Кіріспе
Американдық опера теноры Джон М. Макколлум (21 ақпан 1922 – 30 қазан 2015) – американдық тенор, 1950-жылдардан 1970-жылдарға дейін операларда, концерттерде және солистік кештерде белсенді әншілік карьерасын жүргізді. Опера әншісі ретінде ол Солтүстік Америкадағы түрлі театрларда өнер көрсетті, көбінесе екінші деңгейдегі опера үйлерімен жұмыс істеді. Ол ораториялар мен концерттік репертуардағы басқа да шығармаларды орындаушы ретінде одан да табысқа жетті және Бостон симфониялық оркестрімен өте жемісті және ұзақ қарым-қатынас орнатты. Концерттік әнші ретінде ол кең спектрлі репертуарды орындады, бірақ Иоганн Себастьян Бах және Георг Фридерик Гендельдің шығармаларын орындауы үшін ерекше мақтауға ие болды.
John M. McCollum (February 21, 1922 – October 30, 2015) was an American tenor who had an active singing career in operas, concerts, and recitals during the 1950s through the 1970s. As an opera singer he performed with companies throughout North America, mostly working with second tier opera houses. He was much more successful as a singer of oratorios and other works from the concert repertoire, and enjoyed a particularly productive and lengthy relationship with the Boston Symphony Orchestra. As a concert singer he sang a wide repertoire but drew particular acclaim for his performances in the works of Johann Sebastian Bach and George Frideric Handel.
Ерте өмір және мансап
Коалинг қаласында, Калифорния штатында туған МакКоллум әншілік мансабын бастамас бұрын журналист және журнал баспагері болып жұмыс істеді. Ол Калифорнияның Окленд қаласында Минард Джонспен дауыс сабақтарын алды, содан кейін 1950 жылдардың басында Нью-Йоркке көшіп, Эдгар Скофилдтің шәкірті болды. Ол сондай-ақ Борис Голдовский басшылығымен Танглвуд музыка орталығында оқыды. МакКоллумның алғашқы концерттік өнері Нью-Йоркте 1951 жылғы қарашада Феликс Мендельсонның «Илия» операсындағы тенор солисі ретінде болды, онда сопрано Беверли Вольф пен бас-баритон Пол Кинг қатысты. 1952 жылы ол Американдық Театр Қанатының ән байқауында сопрано Хелен Клейтонмен бірге бірінші орынды бөлісті. Сол жылы ол Карнеги залында тұңғыш рет өнер көрсетіп, Модест Мусоргскийдің «Борис Годунов» операсының концерттік нұсқасында Василий Иванович Шуйский рөлін орындады. 1953 жылы ол Джузеппе Вердидің «Фальстаф» операсында Фентон рөлімен сахналық операда алғаш рет өнер көрсетті, бұл өнер көрсетімін Голдовскийдің Жаңа Англия Опера Театры ұйымдастырды. Сол жылы ол Гектор Берлиоздың «Ромео мен Джульетта» операсында сопрано Дженни Турелмен бірге Бостон симфониялық оркестрімен тенор солисі ретінде алғаш рет өнер көрсетті. 1950 жылдардың ортасында МакКоллум концерттік солист ретінде өте белсенді болды және Нью-Англия Опера Театрымен (NEOT) операларда жиі өнер көрсетті. Ол дирижер Чарльз Мунк басқаратын Бостон симфониялық оркестрімен жиі ән шырқады, көбінесе Танглвуд музыка фестивалінде Бахтың «Иоганн Пассион» операсындағы Евангелист рөлі сияқты туындыларды орындады (1956). Ол сондай-ақ дирижер Пол Боеппл басқаратын Dessoff хорларымен тұрақты өнерпаз болды, Генделдің «Мессиясы» (1956) және Генделдің «Мысырдағы Израиль» (1957) сияқты ораторияларда тенор солисі ретінде өнер көрсетті. Осы жылдары ол жиі орындаған туындылардың бірі – Дж.