Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лексингтон, Массачусетс штатындағы модернистік аудан. Six Moon Hill – Массачусетс штатының Лексингтон қаласындағы орта ғасырдағы заманауи үлгідегі үйлердің тұрғын алабы және тарихи ауданы.
Modernist subdivision in Lexington, Mass. Six Moon Hill is a residential neighborhood and historic district of mid century modern houses in Lexington, Massachusetts.
Сипаттама
1947 жылы құрылған бұл қауым бастапқыда 1947-1953 жылдар аралығында салынған 28 үйден тұрды. Көптеген үйлерді Массачусетс штатының Кембридж қаласындағы The Architects Collaborative (TAC) фирмасының мүшелері жобалаған, және олар өздері де жаңа құрылыс аймағында тұрып, отбасыларын өсірген. Бұл аудан 2016 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Заманауи дизайн идеялары, қолжетімді бағасы және қоғамдық өмірді қолдау туралы практикалық көзқарастарының арқасында бұл жоба архитектура және баспасөз назарына бірден ілікті. Лексингтондағы алғашқы модернистік үй салынғаннан кейін, Six Moon Hill Лексингтондағы көптеген модернистік жобалардың біріншісі болды. Одан кейін 1951 жылы бастау алған Peacock Farm, TAC архитекторлары жобалаған және 1951 жылы құрылысы басталған Бес алаң, сондай-ақ 1956 жылы іске қосылған Тернинг Милл / Мидл Ридж аудандары пайда болды.
Incorporated in 1947, the community originally encompassed 28 houses which were built between 1947 and 1953. Most were designed by members of the Cambridge, Massachusetts firm The Architects Collaborative (TAC) who also lived and raised their families in the new development. The neighborhood was added to the National Register of Historic Places list in 2016. The development attracted attention from both the architectural and popular press right away because of the contemporary design ideas, reasonable cost, and practical thinking about how to support community life. Started soon after the construction of Lexington's first modernist house, Six Moon Hill was the first of many modernist developments in Lexington. Developments that followed include Peacock Farm, started in 1951; Five Fields, also designed by TAC architects and begun in 1951; and the slightly later Turning Mill/Middle Ridge neighborhood, launched in 1956.
Өмірбаян
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қарқынды өсіп келе жатқан халық ірі қалалар маңындағы жерлерді тұрғын үй салу үшін дамытуға ұмтылды. 1934 жылы Федералды тұрғын үй басқармасының (FHA) құрылуы, ол ипотекаларды кепілдендірді, және қайтып келген сарбаздарға төмен бағада ипотека беруді субсидиялаған GI Bill қала маңындағы қауымдастықтардың жылдам өсуіне ықпал етті. Нәтижесінде көптеген ірі жоспарланған қауымдастықтар құрылды, мысалы, Нью-Йорктегі Левитаун (және Пенсильваниядағы, Нью-Джерсидегі және Пуэрто-Рикодағы басқа да Левитаундар) және Калифорниядағы Рохнерт Парк. Бірақ FHA-ның қатысуымен үй иелерінің дизайны мен нәсілдік құрамына қатысты кейбір қолайсыз шектеулер енгізілді. Кембриджде Гарвард Дизайн Мектебінің және МТИ Сәулет және Жоспарлау мектебінің студенттері де тұрғын үй және жоспарланған қауымдастықтар туралы ойланып, сол мектептерден туындаған жаңа идеяларды проблемаларды шешуге қалай қолдануға болатынын қарастырды. 1947 жылы жаңа құрылған TAC-тің бір тобы Кембридждегі жалға алған пәтерлерінен көшуді жоспарлап, өздерінің қауымдастығын құру идеясын көтерді. Олардың мақсаты екі еселі болды: заманауи дизайн принциптеріне негізделген үйлер салу және үлгілі қауымдастық құру. TAC және Six Moon Hill негізін қалаушылардың бірі Норман Флетчер жас сәулетшілердің идеяларына "утопизм мен социализмнің" әсер еткенін айтты. Олар жұмысты бастаған кезде модернизм Массачусетс штатында тұрғын үй дизайнына қатысты көзқарас ретінде қалыптасқан еді. Лексингтонның жанындағы шығыс аймақта Хью Стаббинс-младший 1947 жылы үйлердің алғашқы топтамасын аяқтады, дәл сол кезде TAC Six Moon Hill жобасы үшін жер сатып алды. TAC-тың жұмысының ынтымақтастық сипатын көрсететін бір жайт, үйлердің орналасқан жерлері анықталғаннан кейін олардың барлығы бірдей бағамен сатылды. Алғашқы он екі орынға қатысушы отбасылар шапкадан тартқан нөмірлер арқылы тағайындалды. Көршіліктің теңдікке бағытталғандығы Уолтер Гропиус пен TAC-тың