Кіріспе

1942–45 жылдар аралығындағы Қытай Коммунистік партиясының саяси күш-жігері

Яньань түзету қозғалысы – 1942 жылдан 1945 жылға дейін Қытай Коммунистік партиясы (ҚКП) жүргізген саяси бұқаралық қозғалыс. Бұл қозғалыс Яньань кеңесінде, яғни шалқары орналасқан Яньань қаласы төңірегіндегі революциялық базалық аймақта өтті. Екінші Қытай-Жапон соғысы кезінде ҚКП салыстырмалы түрде бейбіт жағдайға ие болып, ішкі мәселелерге назар аудару мүмкіндігіне қол жеткізді. Бұл қадам Маоның Мәскеу партиялық бағытынан айырылуын және Маоның «коммунизмді Қытай жағдайларына бейімдеуінің» маңыздылығын ресми түсіндірді. Түзету науқаны ҚКП-нің басқа да жетекшілерін Маоны қолдауға көндіруде немесе оларды мәжбүрлеуде табысқа жетті. Осы кезеңде ҚКП үлкен қиындықтарды жеңіп өсіп-дамығандықтан, Яньаньда қолданылған әдістер Маоның кейінгі жылдары үлкен құрметпен қарастырылды. 1949 жылы Қытай Халық Республикасы құрылғаннан кейін Мао саяси билікті монополиялау қажеттігін сезінген сайын Яньаньда сәтті қолданылған тактикаларды қайта-қайта пайдаланды. Яньань түзету науқаны көбінесе «адам санасын жүйелі түрде қайта құрудан» басталды. АҚШ Біріккен жарияланымдарды зерттеу қызметінің бағалауынша, «түзету» процесінде 10 000-нан астам адам қаза тапты, себебі ҚКП зиялыларға шабуыл жасап, 4 мамыр қозғалысының мәдениетін ҚКП мәдениетімен алмастыруға тырысты. Көптеген адамдар оңдау қозғалысын Мао Цзэдунның жеке басына табыну культінің бастауы деп санайды.

Өмірбаян

1930 жылдары Яньаньдың шалғай аймағы басқа материктегі аумақтардағыдай қырқыстар мен жауласуларға толы болған жоқ. Қытайдың солтүстік-батысында орналасқан бұл аймаққа шабуыл жасау да қиын болды. ККП мүшелері көбінесе Ұзақ наурыздың (1934–1935 жж.) соңынан келді. Бұл аймақ жемқорлықсыз, бірлік пен достық рухымен танымал болды, бірақ Түзету науқаны барша нәрсені өзгертіп жіберді. Ресми ККП деректеріне сәйкес, Түзету науқанының мақсаты 1937 жылдан кейін ККП қатарына қосылған мыңдаған жаңа мүшелерге марксистік теория мен лениндік ұстанымдарды, партиялық ұйымдастыру принциптерін түсіндіру болды. Науқанның екінші, ошағындай маңызды аспектісі – советтік үлгілерді сөзсіз көшіруден бас тарту, советтік директиваларға (көбінесе Коммунистік Интернационал арқылы Қытайға жеткізілетін) жаңсақ бағыну және "эмпиризмді" жою еді. Мао бұл науқанның мақсаты – "қате идеяларды түзету" екенін, оларды ұстаған адамдарды түзету емес екенін баса айтты. Қытай және батыс ғалымдарының, әсіресе тарих профессоры Гао Хуаның "Қызыл күннің шығуы: Яньань Түзету науқанының пайда болуы мен дамуы, 1930–1945" еңбегіндегі интерпретациясы, науқанның саяси мәніне назар аударды. Яньань дәуірі ККП-ның және оның болашақ тағдырының үстіне үлкен әсер етті. Коммунистер Ұзақ наурызды аяқтағанда, ККП оңтүстіктен келген, 10 мыңнан аспайтын, шаршаған әскерлерден тұратын, салыстырмалы түрде шағын топ еді. Олар солтүстік Қытайдың шет аймандарына оқшауланған, кедейлікке толы жерге көшірілді. Бірақ Яньань дәуірінің соңына қарай ККП қатары 2,8 миллионға жуық мүшеге дейін өсті, және ол жүз миллионға жуық халқы бар он тоғыз базалық аймақты басқарды. Яньань Түзету науқаны ККП мүшелерінің тәртібін, білімін және ұйымдастырылуын жақсартты. Ұзақ наурызға дейін және оның кезінде көптеген қарт әскерлерін жоғалтқан коммунистер қалалық жастар, студенттер мен зиялы қауымнан жаңа сарбаздар тапты. Ұлттық үкіметке көңілі толмаған және жапондықтарға қарсы күресте оның бейілділігіне күмәнданатын көптеген жаңа ККП еріктілері коммунистік насиятқа тартылды, ол ККП-ны "ұлтты құтқарушы" ретінде көрсетіп, демократия мен либералды реформалар уәде етті. Нәтижесінде жүздеген мың студенттер, мұғалімдер, суретшілер, жазушылар мен журналистер революциялық мансап іздеп Яньаньға ағылып келді. Марксистік жіктеу бойынша бұл жаңа сарбаздар шағын буржуазиялық текті болды. Олардың ынтасы мен әр түрлі білімі революция үшін пайдалы болды, бірақ олар саяси қайта тәрбиеленгеннен және идеологиялық реформадан өткеннен кейін ғана. Топ жетекшісінің басшылығымен, үлкен "оқу тобының" бір бөлігі ретінде, әр адам марксистік құжаттарды "негізгі қағидаларды" түсіну үшін оқып, содан кейін осы қағидаларды "талдап, нақты және толық" өз өміріне қатыстыратын еді. Ой-сананы өзгертуге ұшыраған адамдар кейіннен оны қатты қиындықпен еске алды. Көзқарастардың өзгеруі тұрақты болмады, бірақ жалпы тәжірибе оны бастан өткергендердің өміріне зор әсер етті. ККП 1949 жылдан кейін миллиондаған қытайлықтарға осы әдістерді қолданды. Яньаньдағы саяси ахуалды басқара отырып, Мао өзінің қарсыластарының, әсіресе Чжан Гуотао мен 28 большевик мүшелерінің одағын бұзып, өзінің бәсекелестерін бірінен соң бірі жоюға мүмкіндік алды.