С. Бахтың B минорындағы мессасы, оны ол алғаш рет 1955 жылғы ақпан айында дирижер Маргарет Хиллис басқаратын Чикаго симфониялық оркестрімен орындады. Кейін ол бұл туындыны 1955 жылғы жазда Танглвудта Бостон симфониялық оркестрімен және 1956 жылы Бейтлехем Бах фестивалінде Филадельфия оркестрімен орындады. 1955 жылғы наурыз айында ол Берлиоздың «Трояндықтар» операсында Юнис Альбертспен бірге Кассандра рөлінде, Маррикита Моллмен Дидо рөлінде және Артур Шоппен Эней рөлінде Жаңа Англия Опера Театрымен бірге мақтауға лайық өнер көрсетті. 1958 жыл МакКоллум үшін табысты жыл болды. Сол жылдың сәуір айында ол Хайднның «Жаратылыс» операсында Адель Аддисон мен Луиза Натале сопраноларымен, Мак Харрелл баритонымен, Нью-Йорк филармониясымен және дирижер Роберт Шоумен бірге тенор солисі болды. Сол айда ол Моцарттың «Così fan tutte» операсында Феррандо рөлін Вашингтон опера қоғамымен бірге орындады. Келесі маусымда ол Ли Хойбидің камералық операсының әлемдік премьерасында Реуль рөлінде Патрисия Неуэй мен Ричард Кросспен бірге еуропалық дебютін жасады. Тамыз айында ол Танглвудта Джоаккино Россинидің «Le comte Ory» операсында басты рөлді ойнады, ал қазан айында Томас Арнның сирек орындалатын «Коммус» операсында «The Little Orchestra Society» оркестрімен бірге өнер көрсетті. 1959 жылы МакКоллум Генделдің «Сент-Сесилия күніне ода» туындысын дирижер Леонард Бернштейн басқаратын Нью-Йорк филармониясымен бірге орындады.
Кейінгі өмірі мен мансабы
Карьерасының осы кезеңіне дейін МакКоллум негізінен концерттік әнші ретінде өнер көрсетіп жүрген және көп уақытын операларда ойнауға жұмсаған жоқ. Бұл 1960-шы жылдардың басында өзгере бастады, ол концерттік мансабы белсенді болып қала бергенімен, операларда жиірек өнер көрсете бастады. Ол 1960-шы жылдары Солтүстік Америкадағы түрлі компаниялармен бірге өнер көрсетті, оның ішінде Бостон опера компаниясы, Канада опера компаниясы, Цинциннати операсы, Сиэтл операсы, Вашингтон ұлттық операсы және Ванкувер операсы бар. 1962 жылғы жазғы маусымда Санта-Фе операсында төрт рөлді орындады: Феррандо, Игорь Стравинскийдің «Ренар» операсындағы екінші тенор, Стравинскийдің «Бұлбұл» операсындағы Балықшы және «Травиата» операсындағы Альфредо. Ол 1960-шы жылдары Бостон симфониялық оркестрімен де белсенді жұмыс істеді, Берлиоздың «Фаусттың лағынымы» және Бетховеннің «9-симфониясы» сияқты концерттерде өнер көрсетті. 1963 жыл МакКоллумның опералық өмірі үшін маңызды жыл болды. Ол жылды Карнеги залында Америка опера қоғамымен дебюті үшін Гаспар Спонтинидің сирек қойылатын «Весталь» операсында Лициний рөлін орындаудан бастады. Осыдан кейін Нью-Йорк қалалық операсының сол кездегі директоры Джулиус Рудель оны өзінің компаниясындағы жетекші тенорлар тізіміне қосуды ұсынды. МакКоллум ұсынысты қабылдады және 1963 жылдың қазан айында Моцарттың «Дон Джованни» операсында Дон Оттавио рөлімен дебют жасады. Содан кейін желтоқсан айында NBC Опера театрының телехикаясы үшін Джан Карло Меноттидің «Амал және түнгі келушілер» операсындағы король Каспар рөлін жаздырды. 1964 жылы ол Ли Хойбидің «Наталья Петровна» операсының әлемдік премьерасымен Нью-Йорк қалалық операсына қайта оралды. 1960-шы жылдардан кейін МакКоллумның мансабы баяулай бастады. Ол 1970-шы жылдардың басында көбінесе концерттерде өнер көрсетті және 1970-шы жылдардың ортасынан кейін көп өнер көрсетпеді. Ол Мичиган университетінің дауыс факультетінде көп жылдар бойы сабақ берді. Ол 2015 жылдың қазан айында 93 жасында дүние салды.