткінің заңдастырылуына қарсы болды және есірткі сатушыларға өлім жазасын беруді қолдады. Ол «Қауіпті заттар туралы заң жобасын» қолдады, ол есірткі сатушыларға бес жылдан өмір бойына бас бостандығынан айыру және 50 000 доллар көлемінде міндетті айыппұл салуды көздейді. 1972 жылы ол тұтынушылардың белсендісі Ральф Надер жүргізген АҚШ Конгресіне қатысты сауалнамаға жауап беруден бас тартты және Надердің өкілдері оны сауалнамаға қатысуға көндіруге бірнеше рет әрекет еткеніне қарамастан, оны «кеш келген табыс іздеуші» деп атады.

Landgrabe stated that the Warsaw Pact invasion of Czechoslovakia was proof that the Cold War could not be 'thawed'. When the USS Pueblo was captured by North Korea in 1968 he supported sending a forty eight hour ultimatum that would threaten nuclear warfare unless all of the Americans were returned. In 1972 the House of Representatives voted to approve the Strategic Arms Limitation Talks treaty between the United States and the Soviet Union that had a "freeze" on offensive missiles for five years. The vote in the House was 329 in favor and 7 against with Landgrebe as one of the seven nays. He opposed the continuation of the Vietnam War, but only supported ending it with an American victory and during his 1968 House campaign he supported ending all foreign aid to North Vietnam. He initially supported the invasion of Cambodia, but later criticized it and instead supported a direct invasion of North Vietnam. He supported Nixon's Peace with Honor plan and cited his ending of the wars in Southeast Asia as one of the reasons he remained loyal to Nixon during the Watergate scandal. He was opposed to any change of the military draft age and stated that the only ones in favor of it were draft dodgers. Landgrebe was against Indiana's state Civil Rights Commission and stated that "if we need a 12 man commission to protect the rights of Negroes, who represent maybe 12 percent of our state population, then why not have a much bigger group to see that the Negroes don't discriminate against us?". He also described himself as a law and order politician and criticized the United States Supreme Court for its ruling on law enforcement subjects. He was against the legalization of drugs and supported giving the death penalty to non addicted drug dealers. He supported the "Dangerous Substances Bill" which gave drug dealers sentences from five years to life imprisonment and a mandatory fine of $50,000. In 1972, he refused to answer a survey conducted by consumer activist Ralph Nader on the United States Congress and referred to him as an "upshot Johnny comelately" despite multiple attempts by Nader representatives to convince him to take the survey.