философиясын да көрсетті. TAC-тың барлық мүшелері, Гропиус қоса алғанда, компанияда тең үлес иеленді және ол өзін президент деп қарастыруға қарсы болды. TAC-тың алғашқы негізін қалаушылардың ішінде Гропиус қана Ай төбесінде үйі болмады, өйткені ол бұрыннан Линкольнде (Массачусетс штаты) үйін (Гропиус үйі) салған болатын. Топ жерді Лексингтонда демалыс күні шаңғы тебу кезінде тапты. Ол Ай моторлы автокөліктерінің дилерінен сатып алынды және жобаға "Алты Ай төбесі" деген ат берілді, бұл мүліктегі қорадан табылған алты автомобильге сілтеме жасады. Автомобильдердің бірі Франклин екені анықталды, бірақ олар түпнұсқа атауды өзгертпеуді жөн көрді. Ынтымақтастыққа, жеке тұлғалыққа қарағанда басымдық берген TAC тәсілі қауымдастықтың барлық аспектілеріне: жобалауға, дамытуға, құрылысқа және басқаруға қолданылды. TAC коммерциялық емес корпорация құрды және 29 тең бағамен сатылатын, әрқайсысы шамамен жартыдан үш ширек акрға дейін жететін 29 учаскеге бөлінген жерді сатып алды. Көршілік әр үйдің жарна төлеп, екі дауыс беру құқығына ие болатын ұйымдастырылған қауымдастық ретінде жұмыс істеуді жалғастыруда.
After World War II, a quickly expanding population looked to develop land for housing near major metropolitan areas. The establishment in 1934 of the Federal Housing Administration (FHA) which underwrote mortgages and the GI Bill which subsidized low cost mortgages for returning soldiers were factors in the rapid growth of suburban communities. Many large planned communities resulted, such as Levittown, New York (and other related Levittowns in Pennsylvania, New Jersey, and Puerto Rico) and Rohnert Park in California. But, with involvement of the FHA came some undesirable constraints on both design and the racial makeup of homeowners. In Cambridge, students at the Harvard Graduate School of Design and MIT School of Architecture and Planning were also thinking about housing and planned communities, but wanted to bring some of the new ideas emerging from those schools to how the problems should be addressed. In 1947, a group of architects from the newly formed TAC were looking to move from their rented lodgings in Cambridge and had the idea of building their own community. Their goals were two fold: build homes based on modern design principles and establish an ideal community. Norman Fletcher, one of the founders of TAC and Six Moon Hill, described the young architects as having been influenced in their ideas by "utopianism and socialism". Modernism as an approach to housing design was already established in Massachusetts when they began their work. In a nearby area in east Lexington, Hugh Stubbins Jr. finished the first of a set of houses in 1947, just around the time TAC bought the land for the Six Moon Hill project. An indication of the cooperative nature of TAC's endeavor was that after house sites had been drawn up, they were all priced the same. The first twelve sites were assigned to participating families by drawing numbers from a hat. The egalitarianism of the neighborhood also reflected the philosophy of Walter Gropius and TAC. All members of TAC, including Gropius, had equal shares in the company, and he insisted that he not be looked at as the president. Of the original TAC founders, only Gropius did not have a house on Moon Hill, having already built his house (Gropius House) in Lincoln, Massachusetts. The group found the land in Lexington during a Sunday ski outing. It was purchased from an auto dealer of the Moon Motor Car, and the project was given the name "Six Moon Hill", a nod to the six automobiles found in a barn on the property. It turned out that one of the cars was a Franklin, but they liked the original name too much to change it. With a focus on collaboration rather than individualism, the TAC approach was applied to all aspects of the community: design, development, construction, and operation. TAC established a nonprofit corporation and bought on which to build, which were divided into 29 equally priced lots of about one half to three quarters of an acre each. The neighborhood continues to run as an organized community in which each household pays dues and holds two voting shares.