ІІ кезең

Түзету науқаны 1942 жылы ресми түрде басталды. ҚКП-ның 6-шы Ұлттық съезінің 4-ші пленум отырысынан бастап (1928), 28 большевик Коминтерннің көмегімен ҚКП-ны басқаруды қолға алды. Мао өзіне қарсы шығуы мүмкін адамдардың қолдауын алу үшін өзінің қарсыластарын дұрыс емес мақсатты қолдаған жолдастар деп сипаттады. Жеке адамға шабуыл жасайтын аргументтерді қабылдамауы, оны саяси және интеллектуалдық тұрғыдан қарсыластарынан жоғарырақ көрсетті. Мао өзінің қарсыластарын немесе болашақ қарсыластарын екі топқа бөлді. Бірінші топ "догматистер" деп аталды, олардың құрамында Ван Мин, 28 большевик, сондай-ақ шетелде білім алған және шетелдік теориялардың күшті ықпалында болған Лю Бочэн, Цзо Куань және Чжу Жуй болды. Екінші топ "эмпириктер" деп аталды, оның қатарында Чжоу Эньлай, Жэнь Биши, Пэн Дэхуай, Чэнь И, Ли Вэйхань, Дэн Фа және Ван Мингті қолдаған басқа да жоғары деңгейдегі басшылар кірді. Мао осы басшыларды бір-бірін сынауға және өзіндік сынауға мәжбүр етті, олар кездесулер кезінде өзара сынға салынды. Олардың әрқайсысы өз қателіктері үшін мойындау хаттары мен кешірім сұрауларын жазды. Өзін-өзі сынағандар кейін өздерінің мойындағандарына сәйкес қуғынға ұшырады. Мао қозғалысты басқару үшін Орталық Бас Оқу Комитетін құрды. Бұл комитетті Маоның жақын одақтастары Кан Шэн, Ли Фучунь, Пэн Чжэнь және Гао Ган басқарды, кейін Лю Шаоци қосылды. Бұл Комитет уақытша политбюро мен хатшылықтың орнын басып, ҚКП-ның күнделікті жұмысын жүргізіп, сол кездегі ең қуатты әкімшілік органдарының біріне айналдырды. Комитет Маоға сайлаулар мен мерзім шектеулерімен шектелмей, авторитарлық билікті жүзеге асыруға мүмкіндік берді. ҚКП орталығының бұрынғы ұжымдық шешім қабылдау жүйесі тоқтатылды, ал Мао Яньань үкіметін жеке диктатурасына айналдырды. 1942 жылдың ақпан айында Яньаньдегі партия кадрларының жиналысында өткен «Партиялық стереотиптерге қарсы жазу» лекциясы қозғалыстың мақсатын және саясатын толыққанды түсіндірді – бұл іс-шараға партиядан мыңдаған кадрлар қатысты. Неліктен революциялық партия болуы керек? Революциялық партия болуы керек, өйткені біздің жауларымыз әлі де бар, және одан әрі, тек қана қарапайым революциялық партия емес, коммунистік революциялық партия болуы керек.

