Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балтық неміс отбасы
the Baltic German family
Лиевин (ljevɛ̃; ; Lieven) – Францияның солтүстігіндегі Па-де-Кале департаментіндегі коммуна. Бұл коммунаның тұрғындары Лиевинуа деп аталады.
Liévin (ljevɛ̃; ; Lieven) is a commune in the Pas de Calais department in northern France. The inhabitants are called Liévinois.
Шолу
Лиевин қаласы – Па-де-Кале аймағының ежелгі кен өндіріс аймағы. Ленс қаласына жақын орналасқан бұл қала шағын, бірақ бірнеше балабақша, мектеп, колледж, университет, жүзу бассейні, қалалық кітапхана, мәдени-әлеуметтік орталық (МӘО), аурухана, жабық стадион, бірнеше бақтар мен саябақтар, екі кинотеатр, екі зират, католик шіркеуі, сауда орталығы, Ұлттық полиция бөлімі, өрт сөндіру бөлімі, толыққанды аймақтық көлік жүйесі (Tadao), аймақтық газеттер бар, олардың ішінде ең бастылары – L'Avenir de l'Artois [Артоидің болашағы], La Voix du Nord (Солтүстік дауысы) және Nord Éclair (Солтүстік нұры) сияқтылар.
The town of Liévin is an old mining area of Pas de Calais. Near Lens, this town is of modest size but has several nursery schools, schools, colleges, a university, a swimming pool, a city library, a cultural and social center (CCS), a hospital, a covered stadium, several gardens and parks, two movie theaters, two cemeteries, a Catholic church, a shopping center, a National Police station, a fire station, a complete intercommunity transportation system (Tadao ), regional newspapers, the main ones being L'Avenir de l'Artois [the Future of Artois], La Voix du Nord (Voice of the North) and Nord Éclair (Northern Flash), etc.
Әкімшілік
Лиевин – екі кантонның орталығы. Ол Ленс – Лиевин агломерациялық қауымдастығына (36 коммунадан тұрады, жалпы саны 250 000 тұрғын) кіреді.
Liévin is the seat of two cantons. It belongs to the Agglomeration community of Lens – Liévin) which consists of 36 communes, with a total population of 250,000 inhabitants.
Өнеркәсіптік революция
Көмір 1849 жылы Ленс, Па-де-Кале аймағында және 1857 жылы Лиевин маңында табылды. Бұл зор өнімділік, гүлдену және халық санының өсу кезеңін бастады. 1914 жылы Лиевин халқы 25 698 адамды құрады. 1858 жылдан бастап Ленс кен компаниясы қалада өзінің 3-шахтасын, 3 bis қосымша шахтасын ашты, Aix кен компаниясы Aix шахтасын, ол он жылдан кейін Лиевиннің 2-шахтасына айналды, ал Лиевин кен компаниясы өзінің 1-шахтасын, 1 bis қосымша шахтасын ашты. Кейін қосымша шахталар ашылды. 1899 жылдан бастап соңғысы өзінің 5-шахтасын, 5 bis қосымша шахтасын ашты. 20-ғасырда Ленс кен компаниясы 9 bis, 11 bis және 16 bis желдету шахталарын ашты. Соңғы шахталар 1979 жылы толтырылды, құрылыстар, 1 bis және 3 bis шахталарының бас қаңқаларын қоспағанда, бұзылды.
Coal was discovered in the vicinity of Lens, Pas de Calais in 1849, and near Liévin in 1857. This precipitated a time of great productivity, prosperity, and population growth. The population of Liévin was 25,698 in 1914. From 1858, the Lens mining company opened its pit no. 3 3 bis in the city, the Aix mining company its pit of Aix, which ten years later became no. 2 of Liévin, and the Liévin mining company its pit no. 1 bis 1 ter. Secondary pits opened later. From 1899, the latter opened its pit no. 5 5 bis. During the 20th century, the Lens mining company opened its ventilation shafts no. 9 bis, 11 bis and 16 bis. The last shafts were backfilled in 1979, the installations were destroyed, with the exception of the headframes of shafts 1 bis and 3 bis.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс Лиевиннің өркендеуіне қатыгездікпен нүкте қойды. Қала қирады, шіркеулер мен қамалдар бұзылды. Адамдық шығын 400 азамат және 600 әскери болды, сондай-ақ, солтүстікке қарай жақын жерде өткен Лус шайқасында қаһарлы шайқастар болды. 1920 жылы Лиевин қаласына «Круа-де-Герр» ордені табысталды. Соғыстан кейін бәрін қайта жаңарту қажет болды. Бірнеше жыл өткен соң Лиевин тағы да өмірге толы қалаға айналып, кен өндіру қайта басталды. 1936 жылы жақын жердегі (5,6 км) Канаданың Ұлттық Вими ескерткіші Вими қырқасы шайқасына (Арас шайқасының бір бөлігі) және Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқан канадалық әскерлерге арналды; ол екі Бірінші дүниежүзілік соғыстағы канадалық бейіттердің орналасқан жері екені де белгілі.