Сәулет
TAC мүшелері «стиль» жасауға тырыспағанын мәлімдегенмен, үйлер қазіргі орта ғасыр стилі деп есептелетін көптеген ерекшеліктерді көрсетеді: үйлердің бәрі тегіс, төмен немесе «көбелек» тәрізді шатырлармен, тар тік қаптамамен, толық шыны қабырғалармен және артық әшекейлердің жоқтығымен ерекшеленеді. TAC-тің өнеркәсіптік материалдармен тәжірибе жасауға дайындығы – модернистердің «машинаның өркендеуіне» құштарлығының бір көрінісі болды. Модернистер индустрияландыруды жақсылыққа ұмтылатын күш ретінде қарастырып, жаңа материалдармен тәжірибе жасауға құштарлық танытты және дәстүрлі ғимараттарда қолданылмайтын, әшекейсіз материалдарды пайдаланудың құндылығын сезді. Six Moon Hill алғашқы даңққа ие болды, Architectural Forum журналындағы мақаласында бұрын Франк Ллойд Райт пен Альвар Аалтоның маңызды жұмыстарын жариялаған Езра Столлердің әсерлі фотосуреттері жарияланғанда. 1950 жылғы мақалада айтылғандай, аудан құрылғаннан кейін үш жыл өткен соң 19 үй салынды, олардың құны 10 000-нан 22 000 долларға дейін ауытқып, үй-жайлардың жоспарлары орташа бағамен және көлеммен болды. TAC бұрынғы жайылым жерін сатып алған кезде, ең тік беткейлердің бір бөлігі қайтадан орманмен жабылған еді. Жаңа салынған үйлердің суреттерінде жас қарағай мен қайың ағаштарын көруге болады, бұл жер өңделгеннен кейін пайда болатын, алғашқы өсімдіктердің типік мысалдары. Қазіргі уақытта бұл аймақта көптеген есейген ақ қарағайлар, гикори, қызыл және ақ емендер өседі, олар қатты қышқыл, тасты топырақта жақсы өседі. Көптеген қала маңындағы құрылысшылар үшін кемшілік деп есептелетін жер бедері TAC архитекторларына шабыт берді. Олар үйлерін алыс көріністерден, қысқы күн сәулесінен және жазғы желдерден барынша пайдалану үшін орналастырды. Мұндай ойластырылған орналасу арқылы олар басқа, сондай-ақ тығыз аудандарға қарағанда ауылдық сипаттағы әсерге қол жеткізді. Олар Франк Ллойд Райттың ықпалын мойындады, ол күшті жазғы күн сәулесінен қорғау үшін үлкен шатырларды қолданды. Сара П. Харкнесс ғимараттар мен ортаның арақатынасына үздіксіз қызығушылық танытып, тұрақты дизайн тақырыбындағы зерттеуге бірлесіп авторлық жасады. Кейінгі сұхбатта ол архитекторлардың жеке «жұлдызды» ғимараттарды жобалауға тырысудың орнына, бүкіл ортаны қарастыруы қажет екенін атап өтті.