ІІІ кезең

Түзету науқанының үшінші кезеңі 1943 жылдың қазанынан 1944 жылдың сәуіріне дейін немесе 1945 жылдың сәуіріне дейін жалғасты. Бұл кезең "партия тарихын қорытындылау" кезеңі ретінде белгілі. Жоғары деңгейдегі басшылар партия тарихын қайта зерделеп, "қателіктерді" мойындау арқылы маңызды мәселелер бойынша келісімге келуге тырысты. 1943 жылғы науқанның бір бөлігі "Құтқару науқаны" болды, ол топтық жазалауға бағытталған. "Құтқару науқанында" мүшелер өздерінің мойындамаларын жазып, көбінесе өзіне таңылған жалған айыптаулардан құтылу үшін басқа мүшелерді айыптады. Көп ұзамай "Құтқару науқаны" жалған кінә мен жасалмаған қайта жаңғыртудың айналма циклына айналып, көптеген күнәсіз адамдардың қажетсіз "әйелдерді қуғындау" арқылы өліміне әкелді. Ректификациялық қозғалысты жүзеге асырудағы маңызды тұлғалардың бірі – құпия полиция басшысы Кан Шенг. Ван Мин "қателіктер" жасаған негізгі мүшелердің бірі болды. Ванның тұтқындалуына оның бұрынғы досы Бо Гу себепкер болды, ол кейіннен Цзянсиде "бұрыс солшыл бағытты" ұстанғаны үшін айыпталды. Жан Вэньтянь да өзіндік сынға түсті. Ван Шивэй кеңінен танымал құрбан болды. Кейбір ҚКП мүшелері Маоның шынайы сынды да қабылдайтынына сеніп, Яньаньдағы иерархия мен теңсіздікке деген наразылықтарын білдірді. Ең танымал пікірді "демократия мен ғылымға" сенген журналист және зиялы Ван Шивэй айтты. Ван Яньаньдағы иерархияны, бюрократияны және ресурстардың теңсіз бөлінуін айыптаған эссе жазды. Бұл эссе Маоның наразылығын тудырды, соның салдарынан Ван троцкишіл деп танылды. Ванды Кеңес Одағының ОГПУ-сы үлгісінде құрылған Орталық әлеуметтік бөлімі тұтқындап, 1947 жылы бас кесті. Пэн Чжэннің басшылығымен ҚКП-ның Орталық саяси мектебі студенттері арасында Ректификациялық науқанды жүргізе бастады. Партия мүшелерінің көпшілігі мойындамалар мен өзіндік сын туралы есептер жазуға мәжбүр болды. Орталық жалпы оқу комитеті адамдарға күнделікті әдеттері мен сөздері туралы есеп беруді бұйырды. Бұл кезең "Құтқарылу кезеңі" деп аталды. "Құтқарылу кезеңі" – маоистік антитроцкишіл қозғалыстың жалғасы және Гоминьдан билігіндегі аймақтардан келген жаңа мүшелерді цензуралау. Орталық әлеуметтік бөлім қозғалысты өз бақылауына алып, 1943 жылы оны жаппай қуғын-сүргінге айналдырды. Мыңдаған адамдар, әсіресе КМТ билігіндегі аймақтардан келген жаңа мүшелер тазаланды, қамауға алынды, цензураланды, психикалық және физикалық азапқа ұшырады және кейде өлім жазасына кесілді. Олардың көпшілігі "Гоминьданның тыңшылары" немесе "партияға қарсы белсенділер" деп танылды. Олар өздері ғана емес, сонымен қатар отбасы мүшелері мен туыстары да қорланды.