The First World War brutally ended Liévin's expansion. The city was ruined, the churches and castles destroyed. Human losses were 400 civilian and 600 military, and it saw severe fighting during the Battle of Loos, which took place not far to the north. The city of Liévin was awarded the Croix de Guerre in 1920. After the war, it was necessary to rebuild everything. After a few years, Liévin was again an active city, and mining recommenced. In 1936, the nearby (5.6 km) Canadian National Vimy Memorial was dedicated to the Battle of Vimy Ridge (part of the Battle of Arras) and the Canadian forces killed during the First World War; it is also the site of two WWI Canadian cemeteries.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс қаланың дамуын қайта тоқтатты. 1940 жылы Лиевин эвакуацияланды, ал қала немістер тарапынан басылып алынды. Қарсылық қозғалысы ұйымдастырылды, әсіресе қазіргі уақытта Нор-Па-де-Кале аймағының басты күнделікті газеті болып табылатын Voix du Nord газетінің көмегімен. Осы соғыста 220 азамат және 225 әскери қызметкер қаза тапты. Лиевин 1944 жылдың 2 қыркүйегінде британдық Сегізінші армия тарапынан азат етілді. Соғыстан кейін кен өндіру қуатты күйінде қайта басталды; көмір өндіру француз экономикасын жаңару үшін маңызды рөл атқарды. Көптеген кеншілердің өмірін қиған силикоз ауруы пайда болды.
World War II again stopped the progress of the city. In 1940, Liévin was evacuated, and the city was occupied by the Germans. Resistance was organized, in particular with the help of the Voix du Nord newspaper which is nowadays the main daily newspaper of Nord Pas de Calais. In this war, there were 220 civilian and 225 military casualties. Liévin was liberated on 2 September 1944 by the British Eighth Army. After the war, mining recommenced in force; coal mining was vital to the reconstruction of the French economy. Silicosis, which would kill many miners, made its appearance.
Көмірсіз Лиевин және ХХІ ғасырдың басы
Лиевин шахталарға негізінен байланысты болғандықтан, көмір өндірісі тоқтатылғанда ауыр соққыға ұшырады. Қала басқа өнеркәсіп салаларына көшті. Бұл қала бұрынғыдай экономикалық өркендемеге ие болмаса да, сауда және өнеркәсіптік аймақтар көптеген адамдарға жұмыс орындарын ұсынады және 33 430 тұрғынымен салыстырмалы түрде жақсы жағдайда қалып отыр (жоғарыда қараңыз). Лиевинде Лувр мұражайының ірі қоймасы орналасқан. Онда шамамен 250 000 экспонат сақталады. 2022 жылдың 2 ақпанында Францияның қазіргі президенті Эммануэль Макрон Лиевинге барып, Сент-Аме ескерткішіне гүл қойды. Ол Жас қалалық кеңес мүшелерімен, қала әкімі Лоран Дюпорж бен оның сайлаушыларымен бірге 1974 жылдың 27 желтоқсанында болған, соғыстан кейінгі Еуропадағы ең ірі шахта апатында қаза тапқан 42 кеншінің құрметіне гүл шоғын салды. Бұрын премьер-министрлер Жак Ширак, Мануэль Вальс және президент Франсуа Миттеран да осы орынға келген болатын. Содан кейін ол жергілікті саясаткерлермен кездесіп, әсіресе шахталар тұрғын үйлерін жаңарту және аймақты қайта жаңғырту мәселелерін талқылады. Күндіздің соңында ол Лувр-Ланс мұражайына барды, онда студенттер ежелгі египет өнерінің танымал туындысы – «Отырған жазушы» мүсінін көрсетті.
Liévin suffered a great deal when coal mining was abandoned, since it had depended primarily on the mines. The city converted to other industries. While it may not have the same economic dynamism of the earlier epoch, the commercial and industrial areas are a source of employment for many, and the city remains relatively prosperous with 33,430 inhabitants (see above). A major storage facility for the Louvre is located in Liévin. It houses approximately 250,000 items. On February 2, 2022, French current President Emmanuel Macron goes to Liévin to the remembrance stone of Saint Amé. With members of the Young Municipal Council, the mayor Laurent Duporge and his constituents, he lays a wreath of flowers in tribute to the 42 miners who died on December 27, 1974, in the biggest European post war mining disaster: before him, Prime Ministers Jacques Chirac, Manuel Valls and President François Mitterrand had visited the site. He then participates in a work reunion with locals politicians, especially about the renovation of mining housing and the revitalization of the territory. At the end of the day, he visits the Louvre Lens museum where students present The Seated Scribe, a famous work of ancient Egyptian art.