Although TAC members claimed that they were not trying to create a "style", the houses can be seen as reflecting many features of what is now thought of as the mid century modern style: the houses all have flat, low pitched, or butterfly roofs, narrow vertical siding, whole walls of glass, and a total lack of extraneous ornament. TAC's willingness to experiment with industrial materials was an example of Modernists' embracing of the "rise of the machine". Modernists saw industrialization as a potential force for good and were eager to experiment with new materials, finding value in the use of unadorned materials that would have been shunned in more traditional buildings. Six Moon Hill gained early prestige when an article in Architectural Forum featured dramatic photographs by Ezra Stoller who had previously published key works by Frank Lloyd Wright and Alvar Aalto. As described in that 1950 article, three year's after the neighborhood's incorporation, 19 houses had been built with costs ranging from $10,000 to $22,000 with floor plans—moderate in both price and size. At the time the former grazing land was purchased by TAC, some of the steeper areas had become reforested. Photographs of the newly built houses show young juniper and birch trees, which are typical pioneer species that emerge after an area ceases to be grazed or mowed. Most recently the area is populated with many mature white pines, hickory, red and white oaks which thrive in the highly acidic, stony soil. The terrain, which might have been considered a disadvantage to most suburban builders, was an inspiration to TAC architects. They sited their houses to take maximum advantage of distant views, winter sunlight, and summer breezes. Through thoughtful siting, they achieved an effect that was more rural in character than other neighborhoods of comparable density. They acknowledged the influence of Frank Lloyd Wright in the use of large overhangs to block out strong summer sunlight. A continuing interest in the relationship between buildings and the environment was displayed in later years by Sarah P. Harkness when she co authored a study on the topic of sustainable design. In a later interview, she continued to emphasize that architects needed to consider the whole environment as opposed to trying to design individual "star" buildings.
Қоғамдық және отбасылық өмір
Қазіргі уақытта қызығушылық Six Moon Hill-дің орта ғасыр заманауи архитектурасына бағытталған болса да, TAC-тің ең маңызды жаңалығы бала тәрбиесін жақсырақ қолдау үшін аудандар мен тұрғын үй жоспарларын қайта қарастыруы болуы мүмкін. TAC-тің негіздеуші серіктестерінің арасындағы екі әйелдің (Жан Б. Флетчер және Сара П. Харкнесс) болуы, TAC-тың дизайн отбасы өмірін қалай жақсартатыны туралы ойлауына әсер еткені сөзсіз. Гропиус үйінен айырмашылығы, онда жеке ас үй болған және оны қызметшімен қамтамасыз ету көзделіпті, Six Moon Hill үйлері қызметшілерсіз пайдалануға арналған және көбінесе ас үйлер тікелей тұрғын алаптарына ашылатын, балаларды бақылауды жеңілдететін болған. Олар феминизм ұғымдарын өз өмір салтын сипаттау үшін қолданбағанмен, TAC серіктестері Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі Америкадағы қалыпты нормалардан, соның ішінде гендерлік рөлдердегі айырмашылықтардан өзгеше өмір салтын көрсетті. Six Moon Hill құрылған жылы Флетчер мен Харкнесс жергілікті баспасөзде олардың жаңа бірлескен кестесі туралы жариялым жасады, ол оларға кішкентай балаларын тәрбиелеумен қатар кеңседе сәулетшілер ретінде жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Аудандық сезімге үй дизайнына әсер ететін алғашқы аудандық ережелер, жерді сатып алғаннан кейін екі жыл ішінде салу талабы және егер біреу үйін сатқысы келсе, көршілердің алғашқы кезекте сатып алу құқығы да ықпал етті. Сонымен қатар, бірлескен дастархан басында әңгімелесулер де маңызды рөл атқарды.
Although much current interest focuses on Six Moon Hill's mid century modern architecture, TAC's greatest innovation there may have been how they reimagined neighborhoods and housing plans to better support child rearing. The presence of two women who were also mothers among the founding partners of TAC (Jean B. Fletcher and Sarah P. Harkness) undoubtedly affected TAC's consideration of how design can improve family life. Unlike the Gropius House which features a separate kitchen intended to be staffed by a cook, Six Moon Hill houses were designed to function without servants and often featured kitchens which opened directly onto living areas, simplifying supervision of children. Although they did not use concepts of Feminism to describe how they lived, TAC partners modeled a way of life that diverged from prevailing norms in post World War II America, including subtly different gender roles. During the year Six Moon Hill was founded, Fletcher and Harkness were featured in the local press for their novel shared schedule which enabled them to work in an office as architects while raising young children. Also influencing the feeling of community were the early neighborhood bylaws affecting house design, the requirement to build within two years of lot purchase, and the right of neighbors to have first refusal in the event someone wanted to sell their house. and story telling over a potluck dinner.
