Брюай-сюр-л’Эско: Тарихы мен көмір өндірісінің жолдары
Bruay-sur-l'Escaut
Брюй-сюр-л’Эско – Францияның солтүстігіндегі Нор департаментіндегі коммуна. Шельда өзені жағасында, Бельгия шекарасына жақын орналасқан қала туралы ақпарат.
Bruay sur l'Escaut (bʁyɛ syʁ lɛsko, literally Bruay on the Escaut) is a commune in the Nord department in northern France.
География
Брюай-сюр-л’Эско – Валенсиеннен солтүстікке қарай 6 км қашықтықта, Шелда өзенінің сол жағасында орналасқан. Брюай-сюр-л’Эско Шелдадағы Брюай деп те аталады. Ол Кьеврендегі Бельгия шекарасынан 12 км жерде.
Bruay sur l'Escaut is 6 km north of Valenciennes on the left bank of the river Scheldt : Bruay sur l'Escaut = Bruay on the Scheldt. It is 12 km from the Belgian border at Quiévrain.
Коммунаның атауы
Орта ғасырларда Бруайль, Бруэйль, Бруэль, Брюэк деп аталып келген, кейін Бруай аталды. 1902 жылы Па-де-Каледегі Бруай-ла-Буиссьермен шатастырмау үшін атауы Бруай-сюр-л’Эско деп өзгертілді.
Named Bruail, Brueil, Bruel, Bruech in the Middle Ages and Bruay afterwards. In 1902 the name was changed to Bruay sur l'Escaut in order to avoid confusion with Bruay la Buissière in Pas de Calais.
Экономика
XIX ғасырда Брюада 1300 адам тұрған, олар құю фабрикаларында және шыны жасау шеберханаларында жұмыс істеген. 1856 жылдан бастап тұрғындар Анзин көмір компаниясы (француз тілінде: Compagnie des mines d'Anzin) қазған шахта арқылы жер астындағы көмір кендерін игерді. Соңынан бірнеше үй салынды және Бельгиядан шетелдік жұмысшылар тартылды, Брюа халқы 6000 адамға дейін көбейді, бірнеше сыра зауыттары мен темір сауда дүкендері ашылды, бірақ олар қазір құлап кеткен.
At 19th century there are 1300 inhabitants in Bruay, they worked in foundries and glasswares. In Starting from 1856, the inhabitants exploit the subterranean coal veins with a coalmine sunk by the Coalmines Compagny of Anzin ( in French : Compagnie des mines d'Anzin). Afterwards, some houses built and alien labour forces from Belgium recruited, the population of Bruay open out to 6000 inhabitants, some breweries and ironmongeries created, today disappeared.
Тьер кеніші
1728 жылы отынға зәру өнеркәсіп Брюэй маңындағы барлық орман ағаштарын қолданды. Көмір қабаттарын табу үшін бұрғылау әрекеттері жасалды. 1858 жылы құрылған Лагранж көмір кеніші, аз метан газға ие және 139 метр тереңдіктегі шахтасы бар еді. Құрылыс алаңына енген лайлы топырақ пен су (секундына 45 текше метр) көмір кенішінің құрылысын күтіп тұрған жұмысшылардың жұмысын баяулатты. Лагранж атауы Анзин кендері компаниясының директоры болған барон Лагранжтың есімінен шыққан. 1871 жылдан 1873 жылға дейін компания көмір кеніші жұмысшыларын орналастыру үшін кеніштің маңында шахтерлер қаласын (француз тілінде "корон") салды. 1918 жылдың 10 қазанында неміс әскері көмір кенішін динамиттеді, су галереяларды басып алды және өндіріс тоқтатылды. Кеніштің пайдалануы 1919 жылы қайта жаңғыртылды. Осы жылы кокс зауыты мен электр станциясы салынды. Көмір кеніші 1954 жылы жабылды. Слизьге бай шлак үймесі 1970 жылы A2 тас жолын (француз тілінде "autoroute A2") салу үшін пайдаланылды және тіреуі бөлшектелді.
In 1728, industry, greedy for combustibles, used up all the forest wood around Bruay. Some drilling to find a coal veins was attempted. The Lagrance coalmine, with low firedamp and a shaft with a depth of 139 metres, created in 1858. Some quicksands and water who invaded the building site (45 cubic metres per second), retarded the workers pending the coalmine construction. The name of the coalmine, Lagrange, descend of the baron Lagrange 's name, who was la Compagnie des mines d'Anzin manager. Starting from 1871 to 1873 the compagny created coalmine houses city around the coalmine (coron in French) to loge the coalmine labour workers. On 10 October 1918 the German soldiers dynamited the coal mine, the water invaded the galleries and the production has been stopped. The exploitation will go back to work in 1919. At this date, a coke firme and generating station created. The coalmine has been closed in 1954. The slag heap, rich in schist, has been used for the construction of the A2 motorway ( autoroute A2 in French) in 1970 and the easel has been disassembled.