1644 жылғы Черритон шайқасы: Парламент әскерлерінің жеңісі
Battle of Cheriton
1644 ж. Черритон шайқасы – Англия азамат соғысының парламенттік әскерлерінің маңызды жеңісі. Оңтүстік-Шығыс Англияны роялисттардан қорғады, қару-жарақ өндірісін сақтап қалды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1644 жылдың наурызы Бірінші ағылшын азаматтық соғысы кезінде парламенттік жеңіс. 1644 жылдың 29 наурызындағы Шеритон шайқасы Бірінші ағылшын азаматтық соғысы кезінде парламенттік жеңістің маңызды шарасы болды. Сэр Уильям Уоллердің «Оңтүстік қауымдастығының әскері» Форт графы мен сэр Ральф Хоптонның бірлескен басшылығымен роялистердің әскерін жеңді. Бұл жеңіліс роялистердің 1644 жылдың қалған бөлігінде Оңтүстік-Шығыс Англияны қайтарып алу үмітін жойды және оларды қорғануға мәжбүр етті. Марстон Мур шайқасынан кем танымал болғанымен, өзінің «Қарсылық тарихында» жоғары роялистік кеңесшісі Кларендон Шеритонды да соншалықты ауыр жеңіліс деп санады.
March 1644 Parliamentarian victory during the First English Civil War
The Battle of Cheriton of 29 March 1644 was an important Parliamentarian victory during the First English Civil War. Sir William Waller's "Army of the Southern Association" defeated a Royalist force jointly commanded by the Earl of Forth and Sir Ralph Hopton. Defeat ended Royalist hopes of retaking South East England and forced them onto the defensive for the rest of 1644. Although less well known than the Battle of Marston Moor, in his "History of the Rebellion" senior Royalist advisor Clarendon considered Cheriton an equally disastrous defeat.
Өмірбаян
1643 жылдың жазында лорд Хоптон басқарған роялист әскері Хэмпшир және Сассекске басып кірді, олардың Уилден темір өнеркәсібі Парламенттің қару-жарақпен қамтамасыз етудегі басты көзі болды. Алғашқы табысқа қарамастан, 1644 жылдың қаңтар айының басында бірнеше жеңіліске ұшырағаннан кейін Карл I Уилтширге шегінуге бұйрық берді. Хоптон Хэмпширде қалуды ұсынғанда, Карл оған Оксфордтағы корольдік әскерден граф Форт басқаратын жасақты жіберді. Ақпан айының соңына қарай сэр Уильям Уоллердің Арунделде орналасқан «Оңтүстік қауымдастығының әскері» 8000-нан астам сарбазға жетті. Парламент оған Хоптонды айналып өтіп, өткен жаздағы Раундвей Даун шайқасында жеңіліске ұшырағаннан кейін роялисттер басып алған Оңтүстік-Батыс Англияны қайтарып алуды тапсырды. Оның командирлерінің бірі, сэр Ричард Гренвилл, наурыз айының басында осы ақпаратты Хоптонға жеткізіп, дезертирлік жасады. Содан кейін Форт пен Хоптон Нью-Элресфордты басып алып, Уоллер мен Лондонның арасына орналасуға бекінді. Винчестердегі базасынан жылжумен, олар 27 наурыздың кешкісін қалаға жетті, сэр Уильям Балфур басқаратын парламенттік атты әскерінен бұрын. Ертесі күні олар сақтықпен оңтүстікке қарай Черитонға жылжыды. Түн құлпыра бастағанда, сэр Джордж Лислдің басқаруындағы барлау тобы Черитон орманға жақын маңызды бекетті басып алды және парламентарийлердің шегінісіп жатқанын хабарлады.
In summer 1643, a Royalist army led by Lord Hopton invaded Hampshire and Sussex, whose Wealden iron industry was Parliament's main source of armaments. Despite initial success, by early January 1644 a series of defeats led Charles I to order a retreat into Wiltshire. When Hopton argued for remaining in Hampshire, Charles sent him a detachment from the Royalist field army in Oxford led by the Earl of Forth. By the end of February, Sir William Waller's "Army of the Southern Association" based in Arundel had been increased to over 8,000. Parliament ordered him to slip past Hopton and retake South West England, lost to the Royalists after defeat at Roundway Down the previous summer. When one of his commanders, Sir Richard Grenville, deserted to Hopton in early March with this information, Forth and Hopton determined to seize New Alresford, placing themselves between Waller and London. Advancing from their base at Winchester, they reached the town late on 27 March, just ahead of the Parliamentarian cavalry under Sir William Balfour. The next day they advanced cautiously south towards Cheriton; as night fell, a reconnaissance patrol under Sir George Lisle occupied an outpost near Cheriton Wood and reported the Parliamentarians were retreating.