Атақты тұрғындар
Бастапқы сәулетшілер (және тұрғындар) арасында Бенджамин С. Томпсон, Норман С. Флетчер, Жан Б. Флетчер, Джон С. Харкнесс, Сара П. Харкнесс, Роберт С. Макмиллан және Луис А. Макмиллен болды, олардың барлығы TAC негізін қалаушылар еді. Қосымша архитекторлар мен қауымдастық мүшелері Ричард С. Морхаус, Уильям Хейбл болды.
Among the original architects (and residents) were Benjamin C. Thompson, Norman C. Fletcher, Jean B. Fletcher, John C. Harkness, Sarah P. Harkness, Robert S. McMillan, and Louis A. McMillen, who were all TAC founders. Additional associated architects and founding community members included Richard S. Morehouse, William Haible,
Басқа да белгілі алғашқы тұрғындар математик В. Т. Мартин (1946-1968 жылдар аралығында МИТ математика бөлімінің меңгерушісі), Ирвинг Сегал (кванттық механика саласында ізашарлық жұмыстар жасаған математик, негізінен МИТ-те жұмыс істеген) және Уоллес Э. Хауэлл (құрғақшылық кезінде жаңбыр бұлттарын себу әдістерін әзірлеумен белгілі метеоролог) еді. Кейінірек танымал тұрғындар арасында Нобель сыйлығының лауреаты – химик Конрад Блох, Нобель сыйлығының лауреаты – физик Сэмюэл К. К. Тинг, доктор Томас К. Чалмерс (қазіргі заманғы медициналық зерттеу әдістерінің ізашары), Роберт Ньюман (зерттеу фирмасының – Bolt Beranek and Newman – негізін қалаушылардың бірі) және Джон К. Шихан (пенициллинді синтездеген алғашқы химик) болды. Гарвард университетінде оқыған кезінде осы ауданда тұрған британдық тарихшы Саймон Шама осы ауданды "халықаралық стильдің мұражайы" деп атады. Ол ауданға келген кездегі тұрғындардың жылы қабылдауын ("Пошта жәшігі "Сәлем!" деп жазылған торттар мен печеньелерге толып тұрды, сондықтан олардың бәрін сыйдыра алмады") бұрын тұрған Оксфордта (Ұлыбритания) күткенінен де жақсы деп бағалады.
Other well known original residents included mathematician W. T. Martin (MIT mathematics department head from 1946 to 1968), Irving Segal (a mathematician who did pioneering work in quantum mechanics, primarily at MIT), and Wallace E. Howell (a meteorologist known for developing techniques of seeding rain clouds during drought). Later notable residents included Nobel chemist Konrad Bloch, Nobel physicist Samuel C. C. Ting, Dr. Thomas C. Chalmers (a pioneer of modern medical research methods), Robert Newman, (co founder of research firm, Bolt Beranek and Newman), and John C. Sheehan (the first chemist to synthesize penicillin). British historian Simon Schama, who lived in the neighborhood during his time on the faculty of Harvard, called the neighborhood a "museum to international style". He favorably compared the friendliness upon his arrival in the neighborhood ("the mailbox wasn't big enough to take all the cakes and cookies which said 'Hello!'") to what he would have expected in Oxford (UK) where he had previously lived.
Соңғы жылдары
2003 жылы ауданның соңғы бос жатыр жерін Бостондағы ірі Орталық артериялық туннелі жобасында жұмыс істеген инженер сатып алды. Бұл жобаның кең танымал атынан шыққан "Big Dig House" деген есіммен белгілі болған, жүлделі тұрғын үйді сәулетшілер Джон Хонг және Цзиньхи Парк жобалап, тас жол құрылысы кезінде алынып тасталған 300 тонна ірі болат және бетон бөлшектерін қайта пайдаланды.
In 2003, the last undeveloped lot in the neighborhood was purchased by a structural engineer who had worked on the large Central Artery tunnel project in Boston. Nicknamed the "Big Dig House" after the popular name for that project, the award winning residence was designed by architects John Hong and Jinhee Park, and recycled 300 tons of large steel and concrete components which had been removed during construction of the highway.