Лефеврлер отбасы және Титаниктің батуы
2017 жылы Канаданың Нью-Брансуик провинциясындағы Фанди шығанағындағы Хопвелл-Рокстердегі жағажайда француз тілінде жазылған хат табылды. Ол «Титаник» кемесінің 12 жасар жолаушысы Матильда Лефеврдің жазғаны деп саналады, ол анасы, бауырлары және қарындастарымен бірге саяхаттап жүрген. Хабарламада былай делінген: «Мен бұл бөтелкені Атлант мұхитының ортасына тастаймын. Біз бірнеше күн ішінде Нью-Йоркке жетіп жетеміз. Егер оны біреу тапса, Лиевиндегі Лефевр отбасына айтыңыз». 2022 жылдың наурызында хатты мұқият зерттеген психомоторлық маман Коралин Хаузенблас 51 беттік баяндамасында бұл құжаттың «нақты дәлелденбесе, жалған» екенін мәлімдеді. Хат жалған болғанымен, ол бұл отбасының тарихына жарық түсіреді. 2002 жылы Лиевин қаласы кеме батып қайтыс болған бес отбасы мүшесінің құрметіне ескерткіш орнатты. 1911 жылы Матильданың әкесі, 40 жастағы Франк Лефевр, көмір шахтасында жұмыс істеген, Франциядан кетуді қалаған және оған сапарды ұсынған досының көмегімен АҚШ-та қоныстанған. Франк 1911 жылдың наурыз айында 1901 жылы туған ұлы Ансельмен бірге АҚШ-қа келді және Айова штатына қоныс аударды, онда ол Лодвик шахтасында жұмыс істеді. Бір жыл бойы ол ақша жинап, Лиевинге жіберіп, отбасына қосылуына жағдай жасады. 1912 жылдың сәуір айында оның әйелі Мари Лефевр, туған Даумон (1872–1912), сондай-ақ төрт баласы – Матильда (1899–1912), 12 жастағы, Жанна (1903–1912), 8 жастағы, Анри (1906–1912), 5 жастағы және Ида (1908–1912), 3 жастағы, оған қосылу үшін Лиевиннен кетті. Олар 1912 жылдың 10 сәуірінде «Титаник» кемесімен үшінші класспен Саутгемптоннан жолға шықты. Отбасының бес мүшесі кеме батып қайтыс болды, олардың денелері табылған жоқ. АҚШ-та Франк оларды іздеп жүргенде, американдық әкімшілік оның елге заңсыз кіргенін анықтады және ол елден қуылды. Содан кейін ол Лиевинге оралып, қайтадан көмір шахтасында жұмыс істеді және 1948 жылы Хейликурда қайтыс болды.
In 2017, a letter written in French is found sealed in a bottle on a beach in Hopewell Rocks, Bay of Fundy, in the Canadian province of New Brunswick. It claims to be written by Mathilde Lefebvre, a 12 year old passenger of the Titanic travelling with her mother, brothers and sisters. The message says ""I am throwing this bottle into the sea in the middle of the Atlantic. We are due to arrive in New York in a few days. If anyone finds it, tell the Lefebvre family in Liévin". In March 2022, Coraline Hausenblas, a psychomotricity specialist who carefully studied the letter, claims in a 51 pages report that the document is "fake, as long as it cannot be proved true". Even though the letter is fake, it sheds light on the history of this family. In 2002, the city of Liévin built a remembrance stone in tribute to the five family members who died during the sinking. In 1911, Franck Lefebvre, Mathilde's father, a 40 year old coal miner, decided to settle in the United States thanks to a friend who also wanted to leave France and who offered him the trip. Franck arrived in the United States in March 1911 with one of his sons, Anselme, born in 1901, and settled in Iowa, where he worked in the Lodwick mines. During one year, he saved money and sent it to Liévin to allow his family to join him. In April 1912, his wife Marie Lefebvre, born Daumont (1872 1912), as well as their four children, Mathilde (1899 1912), 12 year old, Jeanne (1903 1912), 8 year old, Henri (1906 1912), 5 year old and Ida (1908 1912), 3 year old, left Liévin to join him. They embarked at Southampton on Wednesday, April 10, 1912 aboard the Titanic in third class. The five family members died during the sinking and their bodies were never found. In the United States, while Franck is looking for them, the American administration realizes that he entered the territory illegally and he was expelled. He then returned to Liévin, became a coal miner again and died in 1948 in Haillicourt.