Шайқас
Парламентшілер бұл сәтте оқсып қалған еді, тіпті шегіне бастаған, бірақ түнімен Уоллер ойын өзгертіп, шабуылға көшті. Таң атқанда Лондон бригадасы Шеритон орманын басып алды. Хоптон Лислидің бекінісіне көшті және оны дереу эвакуациялау керектігін түсінді. Роялистер Уоллердің шабуылынан орманның солтүстігіндегі биікке шегінді. Хоптон Черитон орманын қайта басып алуға ниеттенді және полковник Апплиард басқаратын 1000 "басқарылатын" мушкетер жіберді, оларды артиллерия қолдады. Ұрыс қызу болды, бірақ парламентшілер орманды тастап кетті. Форт пен Хоптон осы сәтте қорғанысқа бекінуді жоспарлады, бірақ асығыс жаяу әскер командирі, сэр Генри Бард, өзінің полкін парламентшілердің сол қанатындағы атты әскерге қарсы жіберді. Бардтың полкі сэр Артур Хаселриктің зәулім лондондық аттыларының шабуылынан жойылды. Оң қанаттағы роялистердің атты әскері оған көмектесуге тырысты, бірақ тар жолдармен шашыраңқы шабуылдар жасауға мәжбүр болды және өз кезегінде жеңілді. Хоптон сол қанаттан сэр Эдвард Стауэлл басқаратын роялистердің атты әскерін жақсы дайындалған шабуылға жіберді, бірақ олар да жеңілді. Хаселриг монархтардың қолдауға келген әскеріне шабуыл жасап, кері шегіндірді. Парламентшілер солтүстік-батыс қанатынан атты әскерін жоғалтқан роялистерге шабуыл жасап, Черитон орманын қайта алды. Роялистер өздерінің биігіне қайтты, бірақ Хоптон мен Форт тағы бір шабуылға төтеп бере алмайтындарын түсінді және кешкілік Базинг Хаусына шегінді.
The Parliamentarians had been outmanoeuvred up to this point, and had indeed begun to retreat, but overnight Waller changed his mind and ordered an advance. As dawn broke, the City of London Brigade occupied Cheriton Wood. Hopton had moved to Lisle's outpost, and realised that it would have to be hastily withdrawn. The Royalists retreated to a ridge north of the wood, as Waller advanced. Hopton was determined to recapture Cheriton Wood, and sent forward 1,000 "commanded" musketeers under Colonel Appleyard, supported by a battery of guns. There was some hot fighting, but the Parliamentarians abandoned the wood. Forth and Hopton intended to stand on the defensive at this point, but an impetuous infantry commander, Sir Henry Bard, launched his regiment of foot against the Parliamentarian left wing horse. Bard's regiment was overwhelmed and destroyed by a charge from Sir Arthur Haselrig's heavily armoured London lobsters. The Royalist cavalry on the right wing tried to support him, but were forced to make disjointed attacks along narrow lanes and were defeated in turn. Hopton sent the Royalist horse from the left wing under Sir Edward Stawell to make a better prepared attack, but they were also defeated. Haselrig now attacked the Royalist foot moving up in support, and drove them back. The Parliamentarians also attacked the Royalist left, which had been denuded of its horse, and regained Cheriton Wood. The Royalists fell back to their ridge, but Hopton and Forth realised they could not withstand another attack and as evening fell, they retreated to Basing House.
Салдары
Бард жараланды және тұтқындалды, ал басқа роялист құрбандарының ішінде аға қолбасшылар Лорд Джон Стюарт, сэр Джон Смит, сэр Эдвард Стоуэлл және 6 сәуірде жараларынан қайтыс болған Генри Сэндис болды. Жеңіліс корольдік әскерлерінің Сассекс пен Кентті қайта басып алу жоспарларын тоқтатты және Эссекс пен Уоллердің парламенттік әскерлеріне Оксфордқа қарсы күшін шоғырландыруға мүмкіндік берді. Роялист соғыс кеңесінің хатшысы сэр Эдвард Уокер кейіннен: «Жеңіліс оның мәжәртін өзінің істерінің жоспарын өзгертуге және шабуылды қорғаныс соғысымен алмастыруға мәжбүр етті» деп мәлімдеді. Ұзақ пікір-таластардан кейін, 1644 жылдың сәуірінде Олдборнда өткен тексеруде Хоптон әскерінің қалдықтары Оксфорд әскерімен біріктірілуіне шешім қабылданды. Жаяу әскер Сэр Бернард Астли басқаруымен бір бригадаға біріктірілді, ал атты әскер Сэр Хамфри Беннет пен Лорд Уилмот арасында бөлінді. 1644 жылы Кроприди көпірі мен Лоствитиелде жеңіске жетіп, жағдайды ішінара жақсартқанмен, роялисттер оңтүстік Англиядағы шабуылдарын жаңартпады. «Қарсылық тарихы» еңбегінде роялист кеңесшісі Кларендон жеңілістің олардың болашағына зиян келтіргенін жазды.
Bard was wounded and captured, while other Royalist casualties included senior commanders Lord John Stewart, Sir John Smith, Sir Edward Stowell; and Henry Sandys, who died of his wounds on 6 April. Defeat ended Royalist plans of retaking Sussex and Kent and allowed the Parliamentarian armies of Essex and Waller to concentrate against Oxford. Sir Edward Walker, secretary of the Royalist War Council, later commented "defeat necessitated his Majesty to alter the scheme of his affairs and replace an offensive with defensive war". After lengthy debate, it was decided to merge the remnants of Hopton's army into the Oxford army at a review held at Aldbourne during April 1644. The infantry was formed into a single brigade under Sir Bernard Astley, with the cavalry divided between Sir Humphrey Bennet and Lord Wilmot. Although they partially restored the situation later in 1644 by gaining victories at Cropredy Bridge and Lostwithiel, the Royalists never resumed their offensive in southern England. In his "History of the Rebellion", Royalist advisor Clarendon wrote defeat had a disastrous impact on their prospects.
Археологиялық зерттеулер
Соғыс даласын зерттеу, металл іздеушінің зерттеу әдістемесін бұрмалауы және табылған заттардың (көбінесе мылтық пен тапанша доптары) нашар сақталуы салдарынан қиынға түсті.
The study of the battlefield has been complicated by a metal detectorist falsifying their survey methods and poor storage of the recovered artefacts (mostly musket and pistol balls).